Share

บทที่ 438

Author: เหยียนอี่เฟย
เซิ่งถิงเจ๋อมองหรงซู “เสี่ยวซู ตอนกลับระวังตัวด้วยนะ”

หรงซูตอบรับ แล้วกล่าว “นายก็รีบพักผ่อนเถอะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (6)
goodnovel comment avatar
Anongnart Suksawrt
ใช่ๆ คนเราก็ย่อมมีข้อเสียบ้าง ซึ่งถึงเซินก็มี แต่ถ้ามองข้ามข้อเสียไปก็ถือเป็นครดีอยู่นะ เพียงแต่ปากแข็งไปหน่อย
goodnovel comment avatar
เกษร รุจิธรรมธัช
ถิงเชินเป็นคนดีนะเขาไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งกับอันชิงเยว่เลยไปแล้วพ่อลูกอ่อนตั้งแต่เหมยๆเกิดก็ดูแลแต่ลูกไม่มีเวลาไปหาอันชิงเยว่เลยพอรู้ความเหมยๆๆไม่ชอบชิงเยว๋
goodnovel comment avatar
จุรีภรณ์ ดาวเศรษฐ์
ตอนแรกอยากหั้ยหย่าแลัวหัเยเชินไปแต่งกับอันจะไดัรุ้สันดารแล้วคอ่ยคีนกลับมาแต่นางเอกเสียเปรียบงั้นหั้ยนางเอกแต่งกับพระรองไปเลัยคอ่ยแย่งมาวันแต่งจะไดัเห็นพระเอกโบ้มากๆ555666
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 586

    จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าโดยสมบูรณ์ทั้งสองพาเด็ก ๆ กลับไปที่วิลล่าหรงซูพาเหมยเหม่ยไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นทั้งสี่คนนั่งรับลมทะเลบนระเบียง พลางกินบาร์บีคิวความกังวลและความเหนื่อยล้าทั้งหมดในช่วงเวลานี้ล้วนไม่สำคัญอีกต่อไปหลังจากกินดื่มจนอิ่มหนำทุกคนก็นั่งดูโทรทัศน์ในห้องรับแขกต่ออีกพักหนึ่งจู่ ๆ เหมยเหม่ยก็หันมาพูดกับแม่ว่า “คุณแม่คะ หนูอยากโทรคุยกับพ่อสักหน่อย”หรงซูพยักหน้า “ไปสิจ๊ะ!”เหมยเหม่ยเดินกลับเข้าห้องเอง หยิบสมาร์ตวอทช์ขึ้นมา พอดีกับที่เซิ่งถิงเชินโทรเข้ามา“คุณพ่อคะ”“วันนี้เหมยเหม่ยสนุกไหม?”“สนุกมากเลยค่ะคุณพ่อ วันนี้คุณแม่สวยมาก คุณพ่อจะมาดูคุณแม่ไหมคะ”“...”สองพ่อลูกคุยกันอยู่กว่าสิบนาทีประมาณสามทุ่มเด็กทั้งสองเหนื่อยมาก จึงล้มตัวลงนอนและหลับไปอย่างรวดเร็วเจียงอวี่จัดการรูปที่ถ่ายวันนี้เสร็จแล้วส่งให้หรงซูชุดหนึ่ง จากนั้นก็โพสต์รูปลงโซเชียลแบบเก้าช่อง โดยมีรูปเดี่ยวของหรงซูสามรูป รูปเด็ก ๆ สามรูป รูปวิวหนึ่งรูป รูปอาหารเย็นหนึ่งรูป และรูปสุดท้ายเป็นรูปคู่ของเธอกับหรงซู ในภาพเธอเอนศีรษะพิงไหล่หรงซู สีหน้าดูมีความสุขอย่างมากหรงซูเห็

