Share

บทที่ 7

Author: เหยียนอี่เฟย
คืนนั้นหรงซูพักอยู่ที่ตระกูลหรง

คนนี้เป็นการนอนหลับที่อุ่นใจที่สุดของเธอหลังจากผ่านมานานขนาดนี้

เมื่อตื่นนอนตอนเช้า

เผยหลานหัวเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว ต้มซุปไก่ให้เธอโดยเฉพาะ และยังเตรียมอาหารเที่ยงที่มีประโยชน์ให้เธอ ใส่ในกล่องเก็บความร้อนให้เธอเอาไปที่บริษัท

เมื่อคืนหรงซูบอกเรื่องลาออกกับพวกเขาแล้ว เตรียมตัวจะไปเป็นผู้ช่วยของเจียงหวยซวี่หนึ่งเดือน

ตอนแรกพวกเขาไม่เห็นด้วย บอกให้เธอดูแลลูกและร่างกายให้ดี

แต่หรงซูยืนกราน ตอนนี้นอกจากร่างกายเทอะทะไปบ้าง ไม่มีจุดไหนที่รู้สึกไม่สบาย ทำงานง่าย ๆ ไม่เป็นปัญหา อีกอย่างเธออยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้งานยุ่ง ไม่งั้นถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย กลับจะทำให้คิดฟุ้งซ่าน

สุดท้ายหรงชิงเหวินไม่ว่าอะไรอีก

เดิมทีเธออยากเข้าไปช่วยในครัว แต่เผยหลานหัวไม่ยอม

หรงซูก็ไม่ดึงดัน เธอไปนั่งลงที่โซฟา เอามือถือขึ้นมาค้นในอินเทอร์เน็ต เธออยากสมัครคลาสเรียนพิลาทิสที่เหมาะกับคนท้อง

เธอเลือกได้ที่หนึ่ง เตรียมจะหาเวลาไปสอบถามรายละเอียด

พอดูมือถือไปเรื่อย ๆ

จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนฉับพลัน

ไปเจอไทม์ไลน์โซเชียล

อีกฝ่ายโพสต์รูปสังสรรค์เป็นภาพตารางเก้าช่อง ภาพพื้นหลังเป็นคลับส่วนตัวระดับไฮเอนด์

รายชื่อผู้ติดต่อคือเซี่ยอันหมิงเพื่อนกลุ่มเดียวกับเซิ่งถิงเชิน ตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน ได้เพิ่มช่องทางติดต่อกับอีกฝ่ายเอาไว้

หัวข้อในรูปภาพเขียนว่า ‘คืนสังสรรค์ ปล.เป็นอีกวันที่ต้องดูคนรักกัน เมื่อไหร่จะมีข่าวดีสักที’

ในรูปภาพมีสามรูปที่เป็นรูปคู่ของเซิ่งถิงเชินกับอันชิงเยว่

รูปตรงกลางสุด อันชิงเยว่ปิดหน้าด้วยความอายอิงแอบอยู่ในอ้อมอกเซิ่งถิงเชิน ชายหนุ่มที่หล่อขนาดนี้ มือใหญ่จับไหล่หญิงสาวไว้ ตอนหลุบตาลงมองดูหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยความอ่อนโยน

ความรักหวานชื่นแทบจะล้นออกมาจากหน้าจอ

เพื่อนในกลุ่มเซิ่งถิงเชินต่างรู้ว่าเขาจดทะเบียนแต่งงานแล้ว เพียงแต่ในสายตาพวกเขา หรงซูไม่คู่ควร

ไทม์ไลน์ที่เซี่ยอันหมิงโพสต์เป็นไปได้ว่าจงใจโพสต์ให้เธอดู

หรงซูรู้สึกเพียงหัวใจเจ็บปวดรวดร้าว เจ็บจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก

เธอเลยปิดมือถือ

ลุกขึ้นไปที่ระเบียง เพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง พยายามทำให้ตัวเองไม่สนใจ ไม่ต้องไปคิดอีก

เธอยื่นมือไปลูบท้องน้อยที่นูนขึ้นอย่างลืมตัว

ในใจหนักอึ้งมาก

รอให้พวกเธอหย่ากัน เซิ่งถิงเชินต้องแต่งงานกับอันชิงเยว่แน่นอน พวกเขาจะมีลูกด้วยกัน เขารักอันชิงเยว่ขนาดนั้น เขาต้องรักลูกของพวกเขามากแน่ ๆ ถึงตอนนั้นลูกของเธอจะทำยังไง? ยังได้รับความรักจากพ่อไหม?

