Compartilhar

บทที่ 7

Autor: เหยียนอี่เฟย
คืนนั้นหรงซูพักอยู่ที่ตระกูลหรง

คนนี้เป็นการนอนหลับที่อุ่นใจที่สุดของเธอหลังจากผ่านมานานขนาดนี้

เมื่อตื่นนอนตอนเช้า

เผยหลานหัวเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว ต้มซุปไก่ให้เธอโดยเฉพาะ และยังเตรียมอาหารเที่ยงที่มีประโยชน์ให้เธอ ใส่ในกล่องเก็บความร้อนให้เธอเอาไปที่บริษัท

เมื่อคืนหรงซูบอกเรื่องลาออกกับพวกเขาแล้ว เตรียมตัวจะไปเป็นผู้ช่วยของเจียงหวยซวี่หนึ่งเดือน

ตอนแรกพวกเขาไม่เห็นด้วย บอกให้เธอดูแลลูกและร่างกายให้ดี

แต่หรงซูยืนกราน ตอนนี้นอกจากร่างกายเทอะทะไปบ้าง ไม่มีจุดไหนที่รู้สึกไม่สบาย ทำงานง่าย ๆ ไม่เป็นปัญหา อีกอย่างเธออยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้งานยุ่ง ไม่งั้นถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย กลับจะทำให้คิดฟุ้งซ่าน

สุดท้ายหรงชิงเหวินไม่ว่าอะไรอีก

เดิมทีเธออยากเข้าไปช่วยในครัว แต่เผยหลานหัวไม่ยอม

หรงซูก็ไม่ดึงดัน เธอไปนั่งลงที่โซฟา เอามือถือขึ้นมาค้นในอินเทอร์เน็ต เธออยากสมัครคลาสเรียนพิลาทิสที่เหมาะกับคนท้อง

เธอเลือกได้ที่หนึ่ง เตรียมจะหาเวลาไปสอบถามรายละเอียด

พอดูมือถือไปเรื่อย ๆ

จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนฉับพลัน

ไปเจอไทม์ไลน์โซเชียล

อีกฝ่ายโพสต์รูปสังสรรค์เป็นภาพตารางเก้าช่อง ภาพพื้นหลังเป็นคลับส่วนตัวระดับไฮเอนด์

รายชื่อผู้ติดต่อคือเซี่ยอันหมิงเพื่อนกลุ่มเดียวกับเซิ่งถิงเชิน ตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน ได้เพิ่มช่องทางติดต่อกับอีกฝ่ายเอาไว้

หัวข้อในรูปภาพเขียนว่า ‘คืนสังสรรค์ ปล.เป็นอีกวันที่ต้องดูคนรักกัน เมื่อไหร่จะมีข่าวดีสักที’

ในรูปภาพมีสามรูปที่เป็นรูปคู่ของเซิ่งถิงเชินกับอันชิงเยว่

รูปตรงกลางสุด อันชิงเยว่ปิดหน้าด้วยความอายอิงแอบอยู่ในอ้อมอกเซิ่งถิงเชิน ชายหนุ่มที่หล่อขนาดนี้ มือใหญ่จับไหล่หญิงสาวไว้ ตอนหลุบตาลงมองดูหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยความอ่อนโยน

ความรักหวานชื่นแทบจะล้นออกมาจากหน้าจอ

เพื่อนในกลุ่มเซิ่งถิงเชินต่างรู้ว่าเขาจดทะเบียนแต่งงานแล้ว เพียงแต่ในสายตาพวกเขา หรงซูไม่คู่ควร

ไทม์ไลน์ที่เซี่ยอันหมิงโพสต์เป็นไปได้ว่าจงใจโพสต์ให้เธอดู

หรงซูรู้สึกเพียงหัวใจเจ็บปวดรวดร้าว เจ็บจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก

เธอเลยปิดมือถือ

ลุกขึ้นไปที่ระเบียง เพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง พยายามทำให้ตัวเองไม่สนใจ ไม่ต้องไปคิดอีก

เธอยื่นมือไปลูบท้องน้อยที่นูนขึ้นอย่างลืมตัว

ในใจหนักอึ้งมาก

รอให้พวกเธอหย่ากัน เซิ่งถิงเชินต้องแต่งงานกับอันชิงเยว่แน่นอน พวกเขาจะมีลูกด้วยกัน เขารักอันชิงเยว่ขนาดนั้น เขาต้องรักลูกของพวกเขามากแน่ ๆ ถึงตอนนั้นลูกของเธอจะทำยังไง? ยังได้รับความรักจากพ่อไหม?

