Share

บทที่ 1138

Penulis: จิ้งซิง
หลานซื่อยืนอยู่บนยอดเขา ทอดสายตาจากที่สูงลงไปมองดูกองทัพต่างเผ่าที่อยู่ห่างไกลนั้น

เป่ยเฉินหยวนก็มองไปยังเวินเฉวียนเซิ่งที่ปะปนอยู่ในนั้นเช่นกัน “ตอนนี้เขาอยู่ในกองทัพต่างเผ่า คาดว่าคงไม่แยกตัวออกมาง่าย ๆ ให้ท่านมีโอกาสเข้าใกล้เขาหรอก”

อย่างไรเสียเวินเฉวียนเซิ่งเองก็รู้ดีว่า หลานซื่ออยากฆ่าเขามากเพียงใด

ต่อให้เขามีแผนคิดร้ายต่อหลานซื่อใหญ่โตเพียงใด ก็ต้องอยู่บนเงื่อนไขที่จะรับประกันความปลอดภัยในชีวิตของเขาได้

ส่วนตอนนี้น่ะหรือ?

หากกล้าออกจากกองทัพต่างเผ่านั้นแม้เพียงครึ่งก้าว เป่ยเฉินหยวนก็นับว่าเขามีความกล้าหาญ

เห็นได้ชัดว่าเวินเฉวียนเซิ่งไม่กล้า แต่สีหน้าของหลานซื่อกลับดูไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย

“ไม่จำเป็นต้องให้เขาแยกตัวออกมา อันที่จริงคนที่ข้าต้องการตามหาก็ไม่ใช่เขา”

ขอเพียงเวินเฉวียนเซิ่งปรากฏตัวก็พอแล้ว

หลานซื่อจึงส่งฝูงแมลงพิษออกไป มุ่งหน้าไปยังกองทัพต่างเผ่านั้นอย่างเงียบ ๆ

หลานซื่อและเป่ยเฉินหยวนพาคนติดตามไปอย่างระมัดระวังตลอดทาง เดิมทีคิดว่าหลวงจีนชั่วผู้นั้นไม่ช้าก็เร็วจะต้องปรากฏตัว อย่างไรเสียตอนนั้นอีกฝ่ายก็ดูสนใจในตัวเวินเยวี่ยมาก

แต่นึกไม่ถึงว่า สามวันผ่านไป คนผ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1275

    ก่อนที่จะสืบสวนที่มาที่ไปของงูเขียวน้อยให้กระจ่าง นางยังไม่ควรรับเลี้ยงมันสุ่มสี่สุ่มห้าแต่ในเมื่อมันได้ผลประโยชน์จากนางไปตั้งมากมาย ไม่รับเลี้ยงมัน แต่ให้มันไปจัดการเรื่องต่าง ๆ คงไม่มีปัญหากระมัง?หลานซื่อคิดได้ดังนี้ จึงตัดสินใจว่าจะรอให้ตกกลางคืนค่อยเข้าไปในมิติเพื่อพูดคุยกับงูเขียวน้อยให้รู้เรื่องแต่ยังไม่ทันถึงกลางคืน ข้างหน้าก็มีคนมาเชิญนางเสียก่อน“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เสินอ๋องเชิญท่านไปยังข้างหน้าสักครู่”รอยยิ้มบนใบหน้าของหลานซื่อหายไป นางมองคนด้านนอกรถม้าด้วยสายตาเย็นชา “เสินอ๋องมีกิจอันใดอีกเล่า?”คำว่า ‘อีก’ นี้ เรียกว่าได้เผยถึงอารมณ์หงุดหงิดของหลานซื่อออกมาอย่างเต็มที่สือเซี่ยวฟังน้ำเสียงของหลานซื่อออก หลังจากขมวดคิ้วก็เอ่ยว่า “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วก็จะทราบเอง”คำพูดนี้ของเขาแข็งกร้าวขึ้นกว่าเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้หลานซื่อไม่ไปไม่ได้แล้ว“ตกลง เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ”หลานซื่อลูบธนูปลอกแขนที่ผูกไว้ตรงข้อมือใต้แขนเสื้อ พลางหลุบตาลงเล็กน้อย“ข้าน้อยไปด้วย”เป่ยเฉินหยวนไม่มีทางปล่อยให้นางไปคนเดียวอยู่แล้วสือเซี่ยวได้ยินดังนั้นก็เอ่ยอย่างไม่พอใจ “เสินอ๋องบอ

