Home / วัยรุ่น / หวงรักคนเก่า / ตอนที่39 เรื่องสนุก

Share

ตอนที่39 เรื่องสนุก

last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-09 23:25:38

ริชาตัวสั่นไปทั้งตัว หัวใจแทบจะหยุดเต้น ภาพเมื่อสองเดือนก่อนโผล่ขึ้นมาในหัว ภาพที่เธอเดินออกจากคอนโ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่39 เรื่องสนุก

    ริชาตัวสั่นไปทั้งตัว หัวใจแทบจะหยุดเต้น ภาพเมื่อสองเดือนก่อนโผล่ขึ้นมาในหัว ภาพที่เธอเดินออกจากคอนโดของเขาด้วยจิตใจที่พังยับเยิน และภาพในห้องน้ำร้านเหล้าเมื่อคืน ที่เขากำลังนัวอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง หรือแม้แต่คำทักทายเหมือนคนที่ไม่รู้สึกอะไรกับการกระทำที่ผ่านมาของตัวเอง ทั้งหมดถาโถมเข้ามาพร้อมกัน น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ตั้งแต่เห็นหน้าเพื่อนของเขาอย่างบิ๊กบอส ตอนนี้เอ่อขึ้นมาจนตาพร่ามัว ที่แย่กว่าการเห็นหน้าของเขา... คือรอยยิ้ม รอยยิ้มนั้นไม่ใช่รอยยิ้มปกติของคนบังเอิญเจอรุ่นน้อง ไม่ใช่รอยยิ้มของคนที่ไม่รู้จักกัน มันเป็นรอยยิ้มของคนที่ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้เจอเธอที่นี่ แต่เมื่อเจอแล้ว ก็ไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้เธอเดินออกไปง่าย ๆ ดวงตาของริกเตอร์หรี่ลงเล็กน้อย ประกายในนั้นเย็นชา จนริชารู้สึกเหมือนเพิ่งทำอะไรผิด และกำลังถูกจับได้คาหนังคาเขา ทั้งที่เธอไม่เคยทำอะไรผิดต่อเขาสักนิด ส่วนธีร์ที่ได้เห็นริชาก็ชะงักไปเช่นกัน ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะในลำคอ และเดินไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนคนอื่นที่โซฟา ต่างจากริกเตอร์ที่ยังยืนนิ่งมองตรงมาที่เธอกับเฟย ริชาอยากวิ่งไปที่ประตู อยากตะโกนขอความช่วยเหลือจากไนท์ อ

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่38 ห้องชมรมวิศวะ

    พราวฟ้าเบิกตากว้าง มาริวขมวดคิ้วแน่น ไนท์ยื่นมือออกมาเหมือนจะดึงข้อศอกเธอไว้ ทว่าริชากลับพ่นลมหายใจออกมา เธอรู้ว่าถ้าเธอยืนอยู่ตรงนี้ต่อ เพื่อนอาจจะต้องทะเลาะกับคนในห้อง และเรื่องพี่รหัสที่ทุกคนตั้งใจมาช่วยเธอจะพังตั้งแต่หน้าประตู เธอจึงหันไปทางเพื่อนอีกสามคน พยายามบังคับเสียงให้นิ่งที่สุด “ฉันเข้าไปเอง” ไนท์ยังคงแสดงท่าทีไม่ยอม ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสารและความไม่สบายใจ “ริชา...” ทว่าเธอมองเขาทางสายตา บอกโดยไม่ต้องพูดว่าไม่เป็นไร คำนั้นไม่ได้หมายความว่าเธอไม่กลัว แต่มันหมายความว่าเธอกลัวมาก แต่ก็ยังอยากจะเดินเข้าไปด้วยตัวเอง มือเล็กบีบสายกระเป๋าแน่น แล้วแทรกตัวผ่านช่องประตูทันที ก่อนที่ใครจะได้ดึงเธอไว้ทัน กลิ่นในห้องพุ่งเข้ามาล้อมรอบตัว ความมืดสว่างปะปนกันทำให้สายตาเธอต้องปรับความคมชัดอยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่ข้างนอกห้องนั้น ไนท์ยังยืนนิ่งหน้าประตู กำมือเข้าหากันแน่น ขณะที่พราวฟ้าและมาริวมองหน้ากันและกันด้วยความกังวลที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมา ร่างเล็กของริชาที่ปรับระดับสายตาได้แล้ว ทว่ายังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้ยินเสียงปิดประตูด้านหลังดังลั่นจนเธอสะดุ้งสุดตัว ไหล่บางหดเข้าหากันโดยอัต

