1 เมื่อเพื่อนลูกยั่วรัก

เสียงรถยนต์ค่อยๆแผ่วเบาและจางหายไปในความมืด ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดที่เข้าปกคลุมหน้าคฤหาสน์หลังงาม อรรถ ใหญ่วัย 45 ปี ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง มองตามไฟท้ายรถที่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนนั่งออกไปจนลับสายตา

ลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมา เขารู้ว่าอัคราเป็นคนดีและเป็นรุ่นน้องที่เขาไว้ใจ แม้จะอายุห่างกันแค่ 2 ปี แต่หัวอกคนเป็นพ่อที่เลี้ยงลูกสาวมาอย่างทะนุถนอม การเห็นลูกหอบผ้าหอบผ่อนไปนอนบ้านผู้ชายก่อนแต่งงาน มันก็อดใจหายและหวงแหนไม่ได้

"เฮ้อ... ยัยตัวแสบเอ๊ย ทิ้งพ่อไปดื้อๆ เลย" อรรถบ่นพึมพำกับตัวเอง เตรียมจะหันหลังเดินกลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกโหวงเหวง

"คุณอาขา..."

เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความขี้เล่นและเย้ายวนดังขึ้นขัดจังหวะความเศร้า อรรถหันขวับไปมอง ก็พบกับ มินนี่ เพื่อนสนิทสุดเปรี้ยวของลูกสาวที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น

มินนี่ในชุดเดรสสีแดงเลือดหมูรัดรูปที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ยืนกอดอกพิงเสามุขหน้าบ้าน ส่งสายตาพราวระยับมาให้เขา เธอก้าวเดินเข้ามาหาเขาช้าๆ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะที่ฟังดูมั่นคงและมีเจตนา

"แอนนี่ไปนอนบ้านว่าที่คู่หมั้น... คุณอาอย่านอยเลยนะคะ" มินนี่แซวด้วยศัพท์วัยรุ่น พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้มุมปากของเธอช่างดูน่าจูบ "แอนนี่โตแล้ว อีกอย่างคุณอัคราเขาก็ดูแลดีจะตาย คุณอาวางใจเถอะค่ะ"

"อาไม่ได้นอยสักหน่อย..." อรรถปฏิเสธเสียงแข็งแบบฟอร์มจัดตามสไตล์ผู้ชายวัยเลขสี่ "แค่มันใจหาย บ้านมันเงียบ... แล้วนี่หนูมินนี่จะกลับยังไงครับ ให้คนขับรถไปส่งมั้ย หรือจะขับกลับเอง มันดึกแล้วนะ"

มินนี่ส่ายหน้าช้าๆ ผมลอนสวยสะบัดพลิ้ว เธอเดินเข้ามาประชิดตัวอรรถจนเขาได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่หอมหวานปนเซ็กซี่

"มินนี่ยังไม่อยากกลับเลยค่ะ... เห็นคุณอาทำหน้าหงอยๆ แล้วมินนี่ทิ้งไม่ลง" เธอมองสบตาเขาตรงๆ แววตาคู่นั้นไม่ได้มองเขาแบบ เพื่อนพ่อ แต่เป็นสายตาของผู้หญิงที่มองผู้ชาย "มาค่ะ...แอนนี่ไม่อยู่ เดี๋ยวคืนนี้มินนี่จะจิบไวน์เป็นเพื่อนคุณอาเองนะคะ"

"หืม? ดื่มเป็นเพื่อนอา?" อรรถเลิกคิ้ว "จะดีเหรอ เราเป็นเด็กเป็นเล็ก"

"เด็กอะไรคะคุณอา... มินนี่ 20 แล้วนะ บรรลุนิติภาวะแล้ว" เธอหัวเราะคิกคัก เอื้อมมือไปแตะท่อนแขนแข็งแรงภายใต้เสื้อโปโลของเขาอย่างถือวิสาสะ "อีกอย่าง... ไวน์ในตู้โชว์ห้องรับแขกน่ะ มินนี่เล็งไว้นานแล้ว ปีลึกๆ ทั้งนั้น... เปิดฉลองแก้เหงากันหน่อยมั้ยคะ"

