ข้าจะเป็นหวางเฟยตัวร้ายของจวินอ๋อง

ข้าจะเป็นหวางเฟยตัวร้ายของจวินอ๋อง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-27
Oleh:  FuthaoneBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
13Bab
550Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สตรีเช่นข้าโดนสามีผู้มากรักให้เซ็นใบหย่าเพื่อตบแต่งฮูหยินคนใหม่เข้าจวนโหวอย่างมีเกียรติ แต่กลับเหยียบย้ำสตรีผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขมานานนับปี ข้าคลานออกมาจากกองหิมะ น้ำตาที่ไหลไม่หยุดเย็นจนแข็งเป็นเกล็ดบนแก้ หากไม่ได้ใครผู้หนึ่งช่วยชีวิตไว้คงชีพลิ้นอย่างน่าเวทนา ห้าปีต่อมา ข้านําทัพหมื่นนายตีโต้ข้าศึกจนสําเร็จ และควบม้ากลับสู่ราชธานีเพื่อชำระหนี้แค้น ท่านอ๋องรอง ผู้ที่ผู้คนเล่าลือว่า “อาจสิ้นลมได้ทุกเมื่อ” ยืนตัวตรงกลางงานเลี้ยงฉลองชัย สายตาคมกริบจับจ้องข้าไม่เคยละไปทางอื่น และคําที่เขาพูดหนักแน่นชัดเจนทุกถ้อยคํา "ต่อจากนี้จะไม่มีใครทําร้ายเจ้าได้อีก เป็นหวางเฟยของข้าเถอะ ตําแหน่งนี้ข้ารักษาไว้ให้เจ้าเพียงคนเดียว" ข้าตกปากรับคำหวังเพียงแก้คนเซินอู๋หลัว ไม่คิดว่าหัวใจทุกข์ระทมอันแข็งกระด้างของข้ากลับโดนปลอบประโลมจากท่านอ๋องรองราวกับน้ำฝนเซาะหินทุกวันเริ่มใจให้เขา ทว่าเป็นหวางเฟยได้ชั่วข้ามคืน กลับถูกใส่ร้ายไม่เว้นวัน จากฮองเฮาพี่สาวแท้ๆ ของข้า ยิ่งไปกว่านั้นผู้เอ่ยวาจาว่าจะปกป้องข้าเองกลับหลงเชื่อ และมองหวางเฟยเช่นข้าเป็นนางร้ายอย่างง่ายดาย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าจะขอป็นหวางเฟยตัวร้ายของท่านอ๋องเพื่อเอาตัวรอดในวังวนเช่นนี้

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1: ดวงใจของหยางเหมยเซียน

수술이 끝나 병실로 옮겨질 때까지도 유월영은 자신이 유산으로 아이를 잃었다는 사실을 제대로 받아들이지 못했다.

그녀를 병실로 데려간 간호사는 인적 사항을 등록하기 위해 그녀에게 물었다.

“유월영 환자분, 가족들은 어디 계신가요?”

유월영은 초점을 잃은 눈으로 천장만 올려다볼 뿐, 아무런 대답도 하지 않았다.

간호사가 재차 물었다.

“유월영 씨, 가족들 연락처 좀 알 수 있을까요?”

이때, 약품을 정리하던 다른 간호사가 고개를 저으며 말했다.

“나한테 줘. 그거 내가 입력할게. 환자가 구급차에 실려올 때 신분증이랑 카드 나한테 줬었어. 바로 등록하고 비용 결제하면 된다고. 아마 이 환자는….”

유월영은 그제야 입술을 달싹이며 힘겹게 입을 열었다.

“저는 가족이 없어요.”

진한 소독약 냄새가 코끝을 자극했다. 그녀는 천천히 몸을 일으키고 주변을 둘러보았다. 아이를 잃었다는 상실감이 점점 더 진실되게 다가왔다. 그녀는 길게 숨을 들이마시고 내뱉다가 더는 참지 못하고 눈물을 떨구었다.

