บทที่ 4

@คอนโดมิลิน

แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านบางเข้ามากระทบร่างของหญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียงนุ่ม ทำให้เธอเริ่มรู้สึกตัวตื่น

“อื้ออออ~” ร่างเล็กของมิลินบิดขี้เกียจขับไล่ความง่วง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างเตียงขึ้นมาเพื่อดูเวลา

“เกือบ 10 โมง แล้วเหรอเนี่ย”

เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ นอนมองเพดานสีขาวเหนือเตียง ครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืน เธอขอลาออกกับผู้จัดการร้านที่ผับแล้ว พี่ผู้จัดการดูหงุดหงิดเล็กน้อยที่จู่ ๆ เธอมาขอลาออก หลังเพิ่งเข้ามาทำงานได้เพียง 2 สัปดาห์ แต่ก็ไม่ได้รั้งอะไรเธอไว้

มิลินยังไม่ได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เพื่อนสนิทอย่างคลีโอฟัง เธอกังวลว่าเพื่อนสาวจะไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปเพราะที่ผ่านมามีหลายครั้งที่คลีโอออกหน้าเอาเรื่องกับคนที่มารังแกเธอให้ หญิงสาวไม่อยากให้เพื่อนมีปัญหากับคนน่ากลัวแบบเควิน

...ครืด ครืด

-LINE-

CLEO: ตื่นยางงงงง

CLEO: ไปช็อปปิ้งเป็นเพื่อนหน่อย

Lin Lin: กี่โมง?

CLEO: อีกชั่วโมงเดี๋ยวไปรับที่ห้องนะคะ

Lin Lin: ยังไม่ได้รับปากว่าจะไปเลย

อีกฝ่ายไม่ตอบกลับอะไรข้อความเธออีก แม้ข้อความที่เธอส่งไปจะขึ้นว่าอ่านแล้ว เห็นทีแบบนี้อีกฝ่ายคงไม่รับฟังอะไรอีกเธอยิ้มขบขันให้กับวิธีมัดมือชกของเพื่อนเธอ

มิลินก้าวลงจากเตียงเพื่อเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวออกไปกับเพื่อนสาว

@ห้างสรรพสินค้าในกลางเมือง

“กินร้านไหนดี” คลีโอหันมาถามขณะที่ทั้งคู่เดินบริเวณโซนร้านอาหาร

“แล้วแต่แกเลย”

“ปิ้งย่างหรือชาบู?”

“งั้นปิ้งย่างก็ได้”

“ลุยค่า” คลีโอฉีกยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือมาลากแขนเธอเข้าร้านอาหารที่เลือก

หลังจากทั้งคู่สั่งอาหารเรียบร้อย เพื่อนสาวก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเซลฟี่ตัวเอง เพื่ออัพรูปลงสตอรี่ในไอจี

“เออ...คลีโอฉันมีเรื่องรบกวนแกหน่อย” มิลินเอ่ยออกไปอย่างรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

“ได้แก มีอะไรเหรอ” คลีโอรีบละสายตาจากโทรศัพท์ทันที เนื่องจากร้อยวันพันปี เพื่อนเธอไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเธอเลย

“เรื่องงานน่ะ ฉันไปทำที่ร้านพี่แกได้ไหม”

“ทำไม มีเรื่องอะไร”

“ไม่มี ๆ แค่ที่ร้านเดิมมันไกลห้องฉันเฉย ๆ”

คลีโอหรี่ตามองเพื่อนสนิทอย่างจับผิด หากไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเพื่อนเธอไม่น่าอยากหาที่ทำงานใหม่ง่าย ๆ ทั้งที่เมื่อวานเพิ่งจะปฏิเสธเธอไปเอง

“แน่ใจนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แกบอกฉันได้นะ”

“ไม่มีอะไรจริง ๆ ที่ร้านนั้นไกล กว่าจะเลิกงานกลับห้องมันก็ดึก ร้านของพี่แกใกล้คอนโดฉันมากกว่า”

มิลินเคยไปผับของพี่ชายคลีโอมาก่อน เพราะวันเกิดของเพื่อนเธอครั้งล่าสุดก็จัดที่นั่น

คลีโอยังคงมองเพื่อนสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาสงสัยใคร่รู้ แต่มิลินก็ พยายามทำตัวนิ่ง ไม่แสดงพิรุธอะไรออกมา ส่งยิ้มใสซื่อกลับไป ทำให้คลีโอถอนหายใจปลง ๆ ไม่ซักไซ้อะไรต่อ

