Partager

หน้าที่เมีย...(2)

last update Date de publication: 2025-08-26 15:40:10

นับหนึ่งหยุดยืนอยู่กลางห้องก้มหน้ามองพื้นพรมหนานุ่ม ดวงแก้มกลมขึ้นสีเรื่อ เพราะหน้าจอทีวีเครื่องใหญ่กำลังฉายหนังโป๊ดุเดือดโดยปิดเสียงเอาไว้ เหมือนเขาจงใจเปิดเอาไว้เพื่อกลั่นแกล้งกัน ท่วงท่าลีลาของเอวีบ่งบอกว่าค่ำคืนนี้เธอจะต้องเจอกับอะไร

“มานั่งนี่สิ” ตบหน้าตักตัวเองเบา ๆ คนเจ้าเนื้อเดินไปนั่งลงตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

“คุณฌอน มีอะไรหรือเปล่าคะ” หล่อนแสร้งถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว่าเขาเรียกขึ้นมาหาเรื่องอะไร

ปลายนิ้วเรียวยาวยกขึ้นเขี่ยไรผม “กี่วันแล้วที่เธอไม่ได้ขึ้นมาทำหน้าที่ของตัวเอง”

“สะ ... สามวันค่ะ”

“ถ้างั้นคืนนี้ ... ก็ชดเชยจนถึงเช้าเลยแล้วกัน”

ประโยคอ่อนนุ่มกระซิบข้างหู ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างหันขวับมองหน้าเขาด้วยอาการตื่นตกใจ มุมปากเขาปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ จนแทบมองไม่ทัน ทำอย่างว่าเรื่องบนเตียงของเราไม่เคยต่อกันยาวอย่างนั้นแหละ

“พรุ่งนี้คุณฌอนไม่ทำงานเหรอคะ ถ้าถึงเช้าเกรงว่า...”

พรึบ!

พูดยังไม่ทันจบประโยคคนเจ้าเนื้อตัวลอยขึ้นจากตัก รู้สึกอีกทีเธอก็มานอนอยู่บนเตียงนุ่มแล้ว มือหนาประคองศีรษะวางลงหมอนแผ่วเบา สายตาหวานเชื่อมมองมาราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

“เปลี่ยนน้ำหอมใหม่เหรอ วันนั้นไม่ใช่กลิ่นนี้นี่”

เขาก้มลงสูดกลิ่นละมุน บริเวณซอกคอ คืนก่อนนั้นจำได้ว่าเป็นกลิ่นกุหลาบ แต่วันนี้เป็นกลิ่นอ่อน ๆ คล้ายแป้งเด็ก

“ค่ะ กลิ่นเดิมเพิ่งหมดไป หนึ่งอยากลองเปลี่ยนกลิ่นใหม่ ๆ ดูบ้าง”

“กลิ่นนี้ก็ดีนะ ชอบ”

“ชอบเหรอคะ? ปกติเห็นคุณฌอนเอาแต่เกลี่ยด ... อุ๊บ!”

ประโยคนั้นเอ่ยยังไม่จบ เขาก้มลงจูบปิดปากของเธอสนิท พร้อมกับฝังความเสน่หาเข้าไป คำว่า ‘เกลียด’ เขาจะเป็นคนพูดมันเอง เพราะฉะนั้นเธอห้ามเน้นย้ำคำพูดของเขา

ขณะจูบหนักหน่วงฝ่ามือข้างหนึ่งถลกชุดนอนเลื่อนขึ้นสูงเหนือเต้า

อวบอิ่ม แล้วเปลี่ยนเป็นวางทาบลงบนโคนขาขาว

ริมฝีปากนุ่มเปลี่ยนมุมเข้ามาพัวพันทำให้ร่างกายร้อนตามลำดับ

วงแขนใหญ่ยกขึ้นโอบคอลงต่ำ เธอไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ที่จะไม่ประสีประสาเรื่องบนเตียง น้ำมันใกล้ไฟยังไงมันก็จุดประกายความเร่าร้อนจนแทบหยุดไม่ได้

