共有

บทที่ 7

作者: เหยียนอี่เฟย
คืนนั้นหรงซูพักอยู่ที่ตระกูลหรง

คนนี้เป็นการนอนหลับที่อุ่นใจที่สุดของเธอหลังจากผ่านมานานขนาดนี้

เมื่อตื่นนอนตอนเช้า

เผยหลานหัวเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว ต้มซุปไก่ให้เธอโดยเฉพาะ และยังเตรียมอาหารเที่ยงที่มีประโยชน์ให้เธอ ใส่ในกล่องเก็บความร้อนให้เธอเอาไปที่บริษัท

เมื่อคืนหรงซูบอกเรื่องลาออกกับพวกเขาแล้ว เตรียมตัวจะไปเป็นผู้ช่วยของเจียงหวยซวี่หนึ่งเดือน

ตอนแรกพวกเขาไม่เห็นด้วย บอกให้เธอดูแลลูกและร่างกายให้ดี

แต่หรงซูยืนกราน ตอนนี้นอกจากร่างกายเทอะทะไปบ้าง ไม่มีจุดไหนที่รู้สึกไม่สบาย ทำงานง่าย ๆ ไม่เป็นปัญหา อีกอย่างเธออยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้งานยุ่ง ไม่งั้นถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย กลับจะทำให้คิดฟุ้งซ่าน

สุดท้ายหรงชิงเหวินไม่ว่าอะไรอีก

เดิมทีเธออยากเข้าไปช่วยในครัว แต่เผยหลานหัวไม่ยอม

หรงซูก็ไม่ดึงดัน เธอไปนั่งลงที่โซฟา เอามือถือขึ้นมาค้นในอินเทอร์เน็ต เธออยากสมัครคลาสเรียนพิลาทิสที่เหมาะกับคนท้อง

เธอเลือกได้ที่หนึ่ง เตรียมจะหาเวลาไปสอบถามรายละเอียด

พอดูมือถือไปเรื่อย ๆ

จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนฉับพลัน

ไปเจอไทม์ไลน์โซเชียล

อีกฝ่ายโพสต์รูปสังสรรค์เป็นภาพตารางเก้าช่อง ภาพพื้นหลังเป็นคลับส่วนตัวระดับไฮเอนด์

รายชื่อผู้ติดต่อคือเซี่ยอันหมิงเพื่อนกลุ่มเดียวกับเซิ่งถิงเชิน ตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน ได้เพิ่มช่องทางติดต่อกับอีกฝ่ายเอาไว้

หัวข้อในรูปภาพเขียนว่า ‘คืนสังสรรค์ ปล.เป็นอีกวันที่ต้องดูคนรักกัน เมื่อไหร่จะมีข่าวดีสักที’

ในรูปภาพมีสามรูปที่เป็นรูปคู่ของเซิ่งถิงเชินกับอันชิงเยว่

รูปตรงกลางสุด อันชิงเยว่ปิดหน้าด้วยความอายอิงแอบอยู่ในอ้อมอกเซิ่งถิงเชิน ชายหนุ่มที่หล่อขนาดนี้ มือใหญ่จับไหล่หญิงสาวไว้ ตอนหลุบตาลงมองดูหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยความอ่อนโยน

ความรักหวานชื่นแทบจะล้นออกมาจากหน้าจอ

เพื่อนในกลุ่มเซิ่งถิงเชินต่างรู้ว่าเขาจดทะเบียนแต่งงานแล้ว เพียงแต่ในสายตาพวกเขา หรงซูไม่คู่ควร

ไทม์ไลน์ที่เซี่ยอันหมิงโพสต์เป็นไปได้ว่าจงใจโพสต์ให้เธอดู

หรงซูรู้สึกเพียงหัวใจเจ็บปวดรวดร้าว เจ็บจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก

เธอเลยปิดมือถือ

ลุกขึ้นไปที่ระเบียง เพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง พยายามทำให้ตัวเองไม่สนใจ ไม่ต้องไปคิดอีก

เธอยื่นมือไปลูบท้องน้อยที่นูนขึ้นอย่างลืมตัว

ในใจหนักอึ้งมาก

รอให้พวกเธอหย่ากัน เซิ่งถิงเชินต้องแต่งงานกับอันชิงเยว่แน่นอน พวกเขาจะมีลูกด้วยกัน เขารักอันชิงเยว่ขนาดนั้น เขาต้องรักลูกของพวกเขามากแน่ ๆ ถึงตอนนั้นลูกของเธอจะทำยังไง? ยังได้รับความรักจากพ่อไหม?

