Mag-log inShare
บทที่ 53
Pinakabagong kabanata
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1351
เจ้าสิ่งนี้รับมือยากยิ่งนัก เว้นแต่จะลงมือคราวเดียวให้มันแหลกสลายหายสิ้นไป มิเช่นนั้นขอเพียงมีร่างเหลืออยู่เพียงนิด มันก็จะสามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้!แน่นอนว่า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ความเป็นอมตะของมัน แต่เป็นตอนที่มันบาดเจ็บ จะแผ่พิษกู่ออกมามหาศาล!พิษกู่ชนิดนี้ เพียงสูดดมเข้าไปเล็กน้อยแขนขาก็จะอ่อนแรง สูดดมเข้าไปอีกสักนิดอาจจะต้องสิ้นชีพดังนั้นเมื่อไป๋เยวี่ยโหรวคาดเดาได้ว่าของสิ่งนี้ที่เสินอ๋องผู้เฒ่าโยนออกมา แท้จริงแล้วคือตะขาบร้อยขา นางจึงรีบกระโดดถอยหลังไปหยุดอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของรถม้าทันทีพร้อมกับรีบหยิบขวดยาออกมาขวดหนึ่ง โยนไปให้เป่ยเฉินหยวน“รีบกินยาเข้าไป นี่คือตะขาบร้อยขา มันไม่ตายหากไม่ใช้ไฟเผา ทันทีที่บาดเจ็บจะแผ่พิษกู่ออกมา หากไม่มีราชากู่คุ้มกาย เจ้าต้านไม่ไหวแน่ แต่ยาของข้าออกฤทธิ์ได้เพียงหนึ่งเค่อ ดังนั้นต้องรีบจัดการให้จบสิ้นโดยเร็ว”ไป๋เยวี่ยโหรวบอกกล่าวสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็วแต่เป่ยเฉินหยวนกลับใช้สันดาบรับขวดยานั้นไว้ แล้วส่งคืนให้นางทันที“ไม่จำเป็น”“อะไรนะ?”เมื่อได้ยินเขาปฏิเสธยาของตน ไป๋เยวี่ยโหรวยังคิดว่าเขาได้ยินคำพูดเมื่อครู่ของตนไม่ชัดเจ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1350
แต่น่าจะบอกว่า สมกับที่เป็นเสินอ๋องต่างเผ่าหรือเปล่า?จำนวนแมลงกู่ตะขาบของที่นี่ เพียงฟังเสียงความเคลื่อนไหวก็รู้ว่ามีไม่น้อยดำทะมึนเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาอยู่ที่นี่ เกรงว่าคงขวัญหนีดีฝ่อกับฉากนี้ไปแล้วแต่เป่ยเฉินหยวนเพียงกวาดตามองแวบหนึ่ง ก็ละสายตากลับมาทันทีเสินอ๋องผู้เฒ่าเรียกฝูงกู่ตะขาบของเขาออกมา เดิมนึกว่าเด็กหนุ่มชาวต้าหมิงที่อยู่ตรงข้ามเมื่อเห็นภาพนี้แล้ว ต้องตกใจหวาดกลัวอยู่บ้างแต่คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายเพียงปราดตามอง สีหน้ากลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย!ผิดปกติ!สีหน้าของเสินอ๋องผู้เฒ่าเคร่งขรึมในบัดดลหรือว่าเด็กหนุ่มชาวต้าหมิงผู้นี้ จะมีตัวช่วยอะไรซ่อนอยู่?คล้ายกับเพื่อยืนยันการคาดเดานี้ของเสินอ๋องผู้เฒ่า เพียงไม่นาน เสียงขลุ่ยที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในป่า!สิ่งที่ปรากฏขึ้นพร้อมกันนั้น คือเสียงสวบสาบที่ดังขึ้นรอบทิศยิ่งกว่าเดิม!สีหน้าของเสินอ๋องผู้เฒ่าเปลี่ยนไปฉับพัน เขาหันขวับไปมองยังทิศทางที่เสียงขลุ่ยที่ดังขึ้น...เห็นเพียงทางด้านหน้าของขบวนห่างออกไปไม่ไกล ร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่งกำลังยืนอยู่บนต้นไม้ที่ค่อนข้างสูงใหญ่ริมทางในมือนาง
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1349
