Short
หลังจากสั่งโกศสี่สิบล้าน ฉันก็ถูกด่าว่าเป็นเมียน้อย

หลังจากสั่งโกศสี่สิบล้าน ฉันก็ถูกด่าว่าเป็นเมียน้อย

By:  อาเจียงCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10Chapters
3.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จู่ ๆ ในงานศพของญาติก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญบุกเข้ามา ผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าสุดบอกว่าเป็นแฟนของสามีฉัน จะจัดการฉันที่เป็นเมียน้อยด้วยตัวเอง เพราะเห็นแก่งานศพของครอบครัว ฉันจึงไม่อยากคิดเล็กคิดน้อย ได้แต่โน้มน้าวเธอให้รองานศพจบก่อนแล้วค่อยว่ากัน ใครจะไปรู้ล่ะว่าจู่ ๆ เธอจะหาเรื่อง สั่งให้ทุกคนตัดชุดบนตัวของฉันหมด ญาติที่อยู่รอบ ๆ ตัวต่างเมินเฉย ได้แต่จ้องภาพนี้ด้วยสายตาเยือกเย็น ฉันปรบมือและลุกขึ้นยืน ชี้แนะให้เธอไปยืนข้างโกศใส่กระดูก “โกศใส่กระดูกของแม่ใบนี้ก็เป็นใบที่แฟนเธอซื้อให้ เสียเงินไปตั้งห้าสิบล้านบาทแนะ!” เมียน้อยโกรธจนตัวสั่นอย่างที่เธอคิดไว้ จากนั้นก็กรีดร้องและเขวี้ยงโกศใส่กระดูกจนแตกกระจาย “พวกแกมันสารเลวหน้าไม่อาย ตายแล้วก็อย่าหวังว่าจะได้เงินของแฟนฉันสักแดงเดียว!” เธอไม่รู้ว่าคำว่า ‘แม่’ ที่ฉันพูดออกมาหมายถึงแม่ของสามี นั้นก็คือแม่สามีของฉัน ที่เธอกำลังอาละวาดอยู่คืองานศพแม่สามี และที่ทำลายไปก็คือโกศใส่กระดูกของแม่สามี

View More

Chapter 1

บทที่ 1

「……っ、はぁ……ぁっ……!」

 全身を引き裂かれるような痛みに、藤倉佳苗は汗で濡れたシーツを握り締めた。

 眩しい手術灯。鼻を刺す消毒液の匂い。何度も響く機械音。

 苦しい。

 息ができない。

「もう少しです! 頑張ってください!」

 医師の声が遠い。

 お腹の奥が裂けるように熱い。

 それでも佳苗は必死に意識を繋いだ。

(赤ちゃん……)

 やっと会える。

 悟との子供。

 愛する夫との、大切な命。

 その一心だけで耐えていた。

 けれど次の瞬間、医師たちの声色が変わった。

「血圧低下!」

「出血が止まりません!」

「急げ!」

 視界がぐらりと揺れる。

 寒い。

 急激に体温が奪われていく。

「佳苗さん! しっかりしてください!」

 誰かが叫んでいる。

 でも、もう指一本動かせなかった。

(やだ……)

(まだ、赤ちゃんを抱いてない……)

 涙が滲む。

 そのときだった。

 病室の外から、聞き慣れた声がした。

「……本当に、佳苗は助からないのか?」

 悟だ。

 夫の声。

 だがその声に、佳苗を心配する色はなかった。

 ぞくり、と背筋が冷える。

「仕方ないじゃない。もともと体弱かったし」

 続いて聞こえたのは、妹――坂井恵の声。

 どうして恵がここに……?

 ぼんやりした頭で考えた瞬間、二人の会話が耳に飛び込んできた。

「でも、これでやっと私たち本当の家族になれるのね」

「……ああ」

 悟が安堵したように笑う。

「正直、あいつには感謝してるよ。代理母としては完璧だった」

 ――だいりぼ?