เธอพยายามแทรกปลายลิ้นไล้ไปตามส่วนต่าง ๆ ราวกับว่าจะเอาคืนลิ้นของชายหนุ่ม ขณะที่จูบดูดดื่มเสื้อผ้าก็ถูกปลดออกจากกายของกัน และกันอย่างร้อนรน

ฌอนผละจากริมฝีปากหวานอย่างอ้อยอิ่ง กวาดตามองเรือนร่างอวบอัด แล้วได้แต่กลืนน้ำลายก้อนเหนียวลงคอ ปลายนิ้วยาวยกขึ้นเขี่ยข้างแก้มกลม ๆ

“เธอมีดีก็แค่เรือนร่างที่จับตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือก็เท่านั้น” นับหนึ่งเบี่ยงสายตาหลบเขา รู้สึกน้อยใจอยู่ลึก ๆ ภายใน

คำว่า ‘รัก’ เธอคงไม่มีวันได้รับจากผู้ชายที่กำลังทาบทับอยู่บนร่างกาย

“ถ้าหนึ่งมีดีขนาดนี้ หวังว่าคงไม่นอกกายไปเอาคนอื่นนะ”

“ ฮึฮึ”

เขาครางผ่านลำคอ รู้สึกว่ามันไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่เป็นประโยคคำสั่งมากกว่า ไม่ได้ตอบรับคำพูดแต่ใช่ฝ่ามือลูบไล้ไปตามเนินอกขาว ใบหน้าหล่อโน้มต่ำลงมากระซิบข้างหู ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ก็ทำให้ฉันติดใจเรือนร่างเธอแบบนี้ไปตลอดสิ”

คนเจ้าเนื้อเปรยตามองชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี มุมปากยิ้มขืน ไม่รู้ว่าจะสมเพชอะไรในตัวเองก่อนดี แต่ที่แน่ ๆ เธอไม่ยอมให้เขาไปหาเศษหาเลยกับผู้หญิงอื่นแน่นอน เธอยอมได้ทุกอย่างยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียว

มืออวบผลักอกเยาออกแล้วพลิกร่ากำยำนั้นให้นอนลงแทนที่ตำแหน่งตัวเองเมื่อครู่ ร่างกายเปลือยเปล่าเผยให้เห็นหน้าท้องเป็นรอน กล้ามเนื้อแน่นเป็นมัด บ่งบอกว่าเขาดูแลร่างกายตัวเองเป็นอย่างดี

แก่นกายขนาดใหญ่ตั้งลำชูขึ้นบนเพดาน ปลายหัวบานชมพูระเรื่อผงกหัวทักทาย มือป้อมคว้ามันรูดขึ้นลง

ใบหน้าอิ่มมองมันแล้วลอบกลืนน้ำลาย ดวงตากลมจดจ้องลำเอ็นเป็นประกาย เขาชอบมากกับสีหน้าแบบนั้นจนทำเอาอารมณ์ด้านในเดือดพล่าน

“กินสิ หรือต้องให้จับยัดปาก” แก้มนวลร้อนผ่าว แต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย

ปลายลิ้นยาวแตะลงบนยอดหัวบานแล้ววนลิ้นไปรอบ ๆ ไม่รู้ว่าเธอถูกบังคับหรือเต็มใจทำกันแน่

กลุ่มก้อนความร้อนอันแสนอ่อนไหวสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อใช้ปลายลิ้นแตะแล้วดูดดึงเบา ๆ ก่อนจะกดลึกเข้าไปภายในช่องปาก

“อื้อ ... อ่า”

เสียงครางต่ำหลุดออกมาทุกครั้งที่ปลายลิ้นดุดดัน ส่วนยอดที่ยังอ่อนนุ่ม พลางเลียไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง จังหวะเปลี่ยนจากช้า ๆ เป็นเร็วขึ้นสะโพกหนายกขึ้นตามแรงดูดดึง เรียวมือยาวขยุ้มเรือนผมเงยหน้าสูดปาก

เธอมันคือลูกหมูตัวร้ายที่รู้ว่าจะต้องเอาคืนเขาเวลาไหน แม้มือจะดันศีรษะเอาไว้ให้ทำช้าลง แต่เธอก็ปัดออกแล้วโขกหัวลงถี่ขึ้น

กล้ามเนื้อตรงบั้นท้ายของเขาเกร็งเขม็ง ชีพจรเต้นตุบ ๆ ระหว่างที่แก่นกายถูกรูดด้วยลิ้น มือหนากดหัวเธอแช่ไว้แล้วยกเอวดันท่อนเนื้อกระทั้นกลับจนลึกสุดคอหอยแทบหายใจไม่ออก

“อ๊อก! แค่ก!”

