Share

บทที่ 512

Penulis: เหยียนอี่เฟย
ครูใหญ่เพียงยิ้มกล่าวว่า “ได้ งั้นพวกเธอไปกันก่อน”

หรงซูบอกลาครูใหญ่กับบรรดาผู้บริหาร จากนั้นจากไปพ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Ap Ple
กลัวคนอื่นเขาไม่รู้ว่าเป็นภรรยาของตัวเอง ต้องโชว์ให้คนอื่นเห็นซักหน่อย
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 514

    เผยหลานหัวกำลังจะลุกขึ้นไปชั้นบน พอเห็นหรงซูกลับมา จึงเก็บสีหน้าอารมณ์ ยิ้มอย่างใจดี กล่าวว่า “เสี่ยวซู กลับมาแล้วเหรอ ช่วงนี้ยุ่งมากสินะ”หรงซูเดินเข้าไป นั่งลงบนโซฟา ยกริมฝีปากยิ้มกล่าวว่า “ถึงวันหยุดก็ได้พักผ่อนเต็มที่แล้วค่ะ เมื่อกี้แม่กับพ่อคุยอะไรกันเหรอคะ?”ก่อนเข้าบ้านเธอคล้ายว่าได้ยินทั้งสองคนโต้เถียงกันเผยหลานหัวถลึงตาใส่หรงชิงเหวินทีหนึ่ง กล่าวว่า “ไม่มีอะไร เสี่ยวซูช่วงวันหยุดลูกมีแผนอะไรหรือเปล่า? จะออกไปเที่ยวผ่อนคลายหน่อยไหม”หรงซูกล่าว “ช่วงวันหยุดคนออกไปเที่ยวเยอะเกินไป หนูพักผ่อนอยู่บ้านให้เต็มที่ดีกว่าค่ะ!”เผยหลานหัวกล่าว “เอาอย่างงั้นก็ได้ แต่ไม่ได้เจอเหมยเหม่ยมาช่วงหนึ่งแล้ว ช่วงวันหยุดพาเหมยเหม่ยมาเล่นที่บ้านสิ”หรงซูตอบรับ “วันที่หนึ่งหนูต้องไปบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งกับเหมยเหม่ย รอให้ถึงวันที่สองหนูค่อยพาเหมยเหม่ยกลับมาค่ะ”ได้ยินแบบนั้นเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินอดตะลึงไม่ได้หรงชิงเหวินรีบถาม “เสี่ยวซู ลูกไปตระกูลเซิ่งทำไม?”หรงซูจึงเล่าเรื่องที่ตัวเองเซ็นสัญญากับเซิ่งถิงเชินให้ทั้งสองคนฟังเมื่อเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินได้ยินคำพูดของหรงซู สีหน้าไม่ถือว

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 513

    นักเรียนรอบด้านต่างมองพวกเขาด้วยความตะลึงหรือว่ารุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นกับรุ่นพี่ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นแฟนกัน ทำไมดูเหมือนความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะคลุมเครือแปลก ๆหรงซูหันไปพูดกับนักเรียนหญิงด้านข้าง “รบกวนน้องนักเรียนคนนี้ช่วยเขาถือแป๊บหนึ่งค่ะ ตอนนี้ในมือพี่ถือเสื้ออยู่ไม่สะดวก”นักเรียนหญิงอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อเงยหน้ามองดูชายหนุ่มสูงใหญ่ตรงหน้า ติ่งหูก็แดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัวสายตาของเซิ่งถิงเชินเลื่อนจากหรงซูมาอยู่ที่นักเรียนหญิง แล้วพูดอย่างสุภาพบุรุษและมีมารยาท “รบกวนด้วยครับ!”หัวใจนักเรียนหญิงสั่นสะท้าน ยื่นมือไปรับมา แล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ”ต่อมาเซิ่งถิงเชินถอดนาฬิกาข้อมือแล้วยื่นให้หรงซู ใบหน้าหล่อมองเธออย่างอ่อนโยนหรงซูช้อนตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วยื่นมือไปรับมุมปากเซิ่งถิงเชินยกขึ้นเล็กน้อย ต่อมาหันหลังเดินเข้าสนามบาส มองเซิ่งถิงเจ๋อ พูดว่า “นายจะรุกหรือรับ?”เซิ่งถิงเจ๋อกล่าว “ได้หมดครับ”สุดท้ายเซิ่งถิงเจ๋อเลือกเป็นฝ่ายรุกหลังแข่งกันสองสามรอบทั้งสองคนกลับเสมอกันไม่ว่าจะเป็นเกมรับหรือรุกของทั้งสองต่างสูสีกัน แทบจะกินกันไม่ลงหรงซูเองก็อดไม่ได้มองดูการแข่

