LOGIN‘12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว’ ผู้เขียนเล่าถึงช่วงเวลาที่ ลั่วฟางเซียน ปลอมตัวเป็น เหยียนเข่อซิน สตรีโชคร้ายกำลังจะถูกส่งตัวเข้าไปเป็นเจ้าสาวให้แก่ถานป๋อ เทพสงครามไร้พ่าย การที่ลั่วฟางเซียนต้องเอาชีวิตเข้าไปพัวพันคนสกุลถาน เพราะนางต้องการปลิดชีวิตถานป๋อบุรุษที่ครอบครองคฤหาสน์สัตตบงกช ตามคำสั่งของกลุ่มบุคคลซึ่ง ไร้หน้า ไร้นาม แต่นางหารู้ไม่ว่านอกจากอันตรายที่อยู่รอบด้านเมื่อเหยียบเท้าเข้าไปในพื้นที่แห่งนั้น ยังมีสิ่งทำให้อาจทำให้นางอยู่ก็มิสู้ตาย เพราะบุรุษสกุลถานที่ต้องตัดหัว หาได้มีเพียงแค่แม่ทัพถานป๋อ หากยังมีชายกลัดมันอีก 12 คนซึ่งรอเวลาการมาถึงของนางด้วยใจที่จดจ่อ นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในหมวดที่มีเนื้อหา 21+ มีฉากค่อนข้างวาบหวิว เสพรักหลากหลายรูปแบบ รวมถึงการทรมานศัตรูด้วยสารพัดวิธีอันเหี้ยมโหดดังนั้นผู้อ่านโปรดโหลดตัวอย่างประกอบการตัดสินใจ
View Moreแคว้นชิง
ลั่วฟางเซียนไม่ได้ตื่นตกใจอันใด นางนั่งอยู่อยู่ในรถม้าคันใหญ่ การถูกส่งตัวไปเป็นเจ้าสาวครั้งนี้ ทั้งที่รู้ว่ามันคือหายนะครั้งใหญ่ แต่ก็เป็นนางที่จงใจให้เกิดขึ้น เพื่อจะได้เข้าไปอยู่ในคฤหาสน์บนเขาสูง ซึ่งมีทะเลสาบดอกบัวสีแดงสดอยู่เบื้องหน้า มันเบ่งบานในยามเช้าให้ความสดใสรับแสงแดดอบอุ่น
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ล้วนจัดเตรียมไว้โดยพวกที่อำพรางใบหน้าและปกปิดชื่อแซ่ หากงานครั้งนี้สำเร็จนางจะได้รับอิสระ รวมถึงชีวิตของคนที่นางรักจะปลอดภัย
การปลอมตัวเป็นผู้อื่นก็เพื่อที่ลั่วฟางเซียนจะได้เข้าใกล้คนชั่วบ้าอำนาจและคลั่งไคล้การเสพรัก ราวกับพวกถูกยาสั่ง ซึ่งโหยหา ความรุนแรงจากการร่วมรักและกลิ่นคาวเลือด
ชายในตระกูลถานอาจลำพองใจ จึงลืมไปว่าต้นไม้ใหญ่ก็ถูกโค่นลมได้โดยสายลมที่กลายเป็นพายุหมุน ลั่วฟางเซียนมาเหยียบคฤหาสน์สัตตบงกช จุดประสงค์คือ นางอยากรู้เหลือเกินว่า เหล่าบุรุษโฉดชั่วสกุลถาน มีกี่หัวให้นางต้องตัด!