น้ำกามไหลสอมุมปากขณะสำลักออกมา เขาไม่ปล่อยให้อารมณ์ตัวเองค้างคา อยากเป็นฝ่ายลิ้มลองความหวานจากคนเจ้าเนื้อบ้าง ฝ่ามือหนาแยกขาอวบของเธอออกจากกัน นับหนึ่งไม่เคยต่อต้านบทรักที่เขามอบให้

เธอผงหัวขึ้นมองเขาที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงกลางระหว่างขา นิ้วชี้ยาวกรีดนำร่องเนื้อสามเหลี่ยมอูม ก่อนจะก้มหน้าลงต่ำแลบปลายลิ้นอุ่นร้อนและลงไปบนติ่งเนื้ออ่อนไหว พลันร่างของเธอก็สะดุ้งพร้อมเสียงครางกระเส่า

“อุ้ย ... อือ”

ความเสียวกระสั่นแล่นไปทั่วร่าง ปลายลินสากลากผ่านกลีบร่องช้า ๆ และเพิ่มความเร็วจนกระเจิดกระเจิง

เธอเจียนจะขาดใจเพียงเพราะเขาลงลิ้นให้...

หยาดน้ำใสหลั่งรินออกมาจากกลีบเนื้อจนฉ่ำเยิ้ม ฌอนเงยหน้าขึ้นดูร่างอ้วนบิดเร้าบนเตียงนอน สีหน้าของเธอตอนนี้ช่างยั่วอารมณ์เขาแทบคลั่ง

จับปลายลำเอ็นถูไถร่องความเฉอะแฉะ ก่อนจะดุนดันความแข็งขืนผ่านช่องทางคับแคบทีเดียวจนมิดลำ

“อุ้ย! ... อ่า!” ร่างอ้วนสะดุ้งเฮือก

ดึงแก่นกายออกมาใหม่ แล้วกระแทกกลับเข้าไปอีกครั้ง และเริ่มซอยเอวถี่ขึ้น ต้นขาด้านในสั่นสะท้านทำได้เพียงบิดตัวเร้า เมื่อการสอดแทรกทวีความรุนแรงมากขึ้น

“เธอนี่มัน...” เขาสูดปากแรง ๆ หลับตาพริ้ม

“อื้อ ~ คุณฌอนขา” เสียงครางหวานหูยิ่งเพิ่มแรงตอกตรึงคนใต้ร่างมากขึ้น

“ซี้ด ~ ของเธอตอดดีมาก”

แรงกระหน่ำจุกเสียดจนแทบบ้า ภายในกระตุกเกร็งกับความรุนแรงที่ได้รับ จนเผลอบีบรัดส่วนสำคัญยิ่งทำให้เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น

ปัก! ปัก! ปัก!

“อ๊ะ! หนึ่งจุกค่ะ เบา ๆ” เธอเอ่ยบอกเขา แต่มันไม่เป็นผล

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องผสมเสียงครวญครางของคนทั้งคู่ ยิ่งใกล้จังหวะสุดท้ายก่อนถึงจุดหมาย เขายิ่งรัวสะโพก...