“เสี่ยวซู กินข้าวแล้ว”

เสียงของเผยหลานหัวดังขึ้น

หรงซูเรียกสติคืนมา แล้วสูดหายใจเข้า ยกมือเช็ดน้ำตาตรงหางตา แล้วหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำตรงห้องรับแขก

รอให้เธอออกมา ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว

หลังอาหารเช้า

เผยอวี้ส่งหรงซูไปบริษัท

ระหว่างทาง

เผยอวี้สังเกตเห็นว่าหรงซูผิดปกติ เลยสอบถาม “เสี่ยวซูมีเรื่องอะไรเหรอ?”

หรงซูส่ายหน้า ไม่อยากพูดอะไรเลย

เผยอวี้พูดอย่างหวังดี “เสี่ยวซู ตอนนี้เธอกำลังท้อง ถ้ามีอะไรยิ่งอย่าเก็บเอาไว้ในใจ ไม่ดีทั้งกับเธอแล้วก็ลูกของเธอ”

ผ่านไปสักครู่หรงซูถึงเอ่ยปาก “ไม่มีอะไรค่ะ แค่เซิ่งถิงเชินมีคนอื่น ปุบปับยังทำใจยอมรับไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร ฉันจะปรับตัวเองค่ะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

เธอพูดเหมือนง่าย

เผยอวี้รู้ว่าตอนนี้เธอทรมาน แต่กลับไม่รู้ว่าจะปลอบใจยังไง เลยบอกว่า “เวลาจะทำให้ทุกอย่างเลือนราง จะต้องค่อย ๆ ดีขึ้นแน่นอน”

หรงซูพยักหน้าแล้วตอบรับ

พอไปถึงบริษัท

หรงซูถือกล่องเก็บความร้อนลงจากรถ แล้วบอกลาเผยอวี้ เดินเข้าไปในตึกบริษัท

พอเข้าบริษัท

เธอก็เจอเซิ่งถิงเชินอีก

เพราะเซิ่งถิงเชินมักไม่กลับบ้าน สาเหตุที่เธอยังคงทำงานที่บริษัทต่อไปทั้งที่โดนลดตำแหน่งเพื่อให้ได้เจอเขาทุกวัน

แต่หลายเดือนมานี้ในบริษัท เธอได้เจอกับเขาน้อยมาก ต่อให้เจอกัน เขาก็เย็นชากับเธอมาก

นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอเขาตอนเข้างานสองวันติด

ชายหนุ่มลงจากรถ สวมชุดสูทภูมิฐาน ไหล่กว้างเอวสอบ ขายาวคู่นั้นโดดเด่นมาก ใบหน้าที่โครงหน้าชัดเจนล้ำลึกหล่อเหลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ได้เจอก็ยังคงตกตะลึง หล่อจับใจ มีอำนาจและดุดัน

ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายเย็นชาไร้หัวใจ แต่ก็มีด้านที่อ่อนโยนขนาดนั้นเหมือนกัน

จู่ ๆ หัวใจหรงซูรู้สึกขมขื่นอยู่ในอก เธอหลุบตาลง แล้วหลีกทางให้ พร้อมเรียกอย่างนอบน้อม “ประธานเซิ่ง”

เซิ่งถิงเชินยังเห็นเธอเป็นอากาศธาตุเหมือนเดิม เมื่อเห็นว่าเธออยู่ สีหน้ายิ่งเย็นชา ก้าวยาว ๆ ผ่านหน้าเธอไปโดยตรง

