Mag-log inShare
ตอนที่ 10 จะเป็นผัว
Petsa ng paglalathala:
2026-04-01 16:43:47“มึงจริงจังกับน้องเหรอวะ”
ประโยคที่อาร์ทเอ่ยถามเล่นเอาคนฟังหันขวับกลับมา คนอย่างเขาเนี่ยนะจะจริงจังกับใคร แถมเป็นยัยเด็กปากดีคนนั้นอีกด้วย
“ปากแบบนั้นกูไม่เอาทำเมียหรอก”
“กะฟันแล้วทิ้งว่างั้น”
“เออ”
เขาพยักหน้าตอบสั้น ๆ แล้วเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว แต่เพื่อนเหมือนจะไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่เลย การกระทำของเขามันไม่เหมือนที่ทำกับทุกคนมันต่างออกไปมากจนเพื่อนสัมผัสได้
“แล้วมึงตามไปเฝ้าน้องทุกวันทำไม จะบอกว่าไม่ได้ชอบงั้น ?”
“ก็บอกว่าไม่ได้ชอบไงไอ้เหี้ย แค่อยากได้ เซ้าซี้ทำค_xxอะไร”
เสียงหงุดหงิดตวาดเพื่อนจนอาร์ทพยักหน้าปิดหูปิดตาพยายามเชื่อ เจ้าตัวยังยืนยันคำเดิมที่อยากได้ อยากลองของใหม่ดูบ้างและเธอคือตัวเลือกที่ดีที่สุดก็เท่านั้น
ติ๊ง~
เซนต์ : หลานรหัสเลี้ยงข้าวพี่หน่อย พี่ไม่มีตังค์
เทคแคร์ : ดูจนมากมั้งคะ
เทคแคร์ : ลองเอาลัมโบร์กินีไปขายดูไหมคะ เผื่อมี
คนน้องที่นั่งอยู่ปลายแถวต้องหน้าหงิกอีกครั้งเพราะโดนไอ้รุ่นพี่พ่วงสถานะลุงรหัสของเธอกวนประสาทไม่หยุด ถ้าเขาไม่มีเงินคนอื่นคงต้องไปขอทาน
ท้องฟ้ามืดมนสายลมโชยพัดกลิ่นหอมของน้ำซุปชาบูเตะจมูกสาวน้อย ของที่เธอชอบมีไม่กี่อย่างหรอกหนึ่งในนั้นก็คือชาบูน้ำดำนี่แหละ แต่ถ้าไม่ใช่กับคนตรงหน้ามันจะดีกว่านี้
“น้องเทคแคร์อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะครับ พี่เลี้ยงได้ ให้เลี้ยงตลอดชีวิตยังไหว”
“พอแล้วค่ะ แคร์เริ่มอิ่มแล้ว”
ความจริงยังไม่ถึงครึ่งท้องเธอเลยด้วยซ้ำ แต่เพราะว่าไม่อยากอยู่ตรงนี้นานเธอเลยเลือกที่จะปฏิเสธเขาไป ในใจก็นึกเสียดายหมูนุ่ม ๆ สามชั้นขาว ๆ อยู่เหมือนกัน
“ถ่ายรูปกันหน่อยครับ”
เธอผงกหัวยิ้มแฉ่งรับกล้อง ผ่านไปไม่ถึงนาทีก็เห็นว่าพี่รหัสมหาวิทยาลัยคนนี้แท็กสตอรี่มา เทคแคร์จึงกดแชร์ต่อทันทีพร้อมขอบคุณเขาในภาพ
สตอรี่ของเธอเพื่อน ๆ หลายคนเห็นและเซนต์เองก็ด้วย ทำเอาคนที่ชวนเธอไปกินข้าวเมื่อตอนเย็นเริ่มที่จะหัวร้อน
“ทีกูชวนไม่ไป !”