“อ่า ... ซี้ด”

เธอกับเขาถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน ความปรารถนาพุ่งกระจายไปทั่ว เธอสัมผัสได้ถึงความหลั่งรินเข้ามายังส่วนที่สึกที่สุด

ฌอนดึงแก่นกายออกมาจากช่องทางรัก หยาดน้ำขาวข้น ๆ ไหลทะลักออกมาตามร่องเนื้อหยดลงบนผ้าปูเตียง เขายิ้มมุมปากถึงพอใจแล้วดันพรวดเข้าไปใหม่สุดลำ

“อ่า ... เพิ่งเสร็จไปเมื่อกี้เองนะคะ”

“ก็บอกแล้วไง จะชดเชยจนถึงเช้า”

ถึงเช้าไม่มีอยู่จริง ... มันเลยเวลาไปเกือบเที่ยง ไม่รู้ว่าเขาอดอยากปากแห้งมาจากไหน รู้อยู่หรอกว่าเป็นคนหื่นแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำเอาเธอไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะเดินกลับเรือนหลังเล็ก...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   หนึ่งทางที่เลือก(จบ)

    “แกเป็นยังไงบ้างเจ็บมากหรือเปล่า” วิลันดาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าเพื่อนทำท่าเหมือนจะร้องไห้“เจ็บมากเลยแก เจ็บทั้งใจเจ็บทั้งตัวเสียทั้งลูก” ปากเรียวฉีกยิ้มให้กับเพื่อนแต่ดวงตากลับคลอไปด้วยหยดน้ำใส“โธ่ ยัยกรีน ทำไมแกต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ แบบนี้ด้วยฉันไม่คิดเลยว่าคุณชรัณต์เขาจะทำร้ายแกได้ลง” ร่างเล็กของวิลันดาก้มลงกอดเพื่อนแม้จะมีเหล็กกั้นเตียงเป็นอุปสรรคอยู่บ้างแต่มันก็ไม่สามารถกั้นความเป็นห่วงของเพื่อนที่คอยดูแลกันมาตั้งแต่เด็กได้“ฉันขอบใจแกมากนะที่คอยไปดูร้านให้”“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้สบายมาก ว่าแต่แกเถอะจะเอายังไงต่อไปเรื่องคุณชรัณต์” ที่ถามแบบนี้เพราะหล่อนรู้ดีว่าเพื่อนเธอรักเขามากแค่ไหนแต่ว่าทำร้ายกันขนาดนี้ถ้าเพื่อนเธอยังให้อภัยได้ก็แกร่งเกินคนแล้ว ส่วนเธอก็เตรียมกินอาหารเม็ดแทนข้าวได้เลย“แกช่วยหาทนายเก่ง ๆ สักคนให้หน่อยได้ไหม”หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามเพื่อนแต่พอวิลันดาได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้ารับและพอเข้าใจความหมายจึงไม่ได้ถามอะไรต่อจนกระทั่งพ่อกับย่าศรีไพรเข้ามาเยี่ยมเธอจึงขอตัวลากลับทางด้านอรจิราซึ่งก็รู้สึกผิดกับเรื่องที่ตัวเองร่วมก่อจึงเดินทางมาเยี่ยมกวินตาเหมือนกันแต่เธอไม่ยอ

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่

    บริเวณหน้าห้องฉุกเฉินชรัณต์ยังคงมองผ่านช่องกระจกใสเข้าไปด้านใน ทีมแพทย์และพยาบาลต่างวุ่นวายกับการรักษาเสียงร้องจากความเจ็บปวดของคนเป็นเมียดังเล็ดรอดออกมาให้ได้ยินเป็นระยะ ๆ เสียงที่ได้ยินมันช่างบาดลึกลงไปก้นบึ้งของหัวใจ“ยัยกรีนอยู่ไหน หลานย่าอยู่ที่ไหน”หญิงชราเดินโอนเอนด้วยความเร็วเข้ามาโดยที่มีพ่อของกวินตาประคองเข้ามา ชรัณต์รีบเดินเข้าไปหาเพื่อที่จะเอ่ยขอโทษที่ดูแลกวินตาไม่ดีโดยที่คิดว่าพวกท่านไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือแรง ฝ่ามือจากคนเป็นพ่อตา“คุณพ่อ”“ไม่ต้องมาเรียกผมว่าพ่อ คุณทำกับลูกสาวผมแบบนี้ได้ยังไง” สองมือขยุ้มคอเสื้อสรรพนามที่เรียกลูกเขยเปลี่ยนไปเป็นห่างเหินจากที่เมื่อก่อนท่านเคยรักและเอ็นดูยามนี้แทบไม่อยากจะเผาผีผู้ชายตรงหน้าด้วยซ้ำ ใบหน้าคมคายสลดลงดวงตาแดงก่ำร่างสูงสั่นคลอนไปมาตามแรงเขย่า“ผมขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ”“ไม่ได้ตั้งใจเหรอคุณกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง ฮะ!” ยิ่งชรัณต์พูดก็เหมือนกับแก้ตัวมันกลับยิ่งเพิ่มแรงเขย่ามากขึ้นไปอีกจนก้านแก้วต้องรีบเข้ามาห้ามปราม“พอเถอะค่ะคุณ ต้นเหตุเรื่องทุกอย่างมันเป็นเพราะฉันเอง”“ก้านแก้ว เธอมาอยู่ที่นี่ได้ย