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 512

    ครูใหญ่เพียงยิ้มกล่าวว่า “ได้ งั้นพวกเธอไปกันก่อน”หรงซูบอกลาครูใหญ่กับบรรดาผู้บริหาร จากนั้นจากไปพร้อมเซิ่งถิงเจ๋อไม่ว่าใครก็ดูออกว่าหรงซูเมินเซิ่งถิงเชินเธอหยิ่งยโสเพราะเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไป หรือมั่นใจเพราะไม่กลัวอะไรเลยจริง ๆ กันแน่ ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบเหมือนเซิ่งถิงเชินไม่แสดงออกถึงความโกรธเลยกลับเหมือนกำลังตามใจให้เธอพูดคำเหล่านี้ออกมาครูใหญ่มองแผ่นหลังทั้งสองคนที่จากไป แล้วมองเซิ่งถิงเชิน ถามด้วยความสงสัย “นี่ถิงเจ๋อกับเสี่ยวซูใกล้จะมีข่าวดีแล้วเหรอ?”เพราะนอกจากเหตุผลนี้แล้ว ครูใหญ่นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าหรงซูมีความมั่นใจจากไหนที่เมินเฉยเซิ่งถิงเชินได้ขนาดนี้เซิ่งถิงเชินกล่าว “คุณหรงแต่งงานแล้วจริง ๆ ครับ แต่ไม่ใช่ถิงเจ๋อ พวกเขาเป็นแค่เพื่อนกัน”ครูใหญ่ตะลึงมากหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ประจำโรงเรียน“เสี่ยวซู มีแต่เธอที่กล้าพูดจากับเขาแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่น ดูท่าพรุ่งนี้คงต้องล้มละลายถูกคิดบัญชี”หรงซูยิ้มอ่อน กล่าวว่า “งั้นนี่ถือเป็นเกียรติของฉันใช่ไหม”เซิ่งถิงเจ๋อยิ้มตาม แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนาพวกเขาไม่ได้ให้ครูหัวหน้าฝ่ายตามต่อไป อยากไปเดินเล่นเ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 511

    ครูใหญ่นึกย้อนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “หิมะปีนี้น้อยกว่าในอดีตมาก ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเธอยังเอ่ยปากชมเสี่ยวซูเลยนะ”เซิ่งถิงเชินมองหญิงสาวบนเวทีที่ปราศรัยได้อย่างชัดถ้อยชัดคำฉะฉานชัดเจน แสงไฟสาดส่องลงบนร่างกายเธอ ราวกับทั่วทั้งร่างเปล่งประกายเขายิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “จำไม่ค่อยได้แล้วครับ”“ผ่านมาหลายปีแล้ว จำไม่ได้ก็ไม่แปลก” ครูใหญ่มองทั้งสองคนบนเวที แล้วนึกถึงอดีตอย่างอดไม่ได้ แล้วก็เล่าเรื่องต่อ “ถิงเจ๋อกับเสี่ยวซูหนุ่มหล่อสาวสวยเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริง ๆ ฉันจำได้ว่าตอนม.ห้า เสี่ยวซูป่วยเลยพักเรียนไปหนึ่งปี เพราะป่วยเลยทำให้เสี่ยวซูไม่สวย แต่ถิงเจ๋อก็อยู่เคียงข้างเธอมาตลอด ยังห้ามนักเรียนคนอื่นหัวเราะเยาะเธอ ตอนนี้ทั้งสองคนยังสนิทสนมกันขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะมีข่าวดีเมื่อไหร่ ฮ่า ๆ!”เซิ่งถิงเชินได้ยินคำพูดของครูใหญ่ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ อยู่ตลอดเวลา เขาไม่ตอบรับคำพูดของครูใหญ่หลังจบคำปราศรัยพิธีบริจาคเงิน ต่อจากนี้คือกิจกรรมศิษย์เก่า ช่วงค่ำยังมีแสดงศิลปวัฒนธรรมมีนักเรียนไม่น้อยมาขอถ่ายรูปและลายเซ็นของหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อเมื่อเผชิญหน้ากับคำร้องขอของพวกนักเรียน ทั้งสองไม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 510