แต่เปล่าเลยกลับไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวที่นี่เลย!ทั้งคณะเดินทางยังคงรักษาความเร็วในการเดินทางเท่าเดิม เหล่าทหารองครักษ์ที่คอยคุ้มกันความปลอดภัยรอบกายเขา ทั้งที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ไม่ต้องเงยหน้ามองก็สามารถมองเห็นทุกสิ่งได้ แต่พวกเขากลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองสักนิด!ราวกับไม่รู้ตัว มองไม่เห็นพวกเขา และมองไม่เห็นรถม้าเช่นกัน กระทั่งเสียงความเคลื่อนไหวใด ๆ ก็ไม่ได้ยิน พวกเขาไม่สังเกตเห็นสิ่งใด!เสินอ๋องผู้เฒ่าตระหนักได้ถึงความผิดปกติ“นี่คือ...กู่กั้นขุนเขาหรือ?”กู่กั้นขุนเขาเป็นแมลงกู่ชนิดหนึ่งที่มีชีวิตรอดยาก เป็นกู่ล้ำค่าหายากยิ่งนัก แทบจะไม่สามารถเพาะเลี้ยงขึ้นเองได้ ต้องอาศัยโชคในการค้นหาตามป่าเขาเท่านั้นมันสามารถสร้างภาพมายาภายในขอบเขตหนึ่ง ภาพมายานี้รวมถึงเสียง ภาพ และกลิ่นขอเพียงถูกมันจับเป้าหมาย พื้นที่รอบตัวเป้าหมายจะก่อตัวเป็นภาพมายาราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอกเว้นเสียแต่ว่ากู่กั้นขุนเขาตาย มิเช่นนั้นจะไม่มีใครสามารถสังเกตเห็นที่นี่ได้ด้วยเหตุนี้ กู่ชนิดนี้จึงนับว่าเป็นกู่ชั้นดีที่สามารถใช้ในการลอบสังหารโดยเฉพาะ!อย่างไรเสียเสินอ๋องผู้เฒ่าก็เป
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1348
ภายในรถม้าที่กว้างขวางและหรูหราเสินอ๋องผู้เฒ่ากำลังนั่งอยู่เพียงลำพัง คล้ายกับสัมผัสได้ถึงบางอย่างจึงยกน้ำชาที่ชงไว้ลวก ๆ ขึ้นมารินให้ตนเองจอกหนึ่ง ก่อนจะรินเพิ่มอีกจอกแล้วเลื่อนไปฝั่งตรงข้ามของโต๊ะเล็กหลังจากจิบสบาย ๆ คำหนึ่งก็ถอนหายใจกล่าวว่า “ชาจงหยวนนี้ กลิ่นชาหอมกรุ่นเข้มข้นดังคาดจริง ๆ”หลังเอ่ยอย่างทอดถอนใจจบประโยคนี้ก็ยกมุมปากขึ้น พลางยิ้มกล่าวว่า “แขกผู้มีเกียรติมาเยือนยามวิกาล ไยไม่เข้ามานั่งพักสักหน่อยเล่า?”คำพูดของเขาส่งออกไปนอกรถม้า เข้าสู่โสตประสาทของเป่ยเฉินหยวนที่ยืนอยู่บนหลังคาเป่ยเฉินหยวนถือดาบไว้ในมือ หลุบตาลงมองเบื้องล่างเมื่อได้ยินว่าเสินอ๋องผู้เฒ่าต้องการเชิญเขาเข้าไปนั่งสนทนาในรถม้า มุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้มหยันขึ้นมาทันทีวินาทีต่อมา เขาจึงยกดาบฟันลงมา...“ฉัวะ!”รถม้าที่กว้างขวางทั้งคันถูกประกายดาบของเป่ยเฉินหยวนผ่าขวางแยกออกเป็นสองส่วนในชั่วพริบตาหลังคารถปลิวออกไป กระแทกเข้ากับด้านหลังโชคดีที่เสินอ๋องผู้เฒ่าในรถเตรียมการป้องกันไว้ก่อนแล้ว ในขณะที่กลิ่นอายสังหารของเป่ยเฉินหยวนโถมลงมาอย่างรุนแรง ก็หลบเลี่ยงประกายดาบของเขาได้อย่างว่องไว จากนั้นจึ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1347