บรึ้น~ เสียงรถยนต์ราคาแพงขับเคลื่อนออกจากคลับอย่างรวดเร็วจนมาจอดหน้าร้านชาบูชื่อดังติดรั้วมหาวิทยาลัยที่ผู้ชายคนนั้นปักหมุดสถานที่ไว้
“พี่เซนต์”
เทคแคร์อุทานเบา ๆ กับตัวเองพร้อมขมวดคิ้วงอเมื่อเห็นหน้าผู้ชายโต๊ะข้าง ๆ ความงงงันบังเกิดขึ้นในใจเล็กน้อย หวังว่าจะไม่มาหาเรื่องเธออีกนะ
“ไปครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะพี่ชิน แคร์ขับรถมา ขอบคุณมากนะคะ”
เธอเดินออกจากโต๊ะนำพี่รหัสออกมา แต่ยังไม่ทันได้ก้าวขาไปไหนก็ถูกผู้ชายโต๊ะข้าง ๆ คว้ามือเอาไว้ก่อน เทคแคร์ข่มใจให้นิ่งสูดหายใจเข้าลึก ๆ ให้เต็มปอดแล้วหันไปหาผู้ที่รั้งเธอไว้
“น้องเทคแคร์ รู้จักกันเหรอครับ”
“ค่ะ พี่ชินกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวแคร์กลับเอง ขอบคุณมากค่ะ”
เธอโคลงหัวขอบคุณพี่รหัสอีกครั้งด้วยรอยยิ้มแสนหวาน แล้วหันมามองค้อนอีกคนที่ทำหน้านิ่งรอกวนตีนเธออยู่
“พี่เซนต์ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“นั่งกินเป็นเพื่อนก่อนดิ”
“แคร์อิ่มแล้วค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”
เธอกำลังจะเดินจากไปแต่เขาก็ยังไม่ปล่อยมือเธออยู่ดี แถมกำแน่นกว่าเดิมให้เธอไปไหนได้ ทำเอาคนตัวเล็กหน้าบึ้งไม่ชอบใจ
“อยู่รอจ่ายตังให้พี่ก่อน ไม่พกเงินสด ไม่ได้เอาโทรศัพท์มา”
“ฮื่อ !”
แคร์นั่งลงตรงข้ามเขาด้วยสีหน้าเอือมระอาเบื่อหน่าย ถึงเธอจะเถียงอะไรไปเดี๋ยวก็คงมีข้ออ้างขึ้นมาอีกอยู่ดีไม่จบไม่สิ้น
คนพี่มองคนน้องที่นั่งตรงข้ามเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจเขา พลางนึกในใจว่าทำไมตัวเองต้องทำอะไรแบบนี้ แล้วไอ้ชาบูหมูกระทะเนี่ยเขาเองก็ไม่ได้อยากกินมันเท่าไหร่ไม่ชอบมันด้วยซ้ำ
ปัก ปัก !
“พี่เซนต์ !”
“ครับผม โอ๊ย ! คาร์แคร์ !”
“ฮ่าฮ่าฮ่า อยากทำแคร์ก่อนเอง”
เธอหัวเราะคิกคักขำขันคนพี่ที่พึ่งโดนเธอกระทืบเท้าอย่างแรง เขาก็คงเจ็บแหละถึงร้องลั่นร้าน แต่ใครใช้ให้เขามาเตะขาเธอก่อน เธอแค่เอาคืน
“เดี๋ยวเจอดี”
“เป็นผีเหรอคะ”
“ฮึ” ไม่ได้เป็นผีแต่จะเป็นผัว ความคิดในใจของเขาดังก้องชัดเจน รอยยิ้มมากเล่ห์และสายตาเปล่งประกายพิศมองเด็กสาวตรงข้ามแล้วนึกสนุกอยู่ในใจ
คนพี่นั่งกินอย่างเชื่องช้าจนอีกคนเกิดง่วงหาวนอนหลายครั้ง คอตกแทบจะสัปหงกลงหม้อชาบู
“อยากกินน้ำแข็งไส ทำให้หน่อย ไม่เอาเฉาก๊วย ไม่หวาน”
“จ่ายค่าจ้างมาด้วยนะคะ”
เทคแคร์ลุกขึ้นไปทำตามที่เขาบอก แต่พอกำลังจะตักเครื่องเคียงใส่ถ้วยก็ฉุกคิดอะไรแผลง ๆ ขึ้นมาได้ มือน้อยค่อย ๆ บรรจงตักเฉาก๊วยใส่ถ้วยแล้วโป๊ะด้วยน้ำแข็งบดราดน้ำเชื่อมจนแฉะตามด้วยน้ำแดงยี่ห้อดังปิดท้ายด้วยนมข้นหวานเยิ้มเต็มถ้วย
“นี่ค่ะ”
“ไม่หวาน ?”
เธอทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วไปนั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง คนตัวเล็กนึกขำในใจยิ่งเห็นท่าทางของเขาเหมือนจะหงุดหงิด เธอยิ่งเก็บรอยยิ้มสะใจแทบไม่อยู่
เซนต์ตักชิมคำแรกแทบจะคายทิ้ง แต่ถ้าทำอย่างนั้นยัยเด็กแสบตรงหน้าเขาก็ยิ่งได้ใจ เขาจำต้องกล้ำกลืนน้ำแข็งรสหวานเลี่ยนนี่ให้หมด
คนสองคนแยกย้ายกันได้สักทีจากที่เธอนั่งรอเขากินมาสองชั่วโมงกว่า แล้วยังต้องจ่ายเงินให้เขาอีก เจ้าหล่อนสัปหงกไปหลายครั้งหัวแทบจะจุ่มหม้อชาบูอยู่แล้ว
“ตามแคร์มาทำไมคะ”
“เดี๋ยวถูกฉุดก็มาโทษพี่อีกว่าไม่ให้กลับ”
“ก็รู้นิคะ ขอบคุณที่มาส่งค่ะ”
เธอจอดรถเสร็จก็เปิดตูดขึ้นคอนโดทันที ส่วนอีกคนก็ได้แต่บ่นด่าเด็กน้อย (ของตัวเอง) พลางหมุนพวงมาลัยขับออกจากตรงนั้น
Pinakabagong kabanata
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 60 ขอบคุณความรัก | จบบริบูรณ์
“พ่อ”“แก”เสียงทุ้มของชายทั้งสองคนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน จากที่สถานการณ์นิ่งเงียบมานาน เสี่ยฮาร์นสูดหายใจเข้าเต็มปอดเขาไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี“พ่อสบายดีไหมครับ”“สบายดี ฮึก พ่อ.. สบายดี”แค่ประโยคสั้น ๆ ที่เปล่งออกมาทำให้เจ้าสัวคณาเรศน้ำตาร่วงทันที กี่ปีมาแล้วที่ลูกชายไม่เคยพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้เลย อย่าว่าแต่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ แค่ยอมคุยกันดี ๆ สักครั้งยังไม่เคย“พ่อ.. ขอโทษ พ่อขอโทษแกจริง ๆ”“เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะครับ ความจริงผมรู้ทุกอย่าง รู้ว่าแม่เป็นคนขอร้องให้พ่อไปลงทุนที่ต่างประเทศเอง รู้ว่าเรื่องข่าวพ่อกับดาราคนนั้นไม่เป็นความจริง ผมแค่รับไม่ได้วันนั้นพ่อไม่มาแม้แต่ดูใจแม่”“พ่อ.. ขอโทษจริง ๆ ฮึก พ่อ.. รับปากแม่แกว่าถ้าไม่สำเร็จพ่อจะไม่กลับมา ตอนนั้นพ่อยังทำไม่ได้แล้วจะให้พ่อแบกหน้ามาเจอแม่แกได้ยังไง”“ผมปล่อยวางได้แล้วครับ พ่อก็เลิกโทษตัวเองเถอะ แล้วไปอยู่กับหลานไปอยู่กับผม”เจ้าสัวเงยมองหน้าลูกชายทันทีที่เขาเอ่ยเช่นนั้น ไม่คิดว่าเขาจะได้กลับไปอยู่กับลูกกับหลานอีกครั้งในบั้นปลายชีวิต แค่นี้คนแก่อย่างเขาก็ตายตาหลับแล้ว“ผมซื้อบ้านหลังข้าง ๆ ไว้ให้พ่อ
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 59 โซ่ทอง คล้องใจ