“ไม่มีอะไรก็ดี ส่วนเรื่องฝากงานให้ สบายอยู่แล้ว”

“อื้อ ขอบใจมากเลยนะ” ปากบางคลี่ยิ้มหวานออกมาด้วยความดีใจ

“แต่ถ้าเปลี่ยนจากให้ช่วยฝากงานเป็นยืมเงินฉัน แล้วไม่ต้องทำงาน ฉันจะดีใจมากกว่านี้นะ”

“อีกแล้วนะ แกก็รู้ว่าฉันไม่อยากเอาเปรียบแก” มิลินหน้าบึ้งเมื่ออีกฝ่ายเริ่มวนกลับมาพูดเรื่องให้ยืมเงินกับเธอ

“เออ ๆ รู้น่ะ แค่ลองหยอดดู เผื่อแกเปลี่ยนใจ”

“ไม่มีทาง”

“ค่ะ ๆ แล้วจะออกจากที่เก่าเมื่อไหร่ จะได้บอกพี่ชายฉันถูก”

“เริ่มงานได้เลย ฉันขอลาออกกับผู้จัดการร้านแล้ว”

“….” คลีโอเริ่มขมวดคิ้วมองเธออีกครั้ง คำตอบของมิลินทำให้เธอคิดว่าเพื่อนเธอต้องมีปัญหากับที่ทำงานเก่าแน่นอน ไม่เช่นนั้นมิลินคงไม่ขอลาออกจากที่ทำงานกะทันหันเช่นนี้

“มะ...มีอะไร” ร่างเล็กถามกลับเพื่อนสาวที่เงียบไป

“ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันบอกพี่ให้”

“จ้า ขอบใจแกมากเลย”

“อยากเริ่มทำวันไหนก็บอกมานะ”

“วันนี้เลยก็ได้ วันเสาร์พอดีเลย”

“อื้อ ตามใจแก”

เมื่อเพื่อนสาวรับปากเรื่องงานแล้ว มิลินก็สบายใจขึ้นมาก เธอยังทำงานไม่ครบเดือน แถมขอออกกะทันหัน ทำให้เงินที่ได้มาถูกหักออกไปอีก

เพื่อนสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก

“ฮายยย พี่ชาย” คลีโอร้องทักเสียงใส เมื่ออีกฝ่ายรับสาย

(โทรมามีอะไร)

“ฝากเพื่อนทำงานที่ร้านพี่หน่อย”

(มีเพื่อนกับเขาด้วยเหรอเรา)

“มีสิยะ แถมเพื่อนคลียังสวยมากด้วย”

(หึ เคยทำงานมาก่อนไหม จะทำตำแหน่งอะไร)

“เพื่อนเคยเป็นเด็กเสิร์ฟที่ เดอะ กลาส ถ้าเป็นไปได้คลีอยากให้เพื่อนคลีทำงานที่ไม่ต้องเจอผู้ชายมากได้ไหม”

(ฉันไม่รับพนักงานที่ใช้เส้นเข้ามา วัน ๆ เอาแต่นั่งอู้แล้วรับเงินหรอกนะ)

“โอ๊ย เพื่อนคลีไม่อู้หรอก ตำแหน่งอะไรก็ได้ ฝากเพื่อนคลีด้วย เดี๋ยววันนี้คลีเข้าไป”

(อื้อ ตามใจ) ปลายสายกดวางสายน้องสาวหลังจบประโยค

“เรียบร้อยค่ะ เดี๋ยวกินเสร็จไปช็อปปิ้งกัน”

“ได้เลย ขอบใจแกอีกครั้งนะ ที่ช่วยเป็นธุระให้” มิลินส่งยิ้มหวานให้เพื่อนรัก

“ฉันขอรับคำขอบคุณเป็นอย่างอื่น” เพื่อนสาวส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาหาเธอ ทำเอาร่างเล็กเริ่มรู้สึกไม่สบายใจซะแล้ว

หลังจากวางสายไปแล้วนอกจากมิลินกับคลีโอที่มีความสุขแล้ว ไคโรม‍า‍เ‍ฟี‍ยหนุ่มเจ้าของผับที่เพิ่งรับปากน้องสาวก็อดยิ้มมุมปากออกมาไม่ได้

เมื่อนึกถึงสาวน้อยตัวเล็กราวตุ๊กตาที่เขาเพิ่งพบเมื่อวาน เพื่อนของยัยคลีเธอคงหนีไม่พ้นหญิงสาวคนนั้น ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกครั้งเร็วขนาดนี้