“เสี่ยวซู กินข้าวแล้ว”

เสียงของเผยหลานหัวดังขึ้น

หรงซูเรียกสติคืนมา แล้วสูดหายใจเข้า ยกมือเช็ดน้ำตาตรงหางตา แล้วหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำตรงห้องรับแขก

รอให้เธอออกมา ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว

หลังอาหารเช้า

เผยอวี้ส่งหรงซูไปบริษัท

ระหว่างทาง

เผยอวี้สังเกตเห็นว่าหรงซูผิดปกติ เลยสอบถาม “เสี่ยวซูมีเรื่องอะไรเหรอ?”

หรงซูส่ายหน้า ไม่อยากพูดอะไรเลย

เผยอวี้พูดอย่างหวังดี “เสี่ยวซู ตอนนี้เธอกำลังท้อง ถ้ามีอะไรยิ่งอย่าเก็บเอาไว้ในใจ ไม่ดีทั้งกับเธอแล้วก็ลูกของเธอ”

ผ่านไปสักครู่หรงซูถึงเอ่ยปาก “ไม่มีอะไรค่ะ แค่เซิ่งถิงเชินมีคนอื่น ปุบปับยังทำใจยอมรับไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร ฉันจะปรับตัวเองค่ะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

เธอพูดเหมือนง่าย

เผยอวี้รู้ว่าตอนนี้เธอทรมาน แต่กลับไม่รู้ว่าจะปลอบใจยังไง เลยบอกว่า “เวลาจะทำให้ทุกอย่างเลือนราง จะต้องค่อย ๆ ดีขึ้นแน่นอน”

หรงซูพยักหน้าแล้วตอบรับ

พอไปถึงบริษัท

หรงซูถือกล่องเก็บความร้อนลงจากรถ แล้วบอกลาเผยอวี้ เดินเข้าไปในตึกบริษัท

พอเข้าบริษัท

เธอก็เจอเซิ่งถิงเชินอีก

เพราะเซิ่งถิงเชินมักไม่กลับบ้าน สาเหตุที่เธอยังคงทำงานที่บริษัทต่อไปทั้งที่โดนลดตำแหน่งเพื่อให้ได้เจอเขาทุกวัน

แต่หลายเดือนมานี้ในบริษัท เธอได้เจอกับเขาน้อยมาก ต่อให้เจอกัน เขาก็เย็นชากับเธอมาก

นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอเขาตอนเข้างานสองวันติด

ชายหนุ่มลงจากรถ สวมชุดสูทภูมิฐาน ไหล่กว้างเอวสอบ ขายาวคู่นั้นโดดเด่นมาก ใบหน้าที่โครงหน้าชัดเจนล้ำลึกหล่อเหลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ได้เจอก็ยังคงตกตะลึง หล่อจับใจ มีอำนาจและดุดัน

ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายเย็นชาไร้หัวใจ แต่ก็มีด้านที่อ่อนโยนขนาดนั้นเหมือนกัน

จู่ ๆ หัวใจหรงซูรู้สึกขมขื่นอยู่ในอก เธอหลุบตาลง แล้วหลีกทางให้ พร้อมเรียกอย่างนอบน้อม “ประธานเซิ่ง”

เซิ่งถิงเชินยังเห็นเธอเป็นอากาศธาตุเหมือนเดิม เมื่อเห็นว่าเธออยู่ สีหน้ายิ่งเย็นชา ก้าวยาว ๆ ผ่านหน้าเธอไปโดยตรง

จนกระทั่งชายหนุ่มเข้าไปในลิฟต์ท่านประธานโดยเฉพาะ

หรงซูถึงได้โล่งอก แล้วนั่งลิฟต์พนักงานขึ้นชั้นบน

เมื่อวาน

เธอกับโจวซานทะเลาะกันขนาดนั้น วันนี้โจวซานก็ชักสีหน้าใส่เธออยู่แล้ว อีกทั้งให้คนมารับช่วงงานต่อจากเธอ

หรงซูไม่สนใจท่าทีของโจวซานสักนิด ตอนนี้เธอแค่อยากจะรีบมอบหมายงานให้เสร็จแล้วไปจากที่นี่

เมื่องานช่วงเช้าเสร็จสิ้น

หรงซูเห็นว่าวันนี้อากาศดี ด้านหลังตึกบริษัทเป็นสวนสาธารณะ เธอเลยจะเอากล่องเก็บความร้อนไปนั่งกินอาหารใต้ตึก พอดีจะได้เดินเล่นด้วย