    เขาพูดแค่พอประมาณ ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่ตอนก้าวเท้าจากไป จู่ ๆ ซูจิ่นซีก็เอ่ยปาก “น้องสาวแกโดนรังแกขนาดนี้ ชิงจือแกรักชิงเยว่ขนาดนั้น ไม่ควรไปทวงความยุติธรรมให้เธอหน่อยเหรอ?”ฝีเท้าซูชิงจือชะงัก แล้วหันมองแม่ พร้อมเอ่ยเสียงต่ำ “แล้วแม่คิดว่าผมควรไปทวงความยุติธรรมจากใคร? เซิ่งถิงเชิน จ้าวอี้โจว หรือเจียงหวยซวี่ หรือว่ากับภรรยาของเซิ่งถิงเชินดี?”ซูจิ่นซีมองดูลูกชาย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด “ชิงจือ สำหรับแก มีเพียงผลประโยชน์ของแกสำคัญที่สุดใช่ไหม?”ซูชิงจือได้ยินแบบนั้น สีหน้าเย็นชา กล่าวว่า “ผมต้องการอะไร เคยมีความสำคัญในใจแม่ด้วยเหรอ?”ซูจิ่นซีอึ้งไปสักครู่ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไรซูชิงจือละสายตาอย่างเย็นชาแล้วสาวเท้าจากไป“ชิงจือ!”ซูจิ่นซีตะโกนเรียกฝีเท้าซูชิงจือก้าวต่อไป เขาขึ้นรถ แล้วให้คนขับรถขับออกจากวิลล่าตอนเที่ยงวันจู่ ๆ เขาได้รับข้อความที่ซูจิ่นซีส่งมา “ชิงจือ ขอโทษนะ ช่วงนี้แม่อารมณ์ไม่ค่อยดี เมื่อกี้พูดผิดไป แม่สำนึกผิดแล้ว”ซูชิงจือมองข้อความบนมือถืออยู่เนิ่นนาน ไม่รู้ว่าขณะนี้ในใจของเขาคิดยังไงกันแน่ เขาวางมือถือไว้ด้านข้าง ไม่ตอบข้อความกลับขณ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 509

    เหมยเหม่ยมองแม่หรงซูกล่อมให้เธอกลับห้องก่อนแม้เหมยเหม่ยจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ยอมกลับไปที่ห้องกับแม่บ้านโดยดีเมื่อเห็นเหมยเหม่ยจากไปหรงซูละสายตากลับมา แล้วเงยหน้ามองชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยเย็นชา “ยังไม่ลงไปเหรอ?”เซิ่งถิงเชินหลุบตามองเธอแวบหนึ่ง ขณะที่หยิบมือถือออกมาเตรียมจะโทรหาซูชิงจือ ซูชิงจือก็โทรมาหาเขาพอดีตอนนี้เขาอยู่นอกวิลล่านี่เองซูชิงจือเดินเข้าห้องรับแขก เซิ่งถิงเชินกำลังลงมาจากชั้นบน“พี่เชิน!”อันชิงเยว่วิ่งเข้าไปหาเซิ่งถิงเชิน“ชิงเยว่!”ซูชิงจือตวาดห้าม เขาสาวเท้าเดินเข้าไป แล้วดึงแขนอันชิงเยว่ บอกว่า “กลับไปกับพี่”มือหนึ่งของอันชิงเยว่จับแขนซูชิงจือเอาไว้ ตาแดงก่ำพูดด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน “พี่ ฉันจะไม่กลับไป” แล้วเงยหน้ามองเซิ่งถิงเชิน พูดเสียงสะอื้น “พี่เชิน ฉันรักพี่จริง ๆ นะ ฉันไม่อยากเสียพี่ไป ฉันไม่อยากให้พี่โดนหลอก เธอจงใจกลับมายั่วยวนแก้แค้นพี่นะพี่เชิน เธอหลอกใช้เหมยเหม่ยเพื่อใกล้ชิดพี่ พี่เชิน พี่อย่าเชื่อเธอนะ”ระหว่างที่พูด ดวงตาที่เคียดแค้นจ้องหรงซูที่ยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสองหรงซูยืนอยู่ตรงนั้น เลิกคิ้วมองทั้งสามคนที่ชั้นล่างอย่างไม่เดือด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status