Short
เอาท้องรับระเบิด มองเขาคลุ้มคลั่ง

เอาท้องรับระเบิด มองเขาคลุ้มคลั่ง

Oleh:  ซานเหอTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
10Bab
10.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อเจ้าพ่อตระกูลสุยถูกลอบสังหารด้วยระเบิดพลีชีพ สุยอวิ๋นสิง สามีของฉันซึ่งเป็นหัวหน้าทีมคุ้มกัน กลับกำลังพาบรรดาผู้คุ้มกันกลุ่มหนึ่งไปส่งเจียงเนี่ยนเนี่ยน เพื่อนสมัยเด็กของเขาดูแฟชั่นโชว์ ฉันไม่ได้กดแหวนสัญญาณฉุกเฉินค้างไว้ แต่กลับพยุงท้องแก่กระโจนเข้าหาเจ้าพ่อ ใช้ร่างกายของตัวเองกำบังระเบิดให้เขา ชาติที่แล้ว ฉันกดมัน สุยอวิ๋นสิงทิ้งเจียงเนี่ยนเนี่ยนแล้วรีบกลับมา เขาช่วยเจ้าพ่อเอาไว้ได้สำเร็จจนได้กลายเป็นมือขวาของตระกูล ทว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนกลับโกรธแค้นที่เขาจากไป เธอวิ่งตัดทางด่วนจนถูกรถชนตาย สุยอวิ๋นสิงดูเหมือนจะไม่พูดอะไร แต่ในวันที่ฉันเจ็บท้องคลอด เขากลับส่งฉันเข้าไปในลานประมูลใต้ดิน “ข้างกายเจ้าพ่อมีทหารคุ้มกันมากมาย ทำไมเธอต้องบังคับให้ฉันกลับมาด้วย ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ในตำแหน่งภรรยามือขวาหรอกเหรอ” “ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็คงไม่ต้องตาย ความทุกข์ทรมานที่เขาได้รับ เธอจะต้องชดใช้คืนเป็นพันเท่าหมื่นเท่า!” ฉันทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูอวัยวะของตัวเองถูกประมูลไปทีละชิ้น แม้แต่สายสะดือของลูกก็ไม่เว้น สุดท้าย ฉันก็ตายจากการติดเชื้อระหว่างการผ่าตัดอวัยวะ เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ย้อนกลับมาในวันที่เจ้าพ่อถูกลอบทำร้าย

