MasukShare
ตอนที่ 44 ข้าไม่กลัว
Tanggal publikasi:
2026-11-11 20:13:07
Bab terbaru
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 49 ถึงร้ายก็รัก
ตอนที่ 49 ถึงร้ายก็รักวันต่อมาในตำหนักของไทเฮา เสียงกรีดร้องด้วยความทรมานดังออกมาเป็นระยะ“เจ็บ! มันคันเหลือเกิน!” ไทเฮาร้องครวญครางพลางเกาผิวหนังที่เต็มไปด้วยตุ่มแดงจนเลือดซิบ “เรียกหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้!”นางกำนัลรีบวิ่งออกไปตามหมอหลวง ขณะที่นางกำนัลคนสนิทพยายามห้ามไม่ให้ไทเฮาเกาตัวเอง“ไทเฮา โปรดอดทน ยิ่งเกาจะยิ่งเป็นแผลนะเพคะ”ไม่นานนัก หมอหลวงหลายคนก็รีบเร่งเข้ามาในตำหนัก พวกเขาคุกเข่าลงตรงหน้าไทเฮาที่นอนบนเตียงด้วยสภาพน่าเวทนา ใบหน้าและลำคอของนางเต็มไปด้วยตุ่มแดงที่บวมขึ้น บางแห่งมีเลือดซิบออกมาเพราะถูกเกา“ช่วยข้าด้วย!” ไทเฮาร้องเสียงแหบแห้ง “มันทรมานเหลือเกิน!”หมอหลวงอาวุโสที่สุดก้าวเข้าไปตรวจดูอาการของไทเฮาอย่างละเอียด เขาสังเกตตุ่มแดงที่ขึ้นตามร่างกายของนาง ก่อนจะหยิบเข็มทองออกมาเจาะที่ตุ่มเพื่อตรวจดูของเหลวภายในหลังจากตรวจอย่างละเอียดแล้ว หมอหลวงก็ถอนหายใจ“ไทเฮา พระองค์ทรงเป็นโรคผิวหนังชนิดหนึ่ง ตุ่มเหล่านี้แปลกประหลาด กระหม่อมจะลองปรุงยาเพื่อบรรเทาอาการคันและลดการอักเสบ แต่ไม่แน่ใจว่าจะรักษาให้หายขาดได้หรือไม่”“เจ้าว่าอย่างไรนะ?” ไทเฮาตวาดเสียงดัง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยควา
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 48 นางมารร้าย
ตอนที่ 48 นางมารร้ายเยี่ยเฟยหลิงนั่งอ่านหนังสืออยู่ในตำหนักของตน นางรู้สึกได้ถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นทุกวัน ไทเฮาและฮองไทเฮาไม่เคยชอบนางมาตั้งแต่ต้น และตอนนี้พวกนางคงพยายามทำทุกวิถีทางที่จะกำจัดนางออกไปจากชีวิตของหลี่เกอหยาง“ฝ่าบาทเสด็จ!” เสียงประกาศดังขึ้นที่หน้าประตูเยี่ยเฟยหลิงรีบลุกขึ้นยืน จัดชุดให้เรียบร้อย ก่อนที่หลี่เกอหยางจะเดินเข้ามา สีหน้าของเขาดูเหนื่อยล้าและหม่นหมอง“ฝ่าบาท” นางคำนับอย่างนอบน้อมหลี่เกอหยางเดินเข้ามากอดนางไว้แน่น ไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน“มีเรื่องกลุ้มใจหรือเพคะ?”“ไทเฮาและฮองไทเฮากดดันให้ข้ารับสนมเข้าวัง” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายเยี่ยเฟยหลิงรู้สึกเจ็บแปลบในอก แต่นางพยายามซ่อนความรู้สึกนั้นไว้ “เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของราชวงศ์ หม่อมฉันเข้าใจ”หลี่เกอหยางจ้องมองใบหน้าของนาง “เจ้าไม่โกรธหรือ?”“หม่อมฉันเป็นเพียงสนมคนหนึ่ง ไม่มีสิทธิ์โกรธในเรื่องเช่นนี้” นางตอบด้วยรอยยิ้ม แม้ในใจจะรู้สึกเจ็บปวด“ข้าไม่ต้องการใครอื่นนอกจากเจ้า” หลี่เกอหยางกระซิบเยี่ยเฟยหลิงลูบแก้มของเขาเบาๆ “ฝ่าบาทต้องทำตามหน้าที่ของฮ่องเต้ หม่อมฉันเข้าใจ”เยี่ยเฟยหลิงยิ้มบางๆ แต่ในใจนาง
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 47 หาหนทาง