 意味が分からなかった。

 佳苗の思考は止まる。

「お姉ちゃんって昔から私に逆らえないもんねぇ。妊活頑張ろうって言ったら、あんなに嬉しそうにして」

 恵がくすくす笑った。

「不妊の私の代わりに産んでくれるなんて、本当に便利なお姉ちゃん」

 ……なに、を。

 言っているの。

 耳鳴りがする。

 視界が滲む。

「まあ、死んじゃったのは想定外だけど。でももう役目は終わったし」

「だな。子供さえ無事なら問題ない」

 悟の声は、驚くほど冷たかった。

「佳苗も、自分の子を俺たちに育ててもらえるなら本望だろ」

 二人が笑う。

 楽しそうに。

 幸せそうに。

 その笑い声が、佳苗の心をぐちゃぐちゃに引き裂いた。

(……うそ)

(そんな……)

(私は……)

 愛されていたんじゃなかったの?

 赤ちゃんを望んでいたのは、二人で幸せになるためじゃなかったの?

 全部。

 全部嘘だったの?

 喉が震える。

 声を出したいのに、息すらうまく吸えない。

 涙だけが頬を伝った。

(じゃあ私は……)

(何のために……)

 命を懸けたの?

 その瞬間、機械音が鋭く鳴り響いた。

「心停止!」

「除細動準備!」

「佳苗さん!!」

 誰かが叫ぶ。

 けれど佳苗の意識は、ゆっくりと暗闇へ沈んでいく。

 最後に見えたのは、真っ白な天井だった。

 悔しい。

 悔しい。

 悔しい。

 もし、もう一度やり直せるなら――。

◇◆◇

「――佳苗? 聞いてる?」

 不意に耳元で声がした。

 佳苗ははっと目を開けた。

「え……?」

 見慣れたリビング。

 昼下がりの光。

 テーブルの上に置かれたマグカップ。

 そして目の前には、困ったように笑う夫――藤倉悟がいた。

「ぼーっとしてどうした?」

「……さ、とる?」

 佳苗は震える声で呟く。

 悟は怪訝そうに眉を寄せた。

「何その顔。疲れてるなら今日は休めば?」

 優しい声音。

 けれど、その笑顔を見た瞬間。

 佳苗の全身にぞわりと鳥肌が立った。

「っ……!」

 反射的に身体を引く。

 ガタン、と椅子が鳴った。

「佳苗?」

 悟が手を伸ばしてくる。

 その瞬間。

 病室で聞いた言葉が脳内に蘇った。

『代理母としては完璧だった』

『役目は終わったし』

「いやっ……!」

 佳苗は悲鳴のような声を上げた。

 荒く息を吐きながら、自分の腹部に触れる。

 平らだった。

 妊娠していない。

 出産も、していない。

 スマホを掴み、震える手で日付を見る。

「……っ」

 一年前。

 妊娠する前の日付だった。

 佳苗の呼吸が止まる。

(戻ってる……?)

(私……死んだはずじゃ……)

 混乱する佳苗を見て、悟は眉をひそめた。

「本当にどうしたんだよ」

 その声すら恐ろしい。

 佳苗は唇を噛み締めた。

 もう騙されない。

 もう利用されない。

 この男の子供なんて、絶対に産まない。

 そのときだった。

 ピロン、と悟のスマホが鳴る。

 画面を見た悟の口元が、わずかに緩んだ。

 佳苗は見逃さなかった。

 表示されていた名前を。

『恵』

 心臓が凍りつく。

 やはり。

 二人はもう――。

「……誰から?」

 震える声で尋ねると、悟は一瞬だけ目を逸らした。

「ああ、仕事関係」

 嘘だ。

 佳苗には分かった。

 前世では気づけなかった。

 けれど今なら分かる。

 この男は、ずっと自分を騙していたのだ。

 佳苗はゆっくり拳を握り締めた。

(逃げなきゃ)

(今度こそ――)

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
10 Chapters
บทที่ 1
ฉันกับสามีกลายเป็นคนแปลกหน้าและแยกกันอยู่มาหลายปีแล้ว คิดไม่ถึงว่าสายจากบ้านของเขาจะโทรเข้ามาหาฉัน“เสี่ยวหลาน แม่สามีของเธอเสียแล้ว เราติดต่ออาเจิ้งไม่ได้เลย เธอรีบกลับมาจัดการงานศพเถอะ!”พอได้ยินว่าแม่สามีเสียแล้ว ในใจของฉันเต้นตึกตักไม่ใช่เพราะเสียใจหรอก แต่เพราะเส้นหัวใจที่ตึงเปรียะฝืนต่อไปไม่ไหวแล้ว ขาดสะบันทันทีประมาณสามปีก่อน ฉินเจิ้งกับฉันแยกกันอยู่แล้วตั้งแต่แยกกันอยู่ เขาก็หายตัวไปราวกับระเหิดหายไปจากโลก เขาไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงเชิงธุรกิจแต่ไปอยู่ในผับบาร์ทั้งวัน กลับไม่ตอบข้อความของฉันและไม่รับสายของฉัน ฉันขมวดคิ้วแน่น ฉินเจิ้งทำตัวเหลวไหลมากไปทุกที แม่ของตัวเองประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแท้ ๆ แต่กลับหาตัวเขาไม่เจอฉันจ้องมองการโทรด้วยเสียงนั้นกว่าครึ่งค่อนวัน สุดท้ายก็ต้องยอมยกเลิกการประชุมในสัปดาห์หน้าและรีบตรงกลับบ้านเกิดทันทีผู้ช่วยไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบเรียกบอร์ดี้การฺดสิบคนตามฉันออกไประหว่างทาง สายของฉินเจิ้งก็ยังคงโทรไม่ติด ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรนักหนาฉันจึงเปิดไทม์ไลน์ พบว่ามีการอัพเดตเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เป็นภาพอวดรถสปอร์ตที่เขาเพิ่งซื้อมาใหม่ญาติต่างบอกฉั
Read more
บทที่ 2
ฉันถอนหายใจและปิดเครื่องคงเป็นคนน่าสงสารที่เจ็บปวดจากความรักอีกแล้วสินะ ถ้าถึงตอนนั้นมีส่วนไหนที่ฉันพอช่วยได้ฉันก็จะช่วยฉินเจิ้งยังคงไม่ตอบข้อความและไม่โทรกลับหาฉันแม่สามีถูกเผาแล้ว สุดท้ายฉันก็ต้องเป็นฝ่ายส่งข้อความหาฉินเจิ้ง “ฉันจะรอคุณอีกครึ่งวัน ถ้าคืนนี้คุณยังไม่มาอีกฉันจะฝังแล้ว”ถึงยังไงก็เป็นบ้านเก่า เก็บคนตายไว้ในบ้านนาน ๆ ก็คงไม่ดีต่อฮวงจุ้ยบรรดาญาติๆ ของฉินเจิ้งพากันจับกลุ่มเล็ก ๆ เล่นไพ่นกกระจอก โดยมีเปลือกเมล็ดแตงโมกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น ฉันตั้งใจนั่งให้ไกลจากพวกเขา เมื่อเห็นพวกเขาทำเป็นมองไม่เห็นและไม่คิดจะมาหาเรื่องฉัน ฉันจึงให้บอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าประตูสลับกันไปกินข้าวกลิ่นควันบุหรี่ที่ตลบอบอวลอยู่ในห้องทำให้ฉันปวดหัวมากฉันขมวดคิ้วแน่น ขณะกำลังจะออกไปสูดอากาศข้างนอก ก็ได้ยินเสียงโวยวายตรงเข้าหน้าประตูดังใกล้เข้ามาทุกทีทันทีที่เปิดประตู ฉันก็ชนกับเฉิงเหยียนชิงอย่างจังด้านหลังของเธอมีคนติดตามเจ็ดถึงแปดคน มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งถือไม้กระบอง เห็นได้ชัดว่ามีท่าทีจะหาเรื่องฉันตกใจเล็กน้อย “เฉิงเหยียนชิง? เธอมาทำอะไรที่นี่?”เฉิง
Read more
บทที่ 3
“หาเงินจากคนตาย เธอไม่อายบ้างหรือไง? พวกเธอมันเจ้าเล่ห์กันทั้งบ้าน ถึงตายก็อย่าหวังว่าจะได้เงินของแฟนฉันสักแดงเดียว!”พูดจบ เฉิงเหยียนชิงก็สั่งให้ทุกคนทำลายข้าวของภายในห้องจนพังยับเยินฉันเพิ่งเห็นว่าคนกลุ่มใหญ่ที่เฉิงเหยียนชิงพาเข้ามาซึ่งมีจำนวนอย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบคน ทุกคนต่างถือไม้พลองอยู่ในมือเวลานี้รูปภาพของผู้เสียชีวิตที่แขวนอยู่บนผนังได้ถูกฟาดลงกับพื้น เศษกระจกแตกกระจายเต็มพื้นแจกันกระเบื้องมูลค่าหลายแสนที่ฉันเพิ่งซื้อมาตกแต่งบ้านเก่าล้มลงมาเป็นแถบ ๆ เศษกระเบื้องที่กระเด็นมาบาดขาของฉันจนเป็นแผลที่แรกฉันจะตะโกนห้าม แต่พอเห็นกล้องวงจรปิดแบบจับภาพเคลื่อนไหวได้ที่ติดตั้งใหม่บนผนัง ก็หยุดคำพูดเอาไว้“เฉิงเหยียนชิง มูลค่าข้าวของที่เธอทำลายเกินห้าล้านแล้วนะ ถ้าเธอชดใช้ไหว ก็ทำลายไปเถอะ”เฉิงเหยียนชิงคิดว่าฉันกำลังดูถูกเธอ จู่ ๆ จึงเดินเข้ามาตบหน้าฉันอย่างกับคนบ้า“เธอจะทำใหญ่อะไร! ทำใหญ่อะไร! เงินที่เธอใช้มันเป็นเงินของแฟนฉัน! ฉันจะทำลาย! เธอจะทำไม!”เฉิงเหยียนชิงจิกหัวของฉันแล้วลากไปตามพื้น ทำให้กระโปรงผ้าไหมของฉันถูกเศษกระเบื้องกรีดขาด เสียงขาดของผ้าดังบาดลึกเข้ามาในห
Read more
บทที่ 4
โกศใส่กระดูกกระแทกพื้นแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน โมราและหยกที่ฝังอยู่บนตัวโกศกลิ้งไปบนพื้น ขี้เถ้าฟุ้งกระจายเต็มห้อง ทุกคนรีบปิดจมูกและปากทันทีบรรดาญาติที่กำลังทะเลาะกันอยู่ก็ต้องหยุดชะงัก เหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าถ้าอยู่ที่นี่ต่อต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ ๆ จึงพากันหนีไปคนละทิศคนละทางมีแค่เฉิงเหยียนชิงที่ยังคงด่ากราดเสียงดัง“นังเจ้าเล่ห์ ฉันขอสาปเธอให้ไม่ได้ตายดีเหมือนกับแม่ของเธอ! ตายเหมือนผีไม่มีศาล!”“ใครไม่ได้ตายดี?”ในขณะที่เฉิงเหยียนชิงกำลังด่าติดลมบน ฉินเจิ้งก็เข้ามาฉินเจิ้งเดินขมวดคิ้วเข้ามาในห้อง ท่าทางของเขาดูหงุดหงิดราวกับถูกบังคับให้มา“เฉินหลาน คุณคงไม่ได้จงใจแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อเจอผมหรอกนะ แม่ยายของผมเสียไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ?”ยังไม่ทันสิ้นสุดเสียง น้ำเสียงหวานหยดย้อยของเฉิงเหยียนชิงก็ดังขึ้นเธอปัดฝุ่นบนมือ แล้วตรงเข้าไปควงแขนของฉินเจิ้ง ก่อนจะซุกหน้าลงบนชุดสูทของเขา“ประธานฉิน ทำไมคุณเพิ่งมาคะ ฉันถูกนังบ้านนอกคนนี้รังแกจะแย่อยู่แล้ว!”เมื่อได้ยินคำว่านังบ้านนอก ฉินเจิ้งก็ขมวดคิ้วมุ่น จากนั้นก็มองมาทางฉันเมื่อเห็นฉินเจิ้งไม่สนใจฉัน เฉิงเหยียนชิ
Read more
บทที่ 5
เมื่อฉินเจิ้งได้ยินก็หยุดชะงักทันที เพียงแวบเดียวที่เห็นภาพนั้นเขาก็เริ่มตัวสั่นเทิ้มเขาเอื้อมมือไปเก็บรูปภาพคนตายที่กระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อเมื่อเห็นคนที่อยู่บนภาพนั้นเป็นแม่แท้ ๆ ของเขา ฉินเจิ้งก็แทบยืนไม่ไหว“คุณว่ายังไงนะ?”“ทำไมถึงเป็นแม่ของผม...ทำไมจู่ ๆ ....แม่ของผมเกิดเรื่องทำไมถึงไม่มีใครบอกผม?”ฉินเจิ้งรับความกระทบกระเทือนไม่ได้ กอดรูปภาพและทรุดลงนั่งร้องไห้บนพื้น เศษกระจกที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ ได้เจาะทะลุชุดสูทราคาแพงของเขาเข้าไปบาดผิวหนังของเขาจนเลือดซึมแต่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึก ยังคงกอดรูปภาพนั้นไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างก็พยายามกดโทรหาแม่ของตัวเองอย่างไม่ลดละ“หมายเลขที่ท่านเรียก ยังไม่เปิดใช้บริการ...”“หมายเลขที่ท่านเรียก ยังไม่เปิดใช้บริการ...”ฉันล้วงหยิบใบอนุญาตเผาศพออกมาโยนใส่หน้าของเขา มองเขาและพูดอย่างชัด ๆ ว่า “แม่ตกจากบันไดเมื่อสามวันก่อน หมอช่วยไว้ไม่ได้”“ญาติของคุณติดต่อคุณไม่ได้ จึงโทรมาหาฉัน ให้ฉันมาจัดการงานศพให้ครอบครัวของคุณแทนคุณ”เฉิงเหยียนชิงตื่นตระหนก รีบเข้าไปคว้ามือของฉินเจิ้งเตรียมกลับ แต่กลับถูกฉินเจิ้งสะบัดทิ้งฉินเจิ้งตะ
Read more
บทที่ 6
ความรักของฉันและฉินเจิ้งเริ่มต้นเมื่อสามปีก่อน และจบลงตั้งแต่สามปีก่อนตอนที่ฉันเพิ่งรู้จักเขา ธุรกิจของฉินเจิ้งที่เพิ่งสร้างขึ้นล้มเหลว เขาจึงมักจะไปดื่มเหล้าจนเมาอยู่ในบาร์ทุกวันซึ่งในตอนที่เดินผ่านบาร์นั้น ฉินเจิ้งได้เข้ามาช่วยฉันที่กำลังถูกคนลวนลามอยู่ข้างทาง เขายืนกอดอกอยู่หน้าฉัน“ถ้าแตะต้องเธอ ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ”ฉันที่ยังเด็กนั้นไร้เดียงสามาก ไร้เดียงสาจนตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบเป็นเวลาสามปี ฉินเจิ้งเริ่มต้นธุรกิจใหม่อีกครั้งด้วยกำลังใจของฉัน จนมีฉินกรุ๊ปที่มีชื่อเสียงโด่งดังอยู่ในตอนนี้แต่เพราะฉันปฏิเสธการแต่งงานแบบคลุมถุงชนแล้วไปแต่งงานกับฉินเจิ้ง จนโดนพ่อแม่ไล่ออกจากบ้านในตอนนั้นเขาไม่เพียงแต่ไม่ทิ้งฉันที่เป็นลูกคนรวยตกยาก กลับยังจะดีกับฉันมากกว่าเดิมเมื่อไหร่ที่บริษัทรับพนักงานหญิงคนใหม่เข้ามา เขามักจะดึงฉันเข้าไปในอ้อมกอดและยื่นมือถือให้ฉันตรวจสอบเสมอ “ที่รัก คุณดูสิ ผมไม่ได้นอกใจนะ!”และทุกครั้งที่ฉันพยักหน้า เขาก็มักจะจุ๊บหน้าผากของฉัน“ขอบคุณที่รักที่เชื่อใจผม”ผู้ชายแบบนี้ เมื่อก่อนฉันยินดีอยู่กับเขาไปตลอดชีวิตแต่เรื่องมันเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหนน
Read more
บทที่ 7
ทันใดนั้นในกลุ่มคนก็เกิดการจลาจลขึ้น หลังจากที่ผู้ชายเหล่านั้นเห็นหน้าของฉันชัด รอยยิ้มมุ่งร้ายก็ปรากฏขึ้นมาทันที“ในที่สุดก็หาพวกเธอเจอซะที เหล่าเพื่อนเจ้าสาวที่น่ารัก” คนเหล่านั้นเข้ามาประคองฉันลุกขึ้น ส่วนคนที่เหลือได้ตรงเข้าไปในเต็นท์ไม่นานพวกเขาก็พบว่าเพื่อนเจ้าสาวที่เคยอยู่ในเต็นท์เวลานี้ได้หายตัวไปแล้วฉันถูกตบอย่างแรงเพราะฉันหลบไม่ทัน จึงถูกตบจนกลิ้งไปบนพื้น ทำให้มือพลาดไปโดนตะปูที่คลึงเต็นท์อยู่ด้านข้าง เลือดสดไหลซึมผู้ชายเหล่านั้นไม่คิดจะปล่อยฉันไป ทั้งยังใช้รองเท้าสกปรกเหยียบบนตัวของฉัน“บอกมา เพื่อนเจ้าสาวเหล่านั้นไปไหน!”ฉันส่ายหน้าถ้าฉันตามพวกเธอกลับมาทรมานกันฉันเพียงเพราะพวกเธอไม่ชอบฉัน มันก็ไม่มีประโยชน์เมื่อพวกผู้ชายเห็นว่าฉันกัดริมฝีปากแน่นไม่ยอมตอบ รอยยิ้มเยือกเย็นก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนหน้า“ได้ ในเมื่อพวกเธอหนีไปแล้ว งั้นพวกเราคงต้องจัดการเพื่อนเจ้าสาวเธอแค่คนเดียว เธอเตรียมรับมือไว้ให้ดี ๆ ล่ะ!”ฉันก็ถูกลากไปกลางสนามพวกผู้ชายอ่านกติกาของเกมอย่างชอบอกชอบใจภายในสิบนาที ใครก็ตามที่สามารถรวบรวมชิ้นส่วนเสื้อผ้าบนตัวของฉันได้มากที่สุด คนนั้นก็จะได้สิท
Read more
บทที่ 8
เมื่อเขาเห็นสภาพของฉัน เขาถึงกับชะงักอย่างไม่อยากเชื่อสายตาฉันปิดหน้าตามสัญชาตญาณทันทีดูเหมือนว่าฉันไม่มีหน้าพบฉินเจิ้งแล้วฉินเจิ้งตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะวิ่งเข้ามาคลุมเสื้อบนตัวของฉัน“ฉินเจิ้ง คุณรู้ใช่ไหมว่าหมู่บ้านของคุณมีประเพณีหยอกเพื่อนเจ้าสาวมาตลอด?”ฉันยิ้มอย่างขมขื่นในอ้อมกอดของฉินเจิ้ง และถามเขาฉินเจิ้งไหล่ตก ก่อนจะขยับตัวไปด้านหลังด้วยจิตใต้สำนึก เพื่อรักษาระยะห่างกับฉัน“หลานหลาน คุณฉลาดขนาดนั้น ผมนึกว่าคุณน่าจะหนีเอาตัวรอดได้”ฉินเจิ้งเม้มปาก น้ำเสียงของเขาราบเรียบไร้ความรู้สึกฉันเรียกผู้ช่วยมาแล้ว ฉินเจิ้งช่วยอุ้มฉันขึ้นรถผู้ช่วยมองฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง “พี่หลานหลาน พวกเราไปลงบันทึกประจำวันกันเถอะ จะให้คนพวกนี้รังแกไม่ได้!”ฉินเจิ้งตัดบทผู้ช่วย แล้วมองฉันด้วยสายตาที่สับสน“หลานหลาน ถ้าคุณไปแจ้งความตอนนี้ ผมจะติดรากแหไปด้วยนะ”“ถ้าผมติดรากแห แม่ผมต้องแชร์ภาพหลุดของคุณลงโซเชียลแน่ คุณคิดว่ายังจะมีใครอยากได้คุณอีกไหม?”ฉันตะลึงงัน แล้วหันไปมองฉินเจิ้งน้ำเสียงของฉินเจิ้งอ่อนลงแล้ว ดูพยายามปลอบใจฉัน“หลานหลาน ผมไม่รังเกียจคุณหรอก เรื่องในวันนี้เราจะคิดซะว
