Share

บทที่ 5

Penulis: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันมองไปอย่างประหม่า ก็เห็นเขาพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินออกมาจากข้างใน

เขามีรูปร่างมาตรฐานแบบไหล่กว้างเอวสอบ สัดส่วนร่างกายดีเยี่ยม

ผิวไม่คล้ำ แต่ก็ไม่ใช่ขาวแบบคนอ่อนแอ ทว่าเปล่งปลั่งไปด้วยความมีสุขภาพดีและแข็งแรง

เมื่อก่อนฉันไม่ยอมให้เขาเปลือยกายต่อหน้า งานเลี้ยงรุ่นครั้งนั้นฉันก็เมาไม่ได้สติตลอดทั้งงาน เลยไม่เคยรู้มาก่อนว่ารูปร่างของเขาจะดีขนาดนี้

พอรู้ตัวว่าเผลอเหม่อมองร่างกายเขา ฉันก็รีบเบือนหน้าหนีด้วยความขัดเขิน

ผู้ชายคนนั้นเดินมาหยุดตรงหน้าฉันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับไอความร้อนที่แผ่ซ่านออกมา

ฉันหดตัวถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก ถามเขาเสียงตะกุกตะกัก “คุณ...คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ หิวไหม หรือว่าฉัน...ฉันไปทำอะไรให้กินเอาไหมคะ”

“ทำอะไรให้กินเหรอ” ผู้ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความเย้ยหยันอยู่บ้าง “นอกจากกินแล้ว คุณยังทำอาหารอะไรเป็นด้วยเหรอ”

คำพูดนี้ทำเอาฉันพูดไม่ออก

ในสายตาเขา ฉันคงเป็นแค่คุณหนูที่ไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวอะไรสักอย่าง

แต่ความจริงก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ นอกจากเต้นรำแล้ว ฉันยังทำอะไรเป็นอีกบ้าง ตัวฉันเองยังตอบไม่ได้เลย

จู่ ๆ ผู้ชายคนนั้นก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ฉัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างหู ปลุกปั่นเส้นประสาทของฉัน

“ความจริง นอกจากทำอาหารแล้ว คุณยังทำอย่างอื่นให้ผมอารมณ์ดีได้นะ”

ดวงตาของเขาล้ำลึก แฝงไปด้วยความปรารถนาอย่างโจ่งแจ้ง

ฉันรู้ดีว่าในฐานะเมียเก็บของเขา ตอนนี้ฉันควรรู้ความเข้าไปเอาอกเอาใจและปรนนิบัติเขา

แต่มือเท้าของฉันกลับไม่ยอมทำตามที่สมองสั่งการ

หลัก ๆ คงเป็นเพราะความแตกต่างมันมากเกินไป สุดท้ายแล้วฉันก็ยังปรับตัวเข้ากับสถานะเมียเก็บของเขาไม่ได้อยู่ดี

ขณะที่กำลังสับสน จู่ ๆ เขาก็โน้มตัวลงมาจูบฉัน

เป็นจูบที่ดุดันและรุนแรง แฝงไว้ด้วยความเอาแต่ใจ

ฉันสะดุ้งตกใจ ทุบตีไหล่เขาเพื่อต่อต้านตามสัญชาตญาณ

เขาผละออก ขมวดคิ้ว แค่นหัวเราะอย่างเย็นชา “ถ้าเปลี่ยนเป็นเฮ่ออี้เฉิน คุณคงไม่ต่อต้านแบบนี้ใช่ไหม”

เฮ่ออี้เฉินคือน้องชายของเขา

แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับเฮ่ออี้เฉินด้วยล่ะ

ใช่แล้ว เมื่อก่อนฉันเคยชอบเฮ่ออี้เฉินแบบเอาเป็นเอาตายจริง ๆ แต่ตั้งแต่แต่งงานกับเขา ฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับเฮ่ออี้เฉินอีกเลย

