로그인“ต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะคุณปา ผมก็รักคุณนะครับ” ชุติพลก็ยังคงเป็นชุติพลวันยังคำ เมื่อภรรยาออกอาการไม่พอใจเขาก็เลือกจะประจบเอาใจ แล้วปารมีก็อารมณ์ดีขึ้น แม้จะรู้สึกขัดใจอยู่บ้างในความไม่มีเหตุผลของเธอก็ตาม ผ่านไปสามปี“น้ำหวานมาหาพ่อหน่อยค่ะ” ตฤณเรียกลูกสาวที่โตเป็นสาวน่ารักสวยเหมือนแม่ไม่มีผ
@วงเหล้าใต้ถุนบ้านพ่ออุ้ยคำแปง“ไอ้พ่อเลี้ยง ดีกับคุณนายตั้งนานแล้ว ทำไมยังไม่มีลูกสักทีวะ” ยศวีได้ทีก็ข่มเพื่อนรักที่ตัวติดกันกับอย่างกับปาท่องโก๋แต่ไม่มีน้ำยาสักที “ไอ้นี่ กูจะคอยดูมึงบ้าง ดูสิจะมีน้ำยาไหม” ตฤณที่โดนเพื่อนค่อนขอดเรื่องลูกทุกวันถึงกับอารมณ์เสียเพราะไอ้เพื่อนเวรนี่ล้อเขาอยู
สายตาร้อนแรงของเขาโลมเลียเธอไปทั้งร่าง จนรู้สึกขนลุกชัน ท่าทางดุดันเช่นนี้ทำให้เธอนึกถึงภาพวันที่เขารักเธอจนเกือบเช้า ใบหน้าที่เคยเนียนใสก็ขึ้นสีแดงเรื่อทันที เมื่อประตูรีสอร์ตปิดลง เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเขารีบละลำละลักถอดเสื้อผ้า “คุณ...ไม่อาบน้ำก่อนเหรอ” เดินขึ้นเขาลงเขามาเหนื่อย
“ถึงแล้ว...!” เขาพูดปนหอบและวางเธอลง หญิงสาววิ่งไปซื้อน้ำตรงทางขึ้นมาจุดชมวิวร้านสุดท้ายเมื่อเขาวางเธอลง ข้างบนมีห้องน้ำและก็ร้านค้าด้วย ดูแล้วก็สะดวกดี แต่เมื่อเดินมาสมทบกับเขาที่ม้านั่งไว้ชมวิว ภาพที่เห็นตรงหน้าอลังการมาก “คุณน้ำ” เธอส่งขวดน้ำให้เขา แต่สายตายังไม่ละจากวิวที่สวยงา
“มีพบก็มีจากนะดวงแข เจ้านายดวงแขเห็นฉันเหมือนคนแปลกหน้าไปแล้ว อยู่ด้วยกันยังไงก็ลำบาก” เทียนไขรู้ข้อนี้ดี เธอไม่อยากให้เขาฝืนใจทั้งที่ไม่ได้รักเธอ ใบหน้าเคร่งเครียดมองใบสัญญานั้นจนอยากนำมันไปเผาทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดไป เขาไม่อยากให้เธอจากไปแต่ทว่าสมองเขานั้นมันดันจำอะไรไม่ได้จริง ๆ เ
ตฤณสวนกับเธอที่ทางเข้าไร่ แต่เลือกจะขับรถออกไปก่อน เพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาเป็นห่วง ยิ่งนานวันผู้หญิงคนนี้เข้ามามีอิทธิพลในหัวใจของเขามากขึ้น “ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเธอด้วยเทียนไข” เขาบ่นกับตัวเอง ทุกวันเขาไปยืนหน้าห้องของเธอ ยืนอยู่นานแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปเคาะประตู จนแล้วจนรอดเขาก็ได้แค่ยืนแล
ตลอดเวลาเขาจงเกลียดจงชัง คิดว่าเธอแย่งชิงความรักของคุณหญิงสาวิตรีกับคุณทศพลไป จนเมื่อสามปีก่อนเขาเมาแล้วก็ลากเธอเข้าห้องนอนของเขา ปลุกปล้ำเอาความสาวของเธอไปครอบครอง ไม่เพียงแค่นั้นยังบังคับให้เธอไปนอนด้วย จนสุดท้ายเธอท้องลูกชายตัวน้อย เธอร้องไห้ปานขาดใจ เมื่อเขาบอกให้เธอเอาเด็กออก แต่เธอยืน
“ค่ะ ฉันจะจับมือคุณไว้” “คุณรู้ไหม ตอนที่ผมวิญญาณออกจากร่าง ผมอธิฐานว่าหากมีลมหายใจอีกครั้ง ผมอยากใช้มันเพื่อคุณ” คำพูดของคนที่เธอรักสุดหัวใจ เรียกน้ำตาที่มันหยุดไหลไปแล้วเอ่อคลออีกครั้ง “ฉันไม่ให้คุณไปไหนแล้วนะคะ ต้องอยู่กับฉันและลูก ฉันไม่ยอมเลี้ยงลูกคนเดียวหรอก”
ความร้อนแรงของเมียรักทำให้เขาไม่อยากรั้งรออีกต่อไป นิ้วแกร่งดึงพันธนาการเบื้องลงพร้อมยัดเยียดความเป็นชายเข้าสู่ส่วนที่อ่อนไหวของหญิงสาว หญิงสาวรู้สึกเกร็งจนเผลอกลั้นหายใจ ต้องผละริมฝีปากออกเพื่อครางระบายความเสียวซ่าน “อ๊ะ...!” “เป็นไงครับที่รัก...คิดถึงผมไหม” คำว่าคิดถึงท
ตลอดเวลาทั้งเธอและเขาต่างตั้งแง่ เธอรักเขาและเขาก็รักเธอ แต่ต่างคนต่างไม่มีใครยอม จนในที่สุดเมื่ออยากรั้งให้อยู่ก็ดูจะสายไป อีกฝากก็เป็นพีระวศุตม์ที่เข้ามาพร้อมกันในห้องฉุกเฉิน ปรินดาร้องไห้แทบขาดใจ เธอเป็นคนทำทุกอย่างพัง ทำทุกอย่างให้มันแย่ไปหมด เจียเทาเข้ามากอดลูกสาวไว้ เขารู้ว่า