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ความจริงที่ต้องรู้(2)

    เสถียรรู้ดีว่าในสายตาของลูกชายเมียเก่าของเขานั้นเป็นเหมือนนางฟ้าใจที่มีจิตใจดี แต่ใครจะรู้ว่านั่นมันคือเปลือกนอก“ไม่จริง พ่อโกหกผมเพื่อปกป้องมัน” ดวงตาคมแดงก่ำลำคอแข็งเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่“ถ้าไม่เชื่อแกก็เอานี่ไปอ่าน จดหมายส่งมาจากเรือนจำถ้าอ่านแล้วแกไม่เชื่อก็ไปหาไอ้ภากรได้เลย ที่พ่อปิดเรื่องนี้เอาไว้ก็เพราะไม่อยากเห็นแกต้องเสียใจ คุณก้านแก้วเขายอมรับบทเป็นคนร้ายให้แกทำร้ายมานานเกินไปแล้วตารัณต์”คนเป็นพ่อยื่นจดหมายให้ลูกพร้อมกับเอื้อมมือไปตบไหล่ ชายหนุ่มมองหน้าพ่อตัวเองแล้วไม่อยากจะเชื่อกับความจริงที่ได้รับรู้ก้านแก้วเดินเข้าไปประคองเสถียรด้วยความเป็นห่วงเพราะรู้ดีว่าช่วงนี้สุขภาพของคนเป็นสามีไม่ค่อยดี เธอได้แต่ยกมือไหว้และยิ้มขอบคุณที่อย่างน้อยสามีเธอก็เป็นคนมีเหตุผล ความผูกพันที่เธอได้อยู่กันมามันหล่อหลอมเป็นความเข้าใจมือสั่นเทาเปิดอ่านจดหมายทีละคำด้วยทุกบรรทัดมันได้เล่ารายละเอียดเรื่องราวที่ทำให้เขาฝั่งใจจนเก็บเป็นความแค้นเอาลงกับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาช้า ๆ เขาร้องไห้มันออกมาโดยที่ไม่อายใครแต่แล้วความแค้นที่เขาได้ก่อไว้มันกำลังจะหวนกลับมาคืนสนองเ

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ความจริงที่ต้องรู้(1)

    รุ่งเช้าของวันใหม่กวินตาตื่นขึ้นมาภายในห้องนอนของตัวเอง เธอมองไปรอบ ๆ ห้องด้วยความเจ็บปวดยิ่งมือบางสัมผัสเตียงนอนที่พวกเขามาเสวยสุขกันบนนี้เธอยิ่งรู้สึกรังเกียจร่างเล็กดีดตัวลุกจากเตียงแล้วกระชากผ้าปูที่นอนออกไปกองไว้กับพื้น แค่คิดถึงเรื่องอย่างว่าที่พวกเขาทั้งสองมาเหยียบย้ำหัวใจเธอมันก็เกิดอาการอยากอาเจียนขึ้นมาจึงรีบวิ่งเข้าไปอ้วกในห้องน้ำบนโต๊ะอาหารเช้าทุกคนต่างลงมานั่งรอทานอาหารด้วยกันเว้นเพียงกวินตาที่ยังไม่ได้ลงมาจากด้านบนเพียงแค่คนเดียว“แล้วนี่กวินตาไปไหน ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ฉันยังไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นลงมากินอาหารเช้าร่วมกับคนอื่นเลยนะ”อยู่ ๆ เสถียรก็ถามหากวินตาขึ้นมาทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่สนใจเสียด้วยซ้ำและไม่เคยยอมรับว่ากวินตาเป็นลูกสะใภ้“ฉันก็ไม่ทราบเลยค่ะ ยังไม่เห็นเธอลงมาจากบนห้องเลยตั้งแต่เช้า”ก้านแก้วเองก็รู้สึกเป็นห่วงลูกอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้ยินเรื่องเมื่อวานเย็นที่ป้านวลเห็นเรื่องบัดสีของชรัณต์กับอรจิราแล้วนำมาเล่าให้ฟังเธอยิ่งรู้สึกเป็นห่วงลูกสาวจับใจบทสนทนาของคนเป็นพ่อกับแม่เลี้ยงอรจิราได้ยินทุกคำแล้วหันไปมองหน้าชรัณต์ที่นั่งกินข้าวเหมือนทองไม่รู้ร้

