เข้าสู่ระบบแชร์
ไม่สะท้าน
วันที่เผยแพร่:
2026-09-06 12:19:24นิลมณีพูดไม่ออกเลย โกรธจนตัวสั่น มังกรเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง บทสนทนานี้…มันไม่ใช่แค่การเถียง แต่มันคือการเปิดโปง และเขา…กำลังยืนอยู่ตรงกลาง
“พอได้แล้ว” เขาพูดเสียงต่ำ แต่ครั้งนี้…น้ำเสียงไม่หนักแน่นเหมือนเดิม พนิตาหันมามองเขา ดวงตาคู่นั้น…นิ่งสนิท
“ใช่ค่ะ พอแล้ว”
คำตอบของเธอง่าย จนคนฟังกลัว พนิตาหมุนตัว เหมือนจะเดินกลับเข้าไปในงาน แต่ก่อนจะก้าวออกไป เธอก็หยุด แล้วพูดขึ้นโดยไม่หันกลับมา
“ครั้งนี้ทรายจ่ายเองนะคะ เป็นเงินของทรายเอง ที่เก็บมานานแล้ว อีกอย่างสองคนน่าลืมไปนะคะ บ้านทรายก็มีกินมีใช้ ไม่ได้ทุกข์เข็ญลำบากอะไรค่ะ และพี่มังกรไม่ต้องห่วงว่าเงินบริษัทจะหาย หรือเงินที่พี่ให้ใช้ในบ้านจะหาย เพราะมันไม่พอค่าชุดที่ทรายใส่ ชุดนี้หรอกค่ะ” พนิตาอธิบาย เพื่อตัดปัญหาทั้งปวง และได้ฟาดหน้าคนคิดลบๆ
มังกรยืนมองแผ่นหลังของเธออย่างรู้สึกแปลกๆ เขาไม่สบายใจสักนิด เหมือนมังกรกำลังเสียการควบคุมอะไรไป
“นี่มันเรื่องอะไรกัน!” เสียงของผู้สูงศักดิ์ดังแทรกเข้ามา
คุณหญิงพรจันทร์ปรากฏตัวตรงระเบียง ทันช่วงที่บรรยากาศตึงเครียดที่สุด สายตาของท่านกวาดมองสามคนตรงหน้า และหยุดที่นิลมณี…แล้วก็ที่ชุดสีขาวของเธอ
เพียงชั่ววินาที... แววตาของท่านก็แข็งขึ้น
“เธออีกแล้วเหรอ” นิลมณีรีบยิ้มหวาน
“คุณหญิงป้าคะ โอ๋แค่...”
เพียะ! เสียงฝ่ามือของคุณหญิงกระทบใบหน้าของนิลมณีเสียงดังฟังชัด แรงจนศีรษะของนิลมณีสะบัดไปด้านข้าง
ความเงียบเข้าครอบงำ แม้แต่มังกร…ก็ยังชะงัก
“อย่ามาเรียกฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้น” คุณหญิงพรจันทร์พูดช้าๆ
“ฉันยังไม่ได้ยอมรับเธอ” นิลมณีกุมแก้ม น้ำตาคลอ ในสายตาของเธอมีทั้งความอับอายและโกรธ
“เรื่องที่เธอไปอยู่บ้านลูกชายฉัน พอได้แล้ว เธอควรย้ายออกมาเสียที” คำสั่ง เด็ดขาด ไม่มีช่องให้ต่อรอง ท่านยังมองนิลมณีตั้งแต่หัวจรดเท้า
“แล้วก็… ฉันจะหางานให้เธอทำ จะได้รู้จักคุณค่าของเงินบ้าง ไม่ใช่ใช้ชีวิตสบายบนเงินคนอื่น เหมือนพวกกาฝาก”
ท่านจงใจพูดแรง นิลมณีรีบหันไปมองมังกรด้วยสายตาออดอ้อน เหมือนกำลังขอความช่วยเหลือ
“พี่มังกร…” เสียงเธอสั่น มังกรเม้มปากแน่น เขารีบพูด
“ผม…จัดการเรื่องงานให้โอ๋แล้วครับแม่”
คุณหญิงเลิกคิ้ว “หมายความว่าไง”
“ผมหาตำแหน่งให้เธอที่บริษัทแล้ว จะได้ไม่ต้องลำบาก”
เหมือนมังกรกำลังยืนยันสถานะบางอย่าง และช่วยเหลือนิลมณีเหมือนที่เคยๆ มา นิลมณียิ้มหวานออกได้ เหมือนคว้าชัยชนะเหนือเมียตัวจริงเอาไว้ได้อีกครั้ง
แต่ยังไม่ทันที่ใครจะพูดอะไร... คุณหญิงพรจันทร์เอ่ยอย่างอารมณ์กรุ่น
“แล้วลูกสะใภ้แม่ล่ะ”
คำถามตรงไปที่มังกร เขาชะงักอีกที คุณหญิงหันไปมองพนิตาเต็มตา พร้อมกับสายตาที่อ่อนลง มองลูกสะใภ้อย่างเข้าใจ
“แม่เห็นใบลาออกแล้วนะทราย” มังกรหันขวับไปมองพนิตา
“ลาออก? เธอจะลาออกจากบริษัทหรือ?”
