สัมพันธ์รักทายาทมาเฟียคนสุดท้าย

สัมพันธ์รักทายาทมาเฟียคนสุดท้าย

last updateHuling Na-update : 2026-05-20
By:  PrypradhanaIn-update ngayon lang
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 Mga Ratings. 3 Rebyu
104Mga Kabanata
3.2Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ฝังตัวอ่อนไว้ในรังไข่ น่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด หากไม่สำเร็จจะต้องใช้วิธีธรรมชาติด้วยเชื้อจากทายาทที่หลงเหลืออยู่เพียงคนสุดท้าย

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

妊娠が分かったその日、石原実桜(いしはら みお)は大雨の中で、木村紫雲(きむら しうん)がよく行くクラブへ向かった。

個室の前で、彼女は濡れた髪を拭きながら、彼が席を立ったときにサプライズを仕掛けようと準備した。

わずかに開いたドアの隙間から、笑みを含んだ男の声が漏れてきた。

「紫雲、あと一週間で実桜との結婚式だな。式でのサプライズはもう用意できたのか?」

「もう準備できてる」紫雲の冷ややかな声が酒気を帯びて響いた。「彼女に一生忘れられない思い出を残すつもりだ」

髪を拭く実桜の手が止まり、思わず口元に甘やかな笑みが浮かんだ。

紫雲と一緒に過ごした三年間、彼は本当に彼女を大切にし、骨の髄まで愛してくれた。

「ははは、兄さん、もし実桜が俺がお前を装ってずっと彼女を弄んでたって知ったら、その場で崩れ落ちて発狂するんじゃないか?」

「はは、実桜さんは絶対に想像できないだろうな。紫雲にはそっくりな双子の弟がいるなんて!」

「あいつ、いつも気取ってるだろ?自分が三年間も彼氏の弟に弄ばれていたって知ったら、どんな顔するか見ものだな」

男たちの悪意に満ちた笑い声が、実桜をその場に釘付けにし、顔色を真っ青にさせた。

彼女は自分の耳を疑い、思わず一歩踏み出して個室の中を見ようとした。

次の瞬間、彼女は紫雲の隣に、彼と瓜二つの男が座っているのを見た。顔立ちから髪型まで、目尻の泣きぼくろさえまったく同じだ。

その男は鼻で笑い、ソファにだらしなくもたれかかった。

「だって、彼女は咲月をいじめたんだ。咲月は兄さんの大事な女だから、彼女を罰するために、いちばん幸せな時に地獄に落としてやるんだ。まあ、兄さんも大変だったな」

普段は彼女を親しく呼んでいた仲間たちが次々に茶化した。

「時雨こそが一番苦労したな。この数年、体力仕事だったろ!」

「ははは、もし顔が違わなきゃ、俺もその体力仕事やりたかったぜ!」

「そうだよな。実桜の顔にスタイル、本当にいいよな。もし結婚式の後、彼女が狂ったら、俺たちにも遊ばせてくれよ」

「紫雲は咲月のためにこんな計画を考え、三年間も芝居をしてきた。しかも身を律していたなんて、本当に純情だな!」

木村紫雲と木村時雨(きむら しぐれ)、そして江口咲月(えぐち さつき)。

実桜の頭の中は真っ白になり、全身の血が凍りついたようで、息もできなくなるようになった。

彼女は制御できないほど震え、極限まで見開かれた瞳から涙がこぼれ落ちた。その目は真っ赤に染まっている。

彼女が信じていた幸せな恋愛は、すべて嘘だった。

それは、彼女をいじめた咲月のために仕組まれた罠だった。

かつて、咲月の悪夢にうなされて目を覚ました時、いつも紫雲が彼女を抱いて、怖がるなと慰めてくれていた。

かつて、自分が受けた虐めを語ったとき、彼は何度も彼女をなだめ、心理カウンセリングにまで連れていってくれた。

実桜は信じられなかったし、信じたくもなかった。

あんなに愛されていた実感が鮮やかに残っているのに、それが嘘だなんて信じられるはずがない。

個室の中の声はまだ続いている。

「咲月がもうすぐ帰国するから、紫雲も毎週飛行機で飛び回らなくて済むんだろう!それ、本当に疲れるのに、よくも続けてきたな」

「三年間も芝居をしてきたんだ。今はようやく自分でいられる!毎回兄さんが海外に行くと、俺が実桜をあやしてたんだよな......」

「お前ら、声が違うのに、彼女気づかなかったのか?」

時雨が鼻で笑った。「あのバカ女。俺がわざと声を低くして、咽頭炎だって言ったら、毎回心配してくれたさ。それに、夜明け前から、喉に良いスープを作ってくれたんだぜ!」