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 585

    สามชั่วโมงต่อมาทุกคนเดินทางถึงสนามบินนานาชาติ เมื่อออกมาจากช่องทางผู้โดยสารพิเศษ รถก็มาจอดรออยู่ด้านนอกตั้งนานแล้วทันทีที่เดินออกจากสนามบินก็สัมผัสได้ถึงอากาศร้อนทุกคนขึ้นรถเจ้าหน้าที่สนามบินนำสัมภาระไปเก็บไว้ที่ท้ายรถรถค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ก่อนจะมาถึงวิลล่าวิวทะเลแห่งหนึ่งในเขตท่องเที่ยวอ่าวย่าหลง วิลล่าแห่งนี้เป็นทรัพย์สินของเจียงหวยซวี่ โดยมีทั้งพนักงานทำความสะอาดและเชฟจัดเตรียมไว้พร้อมแล้วหลังจากนั่งเครื่องบินมาหลายชั่วโมง แล้วยังต้องนั่งรถต่อเด็กทั้งสองคนก็เหนื่อยล้ากันมากแล้วหลังกินข้าวกลางวัน หรงซูก็พาพวกเธอกลับห้องไปพักผ่อนแต่หรงซูไม่ค่อยง่วง ส่วนเจียงอวี่ก็ยังมีกำลังวังชา “เสี่ยวซู รีบไปเปลี่ยนชุดเร็ว พวกเราไปทะเลกัน”หรงซูเปลี่ยนเป็นบิกินีสีม่วงแบบเซต ดีไซน์เกาะอก ผูกผ้าพันเอวไว้หนึ่งผืน และรวบผมยาวขึ้นทันทีที่เจียงอวี่เห็นหรงซู ดวงตาก็แทบหยุดนิ่ง แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นเสี่ยวซูใส่บิกินี แต่ครั้งล่าสุดก็เมื่อสองปีก่อน ตอนนี้เธอดูมีเสน่ห์ยิ่งกว่าตอนนั้นเสียอีกผิวขาวเนียนแต้มด้วยสีชมพูระเรื่อ รูปร่างงดงามราวหยก เอวคอดได้สัดส่วน ขาเรียวยาวตรงสวย ใบหน้างด

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 584

    ซูชิงจือยื่นมือรับมา “เสี่ยวซูชอบก็ดีแล้วครับ วันนี้เธออยู่บ้านไหม?”หรงชิงเหวินตอบ “อืม อยู่ข้างบนกับเหมยเหม่ย”สองพ่อลูกคุยกันอีกสองสามประโยคซูชิงจือกล่าวลาหรงชิงเหวิน เตรียมตัวกลับจู่ ๆ หรงชิงเหวินก็ถามว่า “ชิงจือ ลูกคิดจะบอกน้องสาวลูกเมื่อไหร่”ภายใต้แสงสลัว ดวงตาของชายหนุ่มฉายแววอ้างว้าง ซูชิงจือเม้มริมฝีปากก่อนพูดว่า “รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อนเถอะครับ! รบกวนพ่อช่วยปิดต่อไปก่อนนะ”หรงชิงเหวินถอนหายใจ “พ่อรู้ว่าเรื่องพวกนั้นที่ลูกทำไปล้วนไม่ได้ตั้งใจ”หัวใจของซูชิงจือพลันเอ่อล้นด้วยความขมขื่น เขาฝืนข่มอารมณ์ที่ปั่นป่วนไว้ ก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณครับพ่อ แค่พ่อพูดแบบนี้ก็พอแล้ว”“ปีนี้จะอยู่ฉลองตรุษจีนที่เมืองจิงหรือเปล่า?”ซูชิงจือพยักหน้าหรงชิงเหวินพูดว่า “ก็ดีเหมือนกัน”ตอนที่ซูชิงจือขึ้นรถเตรียมออกไปรถของเผยอวี้ค่อย ๆ แล่นเข้ามา ซูชิงจือมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาแล้วขับรถออกไปเผยอวี้จอดรถ ลดกระจกลง มองหรงชิงเหวินแล้วเรียกว่า “พ่อหรง”หรงชิงเหวินพยักหน้า “รีบขับเข้าไปเถอะ แม่เตรียมของโปรดลูกไว้ให้แล้ว”เผยอวี้พยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ ขับรถลงไปยังลานจอดรถใต้ดิน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 583

    วันนั้นหรงซูได้รับสายจากสีหมิงซานเธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับสายเสียงของสีหมิงซานดังมาจากปลายสาย “เอเวอลิน คืนนี้คุณพอมีเวลาไหม?”หรงซูตอบว่า “คืนนี้ฉันมีธุระค่ะ คุณสีมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”เมื่อได้ยินสรรพนามของเธอเปลี่ยนไปสีหมิงซานย่อมสัมผัสได้ถึงความห่างเหินของเธอ“ฉันอยากคุยกับคุณดี ๆ อีกครั้ง ใช้เวลาไม่นานหรอก”“ขอโทษนะคะคุณสี ถ้าคุณจะพูดเรื่องคุณหลี่ งั้นพวกเราก็คงไม่มีอะไรต้องคุยกัน”หรงซูมีท่าทีเย็นชา พูดจบก็วางสายทันทีเธอวางโทรศัพท์ลงสีหมิงซานโทรมาหาเธอครั้งนี้ต้องเป็นเพราะหลี่อันน่าแน่นอน คาดว่าทางนั้นคงเกิดเรื่องอะไรขึ้นไม่นานเธอก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แน่นอนว่าไม่ใช่หลี่อันน่าเป็นอะไรแต่เป็นบริษัทผู้ผลิตแห่งหนึ่งในเครือหลี่ซื่อที่ถูกเปิดโปงกะทันหันว่าปลอมแปลงข้อมูลประสิทธิภาพของสินค้า ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ใช้นับไม่ถ้วน และกลายเป็นข่าวใหญ่ในทันทีข่าวนี้พุ่งขึ้นอันดับหนึ่งของกระแสข่าวร้อนอย่างรวดเร็ว และสื่อหลายสำนักก็เข้ามารายงานทันทีเรื่องถูกเปิดโปงและกระแสสังคมลุกลามในเวลาอันสั้นเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าต้องมีผู้มีอิทธิพลและเงินทุนหนุนหลังอยู่เบื้องหลัง