จริงอยู่ นางไม่ได้รู้จักคนสกุลถานแต่เดิม ทว่าสตรีหลายคน ที่รู้ซึ้งถึงความชั่วช้าของบุรุษในสกุลนี้ ล่าสุดคือจินหลิงซึ่ง ถูกลักพาตัวในขณะที่นั่งรถม้าเพื่อไปไหว้พระขอพรให้บัณฑิตหนุ่มผู้หนึ่งที่เป็นคู่หมั้นซึ่งป่วยจากโรคหัวใจ ทว่าโจรราคะแห่งคฤหาสน์สัตตบงกชดักอยู่กลางทาง จับตัวนางไปถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน ก่อนนำทางไปส่งที่หน้าเรือนของนาง ทว่าจินหลินไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์เช่นเดิม นางบอบช้ำทางกายและใจ มิหนำซ้ำสายตายังเลือนลอย คล้ายคนตกอยู่ในโลกที่ใครก็เข้าไปไม่ถึง
สุดท้ายจินหลงผู้โชคร้ายกลายเป็นศพในแม่น้ำ ไม่มีใครเรียกร้องความยุติธรรมให้นาง ทว่านางไม่ใช่สตรีคนแรกที่ถูกกระทำให้ต้องเสื่อมเสียเกียรติ ยังมีแม่นางอีกหลายคนที่หายตัวไปอย่างลับๆ สุดท้ายกลับไปโผล่ที่คฤหาส์นซึ่งตั้งตระหง่านบนภูเขา
ลั่วฟางเซียนสูดลมหายใจลึก นางรู้ว่า บุรุษสกุลถาน ต้องการแต่งสตรีเข้าเรือน ไปเป็นสตรีบำเรอกามให้ถานป๋อ เขาเป็นบุตรคนโตของตระกูลแม่ทัพที่รับใช้ราชสำนักมานาน และถานป๋อได้ชื่อว่าเป็นเทพสงคราม ทว่าหลังทำศึกครั้งใหญ่ติดต่อกันนับสามปี สุขภาพเขาย่ำแย่หนักจึงเก็บตัวอยู่ที่นี่ มีหมอเทวดาแวะเวียนมารักษา ทว่าสิ่งเลวร้ายที่น่าขยะแขยงคือ คฤหาสน์หลังนี้ ไม่ได้มีแต่เขา สตรีนางหนึ่งที่รอดชีวิตออกไปได้ หลังจากถูกส่งตัวออกไปในสภาพมิต่างจากซากศพเล่าว่า ตกดึกถานป๋อจะมีอาการคุ้มคลั่ง พร้อมความต้องการทางเพศสูง นอกจากทำร้ายจิตใจกับร่างกายสตรีที่แต่งเข้ามาเป็นฮูหยิน นางยังถูกชายอื่นย่ำยี หากสตินางยังจดจำได้ นางแน่ใจว่า ในคฤหาสน์หลังโอ่อ่านั้นมีบุรุษชั่วจำนวน 12 คน
เรื่องบัดซบเช่นนี้ ใครได้ยินได้ฟังแล้วก็นึกขยาดกลัว ดังนั้นลูกสาวบ้านใด ทำตัวไม่ดี จึงมักจะหายตัวไป ก่อนพบว่ามาอยู่ที่นี่ กลายเป็นสตรีที่รับใช้บุรุษไม่ต่างจากคณิกาชั้นต่ำ
“แม่นางถึงเรือนดอกท้อแล้ว ลงมาเถิด...”
เสียงแม่สื่อที่เป็นคนจัดเตรียมสิ่งต่างๆ ในการแต่งอนุของถานป๋อเอ่ยขึ้น จากนั้นร่างอรชนที่คลุมด้วยผ้าแดงได้ก้าวลงเกี้ยวเจ้าสาว
ลั่วฟางเซียนกำลังคะเนหลายสิ่ง นางไม่ได้ตื่นกลัว ออกจะประหลาดใจ อีกทั้งพยายามเงี่ยหูฟังสิ่งรอบกาย ตั้งแต่ลงเรือ ขึ้นรถม้า จนนั่งเกี้ยวมาถึงหน้าประตู นางยังไม่ได้ยินเสียงแสดงความรื่นเริงอันใด การแต่งงานของนางถึงจะมีตำแหน่งเพียงอนุ ทว่าเหตุใดถึงได้เงียบเชียบราวกับงานศพ
“ที่นี่มีเรือนเล็กๆ ทั้งหมดสิบสองหลัง พ่อบ้านจะเป็นคนส่งตัวเข้าเรือน จากนั้นตามที่ข้าสอน อ่อนโอนผ่อนตามสิ่งที่แม่ทัพถานต้องการ มิเช่นนั้นเจ้ารู้ใช่หรือไม่ ครอบครัวของเจ้าต้องลำบาก!”