สามปีแล้ว ฉันไม่เคยเจอเฮ่ออี้เฉินเลยสักครั้ง

ถ้าไม่ใช่เพราะจู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมา ฉันก็แทบจะลืมการมีอยู่ของเฮ่ออี้เฉินไปแล้วด้วยซ้ำ

“น้องชายผมใกล้จะกลับประเทศแล้ว คุณคงคิดถึงเขามากสินะ” ผู้ชายคนนั้นจ้องฉัน ดวงตาอันล้ำลึกทอประกายเย็นชาออกมาสายหนึ่ง

ฉันเลียริมฝีปาก กำลังจะอ้าปากบอกว่าคุณอย่ามาเดาส่งเดช

จู่ ๆ เขาก็หัวเราะเยาะตัวเองขึ้นมาอีก “ในใจคุณ ผมไม่เคยเทียบเฮ่ออี้เฉินได้เลย ต่อให้ตอนนี้ผมจะเก่งขึ้นแล้ว คุณก็ยังมองไม่เห็นผมอยู่ดีใช่ไหม”

เดี๋ยวนะ ทำไมรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้แอบมีปมด้อยอยู่นิด ๆ ล่ะ

ฉันรีบพูด “เฮ่ออี้เฉินยอดเยี่ยมจริง ๆ แต่คุณ...”

“หุบปาก!”

จู่ ๆ ผู้ชายคนนั้นก็ตวาดเสียงต่ำ สีหน้าเย็นชาถึงขีดสุด

คำว่า ‘ยอดเยี่ยมกว่า’ ถูกฉันกลืนลงคอไปอย่างยากลำบาก

เขาโกรธอย่างเห็นได้ชัด ฉันเม้มริมฝีปากแน่น ไม่กล้าพูดอะไรอีก

เฮ่อจือโจวยืนพิงหน้าต่าง เขาจุดบุหรี่มวนหนึ่งพลางมองฉันด้วยรอยยิ้ม

ควันบุหรี่ถูกพ่นออกมา เสียงเนิบนาบไร้ความใส่ใจของเขาก็ดังแว่วมา “ดูท่าความหยิ่งผยองของคุณหนูใหญ่ถังยังไม่จางหายไปเลย ดูไม่ค่อยเหมาะจะเป็นเมียเก็บเท่าไหร่นะ”

ด้วยความกังวลว่าเขาจะเรียกคืนหนี้สินที่ใช้คืนให้บ้านฉันไป ฉันจึงรีบพูด “ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฉัน...ฉันแค่ยังปรับตัวไม่ค่อยได้”

เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ แฝงด้วยความเย้ยหยันอย่างเห็นได้ชัด

ฉันกัดริมฝีปาก ลงจากเตียงเดินไปหาเขา

ในเมื่อเลือกเดินเส้นทางนี้แล้ว มัวแต่อิดออดก็ดูจะดัดจริตเกินไปหน่อย

เมื่อมาหยุดตรงหน้าเขา ฉันก็เกาะไหล่เขาไว้ แล้วจูบริมฝีปาก จูบลำคอเขาอย่างเงอะงะ

ดวงตาของเขามืดครึ้มขึ้นมาทันที

ฉันเอามือไปลูบไล้แผงอกของเขา เลียนแบบพวกสาวสวยในบาร์ที่ชอบยั่วยวนผู้ชาย

แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ มือจึงได้แต่ลูบคลำไปมาบนแผงอกของเขาอย่างทำตัวไม่ถูก

เขาหัวเราะเสียงต่ำ กุมมือฉันที่กำลังลูบสะเปะสะปะเอาไว้ น้ำเสียงแหบพร่าจนไม่เหลือเค้าเดิม “ทำไม่เป็นเหรอ”

ฉันหลุบตาลง ไม่กล้ามองเขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
น้ำ หวาน
สนุก น่าติดตาม
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 360