อรรถมองมือเรียวสวยที่เกาะแขนเขาอยู่ ใจหนึ่งก็เกรงใจ แต่อีกใจ... ความเหงาและแรงดึงดูดประหลาดจากเด็กสาวตรงหน้ามันทำให้เขาไม่อยากปฏิเสธ

"งั้น... ก็ได้ครับ สักแก้วสองแก้วนะ เดี๋ยวเมาขับรถกลับไม่ไหว"

ภายในห้องรับแขกที่เปิดไฟสลัวๆ สร้างบรรยากาศโรแมนติกโดยไม่ได้ตั้งใจ มินนี่ทำหน้าที่เป็นบาร์เทนเดอร์สาวจำเป็น เธอรินไวน์แดงใส่แก้วทรงสูงอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินนวยนาดมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวยาวตัวเดียวกับอรรถ

แต่แทนที่จะนั่งเว้นระยะห่าง เธอกลับขยับเข้าไปนั่งใกล้... ใกล้จนเข่าของเธอเกือบจะเกยกับขาของเขา

"เชิญค่ะคุณอา..." มินนี่ยื่นแก้วไวน์ให้ นิ้วก้อยของเธอแกล้งกรีดกรายไปสัมผัสหลังมือเขาตอนส่งแก้ว "ดื่มแก้เครียดนะคะ จะได้เลิกขมวดคิ้ว เดี๋ยวแก่ไวนะ"

อรรถรับแก้วมา จิบไวน์รสเลิศลงคอ สายตาเหลือบมองเด็กสาวข้างกาย วันนี้เขาเพิ่งสังเกตมินนี่ชัดๆ เป็นครั้งแรก... ปกติเห็นแต่แวบๆ ตอนมารับแอนนี่ เขาไม่เคยรู้เลยว่าเพื่อนลูกสาวคนนี้จะ สวยจัด และ หุ่นดี ขนาดนี้ ผิวพรรณขาวเนียนตัดกับชุดสีแดง ใบหน้าเฉี่ยวคมที่แต่งแต้มเครื่องสำอางเบาๆ และริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบลิปกลอสแวววาว

"มองอะไรคะ" มินนี่ถามยิ้มๆ ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ สายตาจ้องเขาผ่านขอบแก้ว

"เปล่าครับ... อาแค่คิดว่า หนูมินนี่ดูโตเป็นสาวเต็มตัวแล้วจริงๆ" อรรถแก้เก้อ วางแก้วลง "แล้วนี่... มีแฟนหรือยังเรา สวยๆ แบบนี้หนุ่มๆ คงตามจีบตรึม"

มินนี่วางแก้วลงบ้าง แล้วขยับตัวหันหน้าเข้าหาเขา ยกขาขึ้นไขว่ห้างจนกระโปรงผ่าข้างเลิกสูงขึ้นเผยให้เห็นต้นขาขาววับๆ แวมๆ

"มีเข้ามาบ้างค่ะ... แต่ไม่ได้เรื่องสักคน" เธอเบ้ปากทำท่าเบื่อหน่าย "พวกเด็กวัยรุ่นรุ่นเดียวกันน่ะงี่เง่าจะตายค่ะคุณอา วันๆ เอาแต่เล่นเกม ไม่ก็ขี้อวด ขี้งอน มินนี่รำคาญ"

เธอโน้มตัวเข้าไปใกล้เขาอีกนิด ใช้ศอกเท้ากับพนักพิงโซฟาแล้วเท้าคางมองหน้าเขา

"มินนี่ชอบ... ผู้ใหญ่ค่ะ"

คำพูดนั้นทำให้อรรถชะงัก "ผู้ใหญ่?"