พนิตายืนสงบนิ่ง ร่างบางไม่สะทกสะท้าน
“ค่ะ” คำตอบแสนสั้น
“ทำไม?” มังกรถามต่อ น้ำเสียงเริ่มแข็งขึ้นอีกครั้ง
“ใครอนุญาตให้เธอลาออก”
พนิตาไม่ตอบ ก่อนจะหันไปหาคุณหญิง
“ทรายคิดว่า… มันถึงเวลาแล้วค่ะ”
คุณหญิงพยักหน้าเบาๆ เหมือนเข้าใจมากกว่าที่พูด
“ดีแล้ว แม่อยากให้ทรายออกมาจากการทำงานตั้งนานแล้ว” คำพูดของแม่ทำให้มังกรอึ้ง
“แม่ครับ...”
“แม่ไม่ว่าอะไรหรอก เพราะยังไง…ลูกก็จะเอาตำแหน่งของหนูทรายไปให้คนอื่นอยู่แล้วไม่ใช่หรือ”
ท่านฟาดลงตรงๆ ทั้งมังกรและนิลมณีหน้าซีดอีกครั้ง พนิตายิ้มบางๆ ราวกับทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอคาดไว้
“อีกอย่าง...หนูทรายมีหน้าที่ที่สำคัญกว่านั้น”
คุณหญิงหันไปจับมือพนิตา ท่านมองลูกสะใภ้ด้วยสายตาอ่อนโยน
“เตรียมตัวเป็นแม่ของหลานของแม่เถอะลูก...หนูทราย”
เวลาเหมือนหยุดหมุน สายตาเขาจ้องพนิตาทันที เหมือนเพิ่งได้ยินอะไรที่ไม่ควรพลาด พนิตาไม่หลบสายตา เธอเพียงวางมือบนหน้าท้องตัวเอง
“ค่ะ ทรายจะตั้งใจดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”
เท่ากับเธอไม่ปฏิเสธ พนิตาต้องการจะให้ทั้งสองคนผิดใจกัน และให้เข้าใจไปแบบที่เธอต้องการสื่อสาร และมันได้ผลเสียด้วย
คุณหญิงพรจันทร์ยิ้มอย่างพออกพอใจ
“ดีมาก แม่จะให้คนจัดหาของบำรุงมาให้หนูทรายนะ” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยินดี
“ค่ะ ลูกของทรายเกิดมา ต้องเป็นเด็กที่แข็งแรงและสมบูรณ์ที่สุดค่ะ” นิลมณีอื้ออึงไปกับบทสนทนาของคุณหญิงและพนิตา เธอหันไปมองหน้าของมังกร ว่าได้ยินเหมือนกับเธอไหม
พนิตาไม่พูดอะไรอีก เพราะตอนนี้เธอพลิกกลับขึ้นมาเป็นคนที่ควบคุมเกมทั้งหมดอยู่ในมืออีกครั้ง
คุณหญิงจับแขนเธอเบาๆ
“ไปเถอะลูก อย่ายืนรับลม เดี๋ยวจะไม่สบาย”
พนิตาพยักหน้า หัวใจรู้สึกปล่อยวาง ข้างในใจไม่มีความโกรธ ไม่มีความเสียใจกับเรื่องที่ทำลงไป เธอเหลือเพียงความห่างเหินให้กับมังกร พนิตายังหันไปมองสามี เหมือนกับเธอกำลังมองคนแปลกหน้า
สองคนมองตามแผ่นหลังของพนิตาที่เดินไปพร้อมคุณหญิง ทิ้งไว้เพียงความเงียบ
มังกรยืนอยู่ตรงนั้น หัวใจของเขาเต้นแรงผิดจังหวะ คำว่าเตรียมพร้อมจะเป็นแม่ยังดังก้องอยู่ในหัว
“พี่มังกรคะ เมียพี่ท้องหรือ”
“ไม่นะ” เพราะในใจของมังกรรู้ว่า หากพนิตาท้องจริงๆ เขาควรจะรู้ และต้องเป็นคนแรกที่รู้เรื่องนี้ แต่ไม่ใช่
บทล่าสุด
หย่าร้อยรอยทราย ทั้งๆ ที่