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 582

    พี่เลี้ยงสังเกตเห็นชายหนุ่มที่นั่งอยู่เบาะคนขับ แม้ใบหน้าของเขาจะไร้อารมณ์ แต่กลับแผ่ความกดดันที่มองไม่เห็นออกมาอย่างน่าประหลาดเธอเดินไปข้างรถฝั่งคนขับอย่างระมัดระวัง ประสาทตึงเครียดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลังเลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะข่มความหวาดกลัวในใจ ค่อย ๆ ยกมือขึ้นเคาะกระจกเบา ๆ สองครั้งกระจกรถไม่ได้เลื่อนลงในทันทีพี่เลี้ยงเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมาในทันที แต่ก็ไม่กล้าเคาะอีก ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะทำอย่างไรดีเธอรออยู่อีกครู่ขณะที่กำลังจะหันกลับเข้าไปก็ได้ยินเสียงประตูรถเปิดพี่เลี้ยงรีบถอยหลังไปสองก้าว ร่างสูงใหญ่ของชายคนนั้นแผ่แรงกดดันอย่างรุนแรง ใบหน้าหล่อเหลาแต่เคร่งขรึม ดวงตาสีดำเข้มเย็นชาจนไม่มีใครกล้าสบตาพี่เลี้ยงสะดุ้งตกใจ รีบพูดว่า “คุณ... คุณเซิ่งคะ ฉันมารับกระเป๋าเดินทางของคุณหนูเหมยเหม่ยค่ะ”เซิ่งถิงเชินไม่พูดอะไร เดินไปที่ท้ายรถเงียบ ๆ แล้วหยิบกระเป๋าเดินทางของเหมยเหม่ยออกมา“เอาเข้าไปเถอะ!”พี่เลี้ยงรีบเดินเข้าไปรับมาอย่างนอบน้อมจากนั้นเซิ่งถิงเชินก็ขึ้นรถ กลับรถแล้วขับออกไปเมื่อเห็นรถขับออกไปแล้ว พี่เลี้ยงจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางของเหม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 581

    หรงซูพาเหมยเหม่ยกลับไปยังซีซานวิลล่าเมื่อพาเหมยเหม่ยเข้ามาในห้องรับแขก ก็ได้ยินหรงชิงเหวินกำลังคุยโทรศัพท์ พอหรงชิงเหวินได้ยินเสียงเคลื่อนไหวก็หันกลับมา ก่อนจะพูดว่า “น้องสาวลูกกลับมาแล้ว”ซูชิงจือตอบรับเบา ๆ แล้วพูดว่า “งั้นแค่นี้ก่อนนะครับพ่อ!”“ได้”“คุณตาหรง” เหมยเหม่ยเรียกหรงชิงเหวินวางโทรศัพท์ลง มองเหมยเหม่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “เหมยเหม่ยมาแล้ว มาให้ตาหรงกอดเร็ว”เหมยเหม่ยโผเข้ากอดหรงชิงเหวิน ทำเอาเขายิ้มกว้างด้วยความสุขหรงซูเดินเข้าไปถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “พ่อคุยโทรศัพท์กับใครอยู่เหรอ?”หรงชิงเหวินตอบ “เพื่อนคนหนึ่งน่ะ”หรงซูไม่ได้ถามต่อ มองไปที่กล่องของขวัญบนโต๊ะกลาง น่าจะเป็นของขวัญปีใหม่ที่ส่งมาให้ แค่ดูก็รู้ว่าเป็นของจากต่างประเทศที่มีราคาไม่น้อยเธออดถามไม่ได้ว่า “ใครส่งของขวัญปีใหม่มาเหรอคะ?”หรงชิงเหวินจึงอธิบายว่า “เพื่อนที่เพิ่งคุยโทรศัพท์ด้วยเมื่อกี้ เขาอยู่ต่างประเทศ ก็เลยส่งมาให้”หรงซูไม่ค่อยรู้ว่าหรงชิงเหวินมีเพื่อนคนไหนบ้าง หลายปีมานี้ก็มีคนส่งของขวัญปีใหม่มาให้เช่นกัน แต่ไม่เคยมีของขวัญที่ล้ำค่าเช่นนี้ อีกทั้งยังไม่ใช่ของขวัญแบบรวม ๆ หากแต่แยกเป็นห้าชิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status