เข้าสู่ระบบเดรเวนกลับมาถึงบ้านที่ว่างเปล่าเขาผลักประตูห้องนอนของจัสมินเข้าไป โต๊ะเครื่องแป้งถูกเก็บหายไปครึ่งหนึ่ง ตู้เสื้อผ้าเปิดอ้าอยู่…ของของเธอหายไปหมดพวกเขาอยู่บ้านหลังนี้ด้วยกันมาหกปีทุกมุมที่เคยกอดกัน ตอนนี้เหลือเพียงความเย็นชาและความว่างเปล่า ราวกับตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอเป็นแค่เงาผีเขานั่งที่ขอบเตียง สูบบุหรี่ต่อไม่หยุด จนพื้นเต็มไปด้วยก้นบุหรี่เสียงโทรศัพท์เสียงแหลมดังผ่าความเงียบ พอเขารับสาย เสียงเดือดดาลของดอน แลงลีย์ก็ปะทุจากปลายสายทันที“เดรเวน แลงลีย์! แกคิดว่ากำลังทำบ้าอะไรอยู่!”“งานท่าเรือถูกหยุดชะงัก! เส้นทางลักลอบถูกตัด! แกรู้ไหมว่านี่หมายความว่ายังไงกับเรา!”“เกมอำนาจของแกพังยับ! วางแผนกันมาหลายปี…สูญเปล่า!”“ฉันได้ลูกแบบแกมาได้ยังไง! แกทำเราขายหน้าตระกูล!”“แกทำลายอนาคตตระกูลเพื่อผู้หญิงคนเดียว!”ขณะพ่อพูด เดรเวนได้ยินเสียงคนในตระกูลกระซิบอยู่เบื้องหลัง เขาเครียดสามร้อยล้านดอลลาร์ เส้นทางท่าเรือ พันธมิตรกับตระกูลไทเลอร์ ผลประโยชน์ของตระกูลเสียหายหนักหน่วงเขาไม่รู้จะอธิบายกับพ่อยังไง ไม่รู้จะแก้ความเสียหายที่ตัวเองก่อไว้ได้อย่างไรภายใต้น้ำหนักที่กดดันทั้งห
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งงาน“อะไรนะ? ยกเลิกเหรอ?” “เกิดอะไรขึ้น?” “แล้วพันธมิตรระหว่างแลงลีย์กับไทเลอร์ล่ะ…”บีอังก้าในชุดขาวพุ่งขึ้นเวที คว้าแขนเดรเวนไว้แน่น“เดรเวน คุณหมายความว่ายังไง?” “คุณบ้าไปแล้วเหรอ ทุกคนกำลังมองอยู่นะ!”“ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แล้วชื่อเสียงตระกูลไทเลอร์ล่ะ?”“ยัยนั่นไปกระซิบอะไรใส่หูคุณหรือเปล่า?”“คุณไม่เข้าใจหรือไง เธอคือศัตรูของคุณ! คุณจะทำลายงานหมั้นของเราเพราะลูกสาวของผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่นเนี่ยนะ?”สีหน้าเดรเวนหมองหม่นจัด เขาผลักเธอออกอย่างไม่ไว้หน้า“บีอังก้า ฉันเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้าย จัสมินเป็นน้องสาวของฉัน ระวังคำพูดของเธอ”“ทุกวันที่เธอหายไป งานหมั้นนี้จะเลื่อนออกไปหนึ่งวัน ถ้าเธอหายไปหนึ่งเดือน ก็เลื่อนไปหนึ่งเดือน”“ภาวนาให้เธอยังมีชีวิตและปลอดภัยเถอะ บีอังก้า เพราะถ้าไม่…เธอต้องรับผิดชอบกับฉัน”เขาหันหลัง แล้วเดินออกจากห้องโถงอย่างไม่ลังเลสายโทรศัพท์จากพ่อดังไม่หยุดด้วยความโกรธ แต่เขาไม่สนใจรับสายเลยทันทีที่เขาขึ้นรถ นีโก้ก็วิ่งมาหา หอบจนแทบพูดไม่ออก“เดรเวน! นี่นายทำบ้าอะไรอยู่!”“นายวางแผนมาหกปี แล้วเดินออกมาเฉย ๆ แบบนี้เน