“หรือว่าเพราะว่าทางบริษัทคู่แข่งของพี่ ให้เงินก้อนใหญ่กว่า เอ่อ... ไม่น่านะคะ ที่พี่ทรายจะรับเงินจากบริษัทคู่แข่ง แต่ว่า... เอ่อ... มันก็น่าจะเป็นไปได้นะคะ แหม... หากได้เงินก้อนโตๆ ก็คงจะสบายพี่ทรายไปนะสิ เพราะพี่ไม่ได้จะยกอะไรให้กับพี่ทรายนี่คะ คงจะหวังเงินก้อนนั้นแหละ เฮอะ! แน่นอนละสิคะ เงินก้อนโต ก็ทำให้พี่ทรายได้ใช้ชีวิตแบบเสวยสุขได้ แต่นี่มันบนความทุกข์ของพี่มังกรค่ะ”“พอได้แล้วโอ๋! หยุดพูดเถอะ” มังกรตวาด น้ำเสียงนั้นไม่ได้เกิดจากความปกป้องพนิตา หากแต่เกิดจากความอึดอัดและสับสนในใจ ที่กำลังถูกความจริงอันบิดเบี้ยวเข้าครอบงำ“โอ๋ไม่หยุดค่ะ พี่มังกรใจดีกับผู้หญิงคนนี้เกินไปแล้ว” นิลมณีทุบเบาะรถเสียงดัง พลางบีบน้ำตาฟูมฟายสะอึกสะอื้น“พี่ทรายไม่ใช่พี่วิที่แสนดีของพวกเราหรอกนะคะ หน้าตาเหมือนกันก็จริง แต่จิตใจต่างกันราวฟ้ากับเหว พี่วิโอบอ้อมอารี แต่ผู้หญิงคนนี้ใจดำอำมหิต ผลักคนตกบันไดได้หน้าตาเฉย พี่ก็คิดดูสิคะ แถมตอนที่โอ๋นอนเจ็บอยู่ เธอยังยืนมองด้วยสายตาสมเพช... พี่มังกรจำสายตาที่เขาใช้มองพี่มังกรเมื่อกี้ได้ไหมคะ? มันคือส
หย่าร้อยรอยทราย เริ่มสั่นคลอน
“เธอคิดว่าเธอเป็นใครฮึ! ทราย? ถึงได้กล้ามาขู่ฉัน จำใส่หัวไว้เถอะว่า ที่เธอยังยืนอยู่ตรงนี้ได้ ก็เพราะใบหน้าของเธอที่เหมือนวิเท่านั้น”“ขอบคุณที่ช่วยตอกย้ำค่ะ... แต่น่าเสียดายนะ” พนิตาก้าวเข้าไปใกล้เขาอีก ก่อนจะสาดสายตาของเธอจับจ้องไปที่นิลมณี ที่โผล่หน้า สบจ้องมองตาของพนิตาอย่างผู้ชนะ พนิตาส่งยิ้มหยันไปให้“กรงทองที่เรียกว่า การแต่งงานนี้... ฉันเปิดประตูทิ้งไว้นานแล้ว และในเมื่อคุณคิดว่า ฉันมันแย่ขนาดนั้น... งั้นเราก็มาจบเรื่องเฮงซวยนี่กันเถอะ”พนิตาหันหลังเดินกลับเข้าห้องนอนทันที ทิ้งให้มังกรยืนอึ้งอยู่กับคำพูดประหลาดของเธอ ความรู้สึกใจหายวาบโจมตีเขาอย่างรุนแรง จนลืมความเจ็บของนิลมณีไปชั่วขณะส่วนนิลมณี... แม้จะสะใจที่ทำให้มังกรโกรธทรายได้สำเร็จทว่าสายตาเพิกเฉยราวกับมองสิ่งปฏิกูลที่พนิตาทิ้งท้ายไว้ก่อนเข้าห้อง มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่า... เกมนี้เธอกำลังเดินตามหมากที่พนิตาวางไว้ โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิด และพอความพึงใจหดหาย ความรู้สึกเจ็บตามร่างกายก็โผล่ขึ้นมาพลันสายตาก็หันไปเห็นว่ามีแผล และที่แผลมีเล
หย่าร้อยรอยทราย ขอโทษนะ
ก่อนที่จะ... โครม! ร่างของนิลมณีกลิ้งไถลลงมาจากบันไดเกือบสิบขั้น แขนขาปัดป่ายกระทบกับขอบไม้ประดู่เนื้อแข็งอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ที่ผสมผสานระหว่างการแสดงอย่างเจ็บจริงดังลั่นคฤหาสน์อ่างกล้วยไม้ในมือของทรายร่วงหล่นแตกกระจาย ดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์บัดนี้แหลกสลายอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับ... สถานการณ์ตรงหน้าที่ดิ่งลงสู่ความพินาศ“โอ๋!” มังกรที่เพิ่งก้าวเข้ามาในโถงบ้าน เขาเบิกตากว้างด้วยความช็อก ชายหนุ่มรีบถลาเข้าไปรับร่างของนิลมณีที่นอนกองอยู่ตรงเชิงบันไดหญิงสาวร้องไห้โฮๆ อย่างฟูมฟาย ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับลูกนกตกน้ำ แขนขา เข่า มีรอยถลอกแดงเถือก และเริ่มห้อเลือดเขียวช้ำ“พี่มังกร... ฮึก... โอ๋...