    เขาอยากจะหักเงินเดือนฉันก็หักไปเถอะ ไล่ฉันออกไปเลยก็ยิ่งดีโทรศัพท์ดังอยู่สองครั้งก็เงียบไปฉันเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นวดคลึงหว่างคิ้วด้วยความทรมาน บังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้อีกเวลาผ่านไปไม่นาน จู่ ๆ ก็มีเสียง ‘ติ๊ด’ ดังมาจากหน้าประตู มีคนใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามาไม่ต้องลืมตาดูฉันก็รู้ว่าเป็นเฮ่อจือโจวคีย์การ์ดของห้องนี้ ฉันมีใบหนึ่ง เขามีใบหนึ่งฉันนอนขดตัวอยู่บนเก้าอี้โดยไม่ขยับเขยื้อนมีเสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ ฝีเท้านั้นหนักอึ้งมากทิ้งช่วงครู่หนึ่ง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นในห้องนอน “ทำไมไม่รับโทรศัพท์ผม”“เลียนแบบกู้ชิงชิงไง” ฉันแค่นหัวเราะเยาะ ยังคงหลับตาอยู่ ไม่อยากจะมองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำทว่าวินาทีต่อมา คอเสื้อก็ถูกเขากระชากขึ้นจากนั้น ตัวฉันก็ถูกเขาหิ้วขึ้นมาจากเก้าอี้ฉันถูกบังคับให้ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าที่มืดครึ้มถึงขีดสุดของเขา“อาการป่วยของเธอกำเริบ คุณต้องพูดจาถากถางเธอถึงขนาดนี้เลยเหรอ”“อ๋อ...” ฉันกระตุกยิ้มมุมปาก พลางถามอย่างประชดประชัน “เธอตายหรือยังล่ะ”“ถัง! อัน! หราน!”เขากำคอเสื้อฉันแน่น รังสีอำมหิตน

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 359

    เขาแต่งตัวเสร็จอย่างรวดเร็วเขาหันมามองฉัน สีหน้าดูซับซ้อนอยู่บ้าง “ผมจะไปดูเธอหน่อย”“...อืม” ฉันตอบรับเสียงเรียบเขาเม้มริมฝีปาก มองฉันราวกับมีเรื่องอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูดออกมาทิ้งช่วงครู่ใหญ่ เขาถึงได้พูดออกมาประโยคหนึ่ง “เธอไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ”พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอกฉันกำผ้าห่มแน่น จู่ ๆ ความเคียดแค้นในใจก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนระงับไว้ไม่อยู่ตอนที่เขาเดินไปถึงหน้าประตูห้องนอน ฉันก็ทนไม่ไหวจนต้องพูดประชดแผ่นหลังของเขา “คุณดูไม่ออกเลยเหรอว่าหลายครั้งเธอแกล้งทำ คืนนี้เธอต้องตั้งใจโทรมาแล้วก็ตั้งใจไม่รับสายแน่ ๆเธอมีเล่ห์เหลี่ยมเต็มไปหมด เสแสร้งดัดจริต ทุกครั้งก็ทำท่าเหมือนจะตายให้ได้ แล้วสรุปว่าตายจริงสักครั้งไหมล่ะถ้าเธอตายไปจริง ๆ ฉันอาจจะมองเธอดีขึ้นมาหน่อยก็ได้ ผู้หญิงแบบนี้ น่าสะอิดสะเอียนจะได้ไป...”“ถังอันหราน!”จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็ตวาดเสียงต่ำใส่ฉันเขาหันกลับมา จ้องฉันด้วยสายตาเย็นเยียบ “อย่าพูดถึงเธอแบบนั้น ไม่ใช่ทุกคนหรอกจะมีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงเหมือนคุณ เธอป่วยเป็นโรคแบบนั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการสักหน่อย”“เหอะ พูดเหมือนการที่ฉันมีร่างกายสมบูรณ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 358

    เฮ่อจือโจวเองก็เหมือนจะเริ่มรำคาญเสียงริงโทนนั้นแล้วเหมือนกันภายใต้แสงสว่างที่สาดส่องมาจากหน้าจอโทรศัพท์ ฉันเห็นเขาขมวดคิ้วแน่น หว่างคิ้วแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตอย่างรุนแรงฉันเม้มริมฝีปาก แล้วพูดเสียงเบา “คุณอย่าเพิ่งโกรธสิ อาจจะเป็นลู่ฉางเจ๋อโทรมาคุยเรื่องงานก็ได้ คุณรับสายก่อนเถอะ”ทิ้งช่วงครู่หนึ่ง ฉันก็อดพูดเสริมขึ้นมาไม่ได้ “เดี๋ยวพอคุณคุยโทรศัพท์เสร็จ ถ้าไม่มีธุระสำคัญอะไร เราค่อยทำต่อก็ได้”ประโยคสุดท้ายของฉันเห็นได้ชัดเลยว่าทำให้เขาพอใจมากความหงุดหงิดบริเวณหว่างคิ้วของเขาคลายลงไปไม่น้อยเขาบอกว่า “คราวหน้าผมปิดเครื่องแน่”พูดจบ เขาก็โน้มตัวลงมา ยื่นแขนยาว ๆ ออกไปคว้าโทรศัพท์บนตู้ข้างเตียงชั่วขณะที่สายตาพร่ามัว ฉันก็เหมือนจะเหลือบเห็นชื่อของกู้ชิงชิงดังนั้นสายนี้กู้ชิงชิงเป็นคนโทรมางั้นเหรอเฮ่อจือโจวมองรายชื่อคนโทรเข้า คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่นอีกครั้งแต่เขากลับไม่รับสาย หนำซ้ำยังกดตัดสายทิ้งไปดื้อ ๆ แล้วโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้าง ๆฉันมองเขาด้วยความประหลาดใจเขาถึงกับไม่ยอมรับสายกู้ชิงชิงเชียวเหรอความหอมหวานสายหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในใจอย่างเงียบเชียบไม่ว่าเขาจะไ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 357

    จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็จับตัวฉันนอนหงาย จากนั้นก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับบนร่างฉันแสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามาฉันมองเห็นดวงตาสีดำของเขาอย่างเลือนราง มันดูลึกล้ำราวกับจะดูดกลืนวิญญาณของคนเข้าไปได้จู่ ๆ เขาก็โน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน ความดุดันในน้ำเสียงหายไป กลับกลายเป็นความอ่อนโยนที่เพิ่มเข้ามาแทนเขายิ้มให้ “ก็ได้ ๆ คุณไม่ได้อยาก ผมเป็นคนอยากเอง”ฉันไม่พูดอะไรเฮ่อจือโจวที่จู่ ๆ ก็อ่อนโยนขึ้นมา ทำเอาหงุดหงิดต่อไม่ลงไปชั่วขณะชุดนอนถูกเขาถอดออกหมดโดยไม่รู้ตัวเขาจูบริมฝีปากฉันเบา ๆ น้ำเสียงแหบพร่าคล้ายกำลังหว่านล้อมฉัน “คุณก็เป็นฝ่ายเริ่มบ้างดีไหม ผมชอบเวลาที่คุณเป็นฝ่ายเริ่มนะ”เขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างบอกไม่ถูก อ่อนโยนจนเหลือเชื่อ อ่อนโยนเสียจนดูไม่ค่อยสมจริงฉันเผลอยกมือขึ้นไปสัมผัสใบหน้าของเขาโดยไม่รู้ตัวจู่ ๆ เขาก็จับข้อมือฉันไว้ ริมฝีปากอุ่นประทับลงบนฝ่ามือของฉัน ทำเอาหัวใจฉันสั่นสะท้านอย่างหนักเฮ่อจือโจวในความมืดมิดเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้วเขาโน้มตัวลงมา อาศัยจังหวะนั้นกดมือฉันตรึงไว้เหนือหัว สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกันก่อนพรมจูบลงมาแบบ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 356