깊은 절망감이 찾아왔다.

수술을 마친 유월영은 홀로 병원에서 사흘간 입원해 있었다.

그 동안 그녀를 찾아온 사람은 아무도 없었다.

나흘 째 되던 날, 드디어 연재준에게서 전화가 왔다.

“유 비서, 무단 결근 3일이면 충분히 휴식하지 않았어? 지금 옷 입고 서덕궁으로 와.”

남자의 목소리와 함께 시끄러운 배경 음악과 여자들의 웃음소리까지 같이 전해져 왔다. 유월영은 지금 입원 중이라고 말해야 할까 잠시 고민했다.

“유 비서.”

낮게 깔린 중저음 목소리가 재차 전해졌다.

화가 많이 났다는 증거였다.

유월영은 하려던 말을 도로 삼키고 그대로 병원을 나와 택시를 잡아타고 부랴부랴 서덕궁으로 향했다. 그녀는 가는 길에 차 안에서 화장을 했다.

목적지에 도착하자 그녀는 대충 립스틱을 입술에 바르고 카운터로 직행했다.

“해운그룹 연 대표님이 계신 방이 어디죠?”

고개를 든 어린 남직원은 눈앞의 미모의 연인을 보고 수줍게 웃으며 다급히 길을 안내했다.

“연 대표님은 1번 룸에 계십니다. 제가 안내할게요.”

유월영은 고개를 끄덕이고 직원을 따라 1번 룸 앞에 도착했다. 그리고 가볍게 노크한 뒤, 문을 열고 안으로 들어갔다.

들어가자마자 진한 알코올 냄새가 코를 찔렀다. 속이 뒤틀리고 위에서 신물이 올라왔다.

그녀가 아직 상황을 제대로 파악하지도 못했는데 남자의 싸늘한 목소리가 들려왔다.

“유 비서 왔으니까 유 비서랑 마셔요. 입사한지 얼마 안 된 새내기는 그만 놔주시고요.”

고객사 임원이 너털웃음을 터뜨리며 말했다.

“불쌍한 우리 유 비서 자다가 불려온 거 아니야? 저런 악덕 상사를 봤나. 새내기만 챙기고 우리 유 비서한테 다 떠넘기는 것 좀 봐.”

유월영은 주변을 둘러보다가 연재준의 옆에 앉은 한 어린 여자에게 시선이 닿았다.

처음 보는 것 같은데 여자는 그녀와 예전부터 친하게 지내던 사이처럼 친근하게 부르며 말했다.

“월영 언니, 죄송해요. 제가 술을 못 마셔서….”

말이 끝나기도 전에 연재준이 끼어들었다.

“사과할 필요 없어. 유 비서가 무단결근만 안 했어도 오늘 이 자리에 나왔을 사람은 유 비서야.”

누가 봐도 새내기를 감싸는 말이었다.

냉혈한으로 널리 알려진 연재준이 누군가에 이 정도로 관심을 준 적 있었던가?

유월영은 저도 모르게 그 어린 여자에게 시선이 갔다.

포니테일 머리에 심플한 원피스를 입은 여자는 이십 대 초반 정도로 보였다. 이런 혼잡한 술장소와는 전혀 어울리지 않는 순진한 토끼 같은 모습을 하고 있었다.

유월영은 입가에 영업용 미소를 장착하고 테이블로 다가갔다.

“서 대표님, 왜 이렇게 많이 마셨어요? 과도한 음주는 간 건강에 안 좋다니깐요.”

유월영, 해운그룹 수석 비서. 음주가무에 능란하고 뛰어난 말빨과 화술로 술자리의 마스코트라고 불렸다. 아무리 끈질긴 주정뱅이가 와도 저 화려한 언변으로 상황을 유리하게 바꿔놓는 재주가 있는 여자였다.

서 대표라는 사람도 아까까지는 죽을 때까지 마시자더니 유월영을 보자 바로 꼬리를 내렸다.

