Share

บทที่ 187

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
พักเที่ยงฉันเพิ่งไปถึงโรงอาหาร ก็ถูกคนสาดน้ำใส่หน้า

คนที่สาดน้ำใส่ฉันไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเพื่อนร่ว
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 188

    หัวหน้าบอกว่าบอสใหญ่พักอยู่ห้องที่สองทางขวามือมีแค่ห้องที่สองเท่านั้นที่ไม่ได้ล็อก ส่วนห้องอื่น ๆ ล็อกหมดแล้วบางทีบอสใหญ่อาจจะยังพักผ่อนอยู่ข้างในฉันนึกดีใจขึ้นมา อาศัยจังหวะที่บอดี้การ์ดไม่อยู่ รีบวิ่งไปเคาะประตูทว่าฉันเพิ่งจะเคาะประตู ข้างในก็มีเสียงตวาดต่ำ ๆ อันเยียบเย็นดังขึ้นมาทันที “ไสหัวไป!”ฉันถูกตะคอกใส่จนชะงักไป ในใจสั่นสะท้านทำไมเสียงนี้ถึงได้คุ้นหูนัก ถึงกับคล้ายเสียงของเฮ่อจือโจวอยู่นิด ๆแต่แค่เสียงนั้นเสียงเดียว ฉันก็ไม่กล้าแน่ใจไม่น่าจะใช่เฮ่อจือโจวหรอกมั้ง ในความทรงจำของฉันเขาไม่ได้เป็นโรคกระเพาะ แถมยังไม่ได้จับธุรกิจพัฒนาที่ดินด้วยฉันข่มความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองลงไป อ้าปากตั้งใจจะขอร้องให้เขาช่วยเป็นพยานให้คิดไม่ถึงว่าจู่ ๆ จะมีเสียงตวาดเย็นชาดังมาจากหน้าบันได “คุณเป็นใคร คิดจะทำอะไร”ฉันสะดุ้งตกใจ พอหันหน้าไปก็เห็นบอดี้การ์ดคนนั้นเดินดุ่ม ๆ เข้ามาหาฉันอย่างเอาเรื่องในมือของบอดี้การ์ดยังหิ้วกล่องข้าวอยู่ เมื่อกี้คงจะไปเอาข้าวให้บอสใหญ่มายังไม่ทันให้ฉันอ้าปาก บอดี้การ์ดก็พุ่งเข้ามาจับตัวฉัน “คุณอีกแล้วเหรอ เมื่อเช้าเตือนพวกคุณไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 187

    พักเที่ยงฉันเพิ่งไปถึงโรงอาหาร ก็ถูกคนสาดน้ำใส่หน้าคนที่สาดน้ำใส่ฉันไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเพื่อนร่วมงานในแผนกของพวกเราทั้งที่เมื่อเช้าเขายังพูดคุยหัวเราะกับฉันอยู่เลยแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับจ้องฉันด้วยสีหน้าโกรธจัดไม่ใช่แค่เขา ยังมีเพื่อนร่วมงานอีกหลายคน ก็มองฉันด้วยสายตาที่ทั้งโกรธเกรี้ยวและเหยียดหยามฉันมองพวกเขาอย่างอึ้ง ๆ ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นเสี่ยวจาง เพื่อนร่วมงานที่มาโรงอาหารพร้อมกับฉันก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงถามพวกเขาอย่างหงุดหงิดว่า “พวกนายทำอะไรเนี่ย อยู่ดี ๆ ไปสาดน้ำใส่เสี่ยวถังทำไม”“เราไม่ตบเธอก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว เธอไปถามเอาเองสิว่าไปทำเรื่องดีงามอะไรไว้” เพื่อนร่วมงานที่สาดน้ำใส่ฉันคือเสียวหลี่ เขาทำเสียงฮึดฮัดฉันขมวดคิ้วจ้องเขา “ฉันทำอะไร”“โอ๊ะ เธอยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ” เสียวหลี่พูดอย่างโกรธจัด “เมื่อเช้าหัวหน้าให้เธอไปส่งอาหารเช้าให้บอสใหญ่ จุดประสงค์ก็เพื่อทำให้แผนกของเรามีภาพลักษณ์ที่ดีในสายตาของบอสใหญ่ แต่เธอล่ะ เธอกลับอาศัยโอกาสนี้ไปอ่อยบอสใหญ่ที่สำคัญคืออ่อยไม่สำเร็จ แถมเธอยังไปทำให้บอสใหญ่โกรธ จนถูกบอดี้การ์ดของบอสใหญ่ไล่ตะเพิดลงมา ทำแผนกของเรา