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

元彼が成功を収めたその日、医者から、余命三ヶ月と宣告された。

テレビでは、江嶋慎吾(えじま しんご)へのインタビューが放送されていた。

「江嶋さん、あなたを成功へと導いた原動力は何だったのでしょうか?」

慎吾は軽く笑ったが、目には涙が浮かんでいた。

「私にとって、最大の原動力は、おそらく八年前に腎臓を患い、恋人に捨てられたことです。

彼女が結婚を拒んでくれたおかげで、私は新たな人生へ踏み出せました」

インタビュー終了後、慎吾から電話がかかってきた。

「飯田楓(いいだ かえで)、俺は出世した。後悔してる?」

私は片側失った腎臓のあたりを撫でながら、苦笑いを浮かべた。

「後悔してるよ。それに、今はがんにかかってる。これで気が済んだ?」

「ざまあみろ!」慎吾は満足げに言った。

しかし、彼は知らない。がんになったのは、あの頃、彼に腎臓を提供したせいだ……

私は高額な治療費が払えず、治療を諦めることにした。

「飯田さん、退院しなくていいですよ。他の方が治療費を立て替えてくれましたから」退院手続きを済ませようとした時、私の主治医が追いかけてきた。

私は驚いて、すぐに「どなたが?」と聞いた。

「江嶋さんです」先生は受付に立つ男性を指さした。

顔を上げると、そこに慎吾の姿があった。

「お久しぶり」と、自然と挨拶を口にした。

以前のように、彼を抱きしめたくて、動揺を抑えながら、私は思わず両腕を広げた。

すると、突然、美しい女性が彼の後ろから前に出てきて、「あなた、この人誰?」と彼の腰を抱きついた。

私はきまり悪そうに手を引っ込めた。

「昔貧乏人の俺を振った元カノの飯田楓だよ」と慎吾は嘲るような笑みを浮かべて、皮肉たっぷりに言った。

女性は作り笑いをしながら私に手を差し出した。

「飯田さんですね。慎吾からよくあなたの話を聞いてます。自己紹介が遅れました。私は慎吾の妻の江嶋未央(えじま みお)と申します」

私は一瞬固まって、手を差し出さずにただぼんやりと彼女にうなずいた。

そして彼女は自ら私の手を取って握り、密かに力を入れた。指の骨が折れそうなほど握り込まれた。

痛みで顔を歪めたが、私は声をあげなかった。

慎吾は私の異変に気づき、少し眉をひそめた。

「どうしたんだ?」と彼が聞く。

私は首を振り、痛みに耐えながら赤く腫れた指を見つめて、「なんでもありません」と答えた。

未央はようやく私の手を離した。

「ごめんなさい、力が強すぎたわ。あなたが病人だって忘れてた。私、長年ジムに通ってるから、力加減がわからなくてね。慎吾もよく、私に握られて痛い痛いって文句言うのよ……」

慎吾は笑いながら彼女を一瞥し、「もういい加減にしなさい、ここは公の場だぞ」とたしなめた。

胸が刺されるような痛みを感じ、彼らのいちゃつきにこれ以上付き合う気にもなれず、私は頭を下げた。「お先に失礼します」

「治療費の件、ありがとうございました。どうにかして返しますから」そう言い終えると、私はきびすを返し、慌ててその場を離れようとした。

すると、慎吾が私の腕をぐいと掴む。

「1000万だぞ?月給20万もないお前の給料で、どうやって返すつもりか?」と難癖をつけた。

私は顔色を曇らせ、返す言葉も見つからない。

すると慎吾は見下すように私を見る。

「じゃあ、いい方法を教えてやろうか?」

私は「ええ」と答えると、「体を売れば?」と彼が口元を歪めた。

悪意に満ちた彼の顔をじっと見つめ、拳をギュッと握りしめた。

しかし、私はそこで笑顔を作り、「紹介してくれる筋でもおありなんですか?」と聞いた。

「は?」慎吾はぽかんとした。

「利益を他人に渡しちゃ、勿体ないでしょ?」と私は軽く笑った。

慎吾は激怒した。「金のためなら、お前は何でもするのか?」といきなり私の顔を平手打ちした。

私が赤く腫れてヒリヒリ痛む頬に摩りながら、心中は苦渋に満ちていた。

それでも「ええ、そうですよ」と嘲けるような口調で言葉を返した。

慎吾は悟ったような表情を浮かべ、その眼差しには絶望と侮蔑がにじんでいた。

「相変わらずだな、八年前とまったく変わってない!自ら進んで屈辱を求めるなら、望み通りにしてやる!明日、俺のクラブに来い、ツテを紹介してやる」

私はうなずいて承諾した。

未央は得意げな視線を私に向け、慎吾の腕をしっかりと絡める。

「あなた、本気で言ってるんじゃないでしょ?その1000万円、チャリティーだと思って、彼女に寄付しちゃえば?あなたが私に買ってくれる靴だって1000万以上するし、時計だって1億以上するじゃない?」

慎吾は微動だにせず、ペンと紙を取り出して借用書をしたためると、私に投げつけた。しかし、その眼は未央から離さなかった。

「それは話が別だ。お前は俺の妻だ。彼女はただの薄情な元カノに過ぎん」と答える。

私は地面から借用書を拾い上げると、瞳孔が大きくなった。

そこには黒々と――1000万円、返済期限は一ヶ月後と書かれていた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