하지만 연재준은 시종일관 그녀를 위해 말 한마디 해주지 않았다.

시끌벅적한 가운데 남자가 옆자리에 앉은 새내기의 귓가에 대고 말하는 소리가 유월영의 귀까지 전달되었다.

“졸려? 이따가 먼저 데려다줄게.”

그와 3년을 동고동락했지만 한 번도 들어보지 못한 자상한 목소리였다.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

supawanronna
supawanronna
สนุกมากค่ะ ติดตามอีกเรื่อง นางเป็นถึงท่านแม่ทัพหญิง เก่ง ทันเล่ห์เหลี่ยม ไม่อ่อนแอ รอติดตามตอนต่อไปนะค้าา
2026-02-09 11:58:03
1
0
13 Bab
บทที่ 1: ดวงใจของหยางเหมยเซียน
รัชสมัยต้าหมิง ปีที่สิบแห่งราชวงศ์หมิง ในช่วงหนึ่งของปี จวนโหวจื้อหยวนได้จัดงานผูกสองชะตาได้ด้วยด้ายแดงมงคลระหว่างบุตรชายจื้อหยวนและคุณหนูรองสกุลหยางซึ่งเป็นฤกษ์หมายอันดีงามระหว่างสองสกุลที่ได้เกิดขึ้นโดยพันธสัญญา ภายใต้มิตรภาพของบิดาที่ได้ร่วมกันวางแผนนำทัพจับศึกสู้รบกับเผ่านอกด่านอย่างเมิ่งกู่ สองพายัพสู้เคียงบ่าเคียงไหล่มาด้วยกันยาวนานนับปี แม้ว่าสงครามระหว่างต้าหมิงกับเผ่านอกด่านยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเพราะต้าหมิงไม่ยอมเป็นเมืองขึ้นของเมิ่งกู่อีกต่อไปจึงคิดต่อสู้เพื่อนำเอกราชมาสู่แผ่นดินต้าหมิงอีกครั้ง หยางเหมยเซียน คุณหนูรองของท่านแม่ทัพหยางเฟยหลงและฮูหยินเมิ่งเหยา สตรีผู้งดงามดุจดั่งเซียนดอกเหมยสวยดั่งคำร่ำลือ กลีบปากบางอมชมพูเช่นดอกเหลียนฮวา ดวงหน้าขาวลออเปรียบเสมือนดอกฝูหรง รอยยิ้มของนางนั้นละไมยิ่งกว่าบุปผาแรกแย้ม จนเป็นที่หมายปองของเหล่าบุตรชายผู้สูงศักดิ์ในแคว้นเพราะเป็นสตรีที่ไม่เหมือนผู้ใด หยางเหมยเซียนกับชอบศิลปะการต่อสู้ แขนงการยิงธนูและชอบควบขี่อาชาในสวนหลังวน ดูองอาจห้าวหาญเยี่ยงบุรุษ ในสายตานางนั้นไม่เคยแลเห็นบุรุษใดคู่ควรเข้าประตูวิวาห์กับ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 :"วาสนาข้ากับท่านสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้"
หิมะตกหนักจนทุกอย่างปกคลุมด้วยสีขาวโพลน แม้อากาศจะหนาวเหน็บเพียงใดก็ไม่เท่าใจดวงนี้ที่หนาวสะท้านจนเกินความเจ็บปวด อยากเห็นใบหน้านางผู้นั้นเหลือเกินว่างดงามขนาดทำให้เขาผู้นั้นกล้ายื่นใบหย่าให้นางเช่นนี้ แม้ในใจลึกๆ ยังคงหวังว่าเขาจะสำนึกได้ กลับมาขออภัยเพียงเท่านี้ตนก็พร้อมจะยกโทษให้เขา ทว่าผ่านมาสองชั่วยามก็ไร้แม้เงา เหมยเซียนรู้ตัวดีว่าความคิดเช่นนี้มันโง่เขลาสิ้นดี