เจ็บ... โอ๋เจ็บเหลือเกินค่ะ” นิลมณีซบหน้าลงกับอกของมังกร มือเรียวจิกเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน“เกิดอะไรขึ้นโอ๋... ทำไมถึงตกลงมาแบบนี้” มังกรตวาดถามด้วยความร้อนรน สายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ทำเอานิลมณีแอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจนิลมณีค่อยๆ เงยใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาขึ้นมา สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง เธอยกนิ้วมือที่สั่นเทาชี้ขึ้นไปบนชั้นสอง... ที่ซึ่งพนิตาย
หย่าร้อยรอยทราย โชคร้าย
นิลมณีแอบสอดกระดาษโน้ตลายมือปลอมนั้น เอาไว้ใต้ปฏิทินตั้งโต๊ะของมังกรอย่างจงใจ ให้ดูเหมือนว่า...มันถูกซ่อนไว้รีบร้อนและไม่มิดชิดพอ และจงใจหยดหมึกจากปากกาของทรายลงบนโต๊ะทำงาน เป็นรอยตำหนิเล็กๆ เพื่อเป็นหลักฐานมัดตัว“พี่มังกรเกลียดคนทรยศที่สุด... และถ้าเขาคิดว่า...แกเป็นคนขายความลับบริษัทจนงานพัง แกไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอนแน่ อีทราย” นิลมณีเก็บของทุกอย่างเข้าที่ มองผลงานของตัวเองด้วยสายตามาดร้าย ก่อนจะรีบก้าวออกจากห้องทำงานหญิงสาวล็อกประตูอย่างแนบเนียน แล้วเดินหายไปในเงามืดของบ้าน พร้อมกับเอกสาร ที่จะเปลี่ยนชีวิตของพนิตาให้ดิ่งลงเหว... ตามแผนการที่เธอวางไว้ทุกประการในคฤหาสน์ ในบ่ายวันรุ่งขึ้น ช่างมีความวังเวงพิกล ราวกับว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแต่ก็อย่างว่าแหละ บรรยากาศมือที่สามที่ปั่นป่วนความสัมพันธ์ของมังกรกับพนิตามันทำให้มาคุขึ้นทุกเมื่อเชื่อวัน ในความเงียบนั้นกลับอบอวลไปด้วยกระแสความตึงเครียด ที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อพนิตาเธออยู่ในชุดลำลองอย่างเรียบง่าย กำลังเดินประคองอ่างแก้วใบเล็กที่มีกล้วยไม้ป่าสีขาวบริสุ
หย่าร้อยรอยทราย โกรธจัด
ก่อนที่จะ... โครม! ร่างของนิลมณีกลิ้งไถลลงมาจากบันไดเกือบสิบขั้น แขนขาปัดป่ายกระทบกับขอบไม้ประดู่เนื้อแข็งอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ที่ผสมผสานระหว่างการแสดงอย่างเจ็บจริงดังลั่นคฤหาสน์อ่างกล้วยไม้ในมือของทรายร่วงหล่นแตกกระจาย ดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์บัดนี้แหลกสลายอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับ... สถานการณ์ตรงหน้าที่ดิ่งลงสู่ความพินาศ“โอ๋!” มังกรที่เพิ่งก้าวเข้ามาในโถงบ้าน เขาเบิกตากว้างด้วยความช็อก ชายหนุ่มรีบถลาเข้าไปรับร่างของนิลมณีที่นอนกองอยู่ตรงเชิงบันไดหญิงสาวร้องไห้โฮๆ อย่างฟูมฟาย ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับลูกนกตกน้ำ แขนขา เข่า มีรอยถลอกแดงเถือก และเริ่มห้อเลือดเขียวช้ำ“พี่มังกร... ฮึก... โอ๋...