“เสี่ยวซู กินข้าวแล้ว”

เสียงของเผยหลานหัวดังขึ้น

หรงซูเรียกสติคืนมา แล้วสูดหายใจเข้า ยกมือเช็ดน้ำตาตรงหางตา แล้วหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำตรงห้องรับแขก

รอให้เธอออกมา ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว

หลังอาหารเช้า

เผยอวี้ส่งหรงซูไปบริษัท

ระหว่างทาง

เผยอวี้สังเกตเห็นว่าหรงซูผิดปกติ เลยสอบถาม “เสี่ยวซูมีเรื่องอะไรเหรอ?”

หรงซูส่ายหน้า ไม่อยากพูดอะไรเลย

เผยอวี้พูดอย่างหวังดี “เสี่ยวซู ตอนนี้เธอกำลังท้อง ถ้ามีอะไรยิ่งอย่าเก็บเอาไว้ในใจ ไม่ดีทั้งกับเธอแล้วก็ลูกของเธอ”

ผ่านไปสักครู่หรงซูถึงเอ่ยปาก “ไม่มีอะไรค่ะ แค่เซิ่งถิงเชินมีคนอื่น ปุบปับยังทำใจยอมรับไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร ฉันจะปรับตัวเองค่ะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

เธอพูดเหมือนง่าย

เผยอวี้รู้ว่าตอนนี้เธอทรมาน แต่กลับไม่รู้ว่าจะปลอบใจยังไง เลยบอกว่า “เวลาจะทำให้ทุกอย่างเลือนราง จะต้องค่อย ๆ ดีขึ้นแน่นอน”

หรงซูพยักหน้าแล้วตอบรับ

พอไปถึงบริษัท

หรงซูถือกล่องเก็บความร้อนลงจากรถ แล้วบอกลาเผยอวี้ เดินเข้าไปในตึกบริษัท

พอเข้าบริษัท

เธอก็เจอเซิ่งถิงเชินอีก

เพราะเซิ่งถิงเชินมักไม่กลับบ้าน สาเหตุที่เธอยังคงทำงานที่บริษัทต่อไปทั้งที่โดนลดตำแหน่งเพื่อให้ได้เจอเขาทุกวัน

แต่หลายเดือนมานี้ในบริษัท เธอได้เจอกับเขาน้อยมาก ต่อให้เจอกัน เขาก็เย็นชากับเธอมาก

นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอเขาตอนเข้างานสองวันติด

ชายหนุ่มลงจากรถ สวมชุดสูทภูมิฐาน ไหล่กว้างเอวสอบ ขายาวคู่นั้นโดดเด่นมาก ใบหน้าที่โครงหน้าชัดเจนล้ำลึกหล่อเหลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ได้เจอก็ยังคงตกตะลึง หล่อจับใจ มีอำนาจและดุดัน

ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายเย็นชาไร้หัวใจ แต่ก็มีด้านที่อ่อนโยนขนาดนั้นเหมือนกัน

จู่ ๆ หัวใจหรงซูรู้สึกขมขื่นอยู่ในอก เธอหลุบตาลง แล้วหลีกทางให้ พร้อมเรียกอย่างนอบน้อม “ประธานเซิ่ง”

เซิ่งถิงเชินยังเห็นเธอเป็นอากาศธาตุเหมือนเดิม เมื่อเห็นว่าเธออยู่ สีหน้ายิ่งเย็นชา ก้าวยาว ๆ ผ่านหน้าเธอไปโดยตรง