แต่เพียงหวังว่าจะขอรักบุรุษผู้นี้ให้สุดใจ ย่อมรู้ตัวดีว่าเมื่อถูกทำร้ายใจจนเกินขอบเขตของความรัก นางจะจากลาแต่โดยดี"ฮูหยินเข้าจวนเถอะเจ้าคะ รอท่านอ๋องรองมาสองชั่วยาม หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเกรงว่า"ปิ่งปิ่ง ข้ารับใช้คนสนิทดูจะหวาดหวั่นใจกลัวนายที่ตนรักจะล้มป่วย"เจ้าไม่ต้องกังวลใจไป ข้าเป็นถึงบุตรสาวท่านแม่ทัพ ไม่ล้มป่วยง่ายๆ หรอก จริงสิ! หากข้าล้มป่วยไปจริงๆ เจ้าว่าสามีข้าเป็นกังวลเช่นเจ้าไหม?" น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นเหมือนจะรู้คำตอบ ดวงตาคู่สวยที่เคยเปล่งประกายบัดนี้กับว่างเปล่าเหม่อเลยมองออกไปนอกกำแพงจวน "ฮูหยิน" ปิ่งปิ่งอยากจะปลอบใจนางทว่ากลับนิ่งไป"เวลานี้ท่านพ่อท่านแม่จะเป็นเช่นไรบ้าง" เหมยเซียนรู้สึกใจคอไม่ดีมาหล
Baca selengkapnya
บทที่ 3 : "เป็นหวางเฟยของข้าเถอะ!" NC18+
คิมหันตฤดูเข้ามาเยือนพืชผลขาดน้ำ ประชากรอดอยากถึงกระนั้นงานเลี้ยงฉลองในจวนได้เริ่มขึ้นท่ามกลางความทุกข์ระทมของชาวบ้าน ทว่าจักรพรรดิไป่เซ่อได้มีการสร้างอุโมงค์ใต้ดินสำหรับเก็บแผ่นน้ำแข็งเพื่อถนอมอาหารในคิมหันตฤดูนี้ ข้าปลีกตัวออกมาหลังจวนซึ่งเป็นศาลาริมสระบัวสถานที่โปรดในยามผ่อนคลายลมพัดโชยอ่อนๆ ดวงตากลมโตเพ่งมองเงาสะท้อนของตนเองพลางหวนย้อนนึกคำพูดของจวินอ๋อง สายตาคมกริบจับจ้องข้าไม่เคยละไปทางอื่น และคําที่เขาพูดอันหนักแน่นชัดเจนทุกถ้อยคํา เมื่อสิ้นสุดราชโองการสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ “ต่อจากนี้จะไม่มีใครทําร้ายเจ้าได้อีกเป็นหวางเฟยของข้าเถอะ ตําแหน่งนี้ข้ารักษาไว้ให้เจ้าเพียงคนเดียว” แววตาจริงจังของเขาทำให้ข้าหวั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ห้าปีที่ผ่านมานี้ข้าเอาแต่ปิดกั้นตนเองยังคงหวนนึกถึงเซินอู๋หล้วผู้เลวทราม เป็นสตรีที่เก่งในการสู้รบ แต่กลับตกม้าตายเพียงเพราะบุรุษเพียงผู้เดียว ทว่าแววตาเขาวันนี้กลับเปลี่ยนไปทันทีที่ท่านอ๋องรองเอ่ยวาจานั้นออกมา แววตาสิ้นหวังที่ข้าเฝ้ารอมาเนิ่นนานว่าจะได้เห็นมันจากเขา และบัดนี้ก็สมใจแล้ว "เจ้าอยู่ที่นี่เอง"เสียงนุ่มนวลของเขาทำให้นางตื่นจากภวังค์"ท่
Baca selengkapnya
บทที่ 4 :"หยูเหยียน"