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1274

    เดิมทีหลานซื่อไม่ได้สังเกตเห็นหีบใบนี้ เพราะอย่างไรเสียหีบสีดำที่เหมือนกับหีบใบนี้ยังมีอีกกว่าสิบใบที่สังเกตเห็น เป็นเพราะเหล่าแมลงพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในขบวนพบว่า ในคืนแรกของการออกเดินทาง มีคนเดินมาที่ข้างหีบดำใบนี้ หลังจากเปิดออกอย่างระมัดระวัง ก็เทเศษอาหารที่กินเหลือลงไปข้างในหนึ่งชามไม่ผิดแน่ ภายในหีบดำใบนี้ดูเหมือนจะบรรจุสิ่งมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังต้องการคนคอยป้อนอาหารหลานซื่อไม่แน่ใจว่าสิ่งที่อยู่ข้างในเป็นสัตว์หรือมนุษย์เพราะรอบหีบดำใบนั้นกลับมีแมลงกู่หลายสิบตัวเฝ้าดูแลอยู่จากภายในสู่ภายนอก นอกจากคนส่งข้าวส่งน้ำจะเข้าใกล้ได้แล้ว คนอื่น ๆ หรือแม้กระทั่งแมลงบินตัวเล็ก ๆ เพียงตัวเดียวบินโฉบเข้ามาใกล้ ก็ล้วนทำให้แมลงกู่ตื่นตัวในทันทีการเฝ้าคุ้มกันที่แน่นหนาเช่นนี้ สิ่งที่อยู่ในหีบดำใบนั้นย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่แต่หลานซื่อไม่ได้สั่งให้เหล่าแมลงพิษไปสืบข่าวในทันทีหีบดำใบนั้นเสินอ๋องผู้เฒ่าเป็นคนนำมาไม่ว่าของที่อยู่ข้างในจะเป็นสิ่งใด เห็นได้ชัดว่าเสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นั้นให้ความสำคัญอย่างยิ่งนางเพิ่งจะทำให้เสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นั้นไม่พอใจ หากถูกอีกฝ่ายเพ่งเล็งอีกจะไม่

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1273

    ออกเดินทางได้ไม่นาน จู่ ๆ ทางด้านเอ้อถานหลัวก็ให้คนไปตามปาถูเอ่อร์มาหาปาถูเอ่อร์ยังนึกว่าอาจารย์อาเอ้อถานหลัวผู้นี้มีธุระอะไรกับเขา ไม่คาดคิดว่าเมื่อมาถึงกลับได้ยินคำพูดเช่นนี้ปาถูเอ่อร์ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ยังไม่เข้าใจความหมายของเอ้อถานหลัว “อาจารย์อา มีอะไรให้ข้าช่วยอย่างนั้นหรือ?”รถม้าของเอ้อถานหลัวคันนี้ก็ใหญ่โตไม่แพ้กัน แต่ก็เป็นเพราะความต้องการของเอ้อถานหลัวเอง นอกจากต้องมีขนาดใหญ่เพื่อบรรจุหุ่นศพหุ่นเชิดของเขาแล้ว สิ่งประดับตกแต่งหรูหราอื่นใดล้วนไม่ต้องการทั้งสิ้นเอ้อถานหลัวนั่งอยู่ด้านในสุดของรถม้าคันใหญ่ เลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อยพลางกล่าวกับปาถูเอ่อร์ว่า “อาตมาได้รับปากบิดาของท่านไว้ ว่าจะเลือกหนึ่งในพวกท่านสามพี่น้องเพื่อถ่ายทอดวิชาควบคุมศพให้ และท่านก็คือคนที่อาตมาเลือก”ปาถูเอ่อร์ได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโตด้วยความประหลาดใจทันทีเขาชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างตื่นตระหนก “ข้าหรือ? อาจารย์อา ท่าน...ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไปใช่ไหม?”ทุกคนต่างรู้ดีว่า ในบรรดาพวกเขาสามพี่น้อง เขาคือผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านวิชากู่น้อยที่สุด ต่อให้เอ้อถานหลัวต้องการเลือก ก็ไม่ควรเป็นเขาถึงจะถูกอีกท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1272

    “โครม!”ภายในรถม้าอันหรูหรา หลังจากปาหย่าฟังถ้อยคำขององครักษ์จบ ก็ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเล็กอย่างหนักหน่วงด้วยความโกรธทันที“ไป๋เยวี่ยโหรวนังแก่ชั่วนั่น! บังอาจมาด่าว่าข้าว่าไร้ยางอาย! ข้าคิดจะรับสนมชายสักคน เกี่ยวอะไรกับนางด้วย เหมือนสุนัขไล่จับหนู ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริง ๆ!”ปาหย่าที่กำลังเดือดดาลทุบทำลายข้าวของในรถม้าไม่ยั้งเสียงโครมครามทำเอาเหล่าองครักษ์และข้ารับใช้โดยรอบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ จนกระทั่งองค์หญิงปาหย่าของพวกเขาระบายโทสะเสร็จสิ้น จึงเรียกสนมชายสองคนขึ้นมาบนรถ เพื่อเก็บกวาดเศษซากข้าวของทุกอย่างให้สะอาดในเวลานี้ ไฟโทสะของปาหย่าจึงค่อย ๆ มอดลงไปบ้างเล็กน้อยองครักษ์ที่ตัวสั่นงันงกอยู่ด้านนอกรถม้าเพิ่งจะกล้าเปิกปากในตอนนี้เอง พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “องค์หญิง เรื่องคุณชายหยินเป่ยยังต้องให้ข้าน้อยไปเชิญอีกสักครั้งหรือไม่?”“ไม่ต้องแล้ว คนที่ไม่รู้จักรับไมตรีเช่นนั้น ในเมื่อเขาอยากจะภักดีต่อธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นของเขานัก เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนให้เขารู้จักความขมขื่นเสียบ้าง”ปาหย่ามีนิสัยจองหองยิ่งนักยามปกติหากนางปรารถนาให้ชายใดมาเป็นสนมชายของนาง ก็ไม่ใช่ว่าจัดการได้ทันท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1271