จนกระทั่งชายหนุ่มเข้าไปในลิฟต์ท่านประธานโดยเฉพาะ

หรงซูถึงได้โล่งอก แล้วนั่งลิฟต์พนักงานขึ้นชั้นบน

เมื่อวาน

เธอกับโจวซานทะเลาะกันขนาดนั้น วันนี้โจวซานก็ชักสีหน้าใส่เธออยู่แล้ว อีกทั้งให้คนมารับช่วงงานต่อจากเธอ

หรงซูไม่สนใจท่าทีของโจวซานสักนิด ตอนนี้เธอแค่อยากจะรีบมอบหมายงานให้เสร็จแล้วไปจากที่นี่

เมื่องานช่วงเช้าเสร็จสิ้น

หรงซูเห็นว่าวันนี้อากาศดี ด้านหลังตึกบริษัทเป็นสวนสาธารณะ เธอเลยจะเอากล่องเก็บความร้อนไปนั่งกินอาหารใต้ตึก พอดีจะได้เดินเล่นด้วย

พอนั่งลิฟต์ลงไปชั้นล่าง

ตอนเดินมาถึงล็อบบีบริษัท มีคนเดินมาตรงหน้าสองคน หนึ่งในนั้นคือเซี่ยอันหมิง ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเขา รูปร่างสง่างาม ราศีไม่ธรรมดา ดูแล้วน่าจะเป็นเพื่อนของเซิ่งถิงเชิง แต่ไม่เคยเจอมาก่อน

หรงซูไม่คิดจะทักทาย ก้มหน้าเดินให้ห่างทั้งสองคนแล้วมุ่งหน้าไปที่ประตู

แต่เซี่ยอันหมิงมองเห็นหรงซูตั้งแต่เดินเข้ามา

รูปร่างอ้วนท้วมแบบนั้นสะดุดตาเหลือเกิน

เมื่อเห็นเธอหลบเลี่ยง

เซี่ยอันหมิงก้าวยาว ๆ เข้าไปขวางเธอเอาไว้

หรงซูหยุดฝีเท้าทันที เมื่อเงยหน้ามองเซี่ยอันหมิง พลันเห็นสีหน้ารังเกียจอย่างที่สุดของเขา “ไม่มีตาหรือว่าตาบอด ไม่รู้จักทักทายกันเลยนะ?”

เมื่อก่อนตอนเธอยังเป็นผู้ช่วยของเซิ่งถิงเชิน เซี่ยอันหมิงเกรงใจเธอมาตลอด แต่ตอนนี้ ในสายตาของพวกเขา เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่ทั้งน่าเกลียดทั้งอ้วนและไม่รู้จักเจียมตัว

หรงซูหลุบตาลงต่ำ เรียกเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณชายเซี่ย”

เซี่ยอันหมิงแค่นหัวเราะ แล้วเยาะเย้ย “นี่มันท่าทีอะไรของเธอ นึกว่าตัวเองเปลี่ยนจากคางคงเป็นหงส์ฟ้าแล้วเหรอ”

มือหรงซูที่ถือกล่องเก็บความร้อนกำแน่น รู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด เธออ้อมผ่านเซี่ยอันหมิงแล้วคิดจะเดินจากไป

จู่ ๆ เซี่ยอันหมิงยื่นขาออกไป

หรงซูไม่ทันตั้งตัวถูกเขาขัดขาจนล้ม หัวเข่าสองข้างกระแทกลงบนพื้นที่แข็ง จนเกิดเสียงดัง สีหน้าของเธอขาวซีดฉับพลัน ปวดจนฟันกระทบกัน กล่องเก็บความร้อนในมือกระเด็นออกไป น้ำซุปไก่และอาหารข้างในหกเลอะเทอะ

