LOGINร่างขาวละเอียดเปิดเปลือยอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาของทั้งคู่หยาดเยิ้มอัดแน่นด้วยความต้องการ ลำคอร่างสูงแห้งผาด ความกระสันพุ่งแทบถึงขีดสุดเขาโน้มตัวลงมาตวัดเลียบีบเคล้นหน้าอกอิ่มคู่สวยราวหิวกระหาย ส่งผลให้น้ำนมไหลซึมออกมาไม่ขาด แต่ไคโรก็ปาดเลียดูดดึงเสียหมดเกลี้ยง ปานสีหวานเข้มขึ้นตามกาลเวลาแต่ไม่ได้
"วันนี้กลับเร็วจัง""ก็รีบเคลียร์งานแล้วมาช่วยลินดูตัวเล็กไงครับ...""...ลินเหนื่อยไหม วันนี้มีอาดื้อใส่คุณแม่หรือเปล่า" ไคโรไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง รับรู้ถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าหวานได้ไม่ยาก"ค่ะ ก็งอแงตั้งแต่เช้า แถมไม่ยอมให้ลินลุกไปไหนอีก เลยต้องรบกวนป้าพรยกข้าวมาให้ทานตรงนี้เลย""ตัวเล็กป่วนมาม
1 ปี ต่อมามิลินอยู่ในชุดสบายๆ สำหรับอยู่บ้าน นั่งกองอยู่กับพื้นในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าหวานฉายแววเหน็ดเหนื่อย เธอเคยคิดว่าโชคดีที่ตลอดช่วงตั้งครรภ์แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง และสามารถทำงานใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเมื่อคลอดลูกสาวออกมา 'มีอา'เด็กสาวตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตา ดวงตากลมโตเ
"คิกคิก ใจเย็นนะคะอย่าเพิ่งกดดันเจ้าสาว เพื่อให้ยุติธรรม เจ้าสาวหันหลังก่อนดีกว่า" พิธีกรส่งเสียงแซวสาว ๆ หน้าเวที เรียกเสียงหัวเราะให้กับแขกที่มางาน"เจ้าสาวพร้อมไหมคะ""ค่ะ""3 2 1 โยนเลยค่ะ"สิ้นเสียงของพิธีกร มิลินก็โยนดอกไม้ข้ามหัว สาวโสดทั้งหลายต่างกระโดดคว้าแย่งชิงสิทธิ์ที่อาจจะได้แต่งงานเป
พิพัฒน์ยิ้มกว้างที่มีโอกาสยืนข้างลูกสาวในวันสำคัญของชีวิต เขาหมุนตัวกลับไปนั่งประจำที่ก่อนที่งานจะดำเนินต่อไปไคโรกุมมือบางไว้แน่น โอบประคองเจ้าสาวแสนสวยขึ้นเวทีด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมเป็นประกายไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานนั้นได้เลย หัวใจพองโตอิ่มเอมรู้สึกเหมือนวันแรกที่ถูกความน่ารักของเธอสะกดไว
1 เดือนผ่านไปตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างที่สุด หลังจากไคโรทราบข่าวเรื่องการท้องของมิลิน ชายหนุ่มก็ยืนกรานให้จัดงานแต่งให้เร็วที่สุด เดือดร้อนไปถึงน้องสาวและว่าที่เจ้าสาวที่แทบจะต้องหยุดงานเพื่อเตรียมงานแต่งในระยะเวลากระชั้นชิดลลิสาและคริสเตียนบิดามารดาของไคโรบ
เช้าวันเสาร์มิลินถูกปลุกแต่เช้าตรู่ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น มาเฟียหนุ่มไม่ได้บอกอะไรเธอมาก เพียงแค่บอกว่าจะพาเธอไปเที่ยว และให้หญิงสาวเก็บกระเป๋าเดินทางเสื้อผ้าที่อยู่ที่บ้านชายหนุ่มมีไม่มาก หลัก ๆ ก็จะมีแค่เสื้อยืดกางเกง ขาสั้น และกางเกงยีนขายาวหนึ่งตัวเท่านั้น ชายหนุ่มยืนเคาะคางอ
สัญญาณเตือนให้คาดเข็มขัดนิรภัยปรากฏขึ้น ทำให้มิลินและไคโรกลับไปนั่งประจำที่อีกครั้ง เครื่องบินลำหรูค่อยๆลดระดับลงเรื่อย ๆ หญิงสาวชะโงกหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างตาเป็นประกายเมื่อเห็นท้องทะเลสีฟ้าครามทอดตัวไกลสุดลูกหูลูกตาไม่นานเครื่องบินก็จอดสนิทอยู่บนรันเวย์ที่สนามบินจังหวัดภูเก็ต ท้องฟ้าเป็นสีฟ้
ไคโรพาเธอมานั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาว ดึงร่างขาวเนียนให้แนบชิด นิ้วร้อนเกลี่ยต้นแขนเธอเบา ๆ ก้มหน้ามองเธอด้วยแววตาอบอุ่น"ชอบไหมครับ""ชอบสิคะ ลินตื่นเต้นมากเลย""ฮ่า ๆๆ พี่ถ่ายรูปให้ไหม""ลินเกรงใจ" หญิงสาวก้มหน้างุด แม้ใจจริงจะอยากเก็บบรรยากาศตอนนี้ไว้เป็นความทรงจำ"เดี๋ยวพี่ถ่ายให้ ยิ้มหน่อย"ชายห
พูดจบไคโรก็ส่งสายตาให้ลูกน้องเข้ามาจับร่างนางแบบสาวให้ลุกขึ้น ก่อนจะลากเธอไปยังห้องที่เตรียมเอาไว้ภายในโกดังร้าง"กรี๊ดดดดดดด คุณไคโรเมแกนขอโทษ ฮือ ๆๆๆ อย่าทำอะไรเมแกนเลย กลัวแล้ว" เธอพยายามกรีดร้องโวยวายไปตลอดทาง หันมามองมาเฟียหนุ่มด้วยสายตาอ้อนวอนทั้งน้ำตา"...""ขอร้องนะคะ ปล่อยเมแกนไ