ราชามังกรหน่มหน๊ม
ราชามังกรหน่มหน๊ม
มีกีบทหรอครับ
2026-03-13 09:37:31
1
0
10 Bab
บทที่ 1
“ระเบิด! คุ้มกันเจ้าพ่อ!”เสียงกรีดร้องดังระเบิดขึ้นกลางโถงจัดเลี้ยงฉันมองมือระเบิดพลีชีพที่มีระเบิดพันอยู่รอบตัวและดวงตาที่คลุ้มคลั่งตรงหน้าก่อนถอยหลังหนีครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณความเจ็บปวดรุนแรงจากการถูกเลาะอวัยวะเมื่อครู่ยังไม่ทันจางหายไปจากความทรงจำ เสียงอึกทึกในงานเลี้ยงก็พุ่งเข้าใส่หน้าทันทีฉันย้อนเวลากลับมาแล้ว และเป็นจังหวะที่เจ้าพ่อถูกลอบโจมตีพอดีหลังจากดึงสติจากความตกใจได้ ฉันก็วางมือลงบนท้องที่นูนป่องอย่างแผ่วเบาลูกยังอยู่ ทุกอย่างยังไม่สายเกินไปท่ามกลางความโกลาหล ฉันถอดแหวนสัญญาณฉุกเฉินออกจากนิ้ว แล้วโยนทิ้งลงในถังขยะข้างกายทันทีเจ้าพ่อกำลังตกเป็นเป้าท่ามกลางฝูงชนที่เสียการควบคุมผู้บุกรุกคนนั้นฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้แล้ว นิ้วของเขาแตะอยู่ที่ตัวจุดระเบิดพลางพุ่งตรงไปหาเขาฉันไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะผลักเจ้าพ่อไปที่หลังเสาหินอ่อน แล้วใช้ร่างกายของตัวเองบังเขาเอาไว้“ตู้ม—!”มวลอากาศร้อนระอุหอบเอาเศษหินกระแทกเข้าที่หลังของฉันอย่างจังแรงอัดกระแทกส่งร่างของฉันพุ่งล้มไปข้างหน้า ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่างกายฉันไอเบา ๆ สองสามครั้ง เลือดเริ่มซึ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
สิ้นเสียงคำพูด ความอ่อนล้าก็ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำแพทย์ส่วนตัวที่รีบมาถึงรีบฉีดยากระตุ้นหัวใจให้ฉันเข็มหนึ่งความเจ็บปวดที่แล่นพล่านพลันกระชากสติของฉันกลับมาเขาปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผากพลางกำชับว่า “คุณเจียงซานครับ คุณต้องประคองสติไว้นะครับ ถ้าคุณสลบไปตอนนี้ อาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย ลองนึกถึงสามีและลูกของคุณสิครับ พวกเขาต้องการคุณนะ”เจ้าพ่อเอ่ยปากขึ้นเช่นกัน น้ำเสียงเปี่ยมด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้“เธอช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันจะไม่ลืมบุญคุณนี้ รอให้เธอหายดี ฉันจะมอบทุกอย่างที่เธอควรได้รับให้ ฉันจะรับอุปถัมภ์ลูกในท้องของเธอด้วย อดทนไว้นะ ฉันส่งคนไปตามตัวสุยอวิ๋นสิงแล้ว”เมื่อได้ยินคำสัญญาของเจ้าพ่อ ฉันก็ฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลำบากแต่ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้นตอนที่ระเบิดทำงาน สัมผัสอุ่นวาบที่ไหลออกมาจากหว่างขาก็ได้บอกคำตอบกับฉันแล้วลูกคนนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะรักษาไว้ไม่ได้แล้วส่วนสุยอวิ๋นสิงน่ะเหรอ เขาไม่มาหรอกราวกับเป็นการยืนยันความคิดของฉัน ทหารที่ถูกส่งไปรีบกลับมาเพียงลำพังเขาก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาเจ้าพ่อตรง ๆ“เขาอยู่ไหน” เจ้าพ่อขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงแสดงความไม่พอใ
