Share

บทที่ 99

Author: อู่จิ่ว
จิ้นฉางอวี่เงยหน้ามองคุณย่าของตัวเอง “...คุณย่าหมายถึงเรื่องไหนครับ?”

“เรื่องงานน่ะ แกไม่เคยทำให้ย่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 100

    คุณย่าจิ้นหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อกุ้งอบซอสน้ำมันชิ้นหนึ่งใส่ชามให้ซางเฉี่ยนด้วยตัวเองเมื่อเห็นเช่นนั้น ซางเฉี่ยนก็รีบยกชามขึ้นรับด้วยสองมือ “ขอบคุณค่ะคุณย่า”ช่วงนี้เธอไม่ชอบกินอาหารมัน ๆแต่หากผู้ใหญ่คีบอาหารให้แล้วไม่กิน ก็ถือเป็นการเสียมารยาทท่ามกลางสายตาของทุกคนบนโต๊ะอาหาร ซางเฉี่ยนคีบกุ้งในชามขึ้นมากัดหนึ่งคำรสชาติของซอสเข้มข้นที่คลุกเคล้ากับความมันของน้ำมันแผ่ซ่านไปทั่วปากทันที“เป็นไงบ้างคะพี่สะใภ้ อร่อยไหม? นี่เป็นเมนูโปรดของฉันช่วงนี้เลยนะ”ดวงตาของจิ้นหนิงซีเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ราวกับกำลังแนะนำของดีให้คนอื่นได้ลองซางเฉี่ยนฝืนกลืนลงไป ก่อนจะรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที แต่เมื่อมีสายตาหลายคู่จับจ้องอยู่ เธอก็ไม่กล้าแสดงอาการออกมา ได้แต่ฝืนทนความไม่สบายตัวแล้วยิ้มให้จิ้นหนิงซี “อร่อยจ้ะ”จิ้นฉางอวี่คีบรากบัวที่ปรุงรสอ่อน ๆ ใส่ชามให้เธอ ก่อนจะคีบกุ้งออกจากชามของเธอไปด้วย“พี่ ทำอะไรน่ะ?”จิ้นฉางอวี่ตอบ “พี่จะลองชิมบ้างไม่ได้หรือไง?”จิ้นหนิงซีแย้ง “บนโต๊ะก็มีนี่นา ทำไมพี่ต้องแย่งจากชามพี่สะใภ้ด้วยล่ะ?”“เด็กอย่างเธอจะไปรู้อะไร” คุณย่าจิ้นมองเธออย่างเอ็นดูปนต

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 99

    จิ้นฉางอวี่เงยหน้ามองคุณย่าของตัวเอง “...คุณย่าหมายถึงเรื่องไหนครับ?”“เรื่องงานน่ะ แกไม่เคยทำให้ย่าต้องเป็นห่วงอยู่แล้ว”คุณย่าจิ้นมองเขา “ย่าหมายถึงเรื่องความรักของแกต่างหาก”เมื่อสบเข้ากับดวงตาของท่านที่ราวกับมองทุกอย่างได้ทะลุปรุโปร่ง จิ้นฉางอวี่ก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะเบือนสายตาหนีคุณย่าจิ้นถาม “ไม่อยากบอกย่าเหรอ?”“คุณย่าครับ เรื่องของผม ผมจัดการเองได้ครับ”“แน่ใจนะ?”จิ้นฉางอวี่ตอบ “แน่ใจครับ”“ได้ ในเมื่อย่าตักเตือนแม่ของแกไปแล้ว เขาก็คงไม่กล้าเอาเรื่องโจวอวิ๋นซวงมาสร้างความวุ่นวายให้แกอีก”คุณย่าจิ้นไม่คาดคั้นให้เขาพูดอะไรอีก ท่านลุกขึ้นเดินออกไป แต่ขณะเดินผ่านจิ้นฉางอวี่กลับตั้งใจมองการแต่งตัวของเขาในวันนี้เป็นพิเศษ“ไม่เลวนี่ รู้จักใช้กลยุทธ์ที่คาดไม่ถึงด้วย”ท่านตบไหล่หลานชายอย่างชื่นชม ก่อนจะเอ่ยหยอกล้อว่า “ใช้ความหล่อเข้าล่อแบบนี้ ไม่แน่ว่าอาจได้ผลกับเมียแกจริง ๆ ก็ได้นะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของจิ้นฉางอวี่ก็แดงก่ำขึ้นมาทันทีภายในห้องรับแขกจิ้นหนิงซีเห็นว่าตั้งแต่ซางเฉี่ยนลงมา เธอก็เอาแต่นั่งเหม่อเงียบ ๆ อยู่บนโซฟา จึงขยับเข้าไปนั่งใกล้แล