เจ็บ... โอ๋เจ็บเหลือเกินค่ะ” นิลมณีซบหน้าลงกับอกของมังกร มือเรียวจิกเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน“เกิดอะไรขึ้นโอ๋... ทำไมถึงตกลงมาแบบนี้” มังกรตวาดถามด้วยความร้อนรน สายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ทำเอานิลมณีแอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจนิลมณีค่อยๆ เงยใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาขึ้นมา สายตาเต็มไ
หย่าร้อยรอยทราย ยายนิลมณี
“คิดว่าเขาจะมองมากกว่านั้น” มากกว่าน้องสาว หรือว่าเป็นมากกว่าคนที่เขาเอ็นดู แต่ความจริง… มันชัดเจนมาตลอดตั้งแต่วันแรก มังกรไม่เคยรักเธอ ไม่เคยเลย เขาแค่ดูแลเหมือนพี่ชายดูแลเด็กคนหนึ่ง เหมือนคนในครอบครัว และมันก็มีแค่นั้นไม่มีคำว่า...ผู้หญิงของเขา หรือไม่มีสิทธิ์ที่จะเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ไม่มี…อะไรทั้งนั้นนิลมณีหลับตาลงช้าๆ เหมือนกำลังตัดบางอย่างในใจ ก่อนจะลืมขึ้นอีกครั้ง แววตาเปลี่ยนไปแล้ว จากความอ่อนแอ…กลายเป็นความเย็นชา เธอเงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางที่มังกรเดินหายไปภาพแผ่นหลังของเขายังติดอยู่ในสายตา แต่ความรู้สึก…ไม่ใช่ความรักที่เหมือนเดิมอีกต่อไปมันคือความต้องการ ที่มากขึ้นๆ อยากจะครอบครอง และทำร้ายคนที่เขาแคร์ ปากบอกว่าไม่ แต่ใจของมังกรเหมือนจะเอนเอียงไปทางพนิตาแล้ว“ถ้าเป็นแบบนั้น โอ๋ก็จะไม่เป็นน้องสาวอีกต่อไป” ความเจ็บที่ได้รับในเวลานี้ กลับทำให้เธอรู้สึกมีพลังของการมีชีวิตรอดแบบผู้กล้า“ในเมื่อพี่มังกรไม่คิดจะมอง โอ๋ก็จะทำให้เขาต้องมองให้จงได้ ไม่ใช่ในฐานะน้องสาว แต่ในฐานะผู้หญิง ผู้หญิงของเขา”คำพูดของพนิตา ผุดขึ้นมาในหัว“พี่จะให้โอ๋ได้สิ่งที่โอ๋ต้องการทุกอย่าง…รวมถึงผู้ชา
บางทีคุณอาจจะชอบ
พี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง82.9K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา300.9K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.6K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.2K viewsสยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)
ซืออ้าย 思爱197 viewsคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง34 viewsเพราะรักไม่เคยจางหายไป
อิงวรา164 viewsคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง137 views