Baca selengkapnya
บทที่ 3
ตอนนี้ เมื่อมองไปที่ใบหน้าของอันนา ความเกลียดชังก็พลุ่งพล่านขึ้นในอกร่างกายของฉันสั่นเทาเล็กน้อยเพราะอารมณ์ที่รุนแรงทว่าอาการสั่นเทานี้ กลับถูกอันนาเข้าใจผิดว่าเป็นความร้อนตัวเดิมทีเธอเห็นฉันเลือดท่วมตัวก็ยังมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เอ่ยชัดถ้อยชัดคำขึ้นมา“เจียงซาน เลิกเสแสร้งสักทีเถอะ ตอนนี้คุณสุยอวิ๋นสิงกำลังอยู่กับเจียงเนี่ยนเนี่ยน เขากำชับไว้เป็นพิเศษว่าห้ามใครไปรบกวน เขาฝากฉันมาบอกเธอคำเดียวว่า: ให้มันพอดีหน่อย อย่าทำให้สถานการณ์มันดูแย่นักเลย”“เขาบอกว่าเดิมทีเขาไม่จำเป็นต้องใจร้ายขนาดนี้ แต่เป็นเพราะเธอขี้อิจฉาและชอบก่อเรื่องวุ่นวายเอง ถึงขั้นกล้าแกล้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัสแบบนี้ อนาคตถ้าลูกโตขึ้นมาแล้วรู้ว่าแม่ตัวเองเป็นคนบ้าคลั่งไร้สติแบบนี้ เธอจะให้ลูกคิดยังไง”พออันนาพูดจบ สีหน้าของเจ้าพ่อก็เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตแต่อันนากลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือใครเธอชี้หน้าเจ้าพ่อที่ยังไม่มีเวลาได้เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วหัวเราะเยาะ“เจียงซาน ผู้ชายสกปรกคนนี้เป็นใครกัน อย่าบอกนะว่าพอรู้ว่าแกล้งป่วยไม่ได้ผล ก็เลยคิดจะหาผู้ชายข้างถนนมาประชดให้คุณสุยอวิ๋นสิ
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ฉันฝืนสังขารลุกขึ้นนั่งบนเตียงคนไข้“ยกลูกให้เธองั้นเหรอ สุยอวิ๋นสิง คุณฝันไปเถอะ ลูกของคุณไม่อยู่แล้ว!”ฉันหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะนั้นแหบพร่าและแตกสลายสุยอวิ๋นสิงขมวดคิ้ว สีหน้าฉายแววหงุดหงิดรำคาญใจ“พอได้แล้ว! แค่สั่งหักขาอันนายังไม่พอ ตอนนี้ยังกล้าแช่งลูกในไส้ตัวเองอีกหรือไง เจียงซาน ฉันว่าเธอควรไปสงบสติอารมณ์ในโรงพยาบาลบ้าสักสองสามวันนะ”ความอบอุ่นสายสุดท้ายในใจมลายหายไป สีหน้าของฉันไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ“คุณมีหน้ามาว่าฉันแช่งลูกด้วยเหรอ ลูกตายตอนที่ร่างกายครบสมบูรณ์แล้ว เป็นเพราะคุณละเลยหน้าที่ เขาถึงหมดโอกาสลืมตาดูโลก ลูกที่ไม่ได้เกิดมาคนนั้น สิ่งที่โชคดีที่สุดคงเป็นการไม่ต้องเรียกคุณว่าพ่อ!”“...ไม่อยู่แล้วเหรอ” สุยอวิ๋นสิงมองท้องน้อยของฉันอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปไม่ได้ เธอก็ใกล้กำหนดคลอดแล้วนี่ จะบอกว่าไม่อยู่แล้วก็ไม่อยู่แล้วได้ยังไง”ฉันแค่นหัวเราะ กระชากผ้าห่มออกท้องแบนราบ ว่างเปล่าเพราะฉันเสียเลือดมากเกินไป สุดท้ายก็รักษาลูกไว้ไม่ได้ ตอนที่ดึงร่างไร้ลมหายใจออกมาจากตัวฉัน ก็เห็นมือเท้าเล็ก ๆ ครบหมดแล้วสุยอวิ๋นสิงเผลอปล่อยมือเจียงเนี่ยนเนี่ยนโดยไม่รู้ตัว แ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