    “กรรมพันธุ์อะไรกัน?”ไป๋เยวี่ยโหรวยังคงสงสัย ก็เห็นสามีของนางเอ่ยด้วยท่าทางเป็นจริงเป็นจัง “กรรมพันธุ์อาการหลงรูปโฉมอย่างไรเล่า เรื่องเสด็จพ่อข้าไม่รู้ แต่เจ้าดูสิ เมื่อก่อนข้าก็ไม่ได้หลงเสน่ห์เจ้าจนไปไม่เป็นหรอกหรือ?”ไป๋เยวี่ยโหรวได้ยินคำนี้ คราแรกยังไม่เข้าใจนัก แต่วินาทีต่อมาใบหน้าเล็ก ๆ ก็แดงเรื่อด้วยความเขินอายทันใด พลางยกมือขึ้นฟาดปาถูเอ่อร์ไปหนึ่งฉาด“แก่แล้วยังไม่รู้จักอาย เป็นสามีภรรยากันมาเนิ่นนานแล้วยังจะมาพูดจาเช่นนี้อีก ยังไม่รีบไปช่วยไกล่เกลี่ยให้หยินเป่ยอีก!”“ฮ่า ๆ ๆ ปาหย่าคนนี้ข้าออกตัวพูดไปคงไม่เหมาะนัก คงต้องรบกวนพระชายาแล้ว”ปาถูเอ่อร์ขออภัยด้วยรอยยิ้ม แล้วเชื้อเชิญให้ไป๋เยวี่ยโหรวออกโรงไป๋เยวี่ยโหรวครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางลุกขึ้นเข้าใกล้ขอบหน้าต่างรถ เปิดม่านออกอย่างรวดเร็ว แล้วชะโงกหน้าออกไปมองเมื่อเห็นองครักษ์ของปาหย่ายังคงตอแยเป่ยเฉินหยวนอยู่ นางก็เปิดปากกล่าวทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้น ปาหย่าเป็นถึงองค์หญิง จะมาตามหาองครักษ์ของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมกัน? ชายหญิงอยู่กันตามลำพังยังไม่รู้จักละอาย หากนางมีธุระจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะไปดูด้วยตัวเอง!”ว่าแล้วไป๋เยว

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1270

    ทั้งท้าทายและดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าคิดว่านางเป็นคนอารมณ์ดีนักหรืออย่างไร?“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงปล่อยเขาไปเช่นนี้เล่า?”ไป๋เยวี่ยโหรวนึกสงสัยหลานซื่อยักไหล่พลางกล่าวว่า “เพราะเสินอ๋องผู้เฒ่าเสด็จมาแล้ว”แทบจะทันทีที่สิ้นคำพูดของนาง ที่ประตูเมืองก็มีเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบดังขึ้น พร้อมกับรถม้าหรูหราคันหนึ่ง อีกทั้งขบวนรถม้าคันใหญ่เอิกเกริกเคลื่อนออกมาจากประตูเมืองแม่ทัพต่างถิ่นสามนายคุ้มกันรถม้าที่เสินอ๋องผู้เฒ่าประทับอยู่ เคลื่อนมาถึงเบื้องหน้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามีฐานะสูงส่ง ไม่จำเป็นต้องร่วมทางไปกับผู้อื่น ขึ้นมาบนรถม้าของข้า แล้วร่วมเดินทางไปกับข้าเถิด”หลานซื่อเหลือบมองรถม้าคันใหญ่มหึมาราวกับยกเรือนมาทั้งหลังนั้น ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่จำเป็นหรอก ข้ายังต้องคัดลอกพระคัมภีร์ระหว่างเดินทาง ไม่อยากจะรบกวนเสินอ๋อง”เสินอ๋องผู้เฒ่าที่ถูกปฏิเสธตรง ๆ พลันหรี่ตาทั้งสองลงปาถูเอ่อร์เห็นดังนั้นก็รีบก้าวไปข้างหน้า พลางประสานมือเอ่ยอย่างนอบน้อม “เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกได้เตรียมรถม้าคันหนึ่งแยกไว้ให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทั้งยังมีผู้ติดตามคุ้มก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status