ซูชิงจือที่มองดูอยู่ไม่ไกลมาตลอดก็ตกใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (7)
goodnovel comment avatar
Kajon
จ่ายเงินอ่านถึงตอน411แล้วกลับมาปิดอีก ไม่อ่านแล้วขี้โกง
goodnovel comment avatar
แม่เหมียว STORY
ขี้โกงชัดๆ คืนเงินมาเลย
goodnovel comment avatar
แม่เหมียว STORY
ฉันจ่ายเงินเพื่ออ่าน ตัดฉันออกเฉย โบนัสเหลือ188เหรียญมี200
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 526

    ซูชิงจือกล่าว “ที่บ้านมีแม่บ้านคอยดูแลอยู่ เดี๋ยวฉันจะให้คนจองตั๋วเครื่องบินให้”พูดจบเขาก็เดินไปทางบันไดจู่ ๆ อันชิงเยว่ก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน “ฉันไม่กลับ” เธอวิ่งเข้าไปใช้สองมือจับแขนของซูชิงจือเอาไว้แน่น มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา กล่าวว่า “พี่คะ ฉันไม่กลับ ขอฉันอยู่ดูแลพี่ได้ไหม? ฉันแค่อยากอยู่เป็นเพื่อนพี่ พี่ไม่ชอบกลับตระกูลอัน แต่ในใจฉัน พี่จะเป็นคนในครอบครัวที่ฉันรักที่สุดตลอดไปนะคะ”เมื่อก่อนเพียงเธอแสดงท่าทางน่าสงสารเช่นนี้ ซูชิงจือก็จะยอมตามใจเธอทุกอย่างเพียงแต่ครั้งนี้ ซูชิงจือกลับไม่ได้โอนอ่อนผ่อนตามเธอเหมือนอย่างเคย น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าและเหินห่าง กล่าวว่า “พอได้แล้ว ชิงเยว่ เลิกงอแงสักที”“พี่คะ...”“...”ซูชิงจือเดินขึ้นไปชั้นบนชั้นล่างเหลือเพียงอันชิงเยว่ที่ยืนเคว้งคว้างทำอะไรไม่ถูกเธอยืนมองแผ่นหลังอันเย็นชาของซูชิงจืออยู่กับที่ จู่ ๆ ร่างทั้งร่างก็เริ่มโอนเอน วินาทีต่อมาก็ล้มพับลงไปกองกับพื้นเซิ่งถิงเชินก้าวยาว ๆ เข้าไปประคองร่างของเธอเอาไว้อันชิงเยว่จึงซบลงในอ้อมกอดของเซิ่งถิงเชินแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกล่าว “พี่เชิน พี่เป็น

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 525

    แน่นอนว่าเผยหลานหัวยินดีต้อนรับ“คุณเจียงไม่ได้กลับบ้านไปฉลองเทศกาลเหรอ?”หรงซูไม่ได้อธิบายว่าเจียงหวยซวี่รีบกลับมาเพราะตกใจเรื่องนัดดูตัวพอรู้ว่าเจียงหวยซวี่มาถึงเมืองจิงตั้งแต่ช่วงเช้า อีกทั้งเขาก็อยู่ที่เมืองจิงเพียงลำพัง จึงคิดว่าเชิญเขามากินข้าวที่บ้านน่าจะดีกว่าครอบครัวใหญ่พากันนั่งดูโทรทัศน์และพูดคุยเล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นส่วนเรื่องที่เมื่อวานซูชิงจือมาที่บ้าน ไม่มีใครพูดถึงเลย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรงชิงเหวินตั้งใจจะรอให้หรงซูกลับมาวันนี้แล้วค่อยคุยกับเธอเพียงแต่เมื่อวานซูชิงจือส่งข้อความมาหาเขา บอกให้เขาอย่าเพิ่งบอกเรื่องของตัวเองกับน้องสาวเผยหลานหัวเองก็ไม่อยากให้หรงซูรู้เรื่องของชิงจือเหมือนกันหรงชิงเหวินรู้ว่าเป็นเพราะซูจิ่นซี ตัวเขาเองก็ลำบากใจ ตอนแรกเขาก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง หากเซิ่งถิงเชินสามารถแต่งงานกับลูกสาวตระกูลอันได้ เสี่ยวซูก็จะได้หย่ากับเขาแต่ตอนนี้เซิ่งถิงเชินไม่ยอมหย่า ดูจากท่าทีของเขาตอนนี้เหมือนกับอยากจะชดเชยให้ครอบครัวตระกูลหรงด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเขาเองก็มองอีกฝ่ายไม่เข้าตาเช่นกันดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องของซูชิงจือตอนเที่ยง