พอนั่งลิฟต์ลงไปชั้นล่าง

ตอนเดินมาถึงล็อบบีบริษัท มีคนเดินมาตรงหน้าสองคน หนึ่งในนั้นคือเซี่ยอันหมิง ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเขา รูปร่างสง่างาม ราศีไม่ธรรมดา ดูแล้วน่าจะเป็นเพื่อนของเซิ่งถิงเชิง แต่ไม่เคยเจอมาก่อน

หรงซูไม่คิดจะทักทาย ก้มหน้าเดินให้ห่างทั้งสองคนแล้วมุ่งหน้าไปที่ประตู

แต่เซี่ยอันหมิงมองเห็นหรงซูตั้งแต่เดินเข้ามา

รูปร่างอ้วนท้วมแบบนั้นสะดุดตาเหลือเกิน

เมื่อเห็นเธอหลบเลี่ยง

เซี่ยอันหมิงก้าวยาว ๆ เข้าไปขวางเธอเอาไว้

หรงซูหยุดฝีเท้าทันที เมื่อเงยหน้ามองเซี่ยอันหมิง พลันเห็นสีหน้ารังเกียจอย่างที่สุดของเขา “ไม่มีตาหรือว่าตาบอด ไม่รู้จักทักทายกันเลยนะ?”

เมื่อก่อนตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน เซี่ยอันหมิงเกรงใจเธอมาตลอด แต่ตอนนี้ ในสายตาของพวกเขา เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่ทั้งน่าเกลียดทั้งอ้วนและไม่รู้จักเจียมตัว

หรงซูหลุบตาลงต่ำ เรียกเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณชายเซี่ย”

เซี่ยอันหมิงแค่นหัวเราะ แล้วเยาะเย้ย “นี่มันท่าทีอะไรของเธอ นึกว่าตัวเองเปลี่ยนจากคางคงเป็นหงส์ฟ้าแล้วเหรอ”

มือหรงซูที่ถือกล่องเก็บความร้อนกำแน่น รู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด เธออ้อมผ่านเซี่ยอันหมิงแล้วคิดจะเดินจากไป

จู่ ๆ เซี่ยอันหมิงยื่นขาออกไป

หรงซูไม่ทันตั้งตัวถูกเขาขัดขาจนล้ม หัวเข่าสองข้างกระแทกลงบนพื้นที่แข็ง จนเกิดเสียงดัง สีหน้าของเธอขาวซีดฉับพลัน ปวดจนฟันกระทบกัน กล่องเก็บความร้อนในมือกระเด็นออกไป น้ำซุปไก่และอาหารข้างในหกเลอะเทอะ

ซูชิงจือที่มองดูอยู่ไม่ไกลมาตลอดก็ตกใจ
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
コメント (1)
goodnovel comment avatar
Sukanya Srimuang
ไม่กล้าเข้าไปอ่านต่อนิยายที่ยัง​อัปไม่จบม​กลัวโดนเท
すべてのコメントを表示

最新チャプター

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 210

    เจียงหวยซวี่เอ่ย “หวังว่านี่คงไม่ใช่การขายฝันให้เจ้านายหรอกนะ”ในตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือของหรงซูสั่นเตือน เธอหยิบมันออกมาจากกระเป๋า ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นเบอร์ของใคร“เหมยเหม่ยโทรมาเหรอ?”หรงซูขานรับในลำคอ “ค่ะ”เจียงหวยซวี่ลุกขึ้นยืนพลางเอ่ย “ดึกแล้ว คุยโทรศัพท์เสร็จก็พักผ่อนให้สบายเถอะ คืนนี้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”หรงซูตอบรับ “ได้ค่ะ”เจียงหวยซวี่หันหลังเดินออกจากห้องนอนไปหรงซูปรับอารมณ์ให้เป็นปกติแล้วกดรับสายของเหมยเหม่ย“คุณน้าเอเวอลิน!”พอได้ยินเสียงใสแจ๋วร่าเริงของลูกสาว หรงซูก็รู้สึกราวกับมีความอบอุ่นแผ่ซ่านโอบล้อมไปทั้งร่างในพริบตา“เหมยเหม่ย”ทั้งสองคนคุยกันอีกยี่สิบนาทีถึงได้วางสายตอนนี้เหมยเหม่ยพักอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่ง โดยมีบรรดาพี่ชายคอยอยู่เป็นเพื่อนเมื่อวางโทรศัพท์ลงหรงซูลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำเธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและสวมชุดคลุมเดินออกมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหรงซูเดินไปเปิดประตู เมื่อเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย “เดวิด?”เดวิดมองหรงซู ไล่สายตามองสำรวจเธอครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถาม “เอเวอลิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”หรงซูยิ้มแล้วตอบ “ฉันไ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 209

    เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยงสีหน้าของเซิ่งถิงเชินมืดครึ้มลงในพริบตา รอบตัวแผ่ซ่านไอเย็นยะเยือกที่น่าสะพรึงกลัวหรงซูกระชากผมของอันชิงเยว่ มือข้างหนึ่งจับแขนของเธอไว้แล้วลากออกไปข้างนอก ผู้หญิงบอบบางอย่างอันชิงเยว่จะไปสู้หรงซูที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานได้ยังไงผู้คนรอบข้างมองภาพเหตุการณ์นี้ด้วยความตกใจ และไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปห้ามปราม“กรี๊ด! นังชั้นต่ำ ปล่อยฉันนะ พี่เชิน พี่เชิน”เจียงหวยซวี่ก้าวเข้าไปขวางหน้าเซิ่งถิงเชินโดยตรง ประจันหน้ากับดวงตาสีดำขลับอันตรายและเย็นชาของชายหนุ่ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ประธานเซิ่ง เรื่องระหว่างผู้หญิง ปล่อยให้พวกเธอจัดการกันเองจะดีกว่า คุณอย่าเข้าไปยุ่งเลย”ดวงตาสีดำขลับของเซิ่งถิงเชินจ้องมองเจียงหวยซวี่ แววตาเย็นเยียบไปถึงกระดูกในชั่วพริบตาบรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงหนักอึ้งจนถึงขีดสุด จนทำให้ผู้คนแทบจะหายใจไม่ออก“เจียงหวยซวี่ คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะมาต่อกรกับผมจริง ๆ งั้นเหรอ?” น้ำเสียงของชายหนุ่มแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอันเย็นชาเจียงหวยซวี่เอ่ย “จะมีคุณสมบัติหรือไม่ ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน”เสียงร้องตะโกน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 208

    เซิ่งถิงเชินแกว่งแก้วไวน์ในมือเบา ๆ จากนั้นแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วจิบไปหนึ่งอึก ริมฝีปากบางยกยิ้มพร้อมเปล่งเสียงหัวเราะออกมา “ยังมีผู้หญิงที่คุณจีบไม่ติดอีกเหรอ”เดวิดมองตรงไปยังหรงซู นัยน์ตาสีฟ้าซ่อนความชื่นชมเอาไว้ไม่มิด เขาพูดขึ้นว่า “เอเวอลินเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธผม ผมชอบเธอมากจริง ๆ ผมยังคงคิดถึงเธออยู่เสมอ ที่ผมมาจีนครั้งนี้ ก็เพื่ออยากจะเจอเธออีกสักครั้ง”เซิ่งถิงเชินมองตามสายตาของเดวิด นัยน์ตาสีดำขลับที่ลึกล้ำทอดมองไปที่ร่างของหรงซู “ข้างกายคุณไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยกว่าเธอเลยนะ ที่คุณยังคงคิดถึงเธออยู่แบบนี้ เป็นเพราะเธอปฏิเสธคุณ เลยไปกระตุ้นความอยากเอาชนะของคุณงั้นสิ?”เดวิดหันกลับมามองเซิ่งถิงเชินอีกครั้ง ยกยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะออกมา “ไม่ใช่แค่ความสวยหรอกนะ แต่ในตัวเธอมีเสน่ห์พิเศษมากจริง ๆ ซึ่งดึงดูดผมอย่างลึกซึ้ง คุณไม่รู้สึกเลยเหรอว่าเธอไม่เหมือนใคร?”เซิ่งถิงเชินยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาเอ่ยว่า “ผมไม่เห็นจะรู้สึกเลยว่าเธอต่างจากผู้หญิงคนอื่นตรงไหน”เดวิดหัวเราะ “นั่นต้องเป็นเพราะคุณมีแฟนแล้วแน่ ๆ คุณหนูอันก็สวยมากเหมือนกัน”อ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 207