"ใช่ค่ะ... ผู้ชายวัยทำงาน วัยที่ดูแลตัวเองดีๆ... มีความคิด มีความมั่นคง..." สายตาของมินนี่ไล่กวาดไปทั่วใบหน้าหล่อเหลาของอรรถ ตั้งแต่หน้าผาก ดวงตาคม จมูกโด่ง ลงมาถึงริมฝีปาก และลูกกระเดือกหนา "แบบ... รุ่นเดียวกับคุณอานี่แหละค่ะ สเปกมินนี่เลย"

อรรถหัวเราะแห้งๆ "แหม... ปากหวานนะเรา จะแกล้งชมคนแก่ให้ดีใจเล่นหรือไง อาน่ะ 45 แล้วนะ เป็นพ่อคนได้แล้ว"

"45 แล้วไงคะ" มินนี่สวนทันควัน น้ำเสียงจริงจังขึ้น "สมัยนี้ 45 คือกำลังแด๊ดดี้... เอ้ย กำลังดีเลยค่ะ ดูคุณอาสิ... หน้าตายังหล่อกว่าเดือนคณะมินนี่บางคนอีก หุ่นก็เฟิร์ม..."

มือซุกซนของมินนี่เอื้อมไปแตะที่หน้าท้องแกร่งของอรรถผ่านเนื้อผ้าเบาๆ สัมผัสได้ถึงลอนกล้ามเนื้อที่เกิดจากการเข้ายิมสม่ำเสมอ

"แน่นไปหมด..." เธอกระซิบเสียงพร่า

อรรถสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสนั้น ร่างกายร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที เขาควรจะปัดมือเธอออก แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามคำสั่งสมอง

"หนูมินนี่... เมาหรือเปล่าเนี่ย" เขาถามเสียงสั่นพร่าเล็กน้อย

"แก้วเดียวยังไม่เมาหรอกค่ะคุณอา..." มินนี่ขยับหน้าเข้าไปใกล้เขามากขึ้นอีก จนลมหายใจอุ่นๆ ที่เจือกลิ่นไวน์รดรินกัน "มินนี่แค่พูดความจริง... มินนี่ชอบคุณอาตั้งแต่เดินเข้าบ้านเมื่อกี๊แล้วค่ะ"

อรรถเบิกตากว้าง มองลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กสาวที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง

"หนูพูดเล่นหรือเปล่า... อาเป็นพ่อเพื่อนหนูนะ"

"แล้วมันผิดตรงไหนคะ" มินนี่ถามกลับอย่างท้าทาย "แอนนี่มันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย... เผลอๆ มันเชียร์ให้มินนี่มาดูแลคุณอาด้วยซ้ำ มันไม่อยากให้คุณอาเหงา แล้วมันก็ไม่อยากได้แม่เลี้ยงใจร้าย... แต่มันอยากได้เพื่อนมันเนี่ยแหละ มาดูแลพ่อมัน"

มินนี่เลื่อนมือจากหน้าท้องขึ้นมาวางบนแผงอกกว้าง ปลายนิ้วเขี่ยกระดุมเสื้อโปโลเม็ดบนของเขาเล่น

"คุณอาเหงามั้ยคะ อยู่บ้านคนเดียว... นอนคนเดียว..." เสียงของเธอหวานหยด จนอรรถรู้สึกเหมือนกำลังโดนสะกดจิต "ภรรยาคุณอาก็เสียไปตั้งนานแล้ว... คุณอาไม่อยากมีคนมาคอยเอาใจ... คอยนวดให้... หรือคอยกอดให้อุ่นบ้างเหรอคะ"

อรรถกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก ความโดดเดี่ยวที่เขาสะสมมานานหลายปีหลังจากภรรยาเสีย และการทุ่มเททำงานกับเลี้ยงลูกจนลืมหาความสุขใส่ตัว มันกำลังถูกปลุกเร้าด้วยคำเชิญชวนของปีศาจสาวแสนสวยที่อยู่ตรงหน้า

"มินนี่... อา..."