เดรเวนสะบัดบีอังก้าออก แล้วพุ่งตรงกลับไปที่วิลล่าเขาต้องหาเอเลน่า เขาต้องยืนยันข่าวของจัสมินให้ได้เมื่อเห็นเธอกำโทรศัพท์ไว้ ดวงตาแดงบวม เดรเวนก็เผลอทำเสียงอ่อนลง“เอเลน่า จัสมินยังไม่มาถึงเหรอ เธอตอบข้อความหรือยัง?”“เดรเวน…มีเรื่องหนึ่งที่ฉันคิดว่าคุณควรรู้”“จัสมิน…เธอคงมาไม่ได้แล้ววันนี้ เธอบอกฉันตั้งแต่สามวันก่อนว่าอยากออกไปจากที่นี่ เช้านี้เธอออกไป แล้วก็…แล้วก็เกิดเหตุยิงกัน…”พอพูดถึงตรงนั้น เธอก็ร้องไห้ออกมา พูดต่อไม่ไหว“เมื่อคืนเธอฝากสิ่งนี้ไว้ให้ฉัน” เอเลน่าหยิบกล่องเล็ก ๆ จากโต๊ะกาแฟในกล่องมีแหวนวงหนึ่ง แหวนที่เป็นสัญลักษณ์สถานะของเธอในตระกูลแลงลีย์ความเครียดซัดเข้าหาเดรเวน ภาพจัสมินบนถนนผุดขึ้นในหัวเธอนิ่งเหลือเกิน ราวกับเตรียมใจรับทุกอย่างไว้แล้วเธอบอกว่ามาทำธุระให้แม่ บอกว่าเข้าใจการเลือกของเขา ถึงขั้นเรียกบีอังก้าว่า “คู่หมั้น” ของเขาเธอกำลังบอกลา…ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วเธอชอบเด็กมาก และมักเล่นกับเด็กบ้านข้าง ๆ อยู่เสมอเธอคงสิ้นหวังถึงที่สุดถึงได้ยอมทำ “การผ่าตัด” นั้นและเขาก็โทษเธอไม่ได้…ถ้าลูกของพวกเขาที่ต้องมีพ่อที่เป็นได้แค่ “ลูกนอกสมรส” และต้องโ
เดรเวนคว้าข้อมือบีอังก้าไว้แน่นจนเธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“หรือให้ฉันถามแบบนี้ จัสมินรู้เรื่องกล้องในห้องได้ยังไง? เธอเป็นคนบอกใช่ไหม”“เธอทำไปเพื่ออะไร”“โอ๊ย! เดรเวน คุณทำฉันเจ็บนะ!”บีอังก้าพยายามสะบัดหนี แต่แรงกำของเขาแข็งราวกับเหล็ก“ฉันบอกเธอแล้ว หลังจากวันนี้ จัสมินจะหายไปจากชีวิตเราอย่างถาวร แล้วจะไปบอกอะไรเธอทำไม”“ตอนนี้เธอหายไปแล้ว งานหมั้นของเราจะเดินต่อยังไง”บีอังก้าไม่คาดคิดว่าเดรเวนจะหันมาเล่นงานเธอแบบนี้ สีหน้าตื่นตระหนกปรากฎขึ้น ก่อนจะเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา“เดรเวน ฉันบอกแล้วว่าคุณทำฉันเจ็บ…”“คุณคิดกับฉันแบบนั้นได้ยังไง ฉันจะมีโอกาสอยู่กับจัสมินตามลำพังตอนไหน? ฉันอยู่ข้างคุณตลอด ฉันรู้แผนทั้งหมด ฉันไม่มีวันทำมันพัง โดยเฉพาะตอนนี้ นี่ก็งานหมั้นของฉันเหมือนกัน!”“เธอตายไปแล้ว คุณจะมานั่งสงสัยความสัมพันธ์ของเราก็เพราะผู้หญิงที่ตายไปแล้วเนี่ยนะ?”“อีกอย่าง คุณจะคาดหวังอะไรจากลูกของผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่น เธอก็คงพยายามปั่นหัวให้เราแตกกัน จะได้ให้คุณเล่นบท ‘พี่ชายแสนดี’ ต่อไป”บีอังก้าเคยพูดทำนองนี้มานับครั้งไม่ถ้วน“เดรเวน ระวังหน่อย อย่าหลงกลเธอ เรื่องบาดเจ็