มือของสุยอวิ๋นสิงชะงักค้างกลางอากาศ ปากกระบอกปืนยังคงจ่อที่ขมับของฉันแต่คอของเขาเหมือนเฟืองที่ขึ้นสนิม ค่อย ๆ หันกลับไปมองอย่างติดขัดทันทีที่เห็นหน้าผู้มาเยือน เลือดในกายของเขาราวกับถูกสูบออกจนหมด ใบหน้าที่เคยอวดดีซีดเผือดลงในพริบตา“เจ้า...เจ้าพ่อ?”ปืนในมือของสุยอวิ๋นสิงร่วงลงพื้นเสียงดัง ‘เคร้ง’“ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ”เห็นได้ชัดว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเธอไม่เคยพบชายผู้กุมอำนาจโลกใต้ดินแห่งซิซิลีในตำนานคนนี้มาก่อนในสายตาของเธอ เขาเป็นเพียงนักเลงกระจอกที่สวมเสื้อเชิ้ตเปื้อนเลือดและดูดุร้ายเท่านั้นเจียงเนี่ยนเนี่ยนย่นจมูกด้วยความรังเกียจ ยังคงคล้องแขนสุยอวิ๋นสิงอย่างออดอ้อน“สุยอวิ๋นสิงคะ ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน ทำไมเลือดท่วมตัวแบบนี้ สกปรกจะตายไป หรือว่าเจียงซานจ้างนักแสดงมาอีกแล้วเหรอคะ”“เพียะ—!”เสียงตบหน้าฉาดใหญ่ดังสนั่นไปทั่วห้องผู้ป่วยคนลงมือไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นสุยอวิ๋นสิงนั่นเองฝ่ามือนี้ตบลงไปเต็มแรง จนหน้าของเจียงเนี่ยนเนี่ยนหันไปอีกทาง เลือดซึมออกมาที่มุมปาก“หุบปาก! อยากตายก็อย่าลากผมไปด้วย!”สุยอวิ๋นสิงตวาดลั่น น้ำเสียงสั่นเครื
Baca selengkapnya
บทที่ 6
เจ้าพ่อมองชายหญิงที่ต่างฝ่ายต่างกัดกันเองคู่นี้ด้วยสายตารังเกียจเขาเก็บปืนแล้วโบกมือให้ลูกน้องทหารร่างกำยำหลายนายพุ่งเข้ามา ลากสุยอวิ๋นสิงกับเจียงเนี่ยนเนี่ยนขึ้นมาเหมือนลากหมาตาย“พาพวกมันไปที่ห้องสอบสวน ฉันจะสอบสวนด้วยตัวเอง”เจ้าพ่อเดินไปถึงประตูแล้วหยุดฝีเท้า หันกลับมามองฉัน“คุณเจียงซาน คุณเป็นที่ปรึกษาของตระกูล เรื่องนี้คุณมีสิทธิ์ตัดสินใจ รอให้แผลดีขึ้นหน่อย คุณค่อยมาตัดสินความเป็นความตายของพวกเขา”ฉันมองแผ่นหลังของพวกเขาที่ถูกลากออกไป ในใจกลับไม่มีความสะใจอย่างที่จินตนาการไว้ลูกของฉันไม่อยู่แล้ว ต่อให้เอาชีวิตพวกเขาก็แลกชีวิตลูกฉันคืนมาไม่ได้หลายวันต่อมา ฉันให้ความร่วมมือกับหมอในการรักษาตัวเจ้าพ่อมาเยี่ยมฉันทุกวัน และนำข่าวมาบอกการก่อการร้ายครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ศัตรูซื้อตัวคนในตระกูลและหนอนบ่อนไส้คนนั้น ก็คืออันนาอันนารับสารภาพหมดเปลือกตอนถูกสอบสวน ที่เธอทำลายรถฉันและล่อทีมคุ้มกันออกไปในวันที่เกิดเรื่อง ทั้งหมดเป็นคำสั่งของเจียงเนี่ยนเนี่ยนเจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่ใช่เพื่อนสมัยเด็กผู้ใสซื่ออะไร แต่เป็นหมากที่ตระกูลศัตรูส่งเข้ามาเธอใช้ความหลงตัวเองแ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