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ความเจ็บที่ต้องชิน

    หายไปไหนมา รู้ไหมนี่มันกี่โมงแล้ว” น้ำเสียงที่ตะโกนถามตั้งแต่กวินตายังเดินไม่พ้นขอบประตูบ้านเสียด้วยซ้ำ ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นใครไม่รู้ว่าวันนี้ไปกินรังแตนจากที่ไหนมาถึงได้มาฉุนเฉียวใส่หน้าเธอตั้งแต่เจอกันครั้งแรกของวัน“สองทุ่มค่ะ ยังไม่ได้ดึกด้วย” น้ำเสียงราบเรียบที่ตอบหญิงสาวไม่รู้เลยว่าได้สร้างความเดือดดาลให้กับชรัณต์มากขึ้นไปอีก“แล้ววันนี้ไปไหนมา ผมโทรไปที่ร้านคุณก็ไม่ได้เข้าไปที่นั่น” มือหน้าคว้าเข้าไปที่ต้นแขนพร้อมกับออกแรงบีบจนขึ้นรอยแดงแม้มันจะเจ็บแต่กวินตาก็ไม่เอ่ยร้องออกมาเหมือนทุกครั้งในเมื่อเขาอยากจะทรมานเธอเพื่อระบายความแค้นเธอก็จะยอมทนแต่เมื่อใดที่เธอหลุดพ้นไปแล้วเธอสัญญาว่าจะไม่หวนกลับมาอย่างแน่นอน“ไปกับวิมาค่ะ เรานัดทานข้าวด้วยกัน”“แล้วทำไมถึงไม่บอกคนที่บ้านไว้ ไปไหนมาไหนทำไมถึงไม่บอก”ชรัณต์ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกลายเป็นคนจู้จี้ไปตั้งแต่เมื่อไร เมื่อก่อนหญิงสาวจะไปไหนมาไหนเขาแทบจะไม่เคยเอ่ยปากถามเลยเสียด้วยซ้ำ“จำเป็นด้วยเหรอคะ เพราะยังไงการที่กรีนอยู่บ้านหลังนี้ก็เหมือนวิญญาณที่ไร้ตัวตนอยู่แล้ว จะอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่ต่างกัน”คางเล็กเชิดขึ้นมองตาคนที่สูงกว่าเห