แม่สื่อเอ่ยเสียงเข้ม นั่นคงเพราะนางรู้ว่า หากอบรมลั่วฟางเซียนได้ไม่ดี หรือเกิดเรื่องผิดพลาดอย่างที่ผ่านมา คงเป็นนางที่ถึงคราวเคราะห์ไปด้วย
ยามนั้นลั่วฟางเซียน บีบมือของนางเข้าด้วยกัน เมื่อสัมผัสได้ว่า มีชายสองคนเดินเข้ามาหานาง หนึ่งในสองกล่าวว่า
“ข้าจะพาอนุเหยียนไปยังห้องหอ คืนนี้ต้องอดทนให้มาก และก่อนรับใช้แม่ทัพถาน จงกลืนยานี้ลงคอเสีย จะได้ไม่เจ็บปวด อีกทั้งร่างกายงามๆ สมควรถูกใช้ให้คุ้มค่า จากวันนี้ไปอดทนอย่างที่สุด อย่าใจเสาะตายเสียก่อน มิเช่นตระกูลของเจ้าคงลำบากส่งสตรีเข้ามาแต่งเป็นอนุอีก”
อีกฝ่ายข่มขู่นางโดยหารู้ไม่ว่าผู้ที่เดินทางมาคฤหาสน์สัตตบงกชหาใช่ เหยียนเข่อซิน แต่เป็น ลั่วฟางเซียน และแทนที่นางจะกลัว กลับเห็นเรื่องน่าเบื่อ
อนุที่แต่งเข้าสกุลถาน มีเวลาอยู่ในคฤหาสน์สัตตบงกชเจ็ดวัดเจ็ดคืน หากรับใช้ดีและอดทนเป็นเลิศจะมีลมหายใจต่อไป แต่สตรีบางคนไม่ได้รับโอกาสนั้น บ้างสิ้นอายุไขก่อนถูกส่งตัวออกไปยังสุสานฝังร่าง หรือที่มีชีวิตอยู่และไม่เป็นที่โปรดปราณจะถูกขับออกไป แต่สตรีเหล่านั้นมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตกนรกทั้งเป็น มิต่างจากดรุณีน้อยผู้หนึ่ง ซึ่งหลังจากเล่าความเลวร้ายที่เกิดขึ้นให้กับลั่วฟางเซียนฟัง ฝ่ายนั้นได้คิดสั้นด้วยการผูกคอตาย ซ้ำร้ายสกุลถาน ยังส่งจดหมายพร้อมบีบบังคับให้หาสตรีนางอื่นแต่งเข้ามาเป็นอนุของถานป๋อ แทนหญิงสาวผู้มีชะตาชีวิตแสนเศร้า
หลายคืนต่อมา อากาศเริ่มเย็น และลั่วฟางเซียนเห็นว่า สามีของนางขี้หนาวกว่าปกติ ยามนี้ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม แต่พอนางขยับขึ้นเตียงตั้งใจพักผ่อน เขาก็เริ่มทำตัวขยุกขยิก “ป๋อเกอ ข้านึกว่าท่านหลับแล้ว” ชายหนุ่มอมยิ้ม แสงเทียนในห้องที่ยังไม่ทันดับ ขับให้ใบหน้าเขาดูหล่อเหลายิ่งกว่าเดิม “อยากดูดนมเสี่ยวเซียนสักหน่อยได้ไหม ตัวข้านั้น อิจฉาลูกที่ได้ดื่มนมเจ้าตลอด” “ลูกหนวนหย่านมตั้งนานแล้ว” “ก็ลูกคนใหม่ที่จะเกิดขึ้นมาอย่างไรเล่า เดี๋ยวก็แย่งนมของเสี่ยวเซียนจากข้าไปดูดเป็นปีๆ” “ป๋อเกอ ท่านเหลวไหลเกินไป” ปากนางก็บอกเขาอย่างนั้น หากใจลิงโลดที่สามีจะเล่นผีผ้าห่มด้วย และยามนี้ถานป๋อคึกจัด ร่างกายเขามีไอร้อนแผ่ขยายออกมา และส่วนที่มันพองโตได้ก็ยืดยาว เส้นเลือดปูดโปนตลอดลำ “ข้าดูดนมสองเต้านี้ ส่วนเสี่ยวเซียนคนงาม ก็ทำรักด้วยปากให้สามีได้หรือไม่” ถานป๋อชอบพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม และมันจั๊กจี้มาก ลั่วฟางเซียนเขินจนหน้าแดง มือไม้พันกันยุ่ง แม้จะเป็นอย่างนั้น แต่นางมีความปรารถนาในเรือนกายของอีกฝ่าย นางสัมผัสกล้ามหน้าท้องของเขา และเลื่อนมือต่ำลงไปเรื่
ห้าปีต่อมา พื้นที่ด้านทิศตะวันออกของเรือนสัตตบงกชเป็นท้องนา และสวนผักขนาดใหญ่ พื้นที่ดังกล่าวใช้สำหรับทำการเพาะปลูกทั้งเลี้ยงสัตว์มาหลายปี เรียกได้ว่าถูกจัดสรรไว้เช่นนี้ นับแต่สกุลถานสร้างคฤหาสน์หลังโอ่อ่า คืนวันที่ผ่านมา มีเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย และเรื่องหนึ่งที่ลั่วฟางเซียนไม่รู้ นางถูกถานป๋อฝังเข็ม ทั้งนี้ก็เพื่อขับพิษยาสั่งขององค์ชายสาม และผลตามมาคือความทรงจำนางบางส่วนหายไป