ช่วงเวลาสุขสงบได้สิ้นสุดลง เมื่อการมาเยือนของหยูเหยียนน้องสาวหลงเยว่ฉานที่ได้ตบแต่งกับเสิ่นหาวซวนเป็นฮูหยินของจวนสกุลเสิ่น นางมีหน้าตางดงามราวกับเพชรน้ำหนึ่งทว่านิสัยนั้นช่างดื้อรั้น เอาแต่ใจมาแต่เด็ก หากไม่พอใจผู้ใดแล้วจะตามกลั่นแกล้งคนผู้นั้นแทบไม่มีที่ให้ยืน ท่านอ๋องรองแสนจะหวงแหนหยูเยียนราวกับไข่ในหิน ครั้นเมื่อบิดามารดาสิ้นใจลงหยูเหยียนมักเก็บตัวร้องไห้ ไม่กล้าเผชิญโลกภายนอก มีเพียงหลงเยว่ฉานเป็นพี่ชายคนเดียวที่คอยโอบกอดนางไว้ในยามสิ้นหวังบัดนี้ดันมีสตรีม่ายไม่รู้ว่าใช้เล่ห์กลอุบายใดถึงแต่งเข้าจวนได้อย่างง่ายดาย แม้นางจะคัดค้านเพียงใดทว่าหลงเยว่ฉายก็ไม่สนใจ เป็นครั้งแรกที่เขาสู้หัวชนฝากับนางเช่นนี้ "นานเท่าไหร่แล้ว ที่ข้าไม่ได้ยืนมองดอกเหมยฮวาต้นนี้" ร่างเล็กเด่นสง่างามใต้ต้นดอกเหมยฮวาสีชมพู หวนคิดถึงวันวานที่นางและหลงเยว่ฉานเล่นกันอย่างสนุกสนานจนลืมเดือนลืมตะวัน "หากไม่เทศกาลโคมไฟ เกรงว่าฮูหยินคงไม่อาจยืนอยู่ที่นี่ได้" นางข้ารับใช้คนสนิทแหงนมองต้นเหมยฮวา ตามผู้เป็นนายหญิงของตน"แม้จะงดงามเพียงใด หากถูกกักขังไว้แต่ในจวนก็ไร้ประโยชน์ เจ้าว่าหรือไม่!" หยูเหยียนพินหลังไปมองที่มาข
Baca selengkapnya
บทที่ 5 จุดเริ่มต้นของหวางเฟยตัวร้าย
เทศกาลโคมไฟฉินหวยเกิดขึ้นได้เพราะราชวงศ์หมิงมีความเจริญถึงจุดสูงสุดของยุค ชาวบ้านต่างแห่กันมาชื่นชมบรรยากาศริมแม่น้ำฉินหวยเพราะมีการประดับประดาตกแต่งโคมไฟหลากหลายรูปแบบหลากหลายสีสันชวนให้น่าหลงใหลไปทั่วริมแม่น้ำ ส่วนกลางของแม่น้ำนั้นได้ปรากฏเรือไฟส่องแสงระยิบระยับสร้างความตื่นตาตื่นใจให้ชาวบ้านไม่เว้นแม้แต่เหมยเซียน แม้มือข้างหนึ่งของนางจะถือโคมไฟรูปทรงกระต่ายไว้แต่ทว่าดวงตาที่ทอประกายนั้นไม่อาจละสายตาจากความงดงามในยามราตรีนี้ได้ ยามนี้นางเผยยิ้มกว้างอย่างลืมตัว นานเพียงใดแล้วที่ไม่เคยได้สัมผัสความสุขสมเช่นนี้ "เหมยเซียนเจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะไปนำขนมกุ้ยฮวาของโปรดเจ้ามาให้เจ้ากิน" ท่านอ๋องรองเอ่ยขึ้นเมื่อดวงตาสะดุดเข้ากับร้านขนมกุ้ยฮวาที่หวางเฟยชื่นชอบมากเพราะทุกครั้งที่เขามาเยี่ยมท่านแม่ทัพหยางเฟยหลงก็มักนำขนมกุ้ยฮวาติดไม้ติดมือมาด้วยเสมอ"อืมเช่นนั้นข้าจะรอท่านพี่อยู่ตรงนี้จนกว่าท่านจะกลับมาดีหรือไม่?" "ดี เดี๋ยวข้ามา" ท่านอ๋องรองเผยยิ้มละมุนให้ผู้เป็นภรรยาก่อนจะเดินจากไป นานเท่าไหร่แล้วที่ภรรยาของตนไม่ได้ผ่อนคลายเช่นนี้ เมื่อครั้นแต่งเข้าจวนเซินอู๋หลัวก็เป็นเพียงนกน้อยในกรงขังไร้ซึ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 : มีผู้ใดร้ายกว่าข้าอีกหรือ!