อาการแปลกประหลาดของคนสองคนอยู่ในสายตาผู้ใหญ่อย่างป้าไหมตลอด เธอรู้ว่าอาการแบบนี้มันคืออะไรแต่ทว่าเจ้านายของเธอเป็นหมันทำให้เธอไม่แน่ใจอะไรสักอย่างได้แต่สังเกตอาการมาเรื่อย ๆ“หลิน กินแบบนี้มานานหรือยังลูก”“สักพักแล้วค่ะป้า ตัวบวมมาก ฮ่าฮ่าฮ่า”“ให้เสี่ยพาไปหาหมอหน่อยไหม หลินรู้สึกหรือเปล่า”กึก ! คำที่ป้าไหมพูดเธอเริ่มเข้าใจและจับจุดประสงค์ได้ คงไม่ใช่ว่าเธอจะตั้งครรภ์หรอกนะ แต่จะเป็นไปได้ไงในเมื่อเขาบอกเองว่าเป็นหมันวันถัดมาหลินขอให้เขาพาไปหาหมอตามที่ผู้ใหญ่แนะนำ แม้ในใจจะอยากมีลูกมากแต่ก็หวั่นอยู่เหมือนกันกลัวว่าเขาจะไม่เชื่อใจเธอ กลัวว่าเขาจะไม่เชื่อว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาจริง ๆหลินนั่งรอผลตรวจอย่างกระวนกระวายใจ ส่วนคนที่ไม่รู้ว่าเธอขอร้องให้เขาพามาโรงพยายาลทำไมก็คงยังนั่งนิ่งโอบกอดคนตัวเล็กไม่ปล่อย“เชิญคุณวริศราค่ะ”“เฮีย~ เฮียเข้าไปกับหนูได้ไหมคะ”เขาพยักหน้าแล้วพยุงเธอเดินเข้าห้องตรวจ ใบหน้าสาวเจ้าแสดงออกถึงความกังวลอยู่มากจนเขาเครียดตามไปด้วยกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรที่ร้ายแรง“ยินดีด้วยนะครับคุณพ่อคุณแม่ ตอนนี้ตั้งครรภ์ได้สิบเอ็ดสัปดาห์แล้วครับ”“เฮีย~”แทนที่เธอจะดีใจกล
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 58 เฮียไม่มีพ่อ
จนเกือบหนึ่งทุ่มทั้งสองถึงได้เวลาก้าวขาออกจากบ้านไปวัดสักที วันนี้ที่วัดใหญ่มีการจัดรำวงการกุศลเพื่อหาเงินสร้างโบสถ์ ครอบครัวเธอเองก็มีชื่อนั่งเป็นประธานครั้งนี้ด้วย เพราะบริจาคไปถึงครึ่งแสน แม้จะไม่ได้อยากได้ชื่อเสียงอะไร แต่ทางวัดก็ใส่ให้อยู่ดี“มื้อนี้แม่ใหญ่สายคืองามแท้”หลินเอ่ยชมแม่ตัวเองที่เป็นสาวรำวงครั้งนี้ด้วย เสื้อขาวกระโปรงลายดอกพริ้วนั่นเธอเป็นคนจัดหามาให้ทั้งหมด พอเห็นแม่ตนแต่งตัวแบบนี้บ้างก็แปลกตาดีเหมือนกัน“ไปเหมาสักสองรอบไป อ่ะ”เสี่ยฮาร์นยื่นธนบัตรสีเทาปึกหนึ่งให้ภรรยาก่อนที่เธอจะเดินไปบอกกรรมการวัด พร้อมซื้อมาลัยมาคล้องแม่ของเธอด้วย ความจริงมีมาลัยเงินที่เธอทำเองไว้แล้วแหละ แต่อยากอุดหนุนวัดด้วยเช่นกัน“ปะเฮีย”“ไม่เอาหลิน วันนั้นเฮียก็อายพอแล้ว หลินครับ~”เสียงออดอ้อนของเขาไม่ได้ช่วยอะไรเลยเมื่อมือน้อยของเธอดึงกึ่งลากเขาขึ้นเวที ก่อนที่หลาย ๆ คนจะเดินตามขึ้นไปด้วย เสี่ยใหญ่เดินตามผู้หญิงสองคนพร้อมปรบมือแปะ ๆ ไปด้วย รอยยิ้มของสองแม่ลูกทำให้จิตใจเขาเบิกบานลืมอายฟ้อนเล่นตามเธอไปด้วย“เฮ้อเหนื่อย !”“แก่แล้วก็งี้แหละ คิก ๆ”“แต่เอวดีนะ”“ชิ วนมาเรื่องนี้อีกแล้ว ตาแก่
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 57 หน้าบ้าน
เกือบเที่ยงที่ทั้งสองลืมตาตื่นและเดินลงมาจากบ้านพร้อมกัน สายสมรเองที่รู้อยู่แล้วได้แต่ยิ้มกริ่มดีใจที่ลูกสาวกับลูกเขยดีกัน ต่างจากบันลือที่ตอนนี้วิ่งเข้าไปในบ้านแล้ว“มึงยังกล้ามาอีกอยู่ติ หือ ! (มึงยังกล้ามาอีกเหรอ หือ !)”“พ่อใหญ่ลือ เจ้านิเฒ่าซือ ๆ บ่ฮู้จักความเนาะ ! (พ่อใหญ่ลือ แกนี่แก่เฉย ๆ ไม่รู้จักความเลยนะ !)”