    ชายหนุ่มมองเธอด้วยสายตาเย็นชา มุมปากพลันยกยิ้มเย้ยหยันขึ้นมาหรงซูมองเห็นความเย้ยหยันในแววตาของเขา ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเขาหมายความว่ายังไงกัน?ทันใดนั้นอันชิงเยว่ก็เดินเข้ามาข้างกายเซิ่งถิงเชิน คล้องแขนชายหนุ่มอย่างสนิทสนม “พี่เชิน มองอะไรอยู่คะ?”อันชิงเยว่หลุบตามองก็เห็นเจียงหวยซวี่กับเอเวอลิน สีหน้าพลันเคร่งขรึมหรงซูหรี่ตาลงก่อนจะเก็บสายตากลับมา เจียงหวยซวี่ก็พูดขึ้น “ไปกันเถอะ!”หรงซูส่งเสียง “อืม” ตอบรับเบา ๆ จากนั้นก็เดินไปข้างหน้ากับเจียงหวยซวี่ แล้วก็บังเอิญเจอคนรู้จักเข้ามาทักทายพูดคุยอันชิงเยว่คล้องแขนเซิ่งถิงเชินเดินลงบันไดมาวันนี้อันชิงเยว่สวมชุดเดรสเข้ารูปสีขาว เกล้าผมขึ้นประดับด้วยไข่มุก ดูบริสุทธิ์งดงามไร้ที่ติ ชายหนุ่มที่อยู่ข้างกายเธอสวมชุดสูทสีแดงเบอร์กันดี หล่อเหลาสูงส่ง แววตาที่ดูลึกล้ำแฝงไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจที่ทำให้ผู้คนลุ่มหลงทั้งสองคนเดินอยู่ด้วยกัน ช่างดูเหมาะสมกันจริง ๆผู้คนไม่น้อยในห้องจัดเลี้ยงเห็นทั้งสองคน ก็อดไม่ได้ที่จะนำพวกเขาไปเปรียบเทียบกับเจียงหวยซวี่และคู่ควงของเขาล้วนเรียกได้ว่ามีรูปร่างหน้าตาและบุคลิกที่โดดเด่นสมบูรณ์แบบการปราก

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 206

    เผยอวี้อดถามไม่ได้ว่า “เธอพาเหมยเหม่ยออกไปข้างนอกกับถิงเจ๋อตามลำพังเหรอ?”หรงซูส่งเสียง “อืม” ตอบรับ ก่อนจะอธิบายว่า “ตอนนี้ในใจเขาคงรู้ดีแล้วว่าฉันคือใคร เซิ่งถิงเชินก็แค่คงไม่มีวิธีปฏิเสธเหมยเหม่ย”เดิมทีเธอคิดว่าหลังจากหย่ากับเซิ่งถิงเชินแล้วค่อยดูว่าจะเปิดอกคุยกับเขายังไงดี แต่ช่วงที่ผ่านมาเธอใกล้ชิดกับเหมยเหม่ยมากเกินไป แน่นอนว่าคงปิดบังต่อไปได้ยากการที่เหมยเหม่ยติดและชอบเธอมากขนาดนี้ เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน โดยเฉพาะตอนที่ได้เห็นภาพวาดของเหมยเหม่ย ความรู้สึกกระวนกระวายใจนั้นก็คลายลงอย่างสิ้นเชิงตราบใดที่เหมยเหม่ยไม่ได้เกลียดเธอต่อให้เซิ่งถิงเชินจะรู้ว่าเป็นเธอ เธอก็ไม่มีอะไรต้องกลัวเจียงอวี่สงสัย “แล้วในเมื่อเขารู้ว่าเป็นเธอ เสี่ยวซู ทำไมเขาถึงไม่เปิดโปงล่ะ?”หรงซูตอบ “ฉันกับเขาตอนนี้ถือว่าเป็นแค่คนแปลกหน้ากันเท่านั้น ไม่มีอะไรให้ต้องเปิดโปงหรอก”เจียงอวี่พูดอย่างโกรธเคืองขึ้นมาทันทีว่า “ว่าที่อดีตสามีของเธอนี่น่ารังเกียจยิ่งกว่าจ้าวอี้โจวซะอีก”จ้าวอี้โจวก็คืออดีตสามีของเจียงอวี่เจียงหวยซวี่กับเจียงอวี่อยู่ได้ไม่นานนักสามวันต่อมาหรงซูไปร่วมงานเลี้ยงอาห