ตอนที่ 47 หาหนทางหลังจากพิธีฝังพระศพของฮ่องเต้องค์เก่าเสร็จสิ้น ราชสำนักต้าเฉียนกลับเข้าสู่ภาวะปกติอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างไม่บกพร่อง แม้ว่าในใจจะยังคงโศกเศร้ากับการจากไปของฮ่องเต้องค์เก่าก็ตามหลี่เกอหยางทำงานหนักทุกวันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ทุกเช้าเขาจะประชุมร่วมกับเหล่าขุนนาง ฟังรายงานสถานการณ์บ้านเมือง และตัดสินคดีความต่างๆ ด้วยตัวเองวันนี้ก็เช่นกัน ท้องพระโรงเต็มไปด้วยขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ที่มารอเข้าเฝ้าตั้งแต่เช้าตรู่ หลี่เกอหยางประทับบนบัลลังก์มังกร ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึม แต่แววตากลับมีความเหนื่อยล้าซ่อนอยู่เหล่าขุนนางพากันคุกเข่าลงพร้อมกัน “ถวายบังคมฝ่าบาท”“ลุกขึ้นเถิด วันนี้มีเรื่องใดที่ต้องหารือกันบ้าง?”ขุนนางฝ่ายคลังก้าวออกมา คุกเข่าลงอีกครั้ง “ฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องทูลเกี่ยวกับสถานการณ์ข้าวในคลังหลวง ปีนี้ผลผลิตลดลงกว่าปีก่อนถึงสามส่วน เนื่องจากภัยแล้ง กระหม่อมเกรงว่าหากเกิดภัยพิบัติขึ้นอีก ราษฎรอาจจะอดอยากได้”หลี่เกอหยางขมวดคิ้ว “เรื่องนี้สำคัญมาก เราต้องหาทางแก้ไขโดยเร็ว” เขาหันไปมองเฉินเจ๋อหย่วน ราชครูหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหน้า “ท่านราชครู ท่า
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 46 ขอเพียงเจ้าเลือกข้า
ตอนที่ 46 ขอเพียงเจ้าเลือกข้าเยี่ยเฟยหลิงเดินตามเขาไปอย่างระมัดระวัง เมื่อมาถึงมุมสงบของสวน เฉินเจ๋อหยวนหยุดเดินและหันมาเผชิญหน้ากับนาง ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองนางอย่างไม่วางตา“เจ้าเปลี่ยนไป” เขากล่าวทันทีเยี่ยเฟยหลิงรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ “ท่านราชครูหมายความว่าอย่างไรเพคะ?”“สายตาของเจ้า” เขากล่าวต่อ ยังคงจ้องมองนางไม่วางตา “มันเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม”เยี่ยเฟยหลิงพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ “ข้าไม่เข้าใจว่าท่านหมายถึงอะไร”“ข้าไม่สามารถทนเห็นเจ้าเป็นของเขาได้” เฉินเจ๋อหยวนกล่าวต่อ น้ำเสียงเปลี่ยนไป มีความร้อนรุ่มแฝงอยู่ “เจ้าทำให้ข้ารู้สึกกับเจ้า”เยี่ยเฟยหลิงเบิกตากว้าง “ท่านราชครู โปรดระวังคำพูดด้วยที่นี่คือวังหลวง” นางเอ่ยเสียงสั่น “ข้าเป็นสนมของฮ่องเต้ และท่านเป็นราชครูผู้ใกล้ชิดพระองค์ เราไม่ควร...”“ข้ารู้” เขาตัดบทนาง “ข้ารู้ว่าสิ่งที่ข้ารู้สึกมันผิด แต่ข้าไม่อาจห้ามใจตัวเองได้”เฉินเจ๋อหยวนก้าวเข้ามาใกล้นางอีกก้าว ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยบัดนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจปิดบังได้ ทำให้นางถอยหลังไปหนึ่งก้าวเยี่ยเฟยหลิงถอนหายใจเบาๆ “ท่านราชครู ที่ผ่านมาข้าขอโทษ
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 45 พระสนมคนเดียว