สำนักงานว่าการแคว้นเหยียนเป่ย ข่าวลือว่าหวางเฟยคิดวางยาพิษฆ่าคุณหนูรองได้แพร่สะพัดไปทั่วแคว้น แม้ว่าท่านอ๋องรองพยายามปิดบังซ่อนเร้นไว้รัดกุมเพียงใด ทว่ากลับไม่อาจหนีพ้นเงาศัตรูที่หมายคิดร้ายต่อหวางเฟยไว้ได้ เมื่อเหล่าขุนนางทราบข่าวจึงร้องเรียนเพื่อคืนความเป็นธรรมให้คุณหนูรองหวังปลดตำแหน่งหวางเฟยของเหมยเซียนให้เป็นเพียงอนุภรรยาเท่านั้นหรือไม่เช่นนั้นก็ขับไล่ออกจากจวนท่านอ๋องรองไปเสีย เเกียรติหาวซวนย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าท่านอ๋องรองไม่อาจทำการเช่นนั้นได้ จึงคิดแผนยืนข้อเสนอให้เขาแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าไว้ แล้วค่อยปรึกษาหารือเพื่อหาวิธีแก้ปัญหากันต่อไป "ท่านอ๋องรอง ข้าว่าท่านควรรับคุณหนูหลินฮวาเป็นอนุภรรยาเพื่อลดความขัดแย้งภายในจวนและราชสำนักลง ไม่มีผู้ใดเห็นดีเห็นงามที่ท่านอ๋องรองปล่อยหวางเฟยไปเช่นนี้"ซื่อจือเสินหาวซวนพูดขึ้น "ข้าไม่ต้องการรับอนุภรรยาเข้าจวน เจ้าก็รู้ดี" น้ำเสียงอันหนักแน่นเอ่ยตอบ "ข้าน้อยรู้ดี แต่เพื่อสยบข่าวลือที่ว่าท่านไร้คุณธรรมไม่อาจลงโทษหวางเฟยได้ เพราะลุ่มหลงสตรีผู
Baca selengkapnya
บทที่ 7 : คืนเข้าห้องหอของเจ้าข้าขอ
หลินฮวานั่งเกี้ยวเจ้าสาวซึ่งทำด้วยไม้เก่าๆ ดูเรียบง่ายไร้ความหรูหราดั่งที่เคยวาดฝันเอาไว้ ช่างไม่สมเกียรตินางสักเท่าไหร่ ทว่าพยายามฝืนใจยอมรับในโชคชะตาเช่นนี้เพื่อความรักที่มีต่อหลงเยว่ฉาน ดวงใจนางนั้นประดุจกระบี่พร้อมทิ่มแทงทุกอย่างที่ขวางทางรักแม้ว่าจะเป็นสิ่งผิดก็ตาม เส้นทางมุ่งหน้าไปยังจวนท่านอ๋องรองในยามราตรีอันมืดมิด มีเพียงแสงโคมไฟสลัวๆ คอยนำทางดูแล้วช่างเป็นงานวิวาห์ที่อัปมงคลยิ่งนัก ทว่านางกลับยิ้มหน้าระรื่นมิได้กังวลแต่อย่างใดเพียงขอให้พานพบหน้า และคอยเดินเคียงข้างท่านอ๋องรองตามใจปรารถนาก็นับว่าได้รับชัยชนะไปก้าวหนึ่งแล้ว ไม่มีแม้พิธีกราบไหว้ฟ้าดินแต่อย่างใด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพิธีการต่างๆ "ช่างเป็นการส่งตัวที่พอเพียงยิ่ง