LOGINShare
บทที่ 37
Latest chapter
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 108
"งั้นวันหลังฉันเปลี่ยนวิธีแสดงความรักใหม่ดีไหม แบบนี้ได้ไหมล่ะ?"เขาพูดไปพลางขยับตัวเข้ามาแนบชิดกับฉันไปพลางฉันรีบผลักเขาออกทันทีแล้วเอ่ยปาก "นายช่วยทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อยได้ไหม?"กู้อี้หานชะงักไปในทันใด เขาจ้องมองฉันด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่งพลางถามว่า "ทำตัวเป็นผู้ใหญ่เหรอ? แบบพี่เหยียนโจวอย่างนั้นน่ะสิ?"ฉันอึ้งไปครู่หนึ่ง เกือบจะตามไม่ทันว่าเขาหมายถึงคุณเสิ่น"นายกำลังพูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย?" ฉันขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับเขา จึงหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างรถกู้อี้หานเอ่ยต่อ "เมื่อกี้ที่คุณย่าเสิ่นพูดไปน่ะ แค่หยอกเธอเล่นเฉย ๆ นะ อย่าเก็บเอาไปคิดจริงจังล่ะ! พี่เหยียนโจวปีนี้อายุก็สามสิบกว่าแล้ว จนป่านนี้ยังไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านเลยสักคน พวกเรายังแอบสงสัยกันอยู่เลยว่า เผลอ ๆ เขาอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยซ้ำ เอาเป็นว่า เธออย่าไปสนใจเขาเลยนะ พวกเธอสองคนไม่เหมาะสมกันหรอก"ฉันยกมือนวดขมับที่เริ่มปวดตุบ ๆ พลางพูดว่า "กู้อี้หาน นายช่วยให้ฉันอยู่เงียบ ๆ สักพักได้ไหม เลิกพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระเสียที!"ฉันกับเสิ่นเหยียนโจวแทบจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกันเลยด้วยซ้ำ รวม ๆ แล้วยังคุยกันไม่ถึงสองปร
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 107
คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา "คุณหนูซูไม่ได้เป็นเอ็นข้อมืออักเสบอยู่หรอกหรือ? คนแก่อย่างฉันไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำ แล้วก็ไม่ชอบบังคับใจใครเสียด้วยสิ""คุณท่านคิดมากไปแล้วค่ะ ไม่ได้ลำบากใจเลยสักนิดค่ะ"สีหน้าของซูหย่าซินแทบจะเขียนคำว่าประจบเอาใจไว้บนหน้าอย่างชัดเจน "ก่อนหน้านี้มีอาการเอ็นข้อมืออักเสบกำเริบขึ้นมาจริง ๆ ค่ะ แต่ตอนนี้หายดีแล้ว เล่นเปียโนได้สบายมากเลยค่ะ"คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นที่ใช้ชีวิตผ่านโลกมาจนอายุปูนนี้ แค่ปราดตามองแวบเดียวก็ทะลุปรุโปร่งไปถึงข้างในเธอดึงมือฉันให้ขยับมายืนเคียงข้างเธอ ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธกลับไป "ฉันเจอคนที่เหมาะสมสำหรับการบรรเลงเพลงแล้วล่ะ ไม่รบกวนคุณหนูซูแล้วดีกว่า"เดิมทีซูหย่าซินคิดว่าการที่ตนเองเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอเล่นเปียโนให้คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นฟังก่อน คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นจะต้องรู้สึกเป็นเกียรติและยินดีอย่างยิ่งเธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยขนาดนี้ในเวลานี้ สีหน้าของเธอแทบจะเก็บความอับอายไว้ไม่อยู่ แววตาขุ่นเคืองตัดพ้อแทบจะทะลักออกมากู้สือซวี่คงจะรู้สึกสงสารและเห็นใจ จึงเอ่ยกับซูหย่าซินด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เอ็นข้อ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 106