    เขาอยู่ใกล้ฉันมาก แทบจะแนบชิดกับแผ่นหลังของฉันถึงขั้นว่าพอฉันหันขวับกลับไป มือก็ไปสัมผัสโดนแผงอกของเขาเข้า แทบจะซุกเข้าไปในอ้อมกอดของเขาทั้งตัวฉันรีบชักมือออก แล้วกระซิบถามเขาเสียงเบา “เฮ่อจือโจว คุณหลับแล้วเหรอ”“ทำไม”ผู้ชายคนนั้นถามฉันเสียงเรียบ กลับเป็นฉันซะเองที่ถูกถามจนชะงักไปเขาไม่ได้บอกว่าคืนนี้จะ...จะทำเรื่องนั้นหรือไงหรือว่าเขาไม่อยากทำแล้ว“ดึกมากแล้ว นอนเถอะ” ผู้ชายคนนั้นพูดเสียงเรียบอีกครั้งฉันถึงกับงงไปหมดหมายความว่ายังไงที่แท้เมื่อกี้ก็มีแค่ฉันคนเดียวที่พยายามโน้มน้าวตัวเอง คิดอกุศลไปเองฝ่ายเดียว แต่สุดท้ายผู้ชายคนนี้กลับไม่มีอารมณ์เลยสักนิดเหรอพอคิดถึงตรงนี้ แก้มของฉันก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาหงุดหงิดชะมัดผู้ชายคนนี้ก็บ้าเหมือนกัน ตอนฉันไม่อยาก เขาก็จะดึงดันทำให้ได้พอตอนนี้ในใจฉันยอมรับแล้ว แถมยังคิดลึกไปถึงไหนต่อไหน สุดท้ายเขากลับไม่เอาแล้วเนี่ยนะหรือว่าเขาจะชอบแบบบังคับขืนใจขณะที่กำลังคิดไปเรื่อย จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็พลิกตัวตะแคงข้าง รวบร่างฉันเข้าไปกอดไว้ทั้งตัวแผงอกอันร้อนรุ่มแนบชิดกับหน้าอกของฉัน ร้อนผ่าวจนแทบจะแผดเผาเสียงแหบพร่าของเขาดังขึ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 355

    เนื่องจากไปแตะเส้นความโกรธของเขาหลายครั้ง ฉันก็เลยไม่กล้าหาทางบ่ายเบี่ยงแบบเนียน ๆ อีกดังนั้นครั้งนี้พอเขาถามเรื่องโรงแรม ฉันก็เลยไม่หนี และบอกไปตรง ๆ ว่ากลับไปพักที่โรงแรมเดิมของพวกเราก็แล้วกันยังไงซะกระเป๋าเดินทางก็ยังอยู่ที่โรงแรมนั่น อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอะไรก็สะดวกกว่าด้วยพอกลับถึงโรงแรม เฮ่อจือโจวก็ให้ฉันไปอาบน้ำก่อนฉันหยิบเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยน แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเงียบ ๆ โดยไม่ปริปากพูดอะไรพอกลับมาจากข้างนอก ร่างกายก็เย็นเฉียบไปทั้งตัวพอได้อาบน้ำอุ่น ก็รู้สึกสบายและอบอุ่นขึ้นมากฉันอาบน้ำอยู่ในนั้นพักใหญ่ ถึงได้เปลี่ยนชุดนอนแล้วเดินออกมาทันทีที่เปิดประตูห้องน้ำ เฮ่อจือโจวก็หันมามองฉันทันทีแต่ก็แค่มองแวบเดียว เขาก็ละสายตาไป แล้วลุกขึ้นไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองในกระเป๋าเดินทางจู่ ๆ บรรยากาศระหว่างเราสองคนก็เงียบลง อาศัยเพียงความเงียบในการโหมโรงเรื่องพรรค์นั้น ใจฉันก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเฮ่อจือโจวเดินเข้ามาแล้ว ฉันจึงรีบขยับหลบไปด้านข้าง เพื่อให้เขาเข้าไปพอเขาเดินเข้าไปปุ๊บก็ปิดประตูห้องน้ำดังปังฉันหันกลับไปมองประตูบานนั้นแวบหนึ่ง: เอ๊ะ ผู้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status