บทที่ 4

“นะแก...อีกแค่ไม่ถึงสิบนาที งานก็จะเริ่มแล้ว” เพียงดาวกุมมือของดรินทร์ไว้ สีหน้าแววตานั้นร้องขอความช่วยเหลือ ถึงขนาดที่ดรินทร์เกือบใจอ่อน ก่อนจะกัดฟันปฏิเสธออกไป 

“ไม่”

“ลิน...เพื่อนรัก เราขอร้อง” 

‘หัวเด็ดตีนขาดเราก็ไม่ยอมเป็นเจ้าสาวสวมรอยพี่ปุณณ์เด็ดขาด...ไม่มีทาง’ นี่คือประโยคที่ดรินทร์ควรจะตอบเพียงดาว แต่ทว่าสุดท้ายแล้วเธอกลับเลือกที่จะตอบอีกอย่าง 

“ก็ได้”

“จริงๆ นะ” เพียงดาวถามย้ำ เพราะกลัวตัวเองหูฟาดไป 

“อืม...เพราะถ้าไม่ใช่แกขอร้อง อย่าหวังว่าเราจะยอม” และอีกหนึ่งเหตุผลคือถ้าเจ้าบ่าวไม่ใช่ปุณณ์เธอก็คงไม่

ตอบตกลงเช่นกัน 

“ขอบใจมากนะลิน เรารักแกที่สุด” เพียงดาวดึงดรินทร์เข้ามา

กอด จากนั้นก็รีบลากเพื่อนรักไปแต่งหน้าแต่งตัว ซึ่งทันทีที่เธอปรากฎตัวขึ้น บรรดาช่างแต่งหน้าทำผมต่างเข้ามารุมล้อมชนิดที่ดรินทร์นั้นแทบหายใจไม่ออก

“พอดีเป๊ะเลยค่ะคุณน้อง” ช่างทำผมคนหนึ่งเอ่ยชมขึ้น เมื่อเห็นว่าดรินทร์นั้นสามารถใส่ชุดเจ้าสาวของดาวจรัสได้อย่างพอดิบพอดี เรียกได้ว่าโชคเข้าข้างสุดๆ

ระหว่างนั้นเพียงดาวก็รีบวิ่งไปหาปรียาที่ห้องพัก ก่อนจะขอเวลาคุยด้วยเป็นการส่วนตัว ซึ่งเธอก็เล่าความจริงทุกอย่างให้ปรียาฟังว่าตอนนี้ญาติเจ้าสาวต่างพากันหนีออกไปจากโรงแรมกันจนหมดแล้ว ซึ่งทันทีที่ได้รู้ปรียาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จะตามไปเอาเรื่องแต่ถูกเพียงดาวห้ามไว้

ก่อนที่เพียงดาวจะบอกถึงการแก้ไขปัญหาที่เธอนั้นคิดและเตรียมไว้แล้วให้ปรียาได้เลือกระหว่าง 

หนึ่ง...ยกเลิกงานแต่งงานไปเสีย โดยไม่จำเป็นต้องแจ้งรายละเอียดกับแขกถึงสาเหตุของการยกเลิกก็ได้ 

หรือสอง...หาคนมาสวมรอยเป็นเจ้าสาว เพื่อจัดงานให้ลุล่วงไปเสียก่อน

“ใครจะมาเป็นเจ้าสาวให้ปุณณ์ได้ตอนนี้ละกุ๊กไก่” ปรียาเอ่ยถามด้วยความกังวล

“กุ๊กไก่เตรียมไว้แล้วค่ะ”

“ใคร”

“ลินค่ะ เพื่อนสนิทกุ๊กไก่เอง ซึ่งคุณป้าก็น่าจะรู้จัก”

“แล้วหนูลินเขายอมเหรอกุ๊กไก่” แม้จะกังกลปนความกลัวกับเรื่องที่กำลังเกิดและต้องแก้ไขปัญหา แต่ทว่าแวบแรกทันทีปรียานั้นที่ได้ยินชื่อดรินทร์ก็ถึงกับยิ้มกว้างออกมา 

เพราะเธอนั้นเคยเจอกับดรินทร์เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เจอก็นึกเอ็นดูอยู่ไม่น้อย ยังเคยพูดกับเพียงดาวว่าถ้าได้ดรินทร์มาเป็นสะใภ้ก็คงดี แต่จู่ๆ ดรินทร์ก็หายหน้าหายตาไป ซึ่งได้ข่าวทีหลังจากเพียงดาวว่า ดรินทร์นั้นไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ

“ยอมค่ะ” 

“จริงๆ นะ” ปรียาถามย้ำ เพราะไม่คิดว่าดรินทร์จะยอมช่วย

“จริงค่ะ”

“ทำไมถึงยอม”

“เอ่อ...เพราะกุ๊กไก่บอกว่าคุณป้าเป็นโรคหัวใจ ถ้ารู้ว่าเจ้าสาวหายตัวไป คงอันตรายถึงชีวิต” เพียงดาวอ้อมๆ แอ้มๆ ตอบ ปรียาถึงกับถลึงตาใส่เธอที่จู่ๆ ก็มาแช่งกันแบบนี้ 