เดรเวนมองกล้องที่แตกยับในมือนีโก้ สมองของเขาปฏิเสธจะประมวลภาพตรงหน้าผ่านไปสักพักใหญ่ เขาจับไหล่นีโก้ไว้ เสียงเขาสั่น“หมายความว่ายังไงที่นายได้มันมา? แล้วเรื่องยิงกัน ระเบิดอะไรนั่นอีก จัสมินอยู่ไหน! เธออยู่ไหน?!”“จัสมินยังไม่ตาย” เดรเวนยืนกราน “นี่มันต้องเป็นแค่การแกล้งของเธอ มันต้องใช่”นีโก้ที่รู้แผนของเดรเวนทั้งหมด ได้แต่ถอนหายใจอย่างหมดแรง“จัสมินส่งสิ่งนี้มาตั้งแต่สองวันก่อน ฉันเพิ่งเห็นมันอยู่ที่หน้าประตู มีชื่อนายแปะไว้ ฉันนึกว่าเป็นพร็อพสำหรับพิธีหมั้น เลยเปิดดูแล้วเอาเข้ามา”“เธอรู้หมดแล้ว…แผนทั้งหมดของนาย”“ส่วนเรื่องระเบิด…” สีหน้านีโก้แข็งขึ้นเมื่อสบตาเดรเวน“รถระเบิดอยู่ตีนผา ที่เกิดเหตุไม่มีผู้รอดชีวิต”“เดรเวน น้องสาวต่างแม่ของนาย…ไปแล้ว มันเกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ ฉันได้ตรวจสอบกำหนดการเดินทางของเธอแล้ว ข่าวเริ่มออกแล้ว: รถยนต์คันหนึ่งถูกจับได้ในเหตุการณ์ยิงปะทะกันระหว่างสองตระกูลคู่ปรับ นอกเมืองนี่เอง นี่เป็นเรื่องจริง"“เธอท้องลูกของนาย เดรเวน และนายเป็นคนผลักเธอไปถึงจุดนี้…เริ่มจากคลินิก แล้วก็…นี่”“นายต้องการแก้แค้น ตอนนี้จัสมินเป็นแบบนี้แล้ว บางทีเราควรยก
“ขอโทษ”เดรเวนเมินใบหน้าที่เปื้อนเลือดของฉันอย่างสิ้นเชิง ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธจัด“จัสมิน ฉันบอกให้ขอโทษบีอังก้า เดี๋ยวนี้!”เล็บฉันจิกลงฝ่ามือลึกจนเลือดหยดลงพื้น“ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมต้องขอโทษ?”“คนที่ควรขอโทษคือพวกคุณต่างหาก!”ความผิดหวังท่วมท้นในดวงตาเดรเวน“จัสมิน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เธอกลายเป็นคนไม่มีเหตุผลขนาดนี้…น่าผิดหวังจริง ๆ”ก่อนฉันจะเถียง คุณดอน แลงลีย์ก้าวเข้ามา ดึงเดรเวนให้ลุกขึ้น“พาบีอังก้าไปทำแผล เดี๋ยวที่นี่ฉันจัดการเอง”เดรเวนอุ้มบีอังก้าเดินออกไปแม่ของฉันเดินตามคุณดอนออกไป พร้อมคำขอโทษที่นอบน้อมจนเจ็บตาก่อนออกไป เดรเวนหันมามองฉันแวบหนึ่ง ในแววตานั้นมีความรู้สึกซับซ้อนที่ฉันอ่านไม่ออกทันทีที่ประตูปิดลง ความอบอุ่นสุดท้ายในหัวใจฉันดับหายไปฉันเข้าใจแล้ว…ความรักชิ้นสุดท้ายที่มีให้เขาตายลงในวินาทีนั้นเองเดรเวน ถ้านายรู้ว่าทายาทของนายกำลังเติบโตอยู่ในท้องฉัน…นายจะยังทำกับฉันแบบนี้ไหมนะคุณดอนเองก็เดินออกไป ทิ้งคำเตือนไว้“พรุ่งนี้เธอต้องขอโทษ ไม่อย่างนั้นก็ย้ายออกจากบ้านนี้”ดี นั่นแหละที่เขาต้องการ และเขาจะได้มัน…พรุ่งนี้ฉันจะไปฉันรอจนดึก ให