และแล้วรอยยิ้มของคลีโอก็ต้องทำให้มิลินร้อน ๆ หนาว ๆ เพราะหลังจากที่ทั้งคู่กินข้าวกันเสร็จแล้ว คลีโอก็ลากเธอเข้าร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังหลายแบรนด์ ที่แค่ชุดเดียว หญิงสาวต้องทำงานถึงครึ่งเดือนหากต้องการจะซื้อมาครอบครอง

มิลินยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้าห้องลองชุด หลังจากสวมชุดที่เพื่อนสาวเลือกให้ พยายามจะดึงชายกระโปรงเดรสตัวน้อยที่ยาวปิดสะโพกเธอลงมาแค่นิดเดียว

“อร๊ายยย เริ่ดมากค่ะ 10 10 10 ไปเลย” คลีโอปรบมือให้กับชุดที่ตัวเองเป็นคนเลือก

“แกแต่ฉันว่ามันโป๊เกินไป” ร่างเล็กตอบเสียงเบา สีหน้าไม่มั่นใจ ก้มมองดูชุดที่ใส่อีกครั้ง

ชุดที่เธอใส่เป็นเดรสสายเดี่ยวสีดำรัดรูป ช่วยขับผิวขาวอมชมพูของเธอให้ยิ่งมีออร่า คอวีของชุดเว้าลงมาค่อนข้างลึกโชว์ร่องอกขาวผ่องอวบอั๋น ตัวสายชุดประดับเพชรเม็ดเล็กๆ ทำให้ชุดสีดำเรียบ ๆ ดูหรูหราขึ้นทันตา ช่วงล่างของเดรสเผยให้เห็นสะโพกผายกลมมน รับกับเรียวขาของหญิงสาวอย่างลงตัว

“โอ๊ยแก ปกติค่ะ แกใส่แบบนี้คืนนี้ผู้ชายคงรุมขอเบอร์ทั้งคืนแน่ ๆ”

“แต่มันแพง ฉันซื้อไม่ไหว”

“ฉันซื้อให้ ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิด”

“แต่วันเกิดฉันอีก 2 เดือน!!” มิลินมองค้อนเพื่อนสนิทกับข้ออ้างที่ยกขึ้นมา

“ยังไงก็ช่าง ฉันซื้อให้ จบ! เลิกพูด!” คลีโอไม่สนใจสายตาขุ่นเคืองของเพื่อนรัก

มิลินวัน ๆ ทำแต่งาน แทบไม่เคยมาเที่ยวสนุกสนานกับเธอ ยังไงวันนี้เธอจะจับมิลินแต่งตัวแล้วลากไปเที่ยวกับเธอให้ได้

“แต่วันนี้ฉันไปทำงานนะ ไม่ได้ไปเที่ยว” เธอยังคงหาข้ออ้าง

“ค่อยทำพรุ่งนี้ วันนี้แกไปนั่งดื่มกับฉันก่อน”

“ได้ไงกัน”

“ไม่ต้องงอแงค่ะ ฉันช่วยแกแล้ว แกต้องไปเที่ยวกับฉันเป็นการตอบแทน” ปากเล็กเบะคว่ำ หน้าหวานมุ่ยลง ไม่สบอารมณ์กับคำพูดของเพื่อน แต่ก็คงไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้

“วันเดียวนะ”

“วันเดียวจ้า ถือว่าคลายเครียดก่อนสอบไง” คลีโอรีบยกเหตุผลอื่นมาช่วยสนับสนุนเมื่อเห็นร่างเล็กเริ่มคล้อยตาม

“ก็ได้” มิลินตอบรับอย่างอ่อนใจ ยัยเพื่อนตัวแสบไม่ให้ทางเลือกอื่นเธอเลย เช่นนั้นวันนี้เธอจะสนุกให้เต็มที่ก็แล้วกัน

“วันนี้ฉันจะจับแกแปลงโฉม ไปแต่งตัวที่ห้องฉันนะ”

“ฉันเลือกได้?”

“ไม่ได้ค่า!!” คลีโอหัวเราะร่า ฉีกยิ้มกว้าง มือเรียวเอื้อมขึ้นไปบีบแก้มขาวของร่างเล็กกว่าด้วยความหมั่นเขี้ยว

มิลินกอดอกทำหน้าบึ้งเล็กน้อยกับท่าทีเย้าแหย่ของเพื่อนรัก แต่ในสายตาของอีกฝ่ายท่าทางเธอช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน