Se connecterPartager
บทที่ 12
Date de publication:
2026-11-09 20:51:15
Dernier chapitre
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที่ 26
ฉี่อวี้มิได้เอ่ยปากห้ามปรามการวิวาทะของขุนนางทั้งสองฝ่ายในทันที พระเนตรคมกริบกวาดมองความขัดแย้งตรงหน้าด้วยความสุขุมลุ่มลึก สำหรับผู้ปกครองที่มีนิสัยระแวดระวังและเด็ดขาดอย่างฉี่อวี้ การที่ขุนนางแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่ายและคอยคานอำนาจซึ่งกันและกัน ย่อมปลอดภัยกว่าการปล่อยให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีอำนาจล้นฟ้าจนคุกคามราชบัลลังก์เขาไม่ต้องการให้มู่หรงซีเยว่และตระกูลเซี่ยกุมอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ระแวงในอำนาจบารมีทางทหารของฉี่อู่ โอรสองค์โตผู้มีแววตากร้าวแกร่งคล้ายคลึงกับตนเองในวัยหนุ่ม"พอได้แล้ว"สุรเสียงราบเรียบทว่าทรงพลังอำนาจของฉี่อวี้ดังก้องขึ้นเพียงประโยคเดียว ทั่วทั้งท้องพระโรงพลันเงียบกริบลงในทันที ขุนนางทุกคนรีบค้อมกายหมอบลงกับพื้นด้วยความหวาดเกรง ไร้เสียงกระซิบกระซาบใดๆ หลงเหลือ"องค์ชายใหญ่ฉี่อู่สร้างคุณงามความดีครั้งใหญ่ ปกป้องดินแดนและเกียรติภูมิของแคว้นจ้าน ย่อมต้องได้รับรางวัลอย่างสมเกียรติ ให้กรมพิธีการจัดเตรียมงานเลี้ยงฉลองชัยชนะต้อนรับการกลับมาของกองทัพเหนือ ส่วนเรื่องงบประมาณบรรเทาทุกข์ทางใต้ ให้เสนาบดีเซี่ยจัดสรรจากภาษีการค้าพิเศษของหัวเมืองฝ่ายตะวันออก ห้ามแตะต้องเ
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที่ 25
บ่ายวันนั้น ในท้องพระโรงตำหนักว่าราชการเฉียนหยาง บรรยากาศกลับมิได้เปี่ยมด้วยความชื่นมื่นยินดีดั่งเช่นที่ควรจะเป็น เสาหินสลักลายมังกรตั้งตระหง่านอยู่สองฟากฝั่ง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ยืนเรียงแถวแยกออกจากกันอย่างชัดเจนประดุจผืนน้ำที่ไม่ยอมปะปนกับน้ำมัน สายตาที่ประสานกันระหว่างสองฟากเต็มไปด้วยกระแสคลื่นแห่งความหวาดระแวงและคุกรุ่นไต้อ๋องฉี่อวี้ประทับนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ทองคำมังกรเหิน ฉลองพระองค์สีดำสนิทขลิบทองคำขับเน้นประกายอำนาจอันเฉียบขาด ใบหน้ากร้านศึกนั้นเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบกวาดมองขุนนางเบื้องล่างอย่างเงียบงัน พระหัตถ์ข้างหนึ่งวางพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะลงเป็นจังหวะเชื่องช้า ทุกลมหายใจของพระองค์กดดันจนเหล่าขุนนางแทบไม่กล้าเงยหน้าในมือของขันทีเฒ่าเบื้องหน้า คือหนังสือกราบทูลรายงานชัยชนะที่ส่งตรงมาจากแนวหน้า พร้อมบัญชีรายชื่อหัวหน้าเผ่าที่ถูกสังหารและแผนที่ทุ่งหญ้าชิงสุ่ยที่ผนวกเข้าเป็นดินแดนของจ้านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเซี่ยจาง ขุนนางเฒ่าผู้เป็นแกนนำคนสำคัญของฝ่ายมู่หรงซีเยว่ ก้าวออกมาจากแถวขุนนางฝ่ายบุ๋น ค้อมกายลงคำนับอย่างนอบน้อม เส้นผมสีดอกเลาและเคราขาวขับเน้นค
