เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 312
บทล่าสุด
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1271
“กรรมพันธุ์อะไรกัน?”ไป๋เยวี่ยโหรวยังคงสงสัย ก็เห็นสามีของนางเอ่ยด้วยท่าทางเป็นจริงเป็นจัง “กรรมพันธุ์อาการหลงรูปโฉมอย่างไรเล่า เรื่องเสด็จพ่อข้าไม่รู้ แต่เจ้าดูสิ เมื่อก่อนข้าก็ไม่ได้หลงเสน่ห์เจ้าจนไปไม่เป็นหรอกหรือ?”ไป๋เยวี่ยโหรวได้ยินคำนี้ คราแรกยังไม่เข้าใจนัก แต่วินาทีต่อมาใบหน้าเล็ก ๆ ก็แดงเรื่อด้วยความเขินอายทันใด พลางยกมือขึ้นฟาดปาถูเอ่อร์ไปหนึ่งฉาด“แก่แล้วยังไม่รู้จักอาย เป็นสามีภรรยากันมาเนิ่นนานแล้วยังจะมาพูดจาเช่นนี้อีก ยังไม่รีบไปช่วยไกล่เกลี่ยให้หยินเป่ยอีก!”“ฮ่า ๆ ๆ ปาหย่าคนนี้ข้าออกตัวพูดไปคงไม่เหมาะนัก คงต้องรบกวนพระชายาแล้ว”ปาถูเอ่อร์ขออภัยด้วยรอยยิ้ม แล้วเชื้อเชิญให้ไป๋เยวี่ยโหรวออกโรงไป๋เยวี่ยโหรวครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางลุกขึ้นเข้าใกล้ขอบหน้าต่างรถ เปิดม่านออกอย่างรวดเร็ว แล้วชะโงกหน้าออกไปมองเมื่อเห็นองครักษ์ของปาหย่ายังคงตอแยเป่ยเฉินหยวนอยู่ นางก็เปิดปากกล่าวทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้น ปาหย่าเป็นถึงองค์หญิง จะมาตามหาองครักษ์ของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมกัน? ชายหญิงอยู่กันตามลำพังยังไม่รู้จักละอาย หากนางมีธุระจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะไปดูด้วยตัวเอง!”ว่าแล้วไป๋เยว
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1270
ทั้งท้าทายและดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าคิดว่านางเป็นคนอารมณ์ดีนักหรืออย่างไร?“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงปล่อยเขาไปเช่นนี้เล่า?”ไป๋เยวี่ยโหรวนึกสงสัยหลานซื่อยักไหล่พลางกล่าวว่า “เพราะเสินอ๋องผู้เฒ่าเสด็จมาแล้ว”แทบจะทันทีที่สิ้นคำพูดของนาง ที่ประตูเมืองก็มีเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบดังขึ้น พร้อมกับรถม้าหรูหราคันหนึ่ง อีกทั้งขบวนรถม้าคันใหญ่เอิกเกริกเคลื่อนออกมาจากประตูเมืองแม่ทัพต่างถิ่นสามนายคุ้มกันรถม้าที่เสินอ๋องผู้เฒ่าประทับอยู่ เคลื่อนมาถึงเบื้องหน้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามีฐานะสูงส่ง ไม่จำเป็นต้องร่วมทางไปกับผู้อื่น ขึ้นมาบนรถม้าของข้า แล้วร่วมเดินทางไปกับข้าเถิด”หลานซื่อเหลือบมองรถม้าคันใหญ่มหึมาราวกับยกเรือนมาทั้งหลังนั้น ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่จำเป็นหรอก ข้ายังต้องคัดลอกพระคัมภีร์ระหว่างเดินทาง ไม่อยากจะรบกวนเสินอ๋อง”เสินอ๋องผู้เฒ่าที่ถูกปฏิเสธตรง ๆ พลันหรี่ตาทั้งสองลงปาถูเอ่อร์เห็นดังนั้นก็รีบก้าวไปข้างหน้า พลางประสานมือเอ่ยอย่างนอบน้อม “เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกได้เตรียมรถม้าคันหนึ่งแยกไว้ให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทั้งยังมีผู้ติดตามคุ้มก