ตอนที่ 45 พระสนมคนเดียววันต่อมา เยี่ยเฟยหลิงตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องเดิมอีกต่อไป นางลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ ตำหนักนี้ใหญ่โตและหรูหรากว่าที่นางเคยอยู่มาก ผ้าม่านสีแดงสดประดับด้วยลายปักทองอย่างวิจิตร เครื่องเรือนทุกชิ้นล้วนทำจากไม้เนื้อดี และแกะสลักอย่างประณีต“พระสนมตื่นแล้วหรือเพคะ” นางกำนัลคนหนึ่งเข้ามาคำนับเยี่ยเฟยหลิงยังคงมึนงง นางมองไปรอบๆ อีกครั้ง “ที่นี่คือที่ไหน?”“ที่นี่คือตำหนักชุนฮวา เพคะ”เยี่ยเฟยหลิงนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ตำหนักชุนฮวาเป็นตำหนักที่มีชื่อเสียงในวังหลัง เป็นที่ประทับของพระสนมเอกที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากที่สุด ทำไมหลี่เกอหยางถึงให้นางมาอยู่ที่นี่?“ข้าน้อยชื่อหงเหนียง เป็นหัวหน้านางกำนัลประจำตำหนักชุนฮวาเพคะ” นางกำนัลอาวุโสแนะนำตัว“ข้าเข้าใจแล้ว” หงเหนียงผายมือไปยังนางกำนัลอีกสิบกว่าคนที่ยืนเรียงแถวอยู่ “นี่คือนางกำนัลประจำตัวของพระสนมทั้งหมด พวกนางจะคอยรับใช้พระสนมทุกย่างก้าว”นางกำนัลทั้งหมดพร้อมใจกันคุกเข่าคำนับ “ถวายพระพรพระสนมเพคะ”“ลุกขึ้นเถิด” เยี่ยเฟยหลิงเอ่ยเสียงเรียบขณะที่นางกำนัลกำลังลุกขึ้น เยี่ยเฟยหลิงก
หวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ตอนที่ 44 ข้าไม่กลัว
ตอนที่ 44 ข้าไม่กลัวเมื่อกลับมาถึงตำหนักจวน หลี่เกอหยางก็เดินตรงไปยังห้องเยี่ยเฟยหลิงที่ถูกกักบริเวณอยู่ ทหารยามที่เฝ้าอยู่หน้าห้องรีบคุกเข่าลงทันทีที่เห็นเขา“ฝ่าบาท” พวกเขาพูดพร้อมกัน“ออกไป”ทหารยามรีบลุกขึ้นและถอยออกไปทันที หลี่เกอหยางยืนอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง สูดหายใจลึกๆ ก่อนจะผลักประตูเข้าไปเยี่ยเฟยหลิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาเหม่อลอย นางสวมชุดสีขาวเรียบง่าย ผมยาวสีดำของนางปล่อยสยายลงมาถึงเอว ภาพของนางในยามนี้ช่างงดงามและเศร้าสร้อยในเวลาเดียวกัน“เฟยหลิง” หลี่เกอหยางเรียกชื่อนางเบาๆเยี่ยเฟยหลิงหันมามองเขา ดวงตาของนางเย็นชาราวกับน้ำแข็ง ไม่มีความรู้สึกใดๆ ปรากฏบนใบหน้างดงามนั้น“ท่านมาทำไม” นางเอ่ยถามอย่างเย็นชา ไม่ได้ลุกขึ้นคำนับหรือแสดงความเคารพใดๆหลี่เกอหยางเดินเข้าไปหานาง แต่เยี่ยเฟยหลิงกลับถอยห่าง“เจ้ายังโกรธข้าอยู่หรือ?” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งแตกต่างจากสองวันก่อนอย่างสิ้นเชิง “โกรธหรือ?...ข้าไม่มีสิทธิ์โกรธฝ่าบาท ข้าเป็นเพียงนักโทษที่รอการลงทัณฑ์เท่านั้น”หลี่เกอหยางขมวดคิ้ว “เจ้าไม่ใช่นักโทษ”“แล้วข้าเป็นอะไร?....ทำไมข้าถึงถูกกักบ
Anda juga akan menyukai
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.6K Dibacaองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้140.4K Dibacaแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น25.1K Dibacaเกิดใหม่อีกครา ข้าไม่ขอแต่งกับท่าน
อวิ๋นมาวเฟย922 Dibacaตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
BigM00N340 Dibacaพระชายาสายชิลกับท่านอ๋องคลั่งรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์1.1K Dibacaเกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่!
หรงเย่า / นาย่า3.9K Dibaca