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 524

    หรงซูกล่าว “ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่ต้องมารายงานตารางงานของคุณกับฉัน”เซิ่งถิงเชินยังคงใช้น้ำเสียงแบบเดิม “ยังไงก็ต้องรายงานเธอสักหน่อย ซูชิงจือไม่สบาย ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล”หรงซูกดตัดสายทิ้งทันทีเซิ่งถิงเชินวางโทรศัพท์มือถือลง จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย ลากเก้าอี้มานั่งอยู่ข้าง ๆครึ่งชั่วโมงต่อมาสีหน้าของชายหนุ่มบนเตียงผู้ป่วยดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้ซูชิงจือได้สติกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว เพียงแต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยตอนนั้นเองพนักงานของโรงพยาบาลนำมื้อดึกมาส่ง“วางไว้ตรงนี้แหละ!” เซิ่งถิงเชินกล่าวพนักงานจึงหันหลังเดินออกจากห้องผู้ป่วยไปเซิ่งถิงเชินลุกขึ้นยืนมองซูชิงจือพลางกล่าว “ลุกขึ้นมากินอะไรหน่อยเถอะ อย่าเอาเรื่องร่างกายของตัวเองมาล้อเล่นเลย”ซูชิงจือไม่ขยับ ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงยอมเปิดปาก “นายกลับไปเถอะ”เซิ่งถิงเชินกล่าว “งั้นคืนนี้นายก็พักผ่อนอยู่ที่โรงพยาบาลดี ๆ ล่ะ อย่าลืมกินอะไรด้วย”ซูชิงจือไม่ได้ตอบรับเซิ่งถิงเชินมองเขาแวบหนึ่ง สุดท้ายก็หันหลังเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป และฝากฝังพยาบาลไว้ว่าให้ช่วยดูแลเขาให้ดีกว่าจะกลับมาถึงวิลล่าเฉียน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 523

    เซิ่งถิงเชินมาถึงวิลล่าหัวถัง เมื่อเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ภายในบ้านก็มืดสนิท กลิ่นเหล้าคละคลุ้งผสมกับกลิ่นบุหรี่ฉุนกึกโชยมากระทบจมูกเขามองไปทางตำแหน่งของโซฟา ภายใต้ความมืดมิดสามารถมองเห็นร่างของชายหนุ่มที่นั่งพิงโซฟาอยู่บนพื้นได้อย่างเลือนรางเขาเดินไปเปิดไฟทั้งห้องนั่งเล่นสว่างไสวขึ้นมาในพริบตาซูชิงจือกำลังนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนพรมปูพื้น เงยหน้าพิงโซฟา สภาพของเขาทั้งดูตกต่ำและอมทุกข์ราวกับคนถูกสูบวิญญาณออกจากร่างบนโต๊ะน้ำชาและบนพื้นมีขวดเหล้ากับก้นบุหรี่หล่นเกลื่อนกลาดรู้จักซูชิงจือมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเขาเสียอาการด้วยความเจ็บปวดขนาดนี้ ต่อให้เป็นช่วงหลายปีที่ถูกตระกูลอันควบคุมตัวไว้ในตอนนั้น เขาก็ไม่เคยแสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาแต่ตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าหรงซูคือน้องสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงมาโดยตลอด เขาก็คาดเดาไว้แล้วว่าต้องมีวันนี้ดังนั้นจึงไม่ควรเอาหัวใจไปผูกไว้กับความรู้สึกที่ไม่สามารถควบคุมได้หรือไม่ก็ไม่ควรมอบความรู้สึกของตัวเองให้ใครไปตั้งแต่แรก เพราะความรู้สึกของคนเรามันช่างเปราะบางและไร้ค่าเหลือเกินเมื่อก่อนเขาไม่เข้าใจการกระทำของซูชิงจือเลยจริง ๆ ในเม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 522