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ทางออกที่เลือก

    “ป้านวล หนูกรีนยังไม่ลงมาทานข้าวอีกเหรอ” ก้านแก้วหันไปถามแม่บ้านที่กำลังยกทัพพีตักข้าวให้กับเสถียร“คุณกรีนออกไปข้างนอกตั้งแต่รุ่งสางแล้วค่ะ ไม่ได้บอกไว้ว่าไปไหนแต่เห็นบอกว่าคืนนี้จะไม่กลับมานอนที่นี่นะคะ”ชรัณต์ที่นั่งร่วมโต๊ะทานอาหารเช้าอยู่เมื่อได้ยินอย่างนั้นถึงกับ ขบกรามแน่น เขาไม่พอใจที่เธอไปไหนมาไหนไม่บอกจึงวางช้อนลงพร้อมกับลุกออกจากโต๊ะอาหาร“คุณอิ่มแล้วเหรอคะรันต์ อรเห็นทานแค่ไม่กี่ช้อนเองนะ” อรจิราเอ่ยทักท้วงเมื่อเห็นเขาลุกขึ้นยืน“กินไม่ลง เห็นหน้าฆาตกรแล้วชวนอ้วก” ไม่ได้แค่เอ่ยประโยคทิ่มแทงออกมาแต่ดวงตาคมยังตวัดมองก้านแก้วซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกด้วยชรัณต์เดินออกมาบริเวณหน้าบ้านโดยที่มีอรจิราเดินตามหลังออกมาพร้อมกับถือกระเป๋าสะพาย“แล้วนี่คุณจะไปไหน” เมื่อเห็นหญิงสาวจะเดินไปยังโรงเก็บรถชรัณต์จึงเอ่ยปากถาม“คุณรันต์อย่าลืมสิคะว่าอรก็มีงานที่จะต้องทำไม่ได้มีหน้าที่เล่นละครรับบทบาทเป็นเมียหลวงอย่างเดียวนะ” รอยยิ้มอ่อนผุดขึ้นบนใบหน้าชรัณต์มองตามหลังรถของอรจิราที่เคลื่อนออกไปแล้วจึงยกโทรศัพท์โทรหากวินตาแต่ทว่าโทรไปเท่าไรเจ้าตัวก็เอาแต่ตัดสายทิ้งแถมสายล่าสุดยังปิดเครื

  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ดเริ่มต้นของอดีต

    หน้าโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง กวินตานั่งรออยู่หน้าห้องตรวจด้วยใจที่ว้าวุ่นหลังจากที่พยาบาลเรียกให้เธอไปเจาะเลือดเพื่อตรวจผลที่แม่นยำกว่านี้“คุณกวินตา อนันต์พิสุทธิ์ เชิญที่ห้องตรวจหนึ่งค่ะ”สิ้นเสียงพยาบาลสาวสวยเรียกชื่อหญิงสาวก็เดินตามหลังเข้าห้องไปเงียบๆ พร้อมกับทรุดตัวนั่งลง

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-03
  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   เมียซ้อนทะเบียน(2)

    “คุณย่าคิดยังไงกับผู้หญิงที่หย่าร้างกับสามีทั้งที่แต่งงานกันยังไม่ถึงสามเดือนคะ”หลังจากที่เงียบไปนานอยู่ ๆ กวินตาก็เงยหน้าขึ้นมาถามทั้งที่น้ำตายังเปื้อนสองแก้ม ดวงตาขาวแดงก่ำ ใต้ขอบตาบวมเป่ง บ่งบอกว่าหล่อนร้องไห้อย่างหนักติดต่อกันหลายชั่วโมงแล้ว“ที่ถามแบบนี้เพราะทะเลาะกับสามีมาใช่ไหม”หญิงสาวได้แ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-01
  • หย่ารัก สามีมาเฟีย    เซอร์ไพรที่ไม่อยากได้(2)

    ...สเถียร ฐานันต์พิพัฒน์ นั่นคือชื่อที่กวินตามักจะได้ยินอยู่บ่อยครั้งผ่านหน้าจอทีวีหรือเว็บไซน์ด้านเศรษฐกิจแต่เพิ่งจะได้เห็นตัวจริงก็วันนี้สายตาที่ท่านมองตรงมายังกวินตาบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่ค่อยปลื้มลูกสะใภ้คนนี้เสียสักเท่าไร เหตุผลที่ท่านไม่เอ็นดูเธอก็คงหนีไม่พ้นที่เธอเป็นแค่หลานชาวนาจน ๆ คนห

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • หย่ารัก สามีมาเฟีย   ตั้งใจมาหลอก

    บนโต๊ะอาหารค่ำบรรยากาศชวนดูอึดอัดไปหมด ทุกคนต่างนั่งเงียบเหมือนมีความคิดเป็นของตัวเองแต่เก็บงำเอาไว้ไม่พูดออกมาความตื่นเต้นที่พกพามาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาหายไปจนหมดสิ้น สิ่งที่กวินตารับรู้วันนี้มันเป็นความรู้สึกเสียใจและเจ็บปวดเข้ามาแทนที่เสียแล้วดวงตาหวานชำเลืองคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบุพการีอ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status