再び、一同は思わず大声で笑い出した。

紫雲がそれを遮った。「もういい。結婚式が終わったら、彼女に大金をやるさ。残りの人生が困らない程度にはな」

「紫雲、心配してるんじゃないだろうな?」

実桜の胸が大きく震え、思わず息を潜めながら、あの高貴な男をじっと見つめた。

二秒後、彼は軽く笑った。「そんなはずがない」

「じゃあ時雨は?三年も寝たんだから、情が湧いたんじゃないか?」

紫雲が時雨に視線を向けた。

時雨は慌てて首を振った。「三年だぞ、もう飽きた。兄さん、代わりにやるか?」

紫雲は冷たく笑った。

「中古女に興味ない。

もういい。今回の結婚式は彼女が求めたから、やってあげた。金を渡すのも、しつこく付き纏われないためだ。

時間がない。お前ら準備を手伝ってくれ。

一週間後、真実を明かしたその場で、咲月にプロポーズするつもりだ!」
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Prypradhana
Prypradhana
ฝากเป็นกำลังใจให้กับเทียนสี่ด้วยนะคะ ภาพประกอบเรื่องสามารถติดตามได้ทางหน้าเพจนามปากกาค่ะ
2026-05-16 21:07:38
2
0
Kemisaxa KM
Kemisaxa KM
พระเอกคือลูเซิร์นไหมคะ
2026-04-12 18:38:17
4
1
PERFUN
PERFUN
เนื้อเรื่องน่าสนใจ สนุก อยากรู้พระเอกจะโบ้มั้ย
2026-03-18 14:21:36
4
0
104 Kabanata
บทที่ 1
บิสเต็กก้า ฟิออเรนตินา มัสมั่นขาแกะ กิวทัง ซุปหางวัว และ โทโรโระ รวมทั้ง ปิโนต์นัวร์ กลิ่นหอมฟุ้งไปด้วยผลไม้สีแดงสดถูกจัดวางบนโต๊ะอาหารหรูหราเบื้องหน้าของ คาลวิน ทายาทที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของ ซาร์เดญญ่า เซสส์น็อก หัวหน้า มาเฟียองค์กร เทวทูตสีเงิน ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่งเฉกเช่นทุกเช้าตลอด 8 ปีที่ผ่านมาภายใต้บรรยากาศเดิม ๆ ของคฤหาสน์หรูหราหลังหนึ่งในเมืองไทยที่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอน ทว่ากลับเป็นที่ให้เขาได้ซุกหัวนอนมาเกือบ 10 ปีแล้ว หลังจากที่คาลวินหนีหัวซุกหัวซุนจากการถูกไล่ล่า และ หมายเอาชีวิตจากอาชญากรลึกลับข้ามชาติที่ไล่ฆ่าคนในครอบครัวเขา ทีละคน ๆ ตั้งแต่วัยเพียง 8 ขวบเท่านั้นตลอด 30 ปีที่ผ่านมา คาลวินพำนักอาศัยมาแล้วกว่า 120 ประเทศทั่วโลก ดูเหมือนว่าเมืองไทยจะเป็นสถานที่เดียว ซึ่งเขาอยู่อาศัยมาได้ยาวนานที่สุด โดยที่ยังไม่ตายเหมือนอย่างที่กลุ่มคนพวกนั้นอยากให้เป็น"ปกติมึงไม่สาย" สายตาคมเข้มเหลือบดูเวลาก่อนตวัดมอง โดยไม่ได้ส่อแววตำหนิมือขวาคนสนิทที่เพิ่งจะก้าวเข้ามายืนเบื้องหน้าฝั่งตรงข้ามของเขาแต่อย่างใด"ขอโทษครับ" นั่นเป็นคำกล่าวของ ลูเซิร์น มือขวาคนสนิทที่อยู่เคีย
Magbasa pa
บทที่ 2
เซย์ยะที่นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับหันมารายงานกับลูเซิร์น หลังจากที่เขาก้มหน้าก้มตารัวนิ้วสัมผัสไปบนแป้นพิมพ์ของคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเครื่องหนึ่งอย่างขะมักเขม้น โดยใช้เอไออัจฉริยะดึงฐานข้อมูลบางอย่างบนแอปพลิเคชันการทำงานของไรเดอร์อยู่สักพักใหญ่"ได้แล้วครับ"ลูเซิร์นพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตาอันคมกริบดูเวลาบนสมาร์ทวอทช์ที่สวมอยู่กับข้อมือแกร่ง ขณะนั่งอยู่เบาะหลังรถสปอร์ตสีดำคันหรู ซึ่งจอดสนิทอยู่บนไหล่ทางของถนนเส้นหนึ่งมากว่า 10 นาทีแล้ว"บอกคนของเราให้เตรียมพร้อม""ทราบแล้วครับ" เซย์ยะรับคำสั่ง ก่อนใช้เครื่องมือสื่อสารที่ซุกซ่อนไว้บนคอปกเสื้อติดต่อหาคู่หูเพื่อเริ่มภารกิจ "เหยื่อมาติดกับตามแผน ล็อกเป้าหมาย ตำแหน่ง 14 นาฬิกา ระยะห่างไม่เกิน 1 กิโลเมตร จะถึงภายใน 30 วินาที""ลงมือเลย" สิ้นเสียงของลูเซิร์น เซย์ยะก็รัวปลายนิ้วมือเรียวยาวสัมผัสไปบนแป้นพิมพ์บนคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กอีกครั้ง ก่อนที่บางอย่างบนจอภาพจะถูกรีเซ็ตไป พร้อมกับเสียงเบรกกะทันหันของมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่ขับมาด้วยความเร่งรีบเพื่อนำอาหารไปส่งให้ถึงมือลูกค้าตามออเดอร์ที่ได้รับ ก่อนจะต้องเหยียบเบรกจนหัวทิ่ม ที่จู่ ๆ ก็มีรถตู้ค
Magbasa pa
บทที่ 3
หมับ !ทว่าข้อมือบางกลับถูกร่างสูงของใครบางคนพุ่งมาคว้าเอาไว้เสียก่อน แต่มืออีกข้างที่ไวเป็นกรด กลับยกขึ้นตั้งท่าจะเสยเข้าที่ปลายคางของหนุ่มอินเตอร์ผมเทาขาวใบหน้าหล่อเหลาอย่างลูเซิร์นที่ตรงเข้ามาหาเธออย่างไม่ปกปิดใบหน้าและตัวตน หลังปลดล็อกอุปกรณ์สื่อสารที่ซุกซ่อนไว้ทั่วตัวออกไปจนหมด โดยใช้มือแกร่งอีกข้างคว้าที่ข้อมือบางเอาไว้พร้อมกับอาศัยจังหวะที่เธอหมุนตัวกลับมาให้ความสนใจ เขาถึงได้ส่งสัญญาณบางอย่างไปหาอันมิ่งและคนของเทวทูตสีเงินให้รู้ตัว"นี่ !" เทียนสี่รู้สึกไม่พอใจที่ จู่ ๆ ผู้ชายคนนี้ก็เข้ามาขัดจังหวะ ทั้งที่เธอกำลังจะได้เห็นใบหน้าค่าตาของคนพวกนั้นอยู่แล้ว แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ต่อว่าต่อขาน อันมิ่งกับคนของเทวทูตสีเงินก็กรูกันมาห้อมล้อมทั้งเธอและลูเซิร์นเอาไว้"พวกมันมีปืน !" เป็นคำกล่าวของลูเซิร์นที่พิงแผ่นหลังชนกันไว้ โดยที่ถูกคนของเทวทูตสีเงินและอันมิ่งห้อมล้อมไว้รอบตัว"แล้วคุณพวกไหน อยู่ ๆ ก็โผล่มาแบบนี้ พวกเดียวกับคนพวกนั้นรึเปล่า" เทียนสี่ไม่ไว้ใจ แม้ว่าหน้าตาของผู้ชายที่พิงหลังแนบชิดกับเธอไว้ดูราวกับหวังดีมาช่วยเหลือก็ตาม"ผมเป็นพลเมืองดี แค่อยากช่วยเหลือคุณเท่านั้น""งั้นก็จ
Magbasa pa
บทที่ 4
หมับ !"ขอฉันดูหน่อย""ผมไม่เป็นไร" ลูเซิร์นตอบกลับทันทีที่เห็นเทียนสี่พุ่งเข้ามาคว้าที่ข้อมือแกร่งของเขาเอาไว้"แต่เลือดคุณยังไหลอยู่เลย" มือนุ่ม ๆ จับพลิกไปมาที่ฝ่ามือใหญ่ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มลูกครึ่งผมเทาขาวที่บาดเจ็บ ทำให้ทั้งคู่เผลอสบตากันเข้าอีกครั้ง"ผมไม่เป็นไร" น้ำเสียงทุ้ม ๆ ของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้เทียนสี่ขมวดคิ้วเข้าหากันปนความสงสัยว่าเหตุใด ผู้ชายที่มีใบหน้าค่าตาไม่เหมือนคนไทยเช่นนี้ถึงพูดไทยได้ชัดปร๋อราวกับเป็นคนไทยแท้ ๆ"ฉันว่าคุณควรจะไปหาหมอ" เทียนสี่สลัดความสงสัยนั้นทิ้งไป แล้วเสนอสิ่งสำคัญกว่าที่อยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง"ผมไม่เป็นไร" ลูเซิร์นยังคงยืนยันคำตอบเดิม ก่อนเทียนสี่จะพยักหน้าอย่างเข้าใจด้วยว่าไม่อยากที่จะรบเร้าอีกฝ่ายแล้วผละมือออกจากการเกาะกุม เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองก็มีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน"ฉันมีออเดอร์ส่งอาหาร" เทียนสี่วิ่งไปดูอาหารที่วางอยู่ภายในกระเป๋าบนเบาะที่นั่งด้านหลัง ซึ่งเทมากองรวมกันอยู่ข้างเดียวจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นเมนูอะไร"มีอะไรรึเปล่า" ร่างสูงเดินตามไปที่รถของเทียนสี่ ก่อนเหลือบไปเห็นสภาพของอาหารที่อยู่
Magbasa pa
บทที่ 5
"โหวนี่รถคุณเหรอ เท่จัง !" เทียนสี่ดวงตาเป็นประกายวาววับด้วยว่าไม่เคยได้สัมผัส หรือ เฉียดเข้าใกล้รถยนต์ที่มีราคาหลายสิบล้านขนาดนี้มาก่อน ทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเข้าไปเหยียบที่พื้นของมัน "เชิญครับ" ลูเซิร์นพยักหน้าเบา ๆ พร้อมกับดึงประตูรถเพื่อเปิดออกแล้วผายมือเชิญชวนเธอให้เข้าไปนั่งด้านในอย่างเป็นกันเองมากที่สุด แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับยังรู้สึกเกร็ง ๆ "ขอบคุณนะคะ" เทียนสี่นั่งที่เบาะข้างคนขับกวาดสายตาสำรวจไปรอบ ๆ รถหรูคันนั้นยิ่งทำให้ตัวเองรู้สึกประหม่าจนมือไม้มันสั่นทำให้ลืมคาดเข็มขัดนิรภัย ในขณะที่รถกำลังจะเคลื่อนตัว "ขอโทษนะครับ" "อ๊ะ !" สิ้นเสียงของเขา เทียนสี่ก็สะดุ้งตกใจ เมื่อคนข้าง ๆ เอี้ยวตัวเข้ามาหาแล้วดึงสายเข็มขัดนิรภัยคาดมาที่ลำตัวของเธอ ในระยะประชิดกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่ปะทะมาที่ต้นคอขาวนวล ส่งผลให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำ อีกทั้งยังได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากเรือนกายกำยำ ซึ่งลอยมาแตะที่ปลายจมูกเชิดรั้นนิด ๆ ของเธอด้วย "ขอโทษที พอดีพื้นร้องเท้าฉันดันเหยียบเศษดินติดมาด้วย เดี๋ยวฉันรีบปัดออกให้นะ" เทียนสี่ทำท่าว่าจะก้มลงไปปัดเศษดินที่ตกอยู่บนพื้นรถ แต่ก็ถูกฝ่ามื
Magbasa pa
บทที่ 6
เทียนสี่จ้องไปที่ดวงตาอันคมกริบที่มีโอกาสได้สบมองใกล้ ๆ และ สังเกตดูชัด ๆ จนเห็นว่าเขามีดวงตาสีดำที่นัยย์ตาดำรอบนอกเป็นสีเทาแกมฟ้า ในขณะที่รัศมีของดวงตาด้านในเป็นสีดำ ส่วนอีกข้างเป็นสีน้ำตาลเหมือนกับคนเอเชียทั่วไป ส่วนผมเป็นสีเทาขาวที่ดูเป็นธรรมชาติตามแต่กำเนิด และ นั่นทำให้ลูเซิร์นเงียบกริบ โดยไม่พูดอะไรออกมา เพราะดวงตาเป็นสิ่งที่เขาไม่โอเคที่สุดบนใบหน้าของตัวเอง จนไม่อยากเอ่ยถึงมัน เทียนสี่ขยับห่างออกมาเล็กน้อย เพราะรู้สึกได้ว่าเมื่อครู่ตัวเองยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขามากจนเกินไป ด้วยความที่สงสัยกับสีของดวงตาที่ได้เห็น แต่เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมตอบอะไร เธอถึงได้เปลี่ยนคำถาม "คุณมีญาติพี่น้องรึเปล่า" "ผมตัวคนเดียวมาตั้งแต่เกิด มีแค่เจ้านายกับเพื่อนร่วมงานเท่านั้น" "เหมือนกันเลย พ่อแม่ฉันก็เสียไปหมดแล้ว ไม่มีพี่ ไม่มีน้อง มีแค่ยายสองคนเท่านั้น ยายบอกว่าฉันเกิดที่เกาหลี ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย" รอยยิ้มกลบเกลื่อนที่ปรากฏบนใบหน้าของเทียนสี่กำลังเป็นเป้าสายตาของใครบางคน ซึ่งจ้องมองมาที่เธอ โดยที่ไม่อาจละสายตาไปได้ "จ้องหน้าฉันทำไม มีอะไรรึเปล่า" เทียนสี่เอ่ยถาม เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่มองหน
Magbasa pa
บทที่ 7
"ครับ ?""อุปกรณ์ทำแผล ยังมีสำสีกับแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อเหลืออยู่ เผื่อคุณเอาไว้ล้างแผล แต่ฉันแนะนำว่า คุณควรไปให้หมอช่วยดูอีกทีจะดีกว่า ฉันกลัวว่าแผลมันจะอักเสบ แล้วก็ติดเชื้อ""ขอบคุณครับ""ขอตัวนะคะ เดี๋ยวฉันต้องรีบไปช่วยยายเก็บร้านด้วยเหมือนกัน""เทียน" ลูเซิร์นเอ่ยรั้งในตอนที่เธอกำลังจะหันหลังกลับไปให้หยุดชะงัก แล้วหมุนร่างกลับมาประสานสายตากับเขาอีกครั้ง"คะ ?""ผมขอยืมโทรศัพท์มือถือคุณหน่อยสิ""ของฉันเหรอ ?""