    ผ่านไปครู่ใหญ่ซูชิงจือเอ่ย “ถ้าตอนนี้ฉันต้องการให้นายปล่อยเธอเป็นอิสระล่ะ?”เซิ่งถิงเชินตอบ “ตอนนี้เธอไม่หย่าหรอก”ซูชิงจือขมวดคิ้ว “ทำไม?”เซิ่งถิงเชินกล่าว “เธอมีเรื่องที่เธออยากจะทำ”สีหน้าของซูชิงจือเย็นชาลงอีกหลายส่วน กล่าวว่า “นายรู้ว่าเธออยากทำอะไรเหรอ?”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ไม่ว่าเธออยากจะทำอะไร ฉันก็ยอมรับได้ทั้งนั้น”ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนซูชิงจือเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างถึงที่สุด “เซิ่งถิงเชิน ฉันไม่อยากเห็นเธอต้องกลายเป็นของเล่นในมือของนาย”“เธอคือน้องสาวที่นายเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกวัน เป็นแม่ของเหมยเหม่ย ไม่ใช่ของเล่นในมือของฉันอยู่แล้ว” พูดพลาง น้ำเสียงของเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเกิดเรื่องที่ไม่ค่อยดีขึ้นมากมาย แต่ตอนนี้เธอรักเหมยเหม่ย เหมยเหม่ยเองก็ขาดเธอไม่ได้แล้ว การหย่าร้างไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเธอหรอก มีแต่จะทำให้เธอต้องจมลงสู่วังวนแห่งความเจ็บปวดรอบใหม่ก็เท่านั้น ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง อย่างน้อยชีวิตของเธอในตอนนี้ก็ถือว่ามั่นคงในระดับหนึ่งแล้ว”ซูชิงจือกล่าว “นายควบคุมจิตใจคนเก่งจริง ๆ แต่ถ้ามีวันหนึ่งที่เธอยืน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 521

    ทั้งสองคนนัดเจอกันในสถานที่ที่มักจะไปรวมตัวกันเป็นประจำเซิ่งถิงเชินหาหรงซูจนพบ แล้วเอ่ยบอกว่า “ตอนนี้ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอกหน่อย เธออยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยให้ดี ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด”เจี่ยงเวยหยางนั่งอยู่ข้าง ๆ เมื่อฟังคำพูดนี้ของเซิ่งถิงเชิน เขาดูเป็นสามีที่อ่อนโยนและเอาใจใส่มากจริง ๆ เพียงแต่เธอกลับมองไม่ออกเลยว่าความอ่อนโยนเอาใจใส่นี้มาจากความรู้สึกที่แท้จริงจากใจหรือเปล่าหรงซูมีท่าทีเย็นชา “คุณไม่จำเป็นต้องมาบอกอะไรฉันหรอกค่ะ”เซิ่งถิงเชินเพียงแค่คลี่ยิ้มบาง ๆ จากนั้นก็ไปบอกกล่าวกับพวกผู้อาวุโสอีกครั้งแล้วจึงเดินออกจากบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งไปครึ่งชั่วโมงต่อมาภายในคลับเฮาส์ระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งตำแหน่งที่นั่งริมหน้าต่างซูชิงจือนั่งมองดูวิวหิมะนอกหน้าต่างอยู่ที่นั่นเซิ่งถิงเชินเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ก็เห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น บรรยากาศรอบตัวเขาดูอึมครึมและกดดันมากอย่างเห็นได้ชัดเซิ่งถิงเชินก้าวเดินเข้าไปหา แล้วนั่งลงตรงข้ามอีกฝ่าย มองดูใบหน้าด้านข้างที่ตึงเครียดของซูชิงจือ เอ่ยว่า “ไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อของนายดี ๆ ล่ะ”ซูชิงจือหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มไปหนึ่งคำ แล้วกร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status