ปาหย่าเองก็รู้สึกเช่นนั้น แต่อย่างไรเสียนางก็เชื่อในความรู้สึกของตนเองมาโดยตลอดดังนั้นนางจึงรีบลุกขึ้นหมายจะออกไป แต่จังหวะนั้นกลับได้ยินเอ้อถานหลัวกล่าวเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง คล้ายกับว่าเมื่อครู่ยังพูดไม่จบ...“แต่ว่า เพื่อเห็นแก่ที่ท่านเรียกอาตมาว่าอาจารย์อา อาตมาขอเตือนท่านสักคำ คืนนี้ท่านอย่าได้ออกไปจากที่นี่จะดีที่สุด”สีหน้าของปาหย่าดูแย่ลงทันใดคำพูดนี้ทำให้นางเกิดความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนักความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนี้ ไม่ใช่ว่าอาจารย์อาผู้นี้จะทำอะไรตัวนางแต่เป็นเพราะกลัวว่าข้างนอกจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆอีกทั้งยังพุ่งเป้ามาที่นางเสียด้วยไม่ใช่ ไม่ถูกต้อง ควรบอกว่าไม่ได้พุ่งเป้ามาที่นางคนเดียวเท่านั้น!ปาหย่าใบหน้าซีดเผือด ค่อย ๆ ทรุดนั่งลงที่เดิม ก่อนจะฝืนฉีกยิ้มออกมา “หากอาจารย์อาไม่รังเกียจ ปาหย่าขอรบกวนอยู่ที่นี่สักคืน”เมื่อเห็นว่านางยังพอเชื่อฟัง เอ้อถานหลัวก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงตั้งอกตั้งใจจัดการกับมือที่ขาดนั้นต่อไปภาพนั้นทำให้ปาหย่ารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง อย่างไรเสียมือที่ขาดนั้นก็เป็นของนางเอง!นางได้แต่เบือนหน้าหนี คอยเลิกม่านหน้าต่างรถม้าขึ้นเป็นระย
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1346
ปาเก๋อหลู่ตะโกนร้องด้วยความตื่นตระหนกไม่หยุดด้านนอกรถม้าไม่เพียงแต่มีองครักษ์ของเขา ยังมีองครักษ์ของบิดาด้วย ขอเพียงพวกเขาได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือของตน จะต้องรีบมาช่วยตนอย่างแน่นอน!ในใจของปาเก๋อหลู่เชื่อมั่นยิ่งนักว่าตนเองจะได้รับการช่วยเหลืออย่างรวดเร็วแต่ที่น่าแปลกก็คือ ทั้งที่เขาตะโกนเสียงดังขนาดนี้ เหตุใดภายนอกจึงยังไร้ความเคลื่อนไหวใด ๆ?องครักษ์เหล่านี้หายไปไหนกันหมด?!หรือว่าพวกเขาถูกฆ่าตายหมดแล้ว?แต่ก็ไม่ถูกต้องนัก เห็นได้ชัดว่ารถม้ายังคงแล่นไปข้างหน้า หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง ๆ ข้างนอกไม่มีทางเงียบสงบเช่นนี้แน่!ความรู้สึกตื่นตระหนกอย่างรุนแรงค่อย ๆ พรั่งพรูขึ้นมาในใจของปาเก๋อหลู่เขาหันขวับ มองไปยังไป๋เยวี่ยโหรวที่เพิ่งบุกเข้ามาตรงประตูรถม้า แล้วยังเตือนไม่ให้เขาเล่นตุกติกในเวลานี้นางกำลังถือมีดสั้นเล่นอยู่ในมือ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มหยอกเย้า ท่าทางดูไม่เกรงกลัวว่าเขาจะเรียกใครมาแม้แต่น้อย ทำให้ปาเก๋อหลู่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีเกรงว่าที่เกิดเรื่องคงไม่ใช่ข้างนอกแต่เป็นเพียงเขาคนเดียว!รถม้าคันนี้คงถูกหญิงชั่วไป๋เยวี่ยโหรวลงมือทำอะไรบางอย่างไว้เป็น
Maaari mong magustuhan
สามี ท่านหย่ากับข้าเถอะ
กะปอมพ่นไฟ19.8K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม118.9K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว209.4K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา31.1K views12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว
บ้านเขมปัณณ์892 viewsสนมวังเย็นที่แสนรัก
Lovedee1.7K viewsตัวร้ายอย่างข้าต่อไปนี้จะเป็นคนดี
รอรีวัน7.1K viewsข้ามเวลามาเป็นสะใภ้ถูกทอดทิ้ง
หนามชมพู3.1K views