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 98

    สมแล้วที่ครั้งหนึ่งคุณย่าจิ้นเคยได้รับฉายาว่า ‘หญิงเหล็ก’ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในแวดวงธุรกิจเมืองจิง ฉายานี้ไม่ได้มีไว้เรียกกันเล่น ๆ จริง ๆท่าทีอันน่าเกรงขามของท่านทำให้ซางเฉี่ยนรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็นึกออกว่าจิ้นฉางอวี่เองก็มีบุคลิกบางอย่างคล้ายคลึงกับคุณย่าจิ้นนั่นเอง“เหลวไหลสิ้นดี”คุณย่าจิ้นมองแม่จิ้นด้วยสายตาทั้งโกรธทั้งผิดหวังที่อีกฝ่ายไม่รู้จักทำตัวให้ดีสมกับที่คาดหวังลูกไม้ตื้น ๆ ของแม่จิ้นไม่มีทางรอดพ้นสายตาของท่านไปได้ ไม่จำเป็นต้องซักถามก็รู้แล้วว่าโจวอวิ๋นซวงมาที่นี่เพราะแม่จิ้นเป็นคนชักนำมา“ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าตระกูลโจวเคยคิดจะเกี่ยวดองกับตระกูลเรา เธอยังไปชักนำผู้หญิงแซ่โจวคนนั้นมาที่บ้านอีก ต้องการอะไรกันแน่?”“ตั้งใจจะหักหน้าลูกสะใภ้ตัวเองหรือไง?”“ใครเป็นคนในครอบครัว ใครเป็นคนนอก เธอแยกไม่ออกหรือไง?”เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของคุณย่าจิ้น หัวใจของซางเฉี่ยนก็สั่นไหว ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อยเธอไม่คิดเลยว่าคุณย่าจิ้นจะออกหน้าปกป้องเธอถึงขนาดนี้เมื่อก่อนตอนที่เธอถูกรังแกอยู่ในบ้านของซางจื้อหมิง ไม่เคยมีใครปกป้องเธอแบบนี้มาก่อ

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 97

    คุณย่าจิ้นเป็นคนที่มีมารยาทในการต้อนรับแขกอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ขณะเดียวกันก็เป็นคนพูดคำไหนคำนั้นในเมื่อบอกว่าจะให้โจวอวิ๋นซวงดื่มชาสักถ้วยก่อนกลับ ก็หมายความว่าจะให้เวลาเธอเพียงแค่ดื่มชาหนึ่งถ้วยจริง ๆทันทีที่โจวอวิ๋นซวงดื่มชาจนหมดถ้วย คุณย่าจิ้นก็เอ่ยขึ้นว่า “น้ำใจของคุณโจว ฉันได้รับไว้และซาบซึ้งใจแล้ว”พูดจบ ท่านก็เปลี่ยนเรื่องทันที “ใกล้ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว วันนี้หลานสะใภ้ของฉันตั้งใจกลับมากินข้าวเป็นเพื่อนคนแก่อย่างฉันโดยเฉพาะ คุณโจว ฉันคงไม่รั้งเธอไว้แล้วล่ะ”คำพูดนี้ไม่เพียงเป็นการออกปากไล่แขกเท่านั้น แต่ยังเป็นการออกหน้าปกป้องและกู้หน้าให้ซางเฉี่ยนอย่างโจ่งแจ้งอีกด้วยซางเฉี่ยนฟังออกถึงความหมายแฝงในคำพูดนั้น และโจวอวิ๋นซวงเองก็เข้าใจอย่างชัดเจนเช่นกันเธอรีบหันไปมองแม่จิ้นด้วยสายตาขอความช่วยเหลือทันทีทว่าเวลานี้แม่จิ้นจะกล้าขัดความประสงค์ของคุณย่าจิ้นได้อย่างไร จึงทำได้เพียงส่งสัญญาณให้เธอรีบกลับไปก่อนโจวอวิ๋นซวงเหลือบมองจิ้นฉางอวี่ เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเขาเย็นชาเคร่งขรึมยิ่งกว่าคุณย่าจิ้นเสียอีก เธอก็ทำได้เพียงลุกขึ้นยืนเงียบ ๆ“ค่ะ ถ้าอย่างนั้นไว้คราวหน้าฉัน

