Lahat ng Kabanata ng หวงรักคนเก่า: Kabanata 1 - Kabanata 10

อดีต ริชาเดินเข้าประตูโรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งหนึ่งในวันแรกของชั้น ม.4 ด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอสอบชิงทุนมาได้ทั้งที่ฐานะทางบ้านแค่ปานกลาง ทุกอย่างดูใหญ่โตและวุ่นวายเกินกว่าที่เธอจะเคยชิน เธอเป็นคนเรียนเก่ง และมีนิสัยเงียบ ๆ กับคนอื่น เธอจะช่างพูดแค่กับเพื่อนที่สนิทเท่านั้น แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องเรียน หรือการมีเพื่อนสนิทที่รักกัน แต่เป็นเพราะรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่เธอบังเอิญได้เจอเขา... ริกเตอร์ รุ่นพี่ ม.6 สายวิทย์คณิต ที่ทุกคนในโรงเรียนรู้จัก ผู้ชายรูปร่างสูง ใบหน้าเย็นชา เดินผ่านไปตรงไหนก็มีสายตาคอยจับจ้อง เพราะความหล่อเหลาที่หาตัวจับยาก ทำให้เป็นที่หมายปองของผู้หญิงเกือบทั้งโรงเรียน ริชาเคยเห็นเขาครั้งแรกตอนเปิดเทอมใหม่ ๆ ตอนนั้นเขาแค่เดินผ่านทางเชื่อมของตึกเรียน ด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่เห็นใครอยู่ในสายตา แต่สำหรับริชา… มันเหมือนมีดอกไม้เบ่งบานขึ้นในใจของเธอ เธอไม่เคยบอกใครว่าตัวเองแอบชอบรุ่นพี่คนนั้น นอกจากพราวฟ้าเพื่อนสนิท เธอทำเพียงแค่แอบมองจากระยะไกล แอบยิ้มเมื่อเห็นเขาเดินผ่าน และแอบเก็บภาพทุกอย่างไว้ในใจทุกครั้งที่มีโอกาส ในแต่ละวัน

มุมปากของริกเตอร์ยกขึ้นทันทีที่คำตอบหลุดจากริมฝีปากของริชา เพราะมันหมายความว่า... เหยื่อติดกับแล้ว เขายักคิ้วให้ธีร์เพียงครั้งเดียว โดยไม่ต้องพูดอะไร เพื่อนก็เข้าใจทุกอย่าง ก่อนเพื่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วหันหลังเดินปลีกตัวออกไปตามทางเดินมืดมิด ทิ้งให้บริเวณนั้นเหลือเพียงเขาและเธอ มีเพียงความเงียบเข้ามาแทนที่เสียงหัวเราะจากภายในร้าน “ไปเลยนะ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น เป็นการเอ่ยชวน เมื่อเห็นเธอยังมองตามหลังเพื่อนของเขาจนสุดสายตา “อะ… เอ่อ ไปไหนคะ?” ริชาถามขึ้นทันที ดวงตายังเต็มไปด้วยความสับสน “ก็ไปเอาของขวัญไง” “ชา… ขอเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมคะ?” “ที่โน่นมีห้องน้ำ” “ที่ไหนคะ…?” ใบหน้าหล่อขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมอีกครั้ง ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาเป่ารินรดแก้มเธอ กลิ่นบุหรี่ที่เขาเพิ่งสูบลอยเข้าจมูก ได้กลิ่นชัดเจนจนเธอต้องกลั้นหายใจ “ก็ที่ที่เธอจะได้ของขวัญจากฉันไงล่ะ” มือหนายื่นมาจับมือเล็กเย็นเฉียบของเธอโดยไม่รอคำตอบ นิ้วของเขายาวและแข็งแรง กำมือเธอไว้ไม่ได้แน่นจนเจ็บ แต่ก็มากพอที่เธอจะไม่ชักกลับได้โดยง่าย ริชาถูกริกเตอร์พาเดินไปตามทางเดินหลังร้าน ผ่านลานจอดรถที่แสงไฟสลัว จนถึงรถสปอร์ตสีดำ

มือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาโอบเอวเธอไว้แน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดกับอกกว้างจนแทบไม่มีช่องว่างให้มดสักตัวแล่นผ่านไปได้ “พะ พี่ริกเตอร์…” เสียงของริชาสั่นเครือ มือเล็กกำไหล่เขาแน่น แต่ทว่าเขาไม่หยุด ยังคงก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเธอต่ออย่างหิวกระหาย ดูดเม้มจนกลิ่นเหล้าจาง ๆ และกลิ่นบุหรี่ของเขาเคล้าเคลียไปทั่วผิวหนังบางของเธอ มือหนาของชายหนุ่มสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดของร่างเล็กโดยไม่ลังเล นิ้วเรียวยาวเลื่อนขึ้นไปตามผิวหนังเรียบเนียน จนถึงเนินอกที่ถูกผ้าลูกไม้ยกทรงกั้นไว้ เขาไม่รีบดึงออกทันที แต่ใช้ฝ่ามือหนาครอบทับลงไปทั้งเต้า แล้วบีบเบา ๆ ผ่านเนื้อผ้า “อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวที่ถูกสัมผัสตรง ๆ แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ดวงตาเบิกกว้างมองลงมาที่มือที่กำลังลูบไล้ใต้เสื้อของตัวเอง แต่ทว่าคนตัวสูงกลับยกยิ้มมุมปาก แล้วดึงชายเสื้อของเธอขึ้นช้า ๆ จนหลุดพ้นศรีษะ เผยให้เห็นบราลูกไม้สีขาวที่ปกปิดอกอวบอิ่มไว้แน่น เขาใช้เพียงสองนิ้วเรียวเกี่ยวสายบราด้านหลัง ปลดตะขอออกด้วยความชำนาญในครั้งเดียว ก่อนจะดึงผ้าออกจนเต้าอวบทั้งสองข้างดีดเด้งออกมาเต็มตา ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ที่เห็นหน้าอกของหญิง

ผ่านไปหลายนาที ริกเตอร์ยังคงแช่เอ็นร้อนนิ่งอยู่ภายในร่างกายของเธอ ปล่อยให้ร่องรักที่ตอดตุบและเจ็บแสบได้ปรับตัวกับขนาดที่ใหญ่โตของเขา เลือดบริสุทธิ์ยังคงไหลซึมเปื้อนถุงยางและโซฟา ขณะที่ริชาหอบหายใจแรง น้ำตาคลอเบ้า มือกำหนังโซฟาแน่น ก่อนเขาจะเริ่มขยับช้า ๆ ดึงออกครึ่งหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ดันกลับเข้าไปจนสุดโคน จังหวะในช่วงแรกยังคงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ทุกครั้งที่ท่อนเอ็นร้อนเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มด้านในที่แนบแน่น ร่างเล็กก็สะดุ้งและครางเสียงสั่น “อ๊าสสส จะ เจ็บ” แต่ทว่าไม่นาน ความเจ็บปวดก็เริ่มผสานไปด้วยความเสียวซ่านที่ค่อย ๆ ขยายวงกว้าง น้ำหวานสีใสที่ไหลออกมาไม่หยุด ทำให้การเสียดสีลื่นขึ้น ริชาเริ่มครางด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปจากความเจ็บเป็นเสียงของความซ่านสยิว “อ๊ะ อืมม อ๊าสสส” เมื่อได้ยินเสียงนั้น ดวงตาคมของริกเตอร์ก็เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนา เขาไม่ปราณีร่างเล็กอีกต่อไป มือหนาจับสะโพกของเธอไว้แน่นทั้งสองข้าง แล้วกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง “อ๊าสสสส” เสียงหวานครางสะท้าน เต้าอวบกระเพื่อมตามแรงกระแทก เขาเริ่มเร่งจังหวะ ดึงออกจนเกือบสุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปจนสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปึก! ปึก!

ดวงตาคู่สวยของเธอเบิกโพลงทันที เธอตกใจสุดขีดที่เขาปล่อยเข้าไปข้างใน มือเล็กผลักไหล่เขาเบา ๆ ด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายยังคงสั่นระริกจากความเสียวซ่าน “พะ พี่ปล่อยใน…” เสียงของริชาสั่นเครือและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว น้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาทันที “ทะ ทำไมถึงปล่อยเข้าไปคะ? ถ้าเกิด…” ริกเตอร์ไม่ได้สนใจอะไร เขายังคงหอบหายใจแรง ใบหน้าซบอยู่กับเนินอกของเธออีกพักใหญ่ ก่อนจะยกตัวขึ้น มองลงมาที่ใบหน้าแดงก่ำและดวงตากลมโตที่สั่นระริกตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่มีคำขอโทษและไม่มีคำปลอบโยนแบบที่ควรจะเป็น มีเพียงมือหนาที่ยกตัวเธอขึ้นจากตักอย่างง่ายดาย ทันทีที่ท่อนเอ็นหลุดออกจากร่องรักของเธอ น้ำรักที่เขาเพิ่งปลดปล่อยก็ไหลทะลักออกมาจากร่องรักที่บวมเป่งและอ้าค้าง เปรอะเปื้อนต้นขาของเขาและโซฟาหนังเป็นทางยาว หญิงสาวรีบหุบขาเข้าหากันด้วยความอายและเจ็บปวด มือเล็กยกขึ้นมาปิดหน้าตัวเอง แต่ทว่าคนตัวสูงไม่ได้มองภาพนั้นนาน เขายืนขึ้น หยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอวสอบแบบลวก ๆ ก่อนจะเดินไปหยิบบุหรี่กับไฟแช็กจากโต๊ะข้างโซฟา แล้วเปิดประตูกระจกเดินออกไปที่ระเบียงโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ลมเย็นยามดึกพัดผ่านแผงอกแกร่งของเ