ครับ รบกวนคุณ ปลดล็อกให้ด้วย" ลูเซิร์นพยักหน้าด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ราวกับหว่านเสน่ห์ หากไม่ใช่ก็ใกล้เคียง เพราะมันกำลังทำให้ใครบางคนรู้สึกหน้าแดง"นี่ค่ะ" เทียนสี่ยื่นให้อย่างเขิน ๆ กับโทรศัพท์มือถือรุ่นเก่าที่ดูยังไงก็รู้ว่าผ่านการใช้งานมาอย่างโชกโชน ด้วยเครื่องที่ดูคร่ำครึ ตกรุ่นไปไกลแล้ว ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ได้ใส่ใจอะไรลูเซิร์นกดเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองแล้วโทรออก ก่อนจะตัดสายทิ้งแล้วส่งมันคืนให้กับเธอ"นี่เบอร์ผม เมมไว้ได้เลย ช่วยแอดไลน์มาหาผมด้วย""อะไรนะคะ" เทียนสี่แทบไม่เชื่อหูของตัวเอง เพราะคิดว่าเขาน่าจะกำลังแอบขายขนมจีบให้เธออยู่หรือไม่ หากแต่คำตอบนั้นกลับดับฝันของเธอให้พลันส
Magbasa pa
บทที่ 8
"เรื่องนั้นไปถึงไหนแล้ว" คาลวินไม่ได้สนใจอะไรหลังจากนั้น ดึงสายตากลับมาสั่งให้คิมลีวายนั่งลงแทนที่ของมือขวาที่เดินกลับออกไปแล้ว "เรียบร้อยดีครับ ผมเลือกตัวที่ดีที่สุดเอาไว้แล้ว" "คิดว่ามันจะสำเร็จไหม" คำถามที่ดูเหมือนจะคิดหนักทำให้คิมลีวายมองออกอย่างชัดเจน "ถึงไม่สำเร็จ ผมว่าคุณคาลวินคงมีแผนการสำรองเอาไว้แล้ว" คาลวินพยักหน้าตอบคิมลีวายว่าเขามีแผนการอย่างที่ว่านั่นจริง ๆ แต่มันคงต้องอาศัยปัจจัยอีกหลายอย่าง และ ตัวแปรสำคัญในเรื่องนี้ร่วมด้วย เวลาต่อมา ลูเซิร์นเดินเข้ามาภายในห้องของตัวเอง ล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าที่เปื้อนเลือดออกจากกระเป๋าเสื้อสูทที่สวมอยู่วางในตู้ลิ้นชักข้างเตียง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เอาเก็บกลับมาด้วย ทั้งที่จะส่งคืนเจ้าของ หรือ โยนทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่งยังได้ ครืด ~ ปลายนิ้วมือเรียวยาวกดเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่มีใครบางคนแอดไลน์เพิ่มเพื่อนเข้ามาใหม่ "เทียนสี่" เรียวฝีปากหยักขยับอ่านชื่อเจ้าของแอคเคาท์ไลน์ดังกล่าวเบา ๆ ก่อนจะปัดหน้าจอนั้นทิ้งไปอย่างไม่ได้ใส่ใจ อีกทั้งยังกดโทรออกหาใครอีกคนที่พยายามโทรเข้ามาหาเขาอยู่นานหลายสาย เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้ "ว่
Magbasa pa
บทที่ 9
