บทที่ 1139

อย่างไรเสียนางก็มีคนที่เอ้อถานหลัวต้องการไว้ในมือเช่นกัน

และในขณะนี้เอง จู๋เยวี่ยก็ปรากฏตัวข้างกายหลานซื่อ ‘นางตื่นแล้ว’

หลานซื่อได้ยินดังนั้น ก็เข้าใจในวินาทีเดียว “เวินเยวี่ย? เหตุใดนางถึงตื่นเร็วเช่นนี้?”

นางจำได้ว่ายาที่ตนเองใช้นั้นเพียงพอที่จะทำให้เวินเยวี่ยสลบไปได้สิบวัน

อย่างไรเสียก็เป็นผีดิบ ไม่กลัวว่าจะทรมานนางจนเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา

แต่คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเร็วเพียงนี้?

รวมช่วงเวลาที่รออยู่ด้านนอกราชสำนักด้วย นี่เพิ่งผ่านไปประมาณห้าวันเท่านั้น น้อยกว่าเวลาเดิมถึงครึ่งหนึ่งทีเดียว

ไม่รอให้จู๋เยวี่ยเอ่ยปาก หลานซื่อก็นึกอะไรขึ้นมาได้ พลางเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “หรือจะเป็นเพราะร่างกายของนางตายไปแล้ว ประสิทธิภาพของยาจึงลดลงอย่างมาก?”

หากเป็นเช่นนี้ ยาอื่น ๆ ก็เป็นเช่นนี้ด้วยหรือไม่?

หลานซื่อเกิดความสนใจขึ้นมาทันที อยากจะทดลองดูบ้าง

ในขณะเดียวกันนางก็ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าเหตุใดหลวงจีนชั่วเอ้อถานหลัวนั่นถึงได้จับตามองเวินเยวี่ย ของที่พิเศษเช่นนี้คุ้มค่าแก่การศึกษาค้นคว้าจริง ๆ

นางไม่รู้ว่าเอ้อถานหลัวต้องการศึกษาอะไรบนร่างกายของเวินเยวี่ย อย่างไรเสียนางเองก็อยากทดล