สายสมรวิ่งไปห้ามผัวตัวเองพร้อมด่าฉาดใหญ่ ก่อนจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ส่วนบันลือเองก็ไม่พอใจนักไม่ได้เต็มใจที่จะรับเขาเป็นลูกเขยเหมือนแต่ก่อน แค่เห็นว่าลูกสาวรักผู้ชายคนนี้มากเลยมองข้ามไปเสี่ยฮาร์นเดินไปที่รถของตัวเอง ก่อนจะหยิบของที่เตรียมมาตั้งแต่เมื่อวานลงจากรถ พานบายศรีเล็ก ๆ ถูกวางต่อหน้าพ่อตาแม่ยายพร้อมกล่าวขอขมาอย่างจริงใจ แต่ถึงอย่างนั้นบรรลือก็ไม่ได้ใจอ่อนลงสักนิดจนกระทั่งเขาหยิบขวดบรั่นดีนอกออกมา ทำเอาบันลือตาลุกวาวเป็นประกาย“เออ บักอันนี้มันอยู่เป็นเว้ย (เออ ไอ้นี่มันอยู่เป็นเว้ย)”ชายสูงวัยหยิบขวดเหล้าก่อนจะตบบ่าลูกเขยเบา ๆ แล้วเดินออกจากบ้านไปหาลุงในทันที ทำเอาสายสมรและหลินส่ายหัว“อีสาย !”เสียงเดือนเพ็ญตะโกนเรียกน้องสาวจากทางหน้าบ้านดังขึ้น สายสมรรีบ
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 56 คืนดีกับเฮียนะครับ
“หนูครับ เฮียทำตามที่หนูขอทุกอย่างแล้วนะ คืนดีกับเฮียได้รึยัง”“นั่งสิคะ”เธอไม่ตอบที่เขาถามและไม่ได้ปฏิเสธเช่นกันแถมยังขยับให้นั่งด้วย ทำเอาเสือเฒ่าเจ้าเล่ห์ดีดดิ้นเป็นลิงโลดทึกทักเอาเองว่าเมียยอมคืนดีด้วยหลินหยิบกระดาษทิชชูที่ตัวเองพึ่งจะซื้อมาซับเหงื่อออกให้เขา ใบหน้าหล่อที่มองกี่ครั้งยังไม่เบื่อนี่เป็นของเธอของเธอคนเดียว และที่ทำอยู่ก็เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของทางอ้อมไม่ต้องการให้มดปลวกมาไต่ตอมเขาอีก“แกล้งผัวแบบนี้รู้ไหมจะโดนอะไร”“ชิ ! โอนให้หนูแต่แรกก็จบ”“หนูอยากได้เท่าไหร่ เอาไปได้เลย แถมไอ้ซีให้ด้วย”“เอามาเป็นกิ๊กเหรอคะ”“เดี๋ยวจะโดน”หลินหัวเราะหึในลำคอก่อนจะหันไปทางเวทีไม่สนใจเขา แต่ทว่ามือหนากลับสอดโอบเอวเธอเอาไว้พร้อมกับลูบคลำตรงนั้นของเธอเบา ๆ ยังที่มีเสื้อแขนยาวที่เธอคลุมขาเอาไว้ไม่อย่างนั้นคนคงเห็นกันทั้งลานนี่แหละไม่ถึงยี่สิบนาทีคนแก่ของเธอก็ซบหน้าลงที่แผ่นหลัง และเหมือนเธอจะรับรู้ถึงลมหายใจสม่ำเสมอของเขานั่นแสดงว่าเขาหลับไปแล้ว ในสถานที่ที่เสียงดังขนาดนี้ยังหลับได้ ต้องเหนื่อยแค่ไหนกันนั่งไปสักพักหลินจึงลาเพื่อนกลับ เพราะดูแล้วคนข้างหลังน่าจะต้องการพักผ่อนมากกว
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 55 แน่จริงก็ขึ้นไปเต้นสิ
“หลิน คือตื่นสวย.. เอ้า มาแต่เหิง (หลิน ทำไมตื่นสาย.. เอ้า มาแต่ตอนไหน)”“มาแต่มื้อคืนแล้ว เบิ่งเอาโลดลูกเขยเจ้ายายสาย (มาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ดูเอาเลยลูกเขยแกยายสาย)”หลินลุกขึ้นลงไปข้างล่างทันทีที่ผู้เป็นแม่เข้ามา ส่วนสายสมรได้แต่มองสลับลูกสาวกับลูกเขยไปมาอย่างงุนงง“ฮาร์น ฮาร์นเอ้ย ลุกไปนอนเทิ้งเตียงดี ๆ ลูก น้องออกไปแล้ว (ฮาร์น ฮาร์นเอ้ย ลุกไปนอนบนเตียงดี ๆ ลูก น้องออกไปแล้ว)”“อื้อ แม่~ แม่ครับมื้อแลงพาน้องไปเบิ่งหมอลำแน่เด้อ ผมจ้างไว้เผื่อน้องสิคืนดีนำ (แม่ครับ ตอนเย็นพาน้องไปดูหมอลำด้วยนะ ผมจ้างไว้แล้วเผื่อน้องจะคืนดีด้วย)”“อื้อ ๆ แม่สิพาไปดอก นอนซะ ๆ (อื้อ ๆ แม่จะพาไปเอง นอนเถอะ ๆ)”ฮาร์นสลึมสลือปีนขึ้นเตียงเมียโดยมีแม่ยายสนับสนุน แขนหนาคว้าเอาหมอนสาวน้อยมากอดสูดดมกลิ่นหอมที่ตัวเองโปรดปราน ได้กอดหมอนก็เหมือนได้กอดคนนั่นแหละหลินกลับขึ้นมาบนห้องก็ต้องขมวดคิ้วเป็นปมขึ้นสันนูน แต่ก็คงเป็นมารดาของเธอนั่นแหละที่อนุญาตเลยไม่ว่าอะไร“คุณ คุณไม่กลับหรือไง”หมับ ! “อ๊ะ !”ระหว่างที่ปลุกอยู่นั้นแขนเรียวเธอก็โดนกระตุกดึงลงไปกอดในอ้อมแขนของเขา มันแน่นจนเธอขยับไม่ได้แต่ก็ไม่อึดอัด“เมื่อไ
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 25 ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง
ผู้บริหารหนุ่มเดินเข้าออฟฟิศหลังจากหยุดไปหลายวัน ไม่ต่างจากแม่ค้าสาวเจ้าของคาเฟติดกัน ไม่ต้องสืบเสียให้ยากว่ามาด้วยกันหรือไม่เพราะมันแน่นอนอยู่แล้วซาร์นแทบจะย้ายข้าวของทั้งหมดไปอยู่คอนโดขนาดกลางของเธอ ทั้งที่ห้องของตัวเองกว้างกว่าสะดวกสบายกว่าเป็นไหน ๆ แต่ไม่ได้ดึงดูดเขาให้กลับเลยสักนิด เพราะถ้าให
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 9 ปากดีให้ได้ตลอด
ช่วงค่ำหลังจากเลิกกิจกรรมเทคแคร์มาเดินที่ตลาดใกล้คอนโดของตัวเองตามปกติ แต่ไอ้ที่ไม่ปกติเพราะเจอลุงรหัสของเธออีกนี่แหละ คงไม่ใช่ว่าตามเธอมาอีกหรอกนะ ทำเธอขายหน้าขนาดนั้นแล้วยังจะมาเอาอะไรอีกสาวน้อยเดินผ่านเขาไปเหมือนไม่เห็นว่าอีกคนยืนรออยู่ ส่วนคนที่เหมือนเป็นอากาศธาตุต้องเอียงหัวมองตามแผ่นหลังบางไ
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 8 ซวย
ลานเกียร์“พี่มิลค์ใช่เจ้าของคำใบ้ขาวมากกินได้ทุกวันไหมคะ”“จะใช่ไหมน้า หรือไม่ใช่”“ใช่แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า รับแคร์เข้าสายรหัสได้ไหมคะพี่มิลค์”เทคแคร์ยืนกุมมือทำหน้าออดอ้อนพี่สาวที่เธอตามหามาทั้งบ่าย ขอร้องให้รับเธอเข้าร่วมสายรหัสอีกคน เพราะถ้าตอนนี้เธอยังหาพี่ไม่เจอตอนรวมนัดต้องโดนลงโทษให้ทำอะไรแผลง ๆ
หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว ตอนที่ 7 จุกฉิบหาย
“แม่ง ! เป็นผู้หญิงเสือกเมาหัวราน้ำ”พลขับมองเด็กสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่เบาะข้าง ๆ สายตาเสือร้ายไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แปลกก็แต่เขาไม่มีความคิดที่จะล่วงเกินคนเมาเลยสักนิด มีแต่อยากปลุกขึ้นมาอบรมให้รู้สำนึกเสียบ้างติ๊ด~เขาถือวิสาสะหาคีย์การ์ดในกระเป๋าเธอแล้วสแกนผ่านตั้งแต่ประตูใหญ่ ลิฟต์จนถึงประตูห้อง
Maaari mong magustuhan
