มาเฟียร้าย พ่ายแค้น ( ตระกูลมัส 5 )

EP02.คนที่ถูกใจ @มหาวิทยาลัยเอบิแอล ตึก ตึก ร่างสูงหุ่นดีของชาร์ลเดินเข้าไปในห้องสอนด้วยท่าทางมาดนิ่ง ใบหน้าหล่อสไตล์อังกฤษดั้งเดิมผสมกับผมสีน้ำตาลเข้มทำให้ชาร์ลตกเป็นที่สนใจของเหล่าสาวๆมากมายได้ไม่ยากเลย ถ้าตอนนั้นเขาไม่เลือกที่จะสานสัมพันธ์กับคารีน่าเขาอาจจะไม่ได้รู้สึกพึงพอใจในตัวของเธอมากขนาดนี้ แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้สนใจเรื่องพรหมจรรย์แต่เขาเองก็ปฎิเสธไม่ได้ว่าตัวเองไม่ถูกใจที่เขาได้เป็นคนแรกของคารีน่า ด้วยเหตุนั้นบางครั้งเขาถึงได้รู้สึกแปลกๆกับเธออยู่บ้าง แต่ทว่าความสดใหม่ของเธอก็ไม่ได้ช่วยทำให้เสือร้ายอย่างเขาหยุดเจ้าชู้ได้อยู่ดี “ขอโทษที่เข้าห้องช้าค่ะ” ในระหว่างการสอน เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังเข้ามากระทบหูของเขาหลังจากที่คลาสเพิ่งเริ่มไปได้ไม่นาน ชาร์ลปรายตามองผู้หญิงคนนั้นไปจนสุดสายตา เขาตกอยู่ในภวังค์เพียงแค่ได้เห็นเธอหันมาสบตากับเขา หญิงสาวที่มีใบหน้าลูกครึ่งเอนอ่อนไปทางเอเชีย สามารถสะกดจิตให้เขานิ่งงันลงไปได้อย่างเหลือเชื่อ มันมักจะเป็นเรื่องปกติสำหรับชาร์ลอยู่แล้ว เขาชอบมองผู้หญิงสวยๆ แต่มีน้อยคนนักที่จะสามารถดึงดูดความส

EP04.มารีน่า? “จะไปไหน” เสียงเข้มเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังจะหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟา “ไปเข้าห้องน้ำค่ะ” คารีน่าหันมาตอบด้วยแววตาซื่อใส ชาร์ลที่ได้ยินดังนั้นก็ไม่รอช้าที่จะดึงร่างสมส่วนมาแนบชิดกับตัวเขาอีกครั้ง “ไม่ต้องไป ฉันยังอยากเอาต่อ” เขาตอบกลับเสียงเรียบก่อนจะลุกขึ้นยืน พร้อมกับรวบร่างบางมาไว้ในท่าเจ้าสาว คารีน่าที่โดนรวบตัวมาไว้แนบอกแกร่งก็ได้แต่ทำสีหน้าตื่นตกใจออกมา เธอไม่ได้ตกใจที่เขาจะต่ออีกรอบ แต่ตกใจที่เขาช้อนเธอขึ้นมาอุ้มแบบนี้ต่างหาก หลายครั้งแล้วที่เธอแอบใจเต่นไปกับการกระทำพวกนี้ของเขา ถึงแม้ว่าอีกคนจะไม่ได้คิดอะไรก็เถอะ พรึ่บ….. แขนแกร่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดค่อยๆวางร่างเล็กไว้บนเตียงกว้างอย่างเบามือก่อนจะจับคารีน่าพลิกตัวก้มลงอยู่ในท่าที่หันก้นมาหาเขา ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังกลีบกุหลาบงามที่ยังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสีขาวขุ่นที่ออกมาจากรูกระบอกปืนของเขาอยู่อย่างนั้น “แตกในแล้ว รอบนี้ไม่จำเป็นต้องใส่ถุง” สวบ! “เฮือก…..อื้ออ อึดอัด” ร่างบางบ่นงึมงัม ใบหน้าสวยซุกไปบนหมอนนุ่มเพื่อระบายความปั่นป่วนที่มี “อืมม เสียบสดม

EP06.เซอร์ไพรส์ “คุณเคทมาที่นี่ได้ยังไงครับ” ฟินิกซ์เอ่ยถามคนตรงหน้า สายตาหลุบลงต่ำมองกล่องเค้กที่อยู่ในมือของหญิงสาว “ฉันอยากมาเซอร์ไพร์สชาร์ลน่ะ ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกก่อน ว่าแต่ตอนนี้เขาอยู่ไหนเหรอ” คนตัวเล็กเอ่ยตอบสีหน้ายิ้มๆ ตามสไตล์ของเธอ “อยู่ด้านบนครับ เจ้านายกำลังทำงานอยู่ เดี๋ยวคุณรออยู่ตรงนี้แปปนึงนะครับ ผมขอไปเอาของให้นายก่อน” “อื้ม” คารีน่าพนักหน้าตอบกลับ เธอยืนรอฟินิกซ์อยู่ไม่นานนัก ลูกน้องคนสนิทของชาร์ลก็เดินกลับมาพร้อมกับเหล้าสีอำพันในมือ “ของชาร์ลเหรอ?” หญิงสาวร้องถาม “ครับ เดินตามผม” หลังจากบทสนทนาจบลง คารีน่าก็เดินตามลูกน้องคนสนิทของคนที่เธอรักไปเงียบๆ ก่อนที่เขาจะพาเธอเดินขึ้นมาถึงชั้นสาม ซึ่งเป็นชั้นห้องทำงานของชาร์ลโดยเฉพาะ คารีน่าเคยมาที่นี่สองสามครั้งเพราะชาร์ลพาเธอมา แต่เนื่องจากหญิงสาวไม่ชอบความเสียงดังและความวุ่นวายเธอเลยเลือกที่จะรอเขาอยู่ที่ห้องเป็นส่วนใหญ่ “ให้ผมช่วยจุดเทียนเลยไหมครับ” ฟินิกซ์วางขวดเหล้าลงบนโต๊ะบริเวณนั้นก่อนจะหันมาถามร่างบาง “โอเค รบกวนหน่อยนะ” คารีน่ายิ้มกว้างก่อนจะแกะกล่องเค้กที่ถูกริบบิ้นพันไว้อย่างสวยงามออกมา หญ

EP08.ความทรงจำสีเทา NC “แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะคะ ขอให้คุณมีความสุขในชีวิต :)” คารีน่าฝืนตัวเองให้ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ เธอจัดการจุดไฟลงบนเทียนอีกครั้งก่อนจะยกเค้กที่อีกคนเก็บมาขึ้นมาถือพร้อมกับหันมาหาชาร์ลที่เดินตามเธอออกมาจากห้องนอน ด้วยรอยยิ้มที่เธอพยายามยิ้มออกมา แม้มันจะดูฝืนไปหน่อย แต่นี่ก็ดีที่สุดแล้วเท่าที่คารีน่าสามารถทำได้ “ฟู่ว” ชาร์ลมองหน้าคนถือเค้กแวบนึงก่อนที่เขาจะกัมหน้าลงไปเป่าเค้กแบบเก้ๆกังๆ เพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ครั้งสุดท้ายที่เขาได้เป่าเค้กแบบนี้ก็คงจะเป็น…..ตอนที่แม่ของเขายังอยู่ “ขอบคุณนะ ฉันไม่ได้เป่าเค้กมานานมากเเล้ว” ชาร์ลเผลอพูดความในใจออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่มันก็แค่เพียงเสี้ยววิเท่านั้นที่เขาเผยสีหน้าแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนออกมา มันดูเป็นสีหน้าที่หม่นหมองอย่างไรชอบกล “ลองทานดูนะคะ ฉันทำแบบหวานน้อยให้คุณเลย” เธอเอ่ยตอบแบบรู้ใจ แม้ในใจจะยังรู้สึกชาอยู่เกินทน แต่ก็อยากให้เขาได้ลองชิมเค้กฝีมือของตัวเอง “อืม อร่อย กินด้วยกันสิ” เขาตอบกลับอย่างจริงใจก่อนจะตักเค้กเข้าปากแบบซ้ำๆ เพราะมันอร่อยจริงๆ มือหนาตักเค้กไปจ่อไว้ที่ริมฝีปากสีชมพู คารีน่

EP10.น่าสนใจ @มหาวิทยาลัยเอบิแอล 12.40 นาที “วันนี้เดี๋ยวผมมารับนะครับ” เสียงของฟินิกซ์ดังขึ้น ในขณะที่ร่างเล็กกำลังจะเตรียมตัวเปิดประตูลงจากรถ “แล้วชาร์ลล่ะ” เมื่อคืนเธอเองก็ไม่ได้ถามว่าวันนี้เขามีตารางงานไปไหนบ้าง “เจ้านายบอกว่ามีธุระสำคัญครับ ให้ผมเป็นคนมารับคุณแทน” ธุระสำคัญ…..คารีน่าทวนคำตอบนั้นในใจ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากกว่ากว่าการที่เธอต้องรีบไปเข้าเรียนแล้วในตอนนี้ “อื้ม งั้นฉันไปก่อนนะ” “ครับ” ตึก ตึก ร่างสูงเพรียวดูดีของคารีน่าเดินเข้ามาในตึกที่เธอจะเข้าเรียนในวันนี้ แต่ในระหว่างที่หญิงสาวกำลังเดินอยู่นั้น เสียงของนักศึกษาสาวสองคนที่กำลังเดินคุยกันอยู่ก็ดังเข้ามากระทบโสตประสาทของเธอเข้าซะก่อน “ได้ข่าวว่าวันนี้อาจารย์ชาร์ลออกไปกินข้าวกับมารีน่างั้นเหรอ” กึก…. เพียงแค่ได้ยินชื่อเขา คารีน่าก็หยุดเดินไปโดยอัตโนมัติ “ใช่ เห็นว่าคาบหน้าจะให้มารีน่าพรีเซ็นต์วิจัยให้เพื่อนดูเป็นตัวอย่างมั้ง แต่ฉันว่านะอาจารย์เขาดูเหมือนอยากจีบมารีน่ามากกว่า” คำพูดของสาวสองคนนั้นส่งผลให้มือบางของคารีน่ากำหมัดเข้าหากันแน่นอย่างไม่รูัตัว ความเจ็ปวดแล่นเข้ามาห