ฝ่ายเขาไม่ต้องการบอกเรื่องนี้กับนาง เพราะอาจมีผลร้ายมากกว่าดี และยามนี้บ้านเมืองสงบ รัชทายาทขึ้นครองบัลลังก์และเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ ส่วนองค์ชายสามถูกขังในตำหนักเย็น มีข่าวว่าสุดท้ายเขาผูกคอตาย ลั่วฟางเซียนหายใจติดขัดอยู่สักหน่อย ครั้งนี้เป็นท้องที่สอง แต่นางรู้สึกว่าตนยังตื่นเต้น นั่นเป็นเพราะก่อนหน้า ประสบการณ์คลอดลูกของนางแทบไม่มี เนื่องจากเอาแต่สลบ สุดท้ายหมอตำแย และผู้เป็นสามีคือคนช่วยให้ลูกสาวแสนน่ารักของนางลืมตาขึ้นมาดูโลก “ท่านแม่เจ้าขา” ลั่วฟางเซียนหันไปมองลูกสาวของนาง ฝ่ายนั้นตัวอวบ แก้มเป็นสีชมพูน่ารัก นางอุ้มเป็ดตัวเล็กๆ มาสองตัว หนวนหนวน เป็นเด็กหญิงที่สด
เมื่อถูกคนชั้นต่ำต่อว่า ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าหยาบคาย อิงหนูจึงแทบกระอักเลือดตาย “เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้เยี่ยงไร” เหยียนเข่อซินเบ้ปาก และตอบอย่างหงุดหงิด “องค์ชายสามเรียกข้ามาทำหน้าที่สตรีข้างกายเขา...ยกให้เป็นเมียรัก และยังคอยดูแลพวกที่ออกนอกลู่นอกทาง ใครที่ทำผิด หรือคิดหันเหไปทางอื่น ข้ามีหน้าที่จัดการได้ทันที” “หมายความเยี่ยงไร” อิงหนูถาม เสียงนางสั่นอยู่สักหน่อย จู่ๆ ก็เกิดความกลัวขึ้นมา “เมื่อคืน เจ้าหลุดปากบอกแผนขององค์ชายสามกับพวกนอกด้าน และพูดเรื่องไม่สมควรมากมาย คนทรยศเช่นนี้ สมควรเก็บไว้เหรอ” “เหลวไหล ข้ารับใช้องค์ชายสามมานาน และไม่คิดเป็นอื่น พวกนอกด้านมันบังคับข้า และให้กินยาหลอนประสาท สิ่งที่ข้าทำล้วนไม่รู้สึกตัว” เหยียนเข่อซินส่ายหน้า และหัวเราะเสียงแหลมสูง “น่าเสียดาย เจ้ายังสวยอยู่มาก แต่เกรงว่า คงไม่เหมาะที่จะใช้ชีวิตที่ดีต่อจากนี้” “เจ้า...จะทำสิ่งใดกันแน่” “คุณหนูอิง พูดกันตามตรง ข้ามีสองทางเลือกให้เจ้า คือ มีร่างกายครึ่งท่อนในไหสักใบ หรือกลายเป็นคนหมูในอ่างไม้ดี” ได้ยินอย่างนั้น อิงหนูก็หัวใจแทบหยุ
“น้ำยาของข้า เข้มข้นยิ่งนัก ตัวเจ้าก็รู้ดี” ลั่วฟางเซียนหัวเราะคิกคัก และบอกเขา “ดูเหมือนเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานแล้วที่ข้าไม่ได้ลิ้มรส ดังนั้นคงต้องได้ชิม และกลืนมันลงท้องอีกสักรอบสองรอบ ถึงจะมั่นใจในสิ่งที่ท่านแม่ทัพอวดอ้าง” “หึๆ ๆ ร้อยรอบ พันรอบก็ย่อมได้ ข้าจะปลดปล่อยไปกับเจ้าเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มว่าไม่ทันจบดี ลั่วฟางเซียนจึงหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเขา “ลิ้นสากๆ ของท่าน จงใช้มันรัดลิ้นข้าปล่อยน้ำหวานกับความเร่าร้อนออกมา จากนั้นค่อยแทงเข้าไปในร่างกายนี้ได้หรือไม่ท่านแม่ทัพ” เขาพยักหน้า และบอกนาง “ป๋อเกอ เรียกข้าเช่นนี้เสียเถอะ เราล้วนเป็นคนเดียวกันแล้ว” “ท่านแม่ทัพ เอ่อ ปะ ป๋อเกอ... แทงลิ้นของท่านในโพรงปากนี้ และร่องสวาทของข้าเร็วๆ เถิด ข้าไม่ไหวแล้ว” “ได้ และไม่ใช่แค่ลิ้นหรอกนะ ที่จะข้าใช้เล่นสนุกในทางคับแน่นฉ่ำเยิ้มของเสี่ยวเซียน” “ฮึ... ทะ ท่าน อย่าเก่งแต่ขู่ข้าเลย” “ข้าจะทำให้เจ้าท้องเร็วที่สุด คอยดูฝีมือสามีผู้นี้เถิด” เขายิ่งพูดลั่วฟางเซียนยิ่งซ่านสยิว นางกับเขาจูบกัน แทรกลิ้นสอดเข้าไปในโพรงปาก ตวัดลิ้นรัดแรงๆ เย












reviews