“กุ๊กไก่ขอโทษค่ะ แต่กุ๊กไก่ไม่ได้มีเจตนาแช่งคุณป้านะคะ พอดีว่าตอนนั้นไม่รู้จะอ้างเหตุผลอะไรให้ลินเขาใจอ่อนเพื่อช่วยมาเป็นเจ้าสาวให้พี่ปุณณ์ก็เท่านั้นเอง อีกอย่างเมื่อก่อนคุณป้าก็เคยพูดนี่ว่าอยากได้ลินเป็นสะใภ้ไม่ใช่เหรอคะ” เอ่ยจบเพียงดาวก็ส่งยิ้มแห้งๆ ให้ปรียา 

“ก็ใช่”

“ถ้าใช่ คุณป้าก็รีบพาพี่ปุณณ์ลงไปรับแขกที่หน้างานก่อนนะคะ ถ้าลินแต่งตัวเสร็จแล้วกุ๊กไก่จะรีบพาตามลงไป”

“เรื่องเจ้าสาวนะคงไม่มีปัญหา แต่ถ้าปุณณ์เห็นว่าเจ้าสาวไม่ใช่ดาวจรัสละให้ป้าทำไง”

“กุ๊กไก่เชื่อว่าคุณป้าจัดการต่อได้ค่ะ” เพียงดาวยิ้มหวานส่งมาให้ปรียา นั่นเพราะเรื่องปุณณ์คงอยู่เหนือการควบคุมของเธอเช่นกัน

“โอเคๆ แล้วป้าจะจัดการต่อเอง” ปรียาเอ่ยรับ ไหนๆ เรื่องมันก็เดินมาถึงขั้นนี้แล้วก็คงได้แต่ปล่อยให้ดำเนินไปจนจบ ปรียาก็เข้าไปคุยกับปุณณ์ก่อนที่จะชวนกันลงไปรับแขกก่อน โดยให้เหตุผลว่าเจ้าสาวยังแต่งตัวไม่เสร็จ

ส่วนเพียงดาวก็รีบวิ่งลงไปยังห้องจัดเลี้ยงเช่นกัน เพื่อสั่งให้ทีมออแกไนซ์เก็บภาพพรีเวดดิ้งของปุณณ์กับดาวจรัสที่วางอยู่รอบๆ งานออกไป เปลี่ยนชื่อเจ้าสาวบนเวทีและตรงแบคดรอปถ่ายรูป ยังดีที่ทางโรงแรมพอจะมีอุปกรณ์สำรอง ไม่อย่างนั้นงานคงเข้ามากกว่านี้

และเมื่อจัดการทุกอย่างที่ห้องจัดเลี้ยงเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเพียงดาวก็ทำอย่างรวดเร็วปานจรวด แม่งานคนสำคัญอย่างเธอก็รีบขึ้นมาหาดรินทร์ที่ห้องแต่งตัว ซึ่งทันทีที่เปิดประตูเข้าไปแล้วเห็นเพื่อนรักในชุดเจ้าสาวก็ถึงกับตาค้าง ตะลึงในความสวย

“แกสวยมากเลยลิน”

“จริงเหรอ” ดรินทร์เอ่ยถามด้วยความประหม่า เพราะก่อนหน้านี้ก็ยืนมองตัวเองที่สวมชุดเจ้าสาวอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ ไม่คิดจริงๆ ว่าตัวเธอจะตัดสินใจทำอะไรแบบนี้

“เออนะสิ สวยสุดๆ ไปเลย ถ้าพี่ปุณณ์เห็นต้องตะลึงตาค้างแน่ๆ” 

“แน่ละเพราะเราไม่ใช่เจ้าสาวที่พี่เขาต้องแต่งงานด้วยนี่นา”

“อย่าคิดอะไรแบบนั้นสิ พร้อมยังเพื่อน”

“อื้อ...พร้อม”

“งั้นไปกัน” เอ่ยจบเพียงดาวก็เข้าไปคล้องแขนดรินทร์ไว้ จากนั้นก็พาเจ้าสาวสวมรอยที่วันนี้ผิดคิวไปมากลงไปยังห้องจัดเลี้ยง ที่ถูกตกแต่งประดับประดาด้วยดอกไม้นานาชนิด สวยงามสมกับงานแต่งงานสุดโรแมนติก 

ทันทีที่เจ้าสาวของงานปรากฎตัว ดรินทร์ก็สามารถดึงดูดสายตาของแขกเหรื่อที่ยังคงอยู่ในงานได้เป็นอย่างดี ซึ่งส่วนใหญ่คือญาติฝั่งเจ้าบ่าวแทบทั้งนั้น และเพราะส่วนใหญ่ไม่เคยมีใครได้เห็นเจ้าสาวตัวจริงมาก่อน พวกเขาจึงไม่สงสัยว่าเจ้าสาวที่เห็นตอนนี้ใช่ตัวจริงหรือไม่ จะมียกเว้นก็เพียงแค่เจ้าบ่าวของงานอย่าง...ปุณณ์