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที่ 24
ดวงตาของเสี่ยวจูเริ่มเบิกกว้างขึ้น เมื่อเริ่มตระหนักถึงความจริง"พวกนางจะมองว่าข้าลำพองใจ ทะเยอทะยาน ความริษยาจะแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง และพวกนางจะร่วมมือกันหาทางกำจัดข้าให้พ้นทางในทันทีและที่สำคัญที่สุด มู่หรงซีเยว่ก็กำลังจับตาดูว่า ข้าจะหลงระเริงไปกับเสื้อคลุมตัวนี้หรือไม่ นางกำลังทดสอบว่าข้าเป็นคนโง่เขลาที่ลุ่มหลงในวัตถุ หรือเป็นเสือร้ายที่รู้จักซ่อนคมเล็บ""ถ้าเช่นนั้น... พวกเราควรทำอย่างไรกับเสื้อคลุมตัวนี้ดีเจ้าคะ" เสี่ยวจูถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น ละมือออกจากผืนขนสัตว์ในทันที"นำผ้าขาวสะอาดมาห่อหุ้มไว้ให้มิดชิด นำไปเก็บใส่หีบไม้ชั้นลึกสุดในห้องเก็บของ ใส่การบูรกันมอดแมลง แล้วลั่นกุญแจเสีย ห้ามนำออกมาสวมใส่โดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะหนาวเหน็บเพียงใดก็ตาม" อี้หรงสั่งการอย่างเด็ดขาด"แล้วหากฮองเฮาตรัสถามว่าเหตุใดจึงไม่สวมใส่เล่าเจ้าคะ""หากพระนางตรัสถาม ข้าจะตอบว่า เสื้อคลุมตัวนี้มีค่าเกินกว่าที่สนมต่ำต้อยเช่นข้าจะกล้าสวมใส่ในวันธรรมดา ข้าจึงเก็บรักษาไว้เป็นของมงคลเพื่อรำลึกพระเมตตาของพระนาง" มุมปากของอี้หรงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มลึกซึ้ง "คำตอบเช่นนี้ จะทำให้ฮองเฮาพึงพอใจในความเจียมตนของข้า
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที่ 23
มู่หรงซีเยว่นิ่งฟังคำบรรยายนั้น สรรพคุณที่อี้หรงกล่าวมาล้วนเรียบง่ายและเป็นเหตุเป็นผล สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ วัตถุดิบทั้งหมดที่เอ่ยถึง ล้วนเป็นอาหารผลไม้และเครื่องเทศในครัว มิใช่ตัวยาสมุนไพรพิษที่สามารถซ่อนเร้นอันตรายได้โดยง่ายประกายตาที่หวาดระแวงของฮองเฮาผ่อนคลายลงเล็กน้อย พระนางมองใบหน้าที่เรียบเฉยของฟ่านฟู่เหริน นึกแปลกใจในความรอบรู้ของหญิงสาวผู้นี้"ฟังดูเรียบง่าย แต่มีเหตุผลไม่น้อย" ซีเยว่ตรัสขึ้นช้าๆ พระหัตถ์ที่จับผ้าเช็ดหน้าลดระดับลง "ในเมื่อเจ้าแนะนำสูตรนี้ กงกงซุน สั่งให้ห้องเครื่องฝ่ายในจัดเตรียมผลสาลี่หิมะและเครื่องเคียงตามที่ฟ่านฟู่เหรินบอก นำมาตุ๋นให้เสร็จก่อนยามเว่ย""พ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮา" กงกงซุนค้อมกายรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว"หากสูตรของเจ้าใช้ไม่ได้ผล ข้าคงต้องคิดว่าเจ้าจงใจให้คำแนะนำเหลวไหลเพื่อหลอกลวงข้า" ซีเยว่ปรายตามองอี้หรงด้วยรอยยิ้มบางเบาที่แฝงความหมาย"หากไม่ได้ผล หม่อมฉันยินดีรับการลงอาญาตามกฎระเบียบเพคะ" อี้หรงก้มหน้ารับคำท้าเมื่อขบวนเสด็จของฮองเฮาเคลื่อนออกจากศาลาชมเหมย เสี่ยวจูที่ยืนคุกเข่าอยู่ด้านหลังก็รีบลุกขึ้นมาหาอี้หรงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก"นายหญิงเจ้าค่ะ ทำ