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 205

    ต่อมาเขาเก็บสายตากลับมา แล้วขับรถเข้าไปในวิลล่าหรงซูขับรถพาเซิ่งถิงเจ๋อออกจากวิลล่าเซิ่งถิงเจ๋อมองเธอแล้วถาม “เธอคิดว่าเขาจำเธอได้หรือยัง?”หรงซูมองข้างหน้าอย่างสงบ “ในเมื่อเขาไม่ได้ว่าอะไร งั้นก็ถือว่าไม่มีใครรู้ก็แล้วกัน”วันนี้แม้แต่เจี่ยงเวยหยางยังสงสัยเธอยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่ฉลาดเป็นกรดอย่างเซิ่งถิงเชินเขารักเหมยเหม่ยมากจริง ๆ อย่างน้อยในใจเขาระหว่างเหมยเหม่ยกับอันชิงเยว่ เหมยเหม่ยอยู่อันดับหนึ่งแน่นอนตอนนี้เหมยเหม่ยชอบเธอ และเขาไม่ขัดขวาง ต่อไปเธอสามารถเจอและอยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยก็พอแล้วเซิ่งถิงเจ๋อไม่ถามอะไรอีก ยังไงในใจเสี่ยวซูก็รู้ตัวเองดี“งั้นพรุ่งนี้ตอนบ่ายว่างไหม?” เซิ่งถิงเจ๋อถามหรงซูตอบ “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด หลังบ่ายสองน่าจะไม่มีอะไรแล้ว”เซิ่งถิงเจ๋อตอบ “ได้ งั้นไปโดดร่มกัน”หรงซูตอบ “น่าจะไม่ได้ ฉันรับปากเหมยเหม่ยว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยวด้วย เธออยากเล่นว่าว”เซิ่งถิงเจ๋อตอบ “งั้นก็ไปเล่นว่าวที่สวนสาธารณะหนานหู”“ได้”วันถัดมาช่วงเช้าหลังหรงซูทำงานเสร็จ เป็นฝ่ายติดต่อไปหาเหมยเหม่ยเมื่อขับรถไปถึงนอกวิลล่าเหมยเหม่ยสะพายกระเป๋าใบเล็กตัวเองเตรียมต

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 20

    วันต่อมาเผยหลานหัวพาหรงซูไปสตูดิโอโยคะพอนึกถึงว่าเมื่อวานเจออันชิงเยว่ที่นี่ และเธอก็มาเรียนที่นี่เหมือนกัน หรงซูก็รู้สึกต่อต้านขึ้นมาอันชิงเยว่แย่งสามีของเธอไป แต่คนที่กลัวการเผชิญหน้ากลับเป็นตัวเธอเอง เธอไม่กล้าแม้แต่จะพูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียน้อย หรงซูไม่อยากเจอเธอ แต่จ่ายเงินไปแล้ว ก็ทำ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 97

    แต่ว่าทำไมวันนี้ไม่เห็นภรรยาของเซิ่งถิงเชิน?ทุกคนสงสัย แต่กลับไม่ถามเซิ่งถิงเชินอุ้มลูกแล้ววางเธอลงในรถเข็นเด็ก คุณนายใหญ่เซิ่งกับคุณท่านเซิ่งรีบเข้าหาทันที เมื่อมองเห็นหลานสาวสุดที่รัก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยคือความยินดีที่ปิดไม่มิดคุณนายใหญ่เซิ่งนำของขวัญครบเดือนที่ตัวเองเตรียมให้เหลนสาว

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 100

    เวลาบ่ายโมงเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปซานฟรานซิสโกบินตรงเวลาหรงซูนั่งริมหน้าต่างตรงที่นั่งชั้นธุรกิจ เมื่อมองดูเมืองนอกหน้าต่างที่เล็กลงเรื่อย ๆ มือของเธอจับสร้อยเส้นหนึ่งเอาไว้แน่น ด้านในจี้เป็นรูปเหม่ยจิงน้อยตอนครบเดือนเมื่อจากไปหมายความว่าเธอกับลูกจะได้พบกันยาก“ลูกจ๋า แม่ขอโทษหนูด้วยนะ”ในใ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 99

    ก่อนเข้าไปซ่งเหยียนเตือนฉีเยี่ยนเฉา อีกเดี๋ยวห้ามพูดเหลวไหลฉีเยี่ยนเฉาตอบ “ฉันไม่ใช่คนปากมากสักหน่อย”“ฮึ ก็ใกล้เคียงนั่นแหละ!”“…”พอไปถึงตระกูลหรงหรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวรีบต้อนรับทุกคนเข้าบ้านเจียงหวยซวี่เอาของฝากมาด้วย“ทำไมซื้อของมาเยอะแยะแบบนี้ ไหนว่ามากินข้าวอย่างเดียวไง”“จะมามื

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status