Se connecterร่างขาวละเอียดเปิดเปลือยอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาของทั้งคู่หยาดเยิ้มอัดแน่นด้วยความต้องการ ลำคอร่างสูงแห้งผาด ความกระสันพุ่งแทบถึงขีดสุดเขาโน้มตัวลงมาตวัดเลียบีบเคล้นหน้าอกอิ่มคู่สวยราวหิวกระหาย ส่งผลให้น้ำนมไหลซึมออกมาไม่ขาด แต่ไคโรก็ปาดเลียดูดดึงเสียหมดเกลี้ยง ปานสีหวานเข้มขึ้นตามกาลเวลาแต่ไม่ได้
"วันนี้กลับเร็วจัง""ก็รีบเคลียร์งานแล้วมาช่วยลินดูตัวเล็กไงครับ...""...ลินเหนื่อยไหม วันนี้มีอาดื้อใส่คุณแม่หรือเปล่า" ไคโรไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง รับรู้ถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าหวานได้ไม่ยาก"ค่ะ ก็งอแงตั้งแต่เช้า แถมไม่ยอมให้ลินลุกไปไหนอีก เลยต้องรบกวนป้าพรยกข้าวมาให้ทานตรงนี้เลย""ตัวเล็กป่วนมาม
1 ปี ต่อมามิลินอยู่ในชุดสบายๆ สำหรับอยู่บ้าน นั่งกองอยู่กับพื้นในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าหวานฉายแววเหน็ดเหนื่อย เธอเคยคิดว่าโชคดีที่ตลอดช่วงตั้งครรภ์แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง และสามารถทำงานใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเมื่อคลอดลูกสาวออกมา 'มีอา'เด็กสาวตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตา ดวงตากลมโตเ
"คิกคิก ใจเย็นนะคะอย่าเพิ่งกดดันเจ้าสาว เพื่อให้ยุติธรรม เจ้าสาวหันหลังก่อนดีกว่า" พิธีกรส่งเสียงแซวสาว ๆ หน้าเวที เรียกเสียงหัวเราะให้กับแขกที่มางาน"เจ้าสาวพร้อมไหมคะ""ค่ะ""3 2 1 โยนเลยค่ะ"สิ้นเสียงของพิธีกร มิลินก็โยนดอกไม้ข้ามหัว สาวโสดทั้งหลายต่างกระโดดคว้าแย่งชิงสิทธิ์ที่อาจจะได้แต่งงานเป
พิพัฒน์ยิ้มกว้างที่มีโอกาสยืนข้างลูกสาวในวันสำคัญของชีวิต เขาหมุนตัวกลับไปนั่งประจำที่ก่อนที่งานจะดำเนินต่อไปไคโรกุมมือบางไว้แน่น โอบประคองเจ้าสาวแสนสวยขึ้นเวทีด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมเป็นประกายไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานนั้นได้เลย หัวใจพองโตอิ่มเอมรู้สึกเหมือนวันแรกที่ถูกความน่ารักของเธอสะกดไว
1 เดือนผ่านไปตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างที่สุด หลังจากไคโรทราบข่าวเรื่องการท้องของมิลิน ชายหนุ่มก็ยืนกรานให้จัดงานแต่งให้เร็วที่สุด เดือดร้อนไปถึงน้องสาวและว่าที่เจ้าสาวที่แทบจะต้องหยุดงานเพื่อเตรียมงานแต่งในระยะเวลากระชั้นชิดลลิสาและคริสเตียนบิดามารดาของไคโรบ
..ปึก!!“อ๊ะ...ขอโทษค่ะ” เธอรีบร้องขอโทษลูกค้าร่างสูงทันที“หึ...เจอตัวจนได้” เสียงร้ายกาจดังขึ้น ทำให้มิลินเงยหน้าขึ้นไปมอง“คะ...คุณเควิน” หญิงสาวยืนตัวแข็งมองใบหน้าหล่อเหลาของอดีตเจ้านาย เขาแสยะยิ้มส่งมาให้ ทำเธอขนลุกเกรียว ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวกับสายตาวาวโรจน์ของชายหนุ่ม“กล้ามากนะที่ลาออก
มิลินฟุบใบหน้าลงบนต้นคอหนาอย่างหมดแรงหอบหายใจเข้าออกอยู่หลายครั้ง ปล่อยให้ชายหนุ่มโอบเอวเธอไว้“หยิบกระดาษเบาะหลังให้หน่อย” ไคโรเอ่ยเสียงเรียบ เมื่อเห็นหญิงสาวเริ่มหายเหนื่อยแล้ว“น้ำเธอเลอะเต็มกางเกงฉันหมดแล้ว”ร่างเล็กบนตักเม้นปากแน่นด้วยความเขินอาย เอื้อมมือไปหยิบกระดาษให้โดยดี ร่างสูงเช็ด
“อื้อออ” เสียงงัวเงียของมิลินเริ่มรู้สึกตัวตื่นมาในตอนเช้า รับรู้ถึงน้ำหนักที่พาดทับร่างเล็กของเธอไว้ ดวงตากลมโตค่อยๆ ปรือขึ้นปรับสายตากับแสงที่ลอดเข้ามาในห้องนอนเล็กใบหน้าหล่อเหลาคมคายอยู่ห่างจากเธอไม่กี่นิ้ว ทำให้หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะเริ่มย้อนนึกถึงความเร่าร้อนของทั้งคู่เมื่อคืน
“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” ร่างเล็กกล่าวบอกชายหนุ่มเมื่อรถหรูจอดอยู่หน้าคณะของเธอเรียบร้อย แต่มือใหญ่ที่กุมเธอไว้กลับไม่ยอมปล่อย กลับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เธอแทน“บอกแล้วไม่รับคำขอบคุณ ขอเป็นการกระทำ” รอยยิ้มเย้ายวนถูกส่งมาอย่างสื่อความหมาย หญิงสาวหน้าแดงก่ำเมื่อเหตุการณ์ดูจะคล้ายคลึงกับเมื่อคืน“นี่ที่ม