จนกระทั่งชายหนุ่มเข้าไปในลิฟต์ท่านประธานโดยเฉพาะ

หรงซูถึงได้โล่งอก แล้วนั่งลิฟต์พนักงานขึ้นชั้นบน

เมื่อวาน

เธอกับโจวซานทะเลาะกันขนาดนั้น วันนี้โจวซานก็ชักสีหน้าใส่เธออยู่แล้ว อีกทั้งให้คนมารับช่วงงานต่อจากเธอ

หรงซูไม่สนใจท่าทีของโจวซานสักนิด ตอนนี้เธอแค่อยากจะรีบมอบหมายงานให้เสร็จแล้วไปจากที่นี่

เมื่องานช่วงเช้าเสร็จสิ้น

หรงซูเห็นว่าวันนี้อากาศดี ด้านหลังตึกบริษัทเป็นสวนสาธารณะ เธอเลยจะเอากล่องเก็บความร้อนไปนั่งกินอาหารใต้ตึก พอดีจะได้เดินเล่นด้วย

พอนั่งลิฟต์ลงไปชั้นล่าง

ตอนเดินมาถึงล็อบบีบริษัท มีคนเดินมาตรงหน้าสองคน หนึ่งในนั้นคือเซี่ยอันหมิง ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเขา รูปร่างสง่างาม ราศีไม่ธรรมดา ดูแล้วน่าจะเป็นเพื่อนของเซิ่งถิงเชิง แต่ไม่เคยเจอมาก่อน

หรงซูไม่คิดจะทักทาย ก้มหน้าเดินให้ห่างทั้งสองคนแล้วมุ่งหน้าไปที่ประตู

แต่เซี่ยอันหมิงมองเห็นหรงซูตั้งแต่เดินเข้ามา

รูปร่างอ้วนท้วมแบบนั้นสะดุดตาเหลือเกิน

เมื่อเห็นเธอหลบเลี่ยง

เซี่ยอันหมิงก้าวยาว ๆ เข้าไปขวางเธอเอาไว้

หรงซูหยุดฝีเท้าทันที เมื่อเงยหน้ามองเซี่ยอันหมิง พลันเห็นสีหน้ารังเกียจอย่างที่สุดของเขา “ไม่มีตาหรือว่าตาบอด ไม่รู้จักทักทายกันเลยนะ?”

เมื่อก่อนตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน เซี่ยอันหมิงเกรงใจเธอมาตลอด แต่ตอนนี้ ในสายตาของพวกเขา เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่ทั้งน่าเกลียดทั้งอ้วนและไม่รู้จักเจียมตัว

หรงซูหลุบตาลงต่ำ เรียกเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณชายเซี่ย”

เซี่ยอันหมิงแค่นหัวเราะ แล้วเยาะเย้ย “นี่มันท่าทีอะไรของเธอ นึกว่าตัวเองเปลี่ยนจากคางคงเป็นหงส์ฟ้าแล้วเหรอ”

มือหรงซูที่ถือกล่องเก็บความร้อนกำแน่น รู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด เธออ้อมผ่านเซี่ยอันหมิงแล้วคิดจะเดินจากไป

จู่ ๆ เซี่ยอันหมิงยื่นขาออกไป

หรงซูไม่ทันตั้งตัวถูกเขาขัดขาจนล้ม หัวเข่าสองข้างกระแทกลงบนพื้นที่แข็ง จนเกิดเสียงดัง สีหน้าของเธอขาวซีดฉับพลัน ปวดจนฟันกระทบกัน กล่องเก็บความร้อนในมือกระเด็นออกไป น้ำซุปไก่และอาหารข้างในหกเลอะเทอะ

ซูชิงจือที่มองดูอยู่ไม่ไกลมาตลอดก็ตกใจ

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Comentários (7)
goodnovel comment avatar
Kajon
จ่ายเงินอ่านถึงตอน411แล้วกลับมาปิดอีก ไม่อ่านแล้วขี้โกง
goodnovel comment avatar
แม่เหมียว STORY
ขี้โกงชัดๆ คืนเงินมาเลย
goodnovel comment avatar
แม่เหมียว STORY
ฉันจ่ายเงินเพื่ออ่าน ตัดฉันออกเฉย โบนัสเหลือ188เหรียญมี200
VER TODOS OS COMENTÁRIOS

Último capítulo

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 530

    ผู้ชายที่มีสถานะอย่างเขา ไม่จำเป็นต้องอาศัยสิ่งที่เรียกว่าความเหมาะสมทางฐานะเพื่อมายกระดับคุณค่าของตัวเองอีกต่อไปแล้ว ขอแค่ตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ของเขาได้ก็พอตอนนี้อันชิงเยว่ไม่มีความหมายอะไรกับเขาอีกต่อไปแล้ว ต่อให้เลิกสนใจ สำหรับเขาก็ไม่ได้สูญเสียอะไรเลยสักนิดคนเดียวที่เขารักมาตลอดมีเพียงตัวเองเท่านั้น ตอนนี้ก็แค่มีเหมยเหม่ยเพิ่มมาอีกคนก็เท่านั้น และเหมยเหม่ยก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถทำให้เขาต้องเผชิญกับวิกฤตทางความรู้สึกใด ๆ ได้เซิ่งถิงเชินได้ยินคำถามของหญิงสาว สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ดอกกุหลาบในมือของเธอ แสงไฟสะท้อนอยู่ในดวงตาลึกล้ำของชายหนุ่ม อารมณ์ที่ซ่อนอยู่ภายในมืดมนจนยากจะหยั่งถึง มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มจาง ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “เธออยากลองรักกับฉันดูไหม?”หรงซูค่อย ๆ หันหน้าไประยะห่างที่ใกล้ชิด ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกัน ในแววตาล้วนสะท้อนเงาของกันและกัน ทุกลมหายใจล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของอีกฝ่าย ขอแค่ขยับไปข้างหน้าอีกนิดเดียว ริมฝีปากก็จะสัมผัสกันได้แล้วในชั่วขณะนั้นราวกับโลกทั้งใบเงียบสงบลงหรงซูหมุนตัวอยู่ในอ้อมกอดของชา

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 529

    ตอนที่หรงซูเดินไปส่งเจียงหวยซวี่และกำลังเดินกลับเข้าวิลล่า ก็ได้รับโทรศัพท์จากเซวียหมิงเฉิงเธอกดรับสาย พลางเอ่ย “ฮัลโหล!”สองวันนี้เซวียหมิงเฉิงคอยติดตามความเคลื่อนไหวของเซิ่งถิงเชินอยู่ตลอดดังนั้นหรงซูจึงรู้ว่าเมื่อวานเซิ่งถิงเชินไปพบซูชิงจือมา ตอนที่ซูชิงจือเดินออกจากคลับเฮาส์สีหน้าของเขาดูแย่มาก เห็นได้ชัดว่าการพูดคุยกับเซิ่งถิงเชินไม่ค่อยราบรื่นนักมันเกิดเรื่องฉุกเฉินอะไรกันแน่ ถึงต้องคุยกันในวันปีใหม่ด้วยตอนค่ำเซิ่งถิงเชินไปหาเขา แล้วก็ไปส่งเขาที่โรงพยาบาลอีก“คุณหนูใหญ่อันกลับมาที่วิลล่าหัวถังครับ แต่วันนี้ก็ถูกส่งตัวไปแล้ว ประธานเซิ่งอยู่ที่วิลล่าหัวถังไม่นานก็กลับเฉียนสุ่ยวิลล์ครับ”หรงซูฟังรายงานของเซวียหมิงเฉิง หรือว่าซูชิงจือกับเซิ่งถิงเชินจะผิดใจกันแล้ว?วันนั้นที่สนามบินสองพี่น้องยังดูไม่อยากจากกันอยู่เลย อันชิงเยว่กลับมาหาเขาอีก แล้วทำไมซูชิงจือถึงต้องรีบส่งเธอกลับไปเร็วขนาดนี้ด้วยล่ะ?ในใจของหรงซูเต็มไปด้วยความสงสัยช่วงสองวันต่อมาเซิ่งถิงเชินก็เอาแต่อยู่ติดบ้าน ไม่ได้ออกไปไหนเลย ไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงหรืองานสังสรรค์ กลายเป็น “สามีที่เอาแต่อยู่ติดบ้าน” ไปเสี

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 528

    เขาเกลียดซูจิ่นซีมากจริง ๆ แต่เธอคือแม่ของเขา แม่ที่เคยให้ความอบอุ่นแก่เขาและน้องสาวบริษัทของพ่อกำลังจะล้มละลาย และทุกสิ่งที่น้องสาวต้องเผชิญเมื่อแต่งงานกับเซิ่งถิงเชินบางทีเรื่องพวกนั้นอาจจะถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วและตอนนี้น้องสาวก็มีพี่ชายที่รักและคอยดูแลเธอแล้วแล้วเขาควรจะไปโทษใครหรือเกลียดใครได้อีกตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์มือถือสั่นครืดคราดดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบสงัดในยามค่ำคืน มันฟังดูบาดหูเป็นพิเศษซูชิงจือหลุบตามองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สว่างขึ้น แววตาเย็นชาอย่างมากจนกระทั่งสายใกล้จะตัดไปเองเขายื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสาย เขาไม่ได้ส่งเสียงอะไร ปลายสายก็เงียบผิดปกติเช่นกันผ่านไปเนิ่นนานเสียงของซูจิ่นซีก็ค่อย ๆ ดังขึ้น “ชิงจือ”ซูชิงจือเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเสี่ยวซูตั้งแต่เมื่อไหร่?”เพื่อให้ชิงเยว่ได้แต่งงานกับเซิ่งถิงเชิน เธอต้องเคยสืบเรื่องตัวตนของเสี่ยวซูมาแล้วแน่ ๆซูจิ่นซีนิ่งเงียบไป ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า “แม่รู้ว่าตอนนี้ลูกเกลียดแม่ แต่ตอนแรกแม่ก็ไม่รู้หรอกนะว่าคนที่เซิ่งถิงเชินแต่งงานด้

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 527

    คืนนั้นเซิ่งถิงเชินได้รับโทรศัพท์จากซูชิงจือ“สัญญาฉบับนั้นที่นายให้เสี่ยวซูไป คืออยากจะให้ป๋อเหิงคว้าความร่วมมือในโปรเจกต์เทคโนโลยีมาให้ได้สินะ”เซิ่งถิงเชินไม่ได้ปฏิเสธ เอ่ยว่า “ก็จริง ถ้าได้ความร่วมมือนี้ไป พอป๋อเหิงบรรลุเป้าหมายตามสัญญาเดิมพันผลประกอบการแล้ว มูลค่าตามราคาตลาดจะทะลุหนึ่งแสนล้านแน่ ดังนั้นสัญญาเดิมพันผลประกอบการฉบับนั้นในตอนนี้จึงถือเป็นโอกาสครั้งสำคัญสำหรับป๋อเหิง”แต่ตั้งแต่แรกที่ให้ป๋อเหิงเซ็นสัญญาเดิมพันผลประกอบการฉบับนั้น จุดประสงค์ของซูชิงจือก็คือต้องการจะเข้าซื้อกิจการของป๋อเหิงนี่คือการวางแผนขยายอาณาจักรธุรกิจของเขา เมื่อมองย้อนกลับไปถึงการตัดสินใจในตอนนั้น โดยตั้งอยู่บนพื้นฐานผลประโยชน์ของเขาเอง มันก็ไม่ได้มีความผิดพลาดอะไรตอนแรกที่เซิ่งถิงเชินยกโปรเจกต์นี้ให้หรงซู ความจริงแล้วซูชิงจือก็เคยคัดค้าน ยังไงซะเรื่องนี้ก็ขัดแย้งกับผลประโยชน์ของเขา แต่เขาต้องการที่จะง้อภรรยาของตัวเองกลับคืนมา ซูชิงจือจึงไม่สามารถหยุดยั้งการกระทำของเขาได้สัญญาฉบับนี้ที่เซิ่งถิงเชินมอบให้หรงซู ในอีกแง่หนึ่งความจริงแล้วก็ถือเป็นการชดเชยแทนซูชิงจือด้วยซูชิงจือฟังคำพูดของเขาแ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 526

    ซูชิงจือกล่าว “ที่บ้านมีแม่บ้านคอยดูแลอยู่ เดี๋ยวฉันจะให้คนจองตั๋วเครื่องบินให้”พูดจบเขาก็เดินไปทางบันไดจู่ ๆ อันชิงเยว่ก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน “ฉันไม่กลับ” เธอวิ่งเข้าไปใช้สองมือจับแขนของซูชิงจือเอาไว้แน่น มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา กล่าวว่า “พี่คะ ฉันไม่กลับ ขอฉันอยู่ดูแลพี่ได้ไหม? ฉันแค่อยากอยู่เป็นเพื่อนพี่ พี่ไม่ชอบกลับตระกูลอัน แต่ในใจฉัน พี่จะเป็นคนในครอบครัวที่ฉันรักที่สุดตลอดไปนะคะ”เมื่อก่อนเพียงเธอแสดงท่าทางน่าสงสารเช่นนี้ ซูชิงจือก็จะยอมตามใจเธอทุกอย่างเพียงแต่ครั้งนี้ ซูชิงจือกลับไม่ได้โอนอ่อนผ่อนตามเธอเหมือนอย่างเคย น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าและเหินห่าง กล่าวว่า “พอได้แล้ว ชิงเยว่ เลิกงอแงสักที”“พี่คะ...”“...”ซูชิงจือเดินขึ้นไปชั้นบนชั้นล่างเหลือเพียงอันชิงเยว่ที่ยืนเคว้งคว้างทำอะไรไม่ถูกเธอยืนมองแผ่นหลังอันเย็นชาของซูชิงจืออยู่กับที่ จู่ ๆ ร่างทั้งร่างก็เริ่มโอนเอน วินาทีต่อมาก็ล้มพับลงไปกองกับพื้นเซิ่งถิงเชินก้าวยาว ๆ เข้าไปประคองร่างของเธอเอาไว้อันชิงเยว่จึงซบลงในอ้อมกอดของเซิ่งถิงเชินแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกล่าว “พี่เชิน พี่เป็น

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 525

    แน่นอนว่าเผยหลานหัวยินดีต้อนรับ“คุณเจียงไม่ได้กลับบ้านไปฉลองเทศกาลเหรอ?”หรงซูไม่ได้อธิบายว่าเจียงหวยซวี่รีบกลับมาเพราะตกใจเรื่องนัดดูตัวพอรู้ว่าเจียงหวยซวี่มาถึงเมืองจิงตั้งแต่ช่วงเช้า อีกทั้งเขาก็อยู่ที่เมืองจิงเพียงลำพัง จึงคิดว่าเชิญเขามากินข้าวที่บ้านน่าจะดีกว่าครอบครัวใหญ่พากันนั่งดูโทรทัศน์และพูดคุยเล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นส่วนเรื่องที่เมื่อวานซูชิงจือมาที่บ้าน ไม่มีใครพูดถึงเลย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรงชิงเหวินตั้งใจจะรอให้หรงซูกลับมาวันนี้แล้วค่อยคุยกับเธอเพียงแต่เมื่อวานซูชิงจือส่งข้อความมาหาเขา บอกให้เขาอย่าเพิ่งบอกเรื่องของตัวเองกับน้องสาวเผยหลานหัวเองก็ไม่อยากให้หรงซูรู้เรื่องของชิงจือเหมือนกันหรงชิงเหวินรู้ว่าเป็นเพราะซูจิ่นซี ตัวเขาเองก็ลำบากใจ ตอนแรกเขาก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง หากเซิ่งถิงเชินสามารถแต่งงานกับลูกสาวตระกูลอันได้ เสี่ยวซูก็จะได้หย่ากับเขาแต่ตอนนี้เซิ่งถิงเชินไม่ยอมหย่า ดูจากท่าทีของเขาตอนนี้เหมือนกับอยากจะชดเชยให้ครอบครัวตระกูลหรงด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเขาเองก็มองอีกฝ่ายไม่เข้าตาเช่นกันดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องของซูชิงจือตอนเที่ยง

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status