รอก่อนเถอะเหมยเซียนว่าข้าจะทำเช่นไรกับตำแหน่งหวางเฟยของเจ้า!" หลินฮวาเอ่ยขึ้นด้วยความขุ่นเคืองใจไม่น้อย แต่ไม่อาจส่งข่าวให้เสนาบดีจินเสียงทราบเรื่องในครั้งนี้ได้ มิเช่นงานวิวาห์จะกลับกลายเป็นสงครามในราชสำนักเป็นแน่ สตรีในชุดวิวาห์สีแดงราวกับลูกท้อปักด้วยไหมทองอย่างสง่างามนั่งบนเตียงนุ่มปกคลุมด้วยผ้าม่านสีแดงอ่อนที่มัดขึงไว้ทั้งสองด้านอย่างใจเย็นยามนี้ไม่มีส
Baca selengkapnya
บทที่ 8 : หลินฮวา
"ร้ายกาจนัก!! เหมยเซียน!!!" นางในชุดวิวาห์สีแดงกัดฟันกรอดด้วยความขุ่นเคืองใจดั่งไฟที่พร้อมเผาผลาญทุกสิ่งที่ตนเกลียดชังให้มลายหายไป จนหมดสิ้น นางกำมือจนเล็บจิก ดวงตากลมโตอันแดงก่ำเพ่งมองเบื้องหน้าอย่างไร้สติ ก่อนทำลายข้าวของจนกระจัดกระจายเต็มพื้นอย่างสตรีบ้าคลั่ง ในเมื่ออยากดีกลับนางนักบัดนี้นางควรลงเล่นเกมกับเหมยเซียนดูสักครั้ง "ใจเย็นๆ เถิดคุณหนู" นางกำนัลคนสนิทพยายามห้ามปรามแต่ไร้ประโยชน์เสมือนว่าตอนนี้นางไม่ใช่หลินฮวาผู้เดิมแล้ว"ข้าอยากจะฆ่านางให้ตายนัก!""หากคุณหนูทำเช่นนั้น ท่านอ๋องรอง คงไม่พอใจเป็นแน่""แล้วเจ้าจะให้ข้าอยู่ใต้เท้าเหมยหลินไปชั่วชีวิตหรือไร!!" นางพูดขึ้นก่อนจะลงจิบชาอุ่นๆ อย่างใจเย็นพลันก็คิดหาแผนการที่จะมัดใจท่านอ๋องรองให้ได้ ในที่สุดนางก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นไปนอนบนเตียงตามเดิม "วันนี้เข้าป่วยคงไปรินน้ำชาให้ผู้ใดไม่ได้แฮ่รกๆๆ" "เจ้าค่ะ" นางข้ารับใช้เผยยิ้มออกมาอย่างแสนรู้หลินฮวาเป็นบุตรสาวของท่านเสนาบดีฝ่ายขวานามว่า จิภักดีเสียง มีอำนาจไม่น้อยในราชสำนักทั้งยังมีบุตรชายคนโตเป็นถึงซื่อจือ ผดุงความยุติธรรม ไร้มลทิน ทำหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์และจงรักภ
Baca selengkapnya
บทที่ 9 : ความลับของเหมยเซียน
ร่างบางลงจากอาชาสีน้ำตาล ดวงตาเรียวกวาดมองไปรอบๆ เพื่อสังเกตว่ามีผู้ใดติดตามตนเองหรือมีสิ่งใดผิดแปลกไปจากเดิมบ้างหรือไม่เพราะการพบปะใครผู้หนึ่งในครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรก นางเดินเข้าไปในโรงเตี้ยมเล็กๆ แต่งแข็งแรงพอสร้างเป็นฐานลับ ที่หลบซ่อนหลังร้านน้ำชาขนาดใหญ่ของแคว้น มีการส่งสัญญาณลับ ที่นางเป็นกำหนดขึ้นให้ผู้เฝ้าประตูซึ่งมีเฉพาะพวกของนางเท่านั้นที่รู้กัน