อากาศภายในห้องใต้ดินขุ่นมัว เต็มไปด้วยกลิ่นสนิม เชื้อรา และกลิ่นคาวหวานที่ชวนให้อาเจียน“ไม่...เป็นไปไม่ได้!” เจียงเนี่ยนเนี่ยนกรีดร้อง นิ้วมือจิกเกาะลูกกรงเหล็กแน่นจนเล็บฉีกขาดก็ยังไม่รู้สึกตัว “ฉันถูกใส่ร้ายนะ! นังสารเลวอันนาโกหก! หล่อนอิจฉาฉัน! เจียงซาน เธอห้ามเชื่อคำพูดของคนบ้านะ!”ฉันยืนอยู่นอกกรงเหล็ก สวมเสื้อโค้ทแคชเมียร์สีดำหนาหนักที่เจ้าพ่อให้คนนำมาให้เป็นพิเศษ เพื่อกันความหนาวเย็นในห้องใต้ดินฉันมองดูเจียงเนี่ยนเนี่ยน ราวกับกำลังมองดูหนูที่ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายอยู่บนกับดัก“อันนาจะเป็นบ้าหรือไม่ ในบันทึกการสอบสวนเขียนไว้ชัดเจนแล้ว”ฉันล้วงเอกสารปึกหนึ่งที่มีรอยเลือดติดอยู่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท แล้วโยนเข้าไปในกรงเหล็กกระดาษกระจายเกลื่อนแทบเท้าของเจียงเนี่ยนเนี่ยน บนนั้นบันทึกประวัติการโทรและการทำธุรกรรมทางการเงินระหว่างเธอกับตระกูลศัตรูไว้อย่างละเอียดยิบ“เธอคิดว่าลบประวัติในมือถือแล้วทุกอย่างจะจบหรือไง เครือข่ายการสื่อสารของซิซิลีอยู่ภายใต้การจับตามองของตระกูลมาตลอด ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครตรวจสอบเธอ เพราะเธอเป็นแค่คนไร้ตัวตนที่ไม่มีใครสนใจ แต่พอคิดจะตรวจสอบขึ้นมา แม้แต
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ฉันหันกลับไปมองทหารสองนายที่ยืนรอคำสั่งอยู่หน้าประตู——พวกเขาคือผู้เชี่ยวชาญที่รับผิดชอบเรื่องการกำจัด ‘ขยะ’ ของตระกูลโดยเฉพาะ บนใบหน้าสวมหน้ากากสีดำ ในมือหิ้วกล่องเครื่องมือหนักอึ้ง“ส่งพวกเขาไปที่เหมืองกำมะถันทางตอนใต้ของซิซิลี”พอได้ยินคำว่า ‘เหมืองกำมะถัน’ สุยอวิ๋นสิงและเจียงเนี่ยนเนี่ยนต่างก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความหวาดกลัวคนงานเหมืองที่นั่นส่วนใหญ่เป็นสมาชิกแก๊งมาเฟียที่ทำความผิดร้ายแรง หรือไม่ก็นักพนันที่ไม่มีปัญญาใช้หนี้ที่นั่นคือนรกบนดินของจริง ทั้งความร้อนระอุ แก๊สพิษ และการใช้แรงงานเยี่ยงทาสทั้งวันทั้งคืนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด“ไม่! เจียงซาน! เธอทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! ฉันเป็นสามีของเธอนะ!” สุยอวิ๋นสิงร้องไห้คร่ำครวญอย่างสิ้นหวัง“อดีตสามีต่างหาก” ฉันพูดแก้ “อีกอย่าง ในเมื่อคุณเจียงเนี่ยนเนี่ยนชอบเล่นละครนัก ก็ให้เธอไปแสดงละครให้พวกคนงานเหมืองดูเถอะ ฉันเชื่อว่าคนงานพวกนั้นคงยินดีมากที่มีผู้หญิงสวย ๆ แบบเธอไปแสดงให้ดูทุกวัน”“ไม่!” เสียงกรีดร้องของเจียงเนี่ยนเนี่ยนโหยหวนบาดหู เธอกระแทกกรงเหล็กอย่างบ้าคลั่ง “พวกแกทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! ตระกูลของฉันต้องส่งคนมาช่วยฉั