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 186

    ฉันมองคุณป้าด้วยสายตาเรียบเฉยตอนแรกฉันรู้สึกว่าคุณป้าคนนี้ใจดีมีเมตตา ใบหน้าดูเป็นมิตรตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่าเธอน่าขยะแขยง น่าขยะแขยงมากจริง ๆเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคนั้นของคุณป้า คนรอบข้างก็พากันชี้ไม้ชี้มือมาที่ฉัน เป้าโจมตีทั้งหมดล้วนพุ่งมาที่ฉันทันทีพวกเขาถึงขั้นมองข้ามไปเสียสนิทว่า ตอนนี้คุณป้าสวมกระโปรงสั้นกับถุงน่องตาข่ายอยู่ฉันไม่สนใจการชี้ไม้ชี้มือและคำด่าทอของพวกเขา หิ้วกล่องอาหารเดินกลับไปทางห้องเอกสารเดินมาได้ระยะหนึ่ง คุณป้าก็วิ่งตามมาคุณป้ามองฉันด้วยใบหน้ารู้สึกผิด “เสี่ยวถัง ขอโทษนะ เมื่อกี้ป้าไม่มีทางเลือกจริง ๆ ป้าอายุขนาดนี้แล้ว ทนแบกรับความอับอายแบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ”ฉันกระตุกยิ้มบาง ๆ แล้วพูดกับเธอว่า “คุณป้าก็รู้ตัวนี่คะว่าอายุเท่าไหร่แล้ว แล้วทำไมถึงคิดไม่ได้แล้วไปอ่อยบอสใหญ่ล่ะคะ แถมยังแต่งตัวแบบนี้อีก”“ป้า ป้า...”พอฉันถามแบบนี้ ใบหน้าอันแก่ชราของคุณป้าก็แดงก่ำขึ้นมาอีกครั้งผ่านไปครู่ใหญ่เธอถึงได้พูดว่า “ตอนสาว ๆ ป้าก็สวยมากนะ มีคนตามจีบตั้งเยอะแยะ ถึงป้าจะอายุมากแล้ว แต่ก็ยังสวยสะพรั่งอยู่ไม่ใช่หรือไง”ฉัน: ...เธอเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงคิดว่

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 185

    หัวหน้าโจวบอกฉันว่าตอนนี้บอสใหญ่กำลังพักผ่อนอยู่ที่หอพักผู้บริหาร ให้ฉันรีบเอาข้าวต้มไปส่งฉันไม่รู้ว่าหอพักผู้บริหารอยู่ที่ไหน เขาถึงขั้นเดินนำทางฉันไปตั้งครึ่งค่อนทาง จนกระทั่งมองเห็นหอพัก เขาถึงได้เดินกลับไปตอนจะกลับไปยังกำชับฉันอีกว่า “ต้องย้ำกับบอสใหญ่ให้ได้เลยนะว่าของพวกนี้ฉันเป็นคนขี่รถไปซื้อมาเอง ต้องทำให้เขารู้ถึงความเหน็ดเหนื่อยของฉัน และความห่วงใยที่แผนกของเรามีต่อเขา เข้าใจไหม”ฉันพยักหน้ารับแบบขำ ๆถึงอย่างไรคำพูดที่หัวหน้ากำชับมา ฉันก็ต้องไปพูดกับบอสใหญ่อยู่แล้วส่วนเรื่องที่บอสใหญ่จะรับรู้ถึงความลำบากของเขาและความห่วงใยจากแผนกเราได้หรือไม่นั้น ก็คงเป็นอีกเรื่องหนึ่งหอพักผู้บริหารมีสองชั้น และเป็นห้องพักเดี่ยว สิ่งอำนวยความสะดวกครบครันหัวหน้าบอกว่าบอสใหญ่อยู่ที่หอพักชั้นสองฉันหิ้วกล่องอาหารกำลังจะเดินไปที่บันได จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งโซเซพุ่งเข้ามาหาฉันฉันตกใจมาก รีบหลบทางให้คนคนนั้นล้มคะมำลงกับพื้นอย่างทุลักทุเล ฉันเพ่งมองดี ๆ ถึงได้เห็นว่าที่แท้ก็คือแม่ของอาเวยนั่นเองขณะเดียวกันก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มาที่หน้าบันไดผู้ชายคนนั้นรูปร่างกำยำสูงใหญ่ ใบหน้าทร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 184