ประตูถูกเปิดออกร่างสูงใหญ่กำยำทว่าดวงตาบอดสนิทไปข้างหนึ่งก้มหัวให้นางอย่างเคารพ"เชิญท่านแม่ทัพ พวกเขาพร้อมแล้ว" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นดวงแข็งกร้าวอย่างรู้ใจผู้เป็นนายหญิงของตน "ดี!!" นางเอ่ยขึ้นพร้อมจะก้าวเท้าไปยังห้องเบื้องหน้าที่ว่า บัดนี้เต็มไปด้วยชนกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมโต๊ะใหญ่ซึ่งมีแผนที่ของแคว้นและสัญลักษณ์มากมายอยู่บนนั้นราวกับว่ากำลังวางแผนการใหญ่ในการเตรียมพร้อมเพื่อทำสงครามอีกครั้ง โดยมีสตรีผู้นี้เป็นผู้นำ"คารวะท่านแม่ทัพใหญ่" พวกเขาทั้งหกลุกขึ้นทำความเคารพด้วยความภักดี ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นมือซ้ายมือขวาและทหารร่วมสงครามเคียงบ่าเคียงไหล่ของนาง พวกเขาเป็นยิ่งกว่าสหายเสียอีกของในสายตานางพวกเขาเป็นมากว่าพี่น้องร่วมสาบานเพราะฉะนั้นแล้
Baca selengkapnya
บทที่ : 10 ความลับจวินอ๋อง
กุบกับ! กุบกับ!"ย๊ะ! ย๊ะ!" เสียงเข้มดังขึ้นตลอดเส้นทาง ร่างสูงควบอาชาขาวดั่งไข่มุกแต่เพียงลำพังเพื่อเข้าไปดั่งจุดหมายที่ต้องโดยใช้เส้นทางที่น้อยนักจะมีผู้ใดกล้าย่างกายเข้าไป แววตาดุดันดั่งมัจจุราชบ่งบอกว่าสิ่งที่ตนกำลังเผชิญเป็นสิ่งน่าขุ่นเคืองใจยิ่งนักสำหรับเขา เสียงควบอาชาหยุดลงเมื่อเผชิญกับสิ่งที่สมควรแก่การดั้นด้นเดินทางมาด้วยตัวเอง"มีเพียงนี้หรือ!" เสียงเข้มเอ่ยขึ้น"ขอรับจวินอ๋อง" หนึ่งในกลุ่มชายชุดดำตอบกลับไปดูท่าทางแล้วคงเป็นหัวหน้าของกลุ่ม"พวกเจ้าไร้ความสามารถลงเช่นนี้ข้าไม่ต้องการ!"เขาเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ"ที่เหลือข้าน้อยจะนำมาให้ได้ขอรับ"เขาตอบพลางแสดงความเคารพต่อบุรุษเบื้องหน้าด้วยความภักดีไม่น้อย"ดี! อย่าให้ข้าต้องลงมือเอง" เขาตอบด้วยแววตาดุดันราวกับสัตว์ร้าย"ขอรับจวินอ๋อง" กลุ่มคนชุดดำรับคำด้วยความหวาดกลัวไม่น้อยเสมือนว่าหากเขาออกโรงเองคงไม่ดีกลับตนเองเป็นแน่"นำพวกนางไปซะ!" เขาเอ่ยขึ้นดวงตาคมเพ่งมองไปยังเหล่านับสิบที่เสื้อผ้าหน้าผมมอมแมม และสกปรกไปด้วยกลิ่นโคลนและคราบเลือด นั่นเพราะร่างกายของพวกนางเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกทำร้ายเยี่ยงสัตว์ไม่ใช่มนุษย์ มือทั้งสองถ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status