ฉันยิ้มแล้วตอบว่า "ตอนนี้หนูทำงานเป็นนักข่าวค่ะ แต่เริ่มเรียนเปียโนมาตั้งแต่อายุสามขวบ หลายปีมานี้ถ้ามีเวลาว่างก็จะหยิบมาเล่นอยู่เรื่อย ๆ ค่ะ"คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นมองลอดผ่านแว่นสายตายาว พลางพินิจพิจารณาฉันอย่างค้นหาแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ทั้งเทคนิคการใช้นิ้วและสไตล์การเล่นของหนู ช่างเหมือนกับลูกศิษย์คนหนึ่งที่ฉันเคยสอนเมื่อก่อนจริง ๆ เพียงแต่เด็กคนนั้นไม่ยอมต่อยอดทางด้านดนตรี ดันตามแฟนไปเรียนหมอเสียนี่! หลังจากนั้น..."คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นไม่ได้พูดต่อ ทำเพียงแค่ถอนใจด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเสียดายและอาลัยอาวรณ์กู้อี้หานเคยบอกฉันว่า ก่อนที่คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นจะเกษียณ เธอเคยเป็นศาสตราจารย์ประจำสถาบันดนตรี เด็กสายศิลป์ที่เธอติวให้ไม่เคยมีใครสอบตกเลยสักคน ทุกคนล้วนสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับประเทศไปจนถึงระดับโลกกันทั้งนั้นในตอนนั้นเอง คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นก็หันไปถามเกาหลาง "เจ้านายของนายจะกลับมาเมื่อไหร่กันแน่?"เกาหลางตอบอย่างระมัดระวัง "คุณท่านครับ วันนี้เจ้านายคงมาร่วมงานไม่ทันแล้วครับ ตอนนี้ยังอยู่ระหว่างการเจรจาธุรกิจกับบริษัทคู่ค้าอยู่เลย คาดว่าคงยังไม่เสร็จสิ้นในเร็ว ๆ นี้ค
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 105
ในจังหวะนั้นเอง อาการคลื่นไส้อย่างรุนแรงก็ตีตื้นขึ้นมาจนฉันแทบจะอาเจียน รสเปรี้ยวปนคาวพุ่งพล่านขึ้นมาตามหลอดอาหารโชคดีที่ตอนนั้นนักเปียโนตัวจริงเดินทางมาถึงพอดี หลังจากส่งมอบหน้าที่เรียบร้อย ฉันก็รีบยกมือปิดปากแล้ววิ่งตรงไปยังห้องน้ำทันทีจนแทบไม่มีเวลาแม้แต่จะเอ่ยคำทักทายกับคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นด้วยซ้ำ……ฉันพุ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำและอดไม่ได้ที่จะโก่งคออาเจียนออกมาอย่างทรมานเนิ่นนานกว่ากระเพาะจะเริ่มสงบลงและรู้สึกสบายตัวขึ้นบ้างหลังจากใช้น้ำยาบ้วนปากทำความสะอาดช่องปากเรียบร้อย ฉันถึงค่อยเดินออกมาจากห้องน้ำตอนนี้ในหัวของฉันมีแต่ความคิดที่ว่า พอกลับไปแล้วจะต้องรีบซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจให้ได้ฉันไม่กล้าแม้แต่จะคิดเลยว่า หากโชคร้ายเกิดท้องขึ้นมาจริง ๆ ฉันจะทำอย่างไรต่อไป?ช่วงก่อนหน้านี้ ฉันทั้งต้องนอนโรงพยาบาล กินยา เจาะเลือด แถมไม่กี่วันก่อนยังต้องไปออกงานสังสรรค์ดื่มแอลกอฮอล์อีกต่อให้มีเด็กจริง ๆ ก็คงไม่อาจรักษาเขาไว้ได้อยู่ดีขณะที่ในหัวกำลังคิดสับสนวุ่นวาย แขนที่แข็งแกร่งทรงพลังข้างหนึ่งก็คว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนของฉันอย่างกะทันหันใจฉันดิ่งวูบ เงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าเป็
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 104