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 96

    จิ้นหนิงซีเบ้ปากใส่พี่ชายแม่จิ้นรู้สึกไม่พอใจที่จิ้นฉางอวี่ออกหน้าพูดแทนซางเฉี่ยน “ฉางอวี่ แกนี่มัน...”“พอได้แล้ว”คุณย่าจิ้นหันไปมองแม่จิ้น “เธอแต่งเข้าตระกูลจิ้นมาตั้งหลายปี ยังไม่เคยเตรียมของขวัญเทศกาลให้แม่สามีอย่างฉันเป็นการส่วนตัวสักครั้ง แต่พอลูกสะใภ้ของเธอไม่ได้เตรียมมาแค่ครั้งเดียว เธอก็ไม่พอใจแล้วเหรอ?”แม่จิ้นไม่คิดเลยว่าการหาเรื่องคนอื่นจะย้อนกลับมาเล่นงานตัวเองเสียได้ สีหน้าของเธอเจื่อนลงทันทีด้วยความอับอาย อีกทั้งยังร้อนตัวจนเสียงอ่อยลง “แม่คะ ฉัน...ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นค่ะ”คุณย่าจิ้นไม่สนใจเธออีกต่อไป แต่หยิบยันต์สีแดงแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้ววางลงบนมือซางเฉี่ยน “รับไว้นะ นี่เป็นยันต์ที่ย่าไปขอจากวัดมาให้หนู”“ขอบคุณค่ะคุณย่า”ซางเฉี่ยนยื่นสองมือไปรับไว้อย่างนอบน้อมจิ้นหนิงซียื่นหน้าเข้ามาดูแวบหนึ่ง “เอ๊ะ? คุณย่าคะ ทำไมยันต์ที่คุณย่าให้หนูถึงไม่เหมือนของพี่สะใภ้ล่ะคะ?”“ของหนูเป็นยันต์คุ้มครองให้แคล้วคลาดปลอดภัย ส่วนของพี่สะใภ้เป็นยันต์เสริมความรักความกลมเกลียวของคู่ครอง จะเหมือนกันได้ยังไงล่ะ”ขณะพูด คุณย่าจิ้นก็ยื่นยันต์อีกแผ่นที่เหมือนกับของซา

  • หย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย   บทที่ 95

    ระหว่างทางไปบ้านตระกูลจิ้นซางเฉี่ยนเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อีกครั้ง เธออดรู้สึกไม่ได้ว่าการแต่งตัวของเขาในวันนี้ดูเหมือนจะตั้งใจเลือกมาเป็นพิเศษ“วันนี้คุณเชิญคนอื่นมาที่บ้านด้วยเหรอ?” จู่ ๆ เธอก็ถามขึ้น“เปล่านี่” จิ้นฉางอวี่มองเธออย่างสงสัย “ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ?”“ถามเฉย ๆ”เมื่อก่อนเวลาเขากลับคฤหาสน์ตระกูลจิ้น ไม่เคยเห็นจะแต่งตัวพิถีพิถันขนาดนี้ แล้วทำไมวันนี้ถึง...ทันใดนั้น เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาบอกว่าวันนี้เป็นวันหยุดของตัวเอง ซางเฉี่ยนก็ใจหายวาบ “วันนี้เราคงไม่ได้จะอยู่บ้านคุณกันทั้งวันหรอกใช่ไหม?”“อืม”จิ้นฉางอวี่ยกยิ้มมุมปาก “ผมบอกคุณย่าทางโทรศัพท์แล้วว่าวันนี้ผมหยุดงาน เลยอยู่เป็นเพื่อนท่านได้ทั้งวัน”สีหน้าของซางเฉี่ยนเปลี่ยนไปทันทีต้องอยู่คฤหาสน์ตระกูลจิ้นทั้งวัน ถ้าเกิดมีใครจับพิรุธได้ขึ้นมาจะทำยังไง?“ทำไมคุณถึง...”“คุณย่าบอกว่าคิดถึงคุณมาก พอรู้ว่าคุณจะอยู่เป็นเพื่อนท่านได้ทั้งวัน ท่านก็ดีใจใหญ่เลย”“...”คำพูดที่ซางเฉี่ยนยังไม่ทันได้เอ่ยออกมาจึงถูกกลืนกลับลงคอไปทั้งอย่างนั้น*รถแล่นมาถึงคฤหาสน์ตระกูลจิ้นทั้งสองลงจากรถจิ้นฉางอวี่เดินเข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status