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1269
“ตอนนี้เจ้าตกอยู่ในเงื้อมมือของร้อยชนเผ่าของเราแล้ว อย่าหวังว่าจะหนีรอด หากอยากมีชีวิตรอดเจ้าก็ทำได้เพียงอ้อนวอนข้า เห็นแก่รูปโฉมอันงดงามของเจ้า อย่างน้อยข้าก็ยังมอบทางเลือกให้เจ้าทางหนึ่ง“รู้จักมีไหวพริบหน่อย ทางที่ดีเจ้าควรจะตอบตกลง วันหน้าหากปรนนิบัติข้าให้ดี ข้าก็จะไม่ถือสาเจ้าเรื่องดวงตาอีก แต่หากไม่ตอบตกลง รอวันหน้าค่อยมาอ้อนวอนข้าล่ะก็ มันจะไม่ง่ายดายเช่นนี้แล้ว”ปาเก๋อหลู่เปล่งเสียงฮึดฮัดไม่รู้ว่าเขาไปรู้อะไรมา หรือเข้าใจผิดอะไร จึงดูเหมือนจะคิดไปเองว่าสถานการณ์ของหลานซื่อกับพวกนั้นเข้าสู่ทางตันจนหมดหนทางแล้วมิน่าเล่าวันนี้เขาถึงได้บุ่มบ่ามมาท้าทายต่อหน้าตนเองเช่นนี้ไม่ผิดหรอก หลานซื่อเห็นสิ่งที่เรียกว่า ‘การสู่ขอ’ ของปาเก๋อหลู่นั้นเป็นเพียงการท้าทายและดูหมิ่นเท่านั้น“ข้าให้เวลาเจ้าพิจารณาให้ถี่ถ้วนหนึ่งวัน ขอเพียงเจ้าตอบตกลง ข้าจะไปทูลเสด็จพ่อ ถึงเวลานั้นย่อมรักษาชีวิตเจ้าไว้ได้ ส่วนคนอื่น ๆ นั้น เจ้าอย่าได้หวังเลย”หลังจากกล่าวจบ ปาเก๋อหลู่ก็หันหลังกลับพลางยกมือขึ้น รอให้ข้ารับใช้เข้ามาพยุงตนเองออกไปแต่ผ่านไปสักพักใหญ่ก็ไม่มีใครเข้ามา เขาพลันขมวดคิ้วตวาดด่า “ไอ้
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1268
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา แทบจะในชั่วพริบตา ดาบในมือของเป่ยเฉินหยวนก็ทาบลงบนลำคอของปาเก๋อหลู่“หยินเป่ย!”เสียงของหลานซื่อดังขึ้นได้ทันเวลา รั้งเป่ยเฉินหยวนที่กำลังเกิดเจตนาสังหารอย่างใหญ่หลวงเอาไว้ไป๋เยวี่ยโหรวส่งสายตาให้ปาถูเอ่อร์ ให้เขารีบพาพี่ชายผู้มักมากในกามคนนี้ไปเสียท่านเอาเพชรนิลจินดาไม่กี่หีบออกมา ก็คิดจะตบแต่งธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิงแล้วหรือ?ท่านกล้าดีอย่างไร?!ไม่รู้จักส่องกระจกดูตัวเองเสียบ้าง คางคกอยากกินเนื้อหงส์แท้ ๆสีหน้าของไป๋เยวี่ยโหรวย่ำแย่ถึงขีดสุด ยังเตะปาถูเอ่อร์ที่ยังคงยืนบื้ออยู่ไปอีกหนึ่งทีปาถูเอ่อร์รีบเข้าไปเกลี้ยกล่อม “พอเถอะเสด็จพี่ ท่านอย่ามาล้อเล่นที่นี่เลย รีบไปเสีย ประเดี๋ยวเสด็จพ่อก็ออกมาแล้ว”ปาถูเอ่อร์เองก็จนปัญญากับพี่ชายผู้นี้เต็มทีดูท่านทำเข้าสิ อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว ยังจะมาคิดไม่ซื่อกับนังหนูวัยสิบกว่าปีอีก!แม่นางผู้นั้นคราวลูกของท่านได้แล้ว พวกผู้หญิงเต็มหลังบ้านตัวเองยังไม่พออีก กระทั่งนังหนูตัวเล็ก ๆ ก็ยังไม่เว้นไม่ดูฐานะของนางบ้างเลย นางเป็นถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิง!ต่อให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์จะหน้าตาดีสักเพียงใด ท่านก
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1267
