Masuk“ต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะคุณปา ผมก็รักคุณนะครับ” ชุติพลก็ยังคงเป็นชุติพลวันยังคำ เมื่อภรรยาออกอาการไม่พอใจเขาก็เลือกจะประจบเอาใจ แล้วปารมีก็อารมณ์ดีขึ้น แม้จะรู้สึกขัดใจอยู่บ้างในความไม่มีเหตุผลของเธอก็ตาม ผ่านไปสามปี“น้ำหวานมาหาพ่อหน่อยค่ะ” ตฤณเรียกลูกสาวที่โตเป็นสาวน่ารักสวยเหมือนแม่ไม่มีผ
@วงเหล้าใต้ถุนบ้านพ่ออุ้ยคำแปง“ไอ้พ่อเลี้ยง ดีกับคุณนายตั้งนานแล้ว ทำไมยังไม่มีลูกสักทีวะ” ยศวีได้ทีก็ข่มเพื่อนรักที่ตัวติดกันกับอย่างกับปาท่องโก๋แต่ไม่มีน้ำยาสักที “ไอ้นี่ กูจะคอยดูมึงบ้าง ดูสิจะมีน้ำยาไหม” ตฤณที่โดนเพื่อนค่อนขอดเรื่องลูกทุกวันถึงกับอารมณ์เสียเพราะไอ้เพื่อนเวรนี่ล้อเขาอยู
สายตาร้อนแรงของเขาโลมเลียเธอไปทั้งร่าง จนรู้สึกขนลุกชัน ท่าทางดุดันเช่นนี้ทำให้เธอนึกถึงภาพวันที่เขารักเธอจนเกือบเช้า ใบหน้าที่เคยเนียนใสก็ขึ้นสีแดงเรื่อทันที เมื่อประตูรีสอร์ตปิดลง เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเขารีบละลำละลักถอดเสื้อผ้า “คุณ...ไม่อาบน้ำก่อนเหรอ” เดินขึ้นเขาลงเขามาเหนื่อย
“ถึงแล้ว...!” เขาพูดปนหอบและวางเธอลง หญิงสาววิ่งไปซื้อน้ำตรงทางขึ้นมาจุดชมวิวร้านสุดท้ายเมื่อเขาวางเธอลง ข้างบนมีห้องน้ำและก็ร้านค้าด้วย ดูแล้วก็สะดวกดี แต่เมื่อเดินมาสมทบกับเขาที่ม้านั่งไว้ชมวิว ภาพที่เห็นตรงหน้าอลังการมาก “คุณน้ำ” เธอส่งขวดน้ำให้เขา แต่สายตายังไม่ละจากวิวที่สวยงา
“มีพบก็มีจากนะดวงแข เจ้านายดวงแขเห็นฉันเหมือนคนแปลกหน้าไปแล้ว อยู่ด้วยกันยังไงก็ลำบาก” เทียนไขรู้ข้อนี้ดี เธอไม่อยากให้เขาฝืนใจทั้งที่ไม่ได้รักเธอ ใบหน้าเคร่งเครียดมองใบสัญญานั้นจนอยากนำมันไปเผาทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดไป เขาไม่อยากให้เธอจากไปแต่ทว่าสมองเขานั้นมันดันจำอะไรไม่ได้จริง ๆ เ
ตฤณสวนกับเธอที่ทางเข้าไร่ แต่เลือกจะขับรถออกไปก่อน เพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาเป็นห่วง ยิ่งนานวันผู้หญิงคนนี้เข้ามามีอิทธิพลในหัวใจของเขามากขึ้น “ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเธอด้วยเทียนไข” เขาบ่นกับตัวเอง ทุกวันเขาไปยืนหน้าห้องของเธอ ยืนอยู่นานแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปเคาะประตู จนแล้วจนรอดเขาก็ได้แค่ยืนแล
“วันนี้เรามาช่วยทำเค้กแสนอร่อยให้พ่อดีไหมครับ” “ดีฮับ แล้วพี่ธันก็จะรอพ่อเป่าเค้ก” เด็กน้อยบอกกับผู้เป็นแม่ด้วยใบหน้าแช่มชื่น จนคนเป็นแม่อดค่อนขอดไม่ได้ “รักแต่พ่อ แล้วแม่ล่ะ ไม่รักเหรอครับ” “รักฮับ รักพ่อกับแม่เท่ากันเลยฮาบ” เด็กน้อยประจบแม่จุ๊บที่แก้มเบา ๆ อย่างแสนรักจนค
นี่เป็นครั้งแรกของเด็กชายธันวา ที่จะได้ร่วมตักบาตรกับพ่อ เขาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก “แม่ฮาบ พี่ธันหล่อหรือยังฮาบ” เด็กน้อยหยิบเลือกเสื้อผ้ามาให้แม่แต่งตัว เมื่อเสร็จแล้วจึงไปยืนมองกระจกซ้ายทีขวาทีแล้วก็หันมายิ้มให้กับคนเป็นแม่ “พี่ธันของแม่หล่อที่สุดเลยฮาบ ไปกันดีกว่าเดี๋ยวคุณพ่อรอ”
“นะ...นะครับ...ผมอยาก” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าชวนเคลิ้มเหลือเกินจนเผลอขมิบตรงส่วนนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ จางลี่ทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับ เพราะตนเองก็อดกลั้นต่อไปอีกไม่ได้แล้ว มือหนาดึงกระโปรงเธอลง เหลือเพียงบอดี้สูทสีเนื้อชวนฝัน และอยากฟันเมียเหลือเกิน เสื้อที่มันถอนง่ายของเขาถูก
เขาป้อนข้าวลูกชาย แล้วก็อยู่เล่นเป็นเพื่อนจนลูกชายหลับไปอีกครั้งในตอนบ่าย เธอเอามือลูบหัวลูกชายก่อนจะหอมแก้ม แล้วเอาถ้วยข้าวต้มจะเดินลงไปเก็บ แต่ก็โดนเขารั้งแขนไว้ก่อน เธอหันมองหน้าเขาพร้อมกับเลิกคิ้วหมายจะถามว่ามีเรื่องอะไร เขาแย่งถาดข้าวต้มขึ้นไปถือไว้ แล้วจับมือเธอออกมานอกห้อง ว