Baca selengkapnya
บทที่ 9
คืนฝนตก ณ ร้านอาหาร ‘หลุยส์’ ในย่านบรูคลินรถลินคอล์นสีดำจอดเทียบที่หน้าประตูฉันกับเจ้าพ่อลงจากรถโดยไม่มีบอดี้การ์ดติดตามพอผลักประตูเข้าไป ร้านถูกเคลียร์คนออกจนหมด เหลือเพียงโต๊ะอาหารตัวเดียวที่มีหัวหน้าตระกูลศัตรู——มอเร็ตติกับผู้ติดตามหนึ่งคนนั่งอยู่เขากำลังยัดเนื้อวัวติดเลือดชิ้นโตเข้าปาก ท่าทางการกินดูตะกละตะกลามผู้ติดตามของมอเร็ตติเข้ามาขวางพวกเราไว้ "ขอความร่วมมือตรวจค้นร่างกายด้วยครับ"เจ้าพ่อกางแขนออก ปล่อยให้อีกฝ่ายตรวจค้นแต่โดยดีหลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติ บอดี้การ์ดก็หันมามองฉันมอเร็ตติเช็ดคราบมันที่มุมปาก ส่งเสียงหัวเราะน่ารังเกียจออกมา "สำหรับสุภาพสตรีท่านนี้ เดี๋ยวฉันค้นเอง"แววตาของเจ้าพ่อเย็นเยียบขึ้นทันที จังหวะที่กำลังจะลงมือ ฉันก็กดมือเขาไว้ฉันเดินหน้านิ่งเข้าไปหา ปล่อยให้มืออวบอ้วนของมอเร็ตติลูบคลำไปตามเสื้อโค้ทตัวนอกสายตาของเขาชวนให้อาเจียน แต่ฉันกลับมองเขาเหมือนมองศพไร้วิญญาณร่างหนึ่ง"เชิญนั่ง" มอเร็ตติค้นตัวเสร็จก็กลับไปนั่งที่เก้าอี้อย่างพึงพอใจพวกเราเองก็นั่งลงเช่นกันมอเร็ตติเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อน เนื้อหาไม่มีอะไรมากไปกว่าต้องการเ
Baca selengkapnya
บทที่ 10
ครึ่งปีต่อมาแสงแดดของซิซิลียังคงเจิดจ้าแสบตาฉันสวมชุดเดรสยาวกำมะหยี่สีดำ ยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพใหม่ในสุสานของตระกูลบนป้ายไม่มีชื่อ มีเพียงตัวอักษรเล็ก ๆ สลักไว้แถวหนึ่ง:“แด่นางฟ้าตัวน้อยที่ไม่เคยได้พบหน้า”ฉันวางช่อกุหลาบขาวไว้หน้าป้าย ปลายนิ้วลูบไล้หินอ่อนเย็นเยียบรูโหว่ในใจไม่ได้สมานจนสนิท แต่เลือดหยุดไหลแล้วเวลาคือยาวิเศษเสียงฝีเท้าหนักแน่นดังมาจากด้านหลังไม่ต้องหันไปมอง ฉันก็รู้ว่าเป็นใครเสื้อสูทที่มีไออุ่นจากร่างกายคลุมลงบนไหล่ของฉัน“ลมแรงนะ”เสียงของเจ้าพ่อดังขึ้นเหนือศีรษะฉันกระชับเสื้อคลุม กลิ่นซิการ์และโคโลญจน์ที่เขาใช้ประจำทำให้รู้สึกอุ่นใจ“ข่าวจากเขตเหมืองแร่”เขายื่นเอกสารให้ฉันปึกหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบเหมือนกำลังพูดเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไปฉันเปิดเอกสารดูหน้าแรกเป็นรูปถ่ายใบหนึ่งสุยอวิ๋นสิงที่เคยองอาจอวดดี มองโลกไม่เห็นหัวใคร ตอนนี้ผอมจนหนังหุ้มกระดูกตัวเขาเต็มไปด้วยฝุ่นถ่านสีดำและแผลพุพอง กำลังคุกเข่าเลียรองเท้าผู้คุมเหมือนสุนัข เพื่อแลกกับขนมปังขึ้นราครึ่งก้อนแววตาขุ่นมัวเหม่อลอย ไม่เหลือเค้าโครงเดิมแม้แต่น้อยส่วนเจียงเนี่ยนเนี่ยนยิ่งน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status