ในจังหวะนั้นเอง เกาหลาง ผู้ช่วยของคุณเสิ่นก็เดินตรงเข้ามาหาพวกเขาอย่างกะทันหันแล้วพูดว่า "คุณหนูซู อยู่ที่นี่นี่เอง ดีจริง ๆ เลยครับ! ได้ยินมาว่าคุณเชี่ยวชาญเปียโน พอดีวันนี้นักเปียโนที่คุณนายใหญ่เชิญมาเครื่องบินดีเลย์ ป่านนี้ยังมาไม่ถึงเลยครับ ถ้าคุณสะดวก พอจะช่วยบรรเลงสักเพลงตอนที่งานเต้นรำเปิดฟลอร์ได้ไหมครับ?""เอ่อ..."ซูหย่าซินแสดงท่าทีไม่เต็มใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธ "ขอโทษด้วยนะคะ พอดีช่วงนี้ฉันงานยุ่งมาก ไม่ได้ซ้อมเปียโนมานานแล้ว แถมพักนี้ยังเป็นเอ็นข้อมืออักเสบอีก เลยเล่นเปียโนไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ""อย่างนั้นหรือครับ..."เกาหลางรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้บังคับดนตรีคลอในงานเลี้ยงเต้นรำนั้นบรรเลงสดโดยนักเปียโนและนักดนตรีเครื่องอื่น ๆ หากขาดนักเปียโนไป ก็ทำได้เพียงเปิดเพลงจากคอมพิวเตอร์ ซึ่งจะดูไร้ความจริงใจและไม่สมเกียรติทันทีด้วยเหตุนี้ เกาหลางจึงรู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มตึงมืออย่างยิ่งทว่าในเมื่อซูหย่าซินไม่ยอมตกลง เขาจึงทำได้เพียงเดินตามหาคนอื่นในงานมาเล่นแทนต่อไปหลังจากเกาหลางเดินจากไป เสียงของแม่สามีฉันก็ลอยเข้าหู "ตระกูลเสิ่นนี่ก็ไม่รู้กาลเทศะเ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 103
สีหน้าของเจียงซูฮุ่ยดูย่ำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด เธอคงกลัวว่าฉันจะแฉเรื่องอื่นออกมาอีก จึงรีบพาผู้หญิงข้างกายเดินเลี่ยงไปที่อื่นจนกระทั่งฉันได้ยินซูหย่าซินเรียกผู้หญิงคนนั้นว่า 'แม่' อย่างสนิทสนม ฉันถึงได้รู้ว่าเธอเป็นใครในจังหวะนั้นเอง ประตูทางเข้าก็เกิดความวุ่นวายขึ้นอีกระลอกฉันหันกลับไปมอง ปรากฏว่าเป็นพี่ชายของซูหย่าซินที่เดินเข้ามา โดยมีเมิ่งอวิ๋นชูเป็นคู่ควงข้างกาย"นั่นดาวรุ่งคนเก่งแห่งวงการวิจัยไม่ใช่เหรอ? พระเจ้ารักอะไรขนาดนี้ สองพี่น้องตระกูลซูนี่สุดยอดจริง ๆ! คนหนึ่งเฉิดฉายในวงการบันเทิง ส่วนอีกคนอายุก็ยังน้อยแต่กลับสร้างผลงานโดดเด่นในแวดวงวิจัยได้ขนาดนี้!""คนข้าง ๆ นั่นแฟนเขาหรือเปล่า? เฮ้อ ทำไมผู้ชายเกรดพรีเมียมถึงมีเจ้าของกันหมดแล้วนะ?""อิจฉาซูหย่าซินจริง ๆ มีทั้งพี่ชายที่เก่งกาจ ทั้งสามีที่ตามใจและรักเธอขนาดนี้! ตกลงสวรรค์ไม่มอบให้อะไรเธอบ้างเนี่ย?""..."ฉันมองดูสังคมชั้นสูงที่เต็มไปด้วยความโอ่อ่าหรูหรานี้ แล้วยิ่งรู้สึกถึงความจอมปลอมและโสมมเมิ่งอวิ๋นชูไม่กล้าแม้แต่จะมองมาทางฉันก็นะ... เธอได้รับคำสั่งจากซูหย่าซินให้เอาฉันไปเซ่นสังเวย ถึงได้มีโอกาสมายืนเคียง
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย723.1K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C545.6K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.1K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.0K viewsหนุ่มวิศวะลุ้นรัก
ชัญญาณ์ภัช8 viewsคุณหนูหลายผัว
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ18 viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว135 viewsผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ
ลาเต้หวานมัน61 views