"อ้าวเทียน กลับมาแล้วเหรอ" เป็นคุณยาย กลิ่นเกษร หรือ ยายษร ที่หันมาทักทายหลานสาวสุดที่รัก หลังกลับจากมหาวิทยาลัยเหมือนเช่นทุกครั้ง "ค่ะยาย แล้วนี่..." เทียนสี่มองคนตัวสูงที่ยืนดูคุณยายของเธอกำลังปิ้งหมูในเตาถ่านอย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนจะถอดแว่นกันแดดหรูหราสีดำออกแล้วหันมาสบตาให้กับเธอ เพียงเท่านั้นเทียนสี่ก็รีบหันไปหาคุณยายที่เอ่ยปากขึ้นมาแทน "กับคุณคนนี้ รู้จักกันจริง ๆ สินะ" คุณยายสบตากับหลานสาวสลับไปมากับชายหนุ่มที่หน้าตาดูหล่อเหลาท่าทางดูดีมีฐานะคนนี้ที่มารู้จักกับหลานสาวของตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ "ก็...คนที่หนูเคยเล่าให้ฟังไงคะ ว่าคุณเขาเคยช่วยหนูไว้ เมื่อหลายวันก่อน" คนเป็นหลานยิ้มหน้าเจื่อนเมื่ออีกฝ่ายยังไม่ได้กล่าวคำทักทายใด ๆ กลับมา เอาแต่มองหน้าของเธอสลับกับคุณยายในระหว่างที่พูดคุยกัน ทว่ากลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาแทนที่ "นังเทียน ! 50 บาท จ่ายมาค่าลูกชิ้น" เจ๊หวานแผดเสียงเข้าใส่ไม่ทันได้หยุดพักหายใจก็ยื่นถุงลูกชิ้นให้เทียนสี่ด้วยอาการเหนื่อยหอบตามวัยของสาวก้าวเข้าเลข 3 พร้อมทั้งกระดิกนิ้วมือขอเงินค่าลูกชิ้นปิ้งจากคนที่สั่งทิ้งไว้ "โหยเจ๊ ! ตามมาถึงนี่เลยเหรอ" เทียนสี
Magbasa pa
บทที่ 10
"บอกว่าไม่ได้จีบไงเจ๊" เทียนสี่ขยับปากให้ได้ยินกันแค่สองคน แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่รอดพ้นไปจากสายตาอันคมกริบของคนที่ยืนมองดูอยู่ใกล้ ๆ"คุณลองชิมดูหน่อยไหม ลูกชิ้นเจ๊หวาน กินแล้วไม่อ้วน ถ้าบ้วนทิ้ง !" ว่าแล้วเทียนสี่ก็หันไปหาร่างสูงของคนที่ออกตังค์ค่าลูกชิ้นให้"นังเทียน !" คำพูดของเทียนสี่ทำเอาเจ๊หวานที่กำลังดูอารมณ์ดีหุบยิ้มลงในทันทีเมื่อมีควันออกจากหู"ล้อเล่นน่า ! ลองกินดูสิคุณ ลูกชิ้นร้านเจ๊หวานเนี่ย ไม่ได้ผสมแป้งเลยนะ เนื้อเนี่ยเหนียวหนึบ ยิ่งกว่ายางรถยนต์""อีนัง..." ตรงนี้เจ๊หวานแค่ขยับปาก เพราะความเกรงใจคุณยายกลิ่นเกษรที่แกเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ ไหนจะคอยหยิบยื่นน้ำใจด้วยข้าวเหนียวหมูปิ้งให้ไม่เว้นแต่ละวัน หนำซ้ำยังมีพ่อเทพบุตรรูปหล่อที่ยืนอมยิ้มอยู่ใกล้ ๆ ส่งผลให้เจ๊หวานแกเลยต้องรับบทนางเอกผู้ถูกกระทำปล่อยให้เทียนสี่กลายเป็นผู้ร้ายไปซะอย่างงั้น"นังเทียน แกเคยกินยางรถยนต์รึไง !" เจ๊หวานหันมาต่อปาก แต่เทียนสี่ก็กลับไม่ใส่ใจ"บ่นอะไรเจ๊ ! ลูกค้ามาโน้นแล้ว รีบไปขายของสิ" เทียนสี่ชี้นิ้วบอกให้รู้ เมื่อเห็นเด็กนักเรียนเริ่มทยอยกันมาที่หน้าร้าน ก่อนที่เจ๊หวานจะชายตาแลตาม"เออ ๆ ข้าไปละ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status