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่37 ตามหาพี่รหัส

    พูดจบเขาก็ปล่อยมือพราวฟ้า แล้วเดินตรงไปหาผู้หญิงกลุ่มนั้นทันที แม้สายตาของผู้ชายบางคนจะยังจับจ้องอยู่ก็ตาม “ขอโทษนะครับ” มาริวพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพเมื่อเดินไปถึง “ขอถามหน่อยว่าห้องชมรมของคณะวิศวะอยู่ที่ไหนครับ?” นักศึกษาหญิงคนหนึ่งเงยหน้าขึ้น มองเขาก่อนจะอมยิ้มเล็กน้อย “ห้องชมรมอยู่ชั้นสามตึกนี้เลยค่ะ ขึ้นลิฟต์ไปได้เลย” มาริวพยักหน้ารับพร้อมกับเอ่ยคำขอบคุณ ก่อนจะรีบเดินกลับมาหาเพื่อน “ชั้นสาม ตึกนี้” เขาบอกสั้น ๆ “ไปกันดีกว่า” ทั้งสี่คนจึงหันไปทางบันไดทันที ฝีเท้าเร่งขึ้นเล็กน้อย ราวกับต้องการหนีจากสายตาที่ยังเกาะติดอยู่ด้านหลังให้เร็วที่สุด ริชาเดินตามหลังทุกคนอย่างเงียบ ๆ หัวใจยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกปกป้องจากไนท์ที่เดินอยู่ข้าง ๆ และการที่มาริวจับมือพราวฟ้าไว้ก่อนหน้านี้ ทำให้เธอรู้สึกถึงความอบอุ่น ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนที่เพิ่งจะเจอกันได้เพียงวันเดียว ทั้งสี่คนเดินตามทางเดินยาวของตึกวิศวะขึ้นมาถึงชั้นสาม อากาศในอาคารร้อนกว่าข้างนอก แต่กลับทำให้ริชารู้สึกหนาวโดยไม่เกี่ยวกับอุณหภูมิ แสงไฟหลอดยาวบนเพดานสะท้อนพื้นปูนมันวาว พร้อมกับเสียงฝีเท้าของทั้งสี่คนดังก้องในโถงที่ค

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่36 คณะวิศวะ

    มาริวรีบเดินเข้าไปถามรุ่นพี่กลุ่มนั้นทันที “ขอโทษนะครับ พี่เฟยอยู่ไหนครับ” นักศึกษาชายคนหนึ่งหันมามอง แล้วยกไหล่เล็กน้อย “ไอ้เฟยเหรอ? วันนี้มันไม่ได้เข้าเรียนเลยว่ะ ไม่เห็นโผล่มาตั้งแต่เช้า” คำตอบนั้นทำให้สีหน้าของทั้งสี่คนเปลี่ยนไป โดยเฉพาะริชาที่รู้สึกถึงความผิดหวังผสมกับความโล่งใจแปลก ๆ ในอก เธอไม่รู้ตัวเองว่าต้องการจะเจอพี่รหัสเร็ว ๆ หรืออยากเลื่อนมันออกไปก่อนกันแน่ มันเพราะความว้าวุ่นใจจากเมื่อคืนยังทำให้เธอไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับใคร พราวฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเดินเข้าไปใกล้กลุ่มเพื่อนของเฟยที่ยืนคุยกันอยู่ไม่ไกล “ขอโทษนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ “วันนี้พี่เฟยมาเรียนหรือเปล่าคะ? พวกเรากำลังตามหาพี่เขาอยู่ค่ะ” กลุ่มนักศึกษาชายหันมามองทั้งสี่คน แล้วค่อย ๆ ยิ้มออกมาพร้อมกัน ดวงตาเป็นประกาย “อ๋อ...” คนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้าง “ตามหาพี่รหัสกันอยู่เหรอ” มาริวและไนท์มองกันแล้วพยักหน้าเล็กน้อย ทำให้รุ่นพี่กลุ่มนั้นหัวเราะออกมา “ที่จริงไอ้เฟยมันมาเรียนแล้วนะ แต่ไม่ได้เข้าห้องเรียน มันชอบไปหมกตัวอยู่ที่ห้องชมรมของคณะวิศวะมากกว่า มีเพื่อนสนิทมันอยู่คณะนั้นหลา