"อย่าปฏิเสธหัวใจตัวเองเลยค่ะ..." มินนี่ตัดบท เธอดันตัวลุกขึ้นเล็กน้อย แล้วขยับย้ายร่างตัวเองมานั่งคร่อมลงบนตักของอรรถอย่างรวดเร็ว!

"เฮ้ย! หนูมินนี่!" อรรถร้องเสียงหลง มือหนารีบจับเอวคอดของเธอไว้ตามสัญชาตญาณเพื่อกันตก แต่กลายเป็นการดึงเธอเข้ามาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม

ความนุ่มหยุ่นของสะโพกสาวบดเบียดลงกับเป้ากางเกงของเขาโดยตรง ปลุกมังกรหลับใหลให้ตื่นตัวขึ้นมาทันทีจนอรรถต้องกัดฟันแน่นด้วยความเสียวซ่านและความคับแน่น

"อุ๊ย...คุณอาตื่นแล้วนี่นา..." มินนี่ยิ้มกริ่ม ก้มมองตรงนั้นของเขาที่เริ่มนูนดันขึ้นมาชนก้นเธอ "ไหนบอกว่าแก่ไงคะ ไวไฟขนาดนี้...วัยรุ่นยังอายเลยมั้ง"

"ลุกออกไปก่อนมินนี่... มันไม่เหมาะ" อรรถพยายามพูดด้วยเสียงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด แต่สายตาเขากลับจ้องมองเนินอกอิ่มที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตาได้

"ไม่ลุกค่ะ..." มินนี่คล้องแขนรอบคอเขา โน้มหน้าลงไปจนจมูกชนกัน "คืนนี้มินนี่ไม่กลับบ้านแล้วมินนี่จะอยู่เป็นเพื่อนคุณอา... จะอยู่ดื่มไวน์... อยู่คุย... หรือจะทำอย่างอื่นที่มันสนุกกว่านั้นก็ได้"

เธอบดสะโพกถูไถไปกับท่อนเอ็นที่แข็งขึงของเขาช้าๆ เป็นวงกลม เน้นๆ ย้ำๆ จนอรรถครางฮึมในลำคอ

"มินนี่... ซี้ดดด... อย่าขยี้สิ"

"ทำไมคะ ไม่ชอบเหรอ" เธอถามเสียงอ้อน "ชอบรุ่นนี้ไม่ใช่เหรอคะ ชอบแบบเด็ดๆ ถึงใจ...นี่ไงคะ มินนี่จัดให้"

มินนี่ก้มลงกระซิบที่ข้างหูเขา ขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนอรรถขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"ลองดูมั้ยคะคุณอรรถ..." เธอเปลี่ยนคำเรียกชื่อเขาตรงๆ อย่างถือดี "ลองกินเด็กดูสักครั้ง... แล้วจะรู้ว่าเด็กสมัยนี้... มันแซ่บถึงใจขนาดไหน รับรองว่าคุณอาจะลืมความเหงาไปเลย"

สติเส้นสุดท้ายของอรรถขาดผึง ความยับยั้งชั่งใจถูกความปรารถนาและสเน่ห์อันร้อนแรงของมินนี่แผดเผาจนมอดไหม้ เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูน และเขาก็เป็นผู้ชายที่ห่างหายเรื่องอย่างว่ามานาน

แขนแกร่งที่โอบเอวเธออยู่กระชับแน่นขึ้น อรรถเงยหน้ามองสบตากับมินนี่ แววตาของ เสือเฒ่าเริ่มฉายแสงวาวโรจน์ออกมา

"หนูท้าอาเองนะมินนี่..." เสียงของเขาเปลี่ยนไป ทุ้มต่ำ แหบพร่า และเต็มไปด้วยอำนาจ "ถ้ายอมให้อาเริ่มแล้ว... อาไม่หยุดง่ายๆ นะ บอกไว้ก่อน"

มินนี่ยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ โน้มหน้าลงไปประกบจูบเขาอย่างดูดดื่ม ลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าไปทักทายลิ้นหนาอย่างช่ำชอง