ปาเก๋อหลู่สะดุ้งเฮือก ก่อนจะพาลโกรธด่าทอข้ารับใช้ที่เตือนเขาเมื่อครู่ทันที “ไอ้สารเลว นี่มันเรื่องอะไรกัน? ไหนเจ้าบอกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์อยู่ตรงหน้าข้า?”ข้ารับใช้รีบอธิบาย “ทูลท่านอ๋อง ธิดาศักดิ์สิทธิ์ถูกเขาบังไว้ข้างหลังพ่ะย่ะค่ะ”ปาเก๋อหลู่หันขวับกลับไปสู่เบื้องหน้าทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าอีกแล้ว! ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าเสีย ตอนนี้ข้ามีธุระสำคัญจะหารือกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้าอย่าได้มาขวางทางอยู่ตรงนี้!”เป่ยเฉินหยวนจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบดาบในมือประหนึ่งจะหลุดออกจากฝักได้ทุกเมื่อ กลิ่นอายสังหารรุนแรงยิ่งนักหลานซื่อตบบ่าของเขาเบา ๆปาเก๋อหลู่ผู้นี้ตาบอดไปแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจสร้างภัยคุกคามใด ๆ ต่อพวกเขาได้อีกในทางกลับกันหากฆ่าเขาเสีย เกรงว่าจะทำให้เสินอ๋องผู้เฒ่าโกรธกริ้วถึงขีดสุดเป่ยเฉินหยวนเข้าใจความหมายที่หลานซื่อบอกเป็นนัย เพียงแต่เขาไม่ถูกชะตาเจ้าหมอนี่เป็นที่สุดโดยเฉพาะเมื่อครั้งแรกที่ปาเก๋อหลู่ได้พบหลานซื่อ สายตาคลั่งไคล้ที่เผยออกมานั้นทำให้เป่ยเฉินหยวนอยากจะควักลูกตาของเขาออกมาเสียและผลสุดท้ายก็ได้ควักออกมาจริง ๆเพียงแต่คาดไม่ถึงว่า
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1266
ที่บริเวณประตูเมือง ไม่เห็นทหารหนึ่งหมื่นนายเหล่านั้นที่รอคำสั่งอยู่ที่นี่คือยอดฝีมือห้าร้อยคนที่เสินอ๋องผู้เฒ่าคัดเลือกเอาไว้แต่แรกแล้วหลานซื่อกวาดตามองปราดหนึ่ง ก่อนจะแอบถามอวิ่นซิง “เป็นอย่างไรบ้าง?”อวิ่นซิง: [เรียนนายหญิง ในตัวคนทั้งห้าร้อยคนนี้ล้วนมีแมลงกู่ที่เสินอ๋องผู้เฒ่าฝังไว้]เรื่องที่เสินอ๋องผู้เฒ่าฝังแมลงกู่ไว้กับคนของตัวเองเช่นนี้ หลานซื่อไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อยอย่าว่าแต่ยอดฝีมือห้าร้อยคนนี้เลย ทหารหนึ่งหมื่นนายในเมืองนั้นก็ไม่ได้ถูกฝังแมลงกู่ไว้เช่นกันหรอกหรือ?แมลงกู่ที่ถูกฝังลงในตัวคนเหล่านี้ก็ไม่ใช่ของประหลาดอะไร มันคือกู่เชื่อฟังเป็นกู่ประเภทที่ว่า “หากไม่เชื่อฟังข้า ก็จงไปตายเสีย!”ความต้องการควบคุมของเสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นี้ช่างรุนแรงเสียจริงหลานซื่อเหลือบมองโดยรอบ คนอื่น ๆ ส่วนใหญ่มากันหมดแล้ว ทั้งเวินเฉวียนเซิ่ง เวินเยวี่ย รวมถึงชางชิงหลานและฮาหลานจากราชสำนักฝ่ายนอกต่างก็ยืนรออยู่ไม่ไกลมีเพียงเสินอ๋องผู้เฒ่าที่ยังมาไม่ถึง อ้อ ยังมีเอ้อถานหลัวอีกคนที่ยังไม่มาหลานซื่ออาศัยช่วงเวลานี้ลอบมองไปยังยอดฝีมือต่างถิ่นทั้งห้าร้อยคนนั้น แล้วถามอวิ่นซิงว่
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์32.5K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย235.6K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด115.4K viewsสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง21.5K viewsโศลกเพลิงผลาญใจ
เพลงมีนา10.8K viewsบุรุษที่ข้าเล็งไว้ไม่ใช่ท่านหรอกพี่ชาย!
ไฉ่เลี่ยงหรง6.9K viewsทะลุมิติไปเปลี่ยนชะตาตัวเองในชาติก่อน
ต้าซินซิน15.9K viewsข้ามมิติมาพาครอบครัวหนีภัยแล้ง
ไหล่ซ่า7.3K views