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่35 ลางสังหรณ์

    จนกระทั่งเห็นกลุ่มของริชาลุกขึ้น ร่างของเขาแข็งทื่อในเสี้ยววินาที ดวงตาคมจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว เห็นริชาเก็บกระเป๋า เห็นเพื่อนของเธอมองมาที่เขาแล้วกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเธอ แล้วเห็นเธอเดินตามหลังผู้ชายสองคนออกจากร้านโดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง บางอย่างในอกของริกเตอร์เดือดพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาลุกขึ้นทันที โดยไม่สนใจสายตาประหลาดใจของเพื่อน “มึงไปไหน?” ธีร์เอ่ยถาม แต่ริกเตอร์ไม่ได้ตอบ เขาเดินตรงไปยังลานจอดรถด้วยฝีเท้าเร่งรีบ กดปลดล็อครถ แล้วขึ้นนั่งในรถสปอร์ตสีดำภายในไม่กี่วินาที เครื่องยนต์ดังขึ้น ไฟหน้ารถสว่างวาบ เขารอจนเห็นรถคันที่ริชานั่งขับออกจากลานจอด แล้วค่อยขับตามออกไปอย่างเงียบเชียบ ถนนยามดึกเงียบสงัด ไฟถนนสีส้มทอดยาวเป็นทาง รถของริชาขับไปข้างหน้าด้วยความเร็วปานกลาง ขณะที่รถของริกเตอร์ตามห่างพอสมควร ไม่ใกล้จนเกินไป แต่ก็ไม่ไกลจนหลุดสายตา หัวใจของเขายังคงเต้นแรง มือที่จับพวงมาลัยกำแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน ความโกรธและความรู้สึกที่ถูกกดทับมานานสองเดือน ผสานกันจนกลายเป็นไฟที่ลุกโชนอยู่ในอก เขาขับตามรถคันนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่านสี่แยก ผ่านตึกสูง ผ่านร้านค้าที่ปิดไฟมืดมิด จนกระทั่

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่34 ไม่ละสายตา

    ภาพนั้นทำให้มือของริกเตอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะกำแน่นขึ้นอีกครั้ง เขาจ้องมองโดยไม่กะพริบตา ราวกับต้องการจะเจาะทะลุแผ่นหลังของเธอให้ได้ แม้เธอจะหันหลังให้เขา แต่เขาก็ยังจำได้ถึงเส้นผมที่มัดหลวม ๆ กลิ่นน้ำหอมที่เคยผ่านจมูกเขาไปในห้องน้ำ และใบหน้าเย็นชาที่ทำเป็นไม่รู้จักเขา ทำให้ความหงุดหงิดในอกพุ่งสูงขึ้นอีกขั้น ธีร์และบิ๊กบอสที่นั่งอยู่ตรงข้ามหันมามองกันเงียบ ๆ เมื่อเห็นท่าทางของริกเตอร์ ทั้งสองคนประสานสายตากัน แล้วค่อยยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างรู้ทัน “เห็นไหม” ธีร์กระซิบเบา ๆ ให้บิ๊กบอสได้ยิน “มึงว่ามันผิดปกติหรือเปล่า” บิ๊กบอสพยักหน้า พร้อมรอยยิ้มที่กว้างขึ้น “ชัดเจนว่ะ มองน้องเขาตาไม่กะพริบเลย” ส่วนเซญ่าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ริกเตอร์ มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนและหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้ดีว่าเพื่อนคนนี้กำลังมองโต๊ะไหน รู้ดีว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร และรู้ดีว่าทำไมริกเตอร์ถึงกลับมาด้วยสีหน้าแบบนี้ ความหงุดหงิดค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในอก ราวกับมีอะไรบางอย่างที่ไม่ลงตัว เธอเม้มปากแน่น แล้วหันไปทางอื่นอย่างจงใจ พยายามไม่มองภาพที่ริกเตอร์กำลังจ้องเขม็งอยู่ “มึงจะมองทางนั้นไปถึงเมื่อไ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status