    วันนี้คุณป้าคอยพูดจาลดทอนคุณค่าของฉันทั้งต่อหน้าและลับหลังตลอดเวลา ฉันย่อมฟังออกว่าที่เธอพูดนั้นเป็นคำประชดประชันฉันยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังต้องไปทำงาน”พูดจบ ฉันก็เดินจากไปคุณป้าหัวเราะอยู่ข้างหลังฉัน “งั้นเดี๋ยวเธออย่าแอบไปประจบบอสใหญ่เชียวนะ คนในไซต์งานของพวกเรามันเยอะ ถ้าเกิดเรื่องน่าหัวเราะเยาะขึ้นมา เธออาจจะจมน้ำลายคนตายเอาก็ได้”ฉันรู้ว่าคุณป้าคนนี้ก็แค่กำลังเตือนฉันว่าอย่าคิดเพ้อเจ้อ อย่าหวังจะเกาะคนรวยฉันยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนเดินตรงไปทางออฟฟิศเรื่องที่ออฟฟิศกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับบอสใหญ่ทั้งนั้นปกติแล้วในออฟฟิศจะเงียบเชียบไร้ชีวิตชีวา มีแต่เสียงเปิดกระดาษกับเสียงเคาะแป้นพิมพ์แต่วันนี้พอฉันเดินเข้าไป ทั้งออฟฟิศกลับเหมือนกระทะน้ำเดือดหลายคนยังปรึกษากันว่าเดี๋ยวตอนพักเที่ยง ถ้าบอสใหญ่ยังไม่กลับ จะรวมตัวกันไปมุงดูบอสใหญ่เสียหน่อยฉันแทบจะขำตาย พวกเขาเอาบอสใหญ่มาเป็นสมบัติของชาติให้ชื่นชมเสียแล้วยังมีเพื่อนร่วมงานเดินมาถามฉันว่าจะไปดูความหล่อเหลาเหนือชั้นของบอสใหญ่ไหม ฉันตอบแบบขำ ๆ ไปว่าไม่ไปเพื่อความปลอดภัยของลูก ไม่ว่าจะเป็นสถานที

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 183

    ฉันเซถลาไปเล็กน้อย จนเกือบล้มฉันขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้นก็เห็นอาเวยอาเวยพูดกับฉันว่า “น้องสาว รถคันนั้นจะขับมาชนเธออยู่แล้ว ทำไมเธอยังยืนบื้ออยู่อีกล่ะ”ถึงรถคันนั้นจะยังอยู่ห่างจากฉันอีกระยะหนึ่ง แต่อาเวยก็เป็นห่วงความปลอดภัยของฉันจริง ๆ ฉันก็เลยไม่ได้โกรธฉันว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ว่าต้องหลบ แค่รู้สึกว่ารถคันนั้นดูคุ้น ๆ น่ะ”“ฮ่า ๆ ๆ ...”พอฉันพูดจบ คุณป้ากับอาเวยก็กุมท้องหัวเราะขึ้นมาทันทีโดยเฉพาะคุณป้า “เสี่ยวถัง เธอเคยเห็นรถหรูแบบนี้ตามท้องถนนใช่ไหมล่ะ ถึงได้คุ้นตาเมื่อกี้ป้าเพิ่งจะบอกเธอไปว่าคนระดับล่างอย่างเราต้องมองความเป็นจริงให้ชัดเจน อย่าเอาแต่คิดจะเกาะคนรวย หวังจะเป็นหงส์เลยดูเธอสิ นอกจากจะไม่ฟังแล้ว ยังคิดจะแกล้งเดินชนรถเพื่อเรียกค่าเสียหายอีก ให้ตายสิ”แกล้งเดินชนรถเพื่อเรียกค่าเสียหายงั้นเหรอมุมปากของฉันกระตุก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรคุณป้าพูดอีกว่า “นี่เป็นรถของบอสใหญ่ในไซต์งานของเราเลยนะ เธออย่าแกล้งโดนชนไม่สำเร็จ ถึงตอนนั้นถูกบอสไล่ออก มันจะไม่คุ้มเอานะ”“ใช่ เสี่ยวถัง” อาเวยก็รีบพูดกับฉันด้วย “คราวก่อนเธอก็จ้องรถหรูคันนี้จนตาค้างไปแล้ว จริงอยู่ที่รถหรูมันด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status