Read more
บทที่ 9
ฉันมองสายลมพัดซู่ ๆ อยู่นอกหน้าต่างแล้วยิ้มอย่างเยือกเย็นในใจสิ่งของมูลค่าสี่สิบล้านถูกทำลายจนยับเยิน จะคืนก็คืนไม่ได้ งั้นถือว่าเป็นกรรมที่ฉินเจิ้งและแม่สามีต้องชดใช้ละกันต่อไปถึงตาฉินเจิ้งกับเดรัจฉานคนนั้นแล้วทุกคนในหมู่บ้านต้องชดใช้ จะไม่มีใครหนีพ้นไปได้แม้แต่คนเดียวฉันส่งคลิปทั้งหมดในกล้องวงจรปิดครั้งนี้ รวมถึงผลการประเมินความพิการออกไปแม้ว่าการปรากฏตัวของเฉิงเหยียนชิงจะเหนือความคาดหมายของฉันจริง แต่การเดินทางไปบ้านเกิดของฉินเจิ้งเที่ยวนี้เป็นแผนการที่ฉันวางเอาไว้แต่แรกแล้วเนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดเรื่องในงานแต่งครั้งที่แล้วในหมู่บ้านไม่มีกล้องวงจรปิด ฉันจึงไม่สามารถหาหลักฐานมาพิสูจน์ได้ว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องบ้างการกลับบ้านครั้งนี้ อย่างแรกเพื่อมาเอามือถือของแม่สามี สองคือเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน ฉันตัดสินใจเอาตัวเข้าแลก สร้างสถานการณ์ให้พวกเขาทำผิดซ้ำอีกครั้งแต่ครั้งนี้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ถูกกล้องวงจรปิดความละเอียดสูงบันทึกไว้หมดแล้วฉันคิดไม่ถึงว่าจะได้คนโง่อย่างเฉิงเหยียนชิงมาด้วยอีกคนฉันสงสัยจริง ๆ ว่าฉินเจิ้งชอบเธอได้ยังไงได้แต่พูดว่าว่าฉินเ
Read more
บทที่ 10
ได้ยินว่าเฉิงเหยียนชิงร้องไห้อาละวาดอยู่ในโรงพยาบาล เธอกำลังคืนดำรงธรรมแทนสวรรค์ ลงโทษชู้ เธอไม่ผิดตำรวจทนฟังเสียงโวยวายของเธอไม่ไหว จึงพูดว่า “คุณจะเอะอะทำไม? ก็คุณเองไม่ใช่เหรอที่เป็นเมียน้อย?”เฉิงเหยียนชิงตะลึงงัน สายตาแปรปรวน ก่อนจะพึมพำว่า “คนที่ไม่ถูกรักต่างหากที่เป็นเมียน้อย คนที่ไม่ถูกรักต่างหากที่เป็นเมียน้อย!”หมอนั่งสอดรู้อยู่ข้าง ๆ “ถ้าเขารักคุณยังจะเรียกร้องค่าเสียหายสี่สิบล้านเหรอ ผู้ชายเฮงซวย!”ในที่สุดเฉิงเหยียนชิงก็สงบลง แต่สายตายังคงเต็มไปด้วยความอ้างว้าง“ไม่ใช่นะ เห็น ๆ อยู่ว่าคนที่ไม่ถูกรักคือผู้หญิงคนนั้น.....”คลิปท่อนนี้ได้ถูกตัดต่อเป็นคลิปที่โหดร้ายทารุณแชร์อยู่บนโลกโซเชียล หลังจากที่ครอบครัวของเฉิงเหยียนชิงเห็นคลิปนั้นก็โพสต์ตัดสัมพันธ์กับเธอทันที และออกเงินให้แม้แต่แดงเดียวฉินเจิ้งใช้มาตรการหลบเลี่ยง ไม่มาร่วมพิจารณาคดีของศาล ได้แต่เก็บตัวทำงานอยู่ในบริษัททั้งวันทั้งคืนเพราะติดต่อฉันไม่ได้ เขาจึงใช้เพจออฟฟิเชียลเป็นไทม์ไลน์“หลานหลาน วันนี้ผมทำงานสิบสี่ชั่วโมงอีกแล้ว! ชมผมเร็วเข้า!”“หลานหลาน ผลประกอบการของบริษัทในเดือนนี้เพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status