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที่ 22
ในขณะที่ความคิดกำลังแล่นวน เสียงไอแห้งๆ ที่ดังสะท้อนมาตามระเบียงทางเดินยาวก็ดึงสายตาของอี้หรงให้หันไปมองขบวนเสด็จของฮองเฮากำลังเคลื่อนผ่านทางเดินหินอ่อน มู่หรงซีเยว่สวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีเขียวมรกตปักลวดลายใบไผ่สีเงิน ชายกระโปรงยาวลากผ่านพื้นหิน ทว่าท่วงท่าการย่างก้าวกลับมิได้แช่มช้อยสง่างามดั่งเช่นทุกวัน ปลายคางของนางเชิดขึ้นเล็กน้อยเพื่อพยายามกลั้นเสียงไอ ทว่าอาการไอนั้นกลับรุนแรงจนร่างบางในฉลองพระองค์หนาหนักสั่นสะท้านไปทั้งตัวนางกำนัลคนสนิทรีบประคองพระกรไว้ด้วยความร้อนรน พลางส่งผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมสีขาวให้พระนางปิดริมฝีปาก"ฮองเฮาเพคะ พักผ่อนในศาลาก่อนเถิดเพคะ ลมหนาวริมสระน้ำแรงเกินไป พระวรกายยังมิสู้ดี" นางกำนัลอาวุโสเอ่ยทูลด้วยความเป็นห่วงมู่หรงซีเยว่โบกมือปฏิเสธอย่างดื้อรั้น ทว่าอาการไอที่กำเริบขึ้นมาเป็นระลอกทำให้พระนางไม่อาจก้าวเดินต่อไปได้ จำต้องยอมเลี้ยวเข้ามาประทับในศาลาชมเหมยที่อี้หรงนั่งอยู่เมื่อเห็นขบวนเสด็จย่างกรายเข้ามาใกล้ อี้หรงรีบลุกขึ้นจากม้านั่งหินอ่อน ก้าวถอยหลังไปสองก้าวแล้วย่อกายลงคุกเข่าคำนับอย่างสงบเสงี่ยม"หม่อมฉันฟ่านฟู่เหริน ถวายบังคมฮองเฮาเพคะ"มู่หรงซีเยว่
หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา บทที 21
"ลำบากท่านกงกงแล้ว" อี้หรงยิ้มรับบางเบา ส่งสัญญาณให้เสี่ยวจูนำถุงผ้าไหมใบเล็กที่บรรจุเศษเงินก้อนยื่นให้แก่กงกงซุนเพื่อเป็นสินน้ำใจตามธรรมเนียมฝ่ายใน "ขอบพระคุณท่านกงกงที่เหน็ดเหนื่อยช่วยจัดการนำมาส่งถึงเรือน"กงกงซุนรับถุงเงินมาลูบคลำด้วยความพึงพอใจ แววตาของขันทีเฒ่าฉายประกายชื่นชมในความรอบคอบและความเข้าใจมารยาทของสนมใหม่ผู้นี้ ก่อนจะค้อมกายถอยร่นออกไปพร้อมผู้ติดตามเมื่อประตูด้านหน้าของตำหนักเสิ่นเซียงถูกปิดลงอย่างมิดชิด ความเงียบสงบก็หวนกลับคืนสู่อาณาเขตส่วนตัวอีกครั้งอี้หรงมิได้นำผ้าไหมเหล่านั้นมาลูบคลำด้วยความชื่นชม ตรงกันข้าม นางหยิบเข็มเงินเล่มยาวที่ซ่อนอยู่ในกล่องเครื่องประดับขึ้นมา ค่อยๆ ทิ่มแทงลงไปตามรอยพับของผ้าไหม ดึงเส้นใยขึ้นมาดมกลิ่นอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากนั้นจึงเปิดกล่องไม้จันทน์หอม หยิบหยกขาวรูปปลาคู่ออกมาพินิจใต้แสงแดด ตรวจดูทั้งรอยสลัก ขอบมุม และขี้ผึ้งที่เคลือบผิวหยก ว่ามีคราบผงยาพิษหรือสมุนไพรกระตุ้นไอเย็นที่ทำลายมดลูกซ่อนอยู่หรือไม่อาวุธสังหารที่โหดเหี้ยมที่สุดมิใช่ดาบหรือกระบี่ หากแต่เป็นสิ่งของสวยงามที่ประทานมาจากเบื้องสูง ผ้าไหมอาบผงแท้งลูก กำยานผสมยาห้ามครรภ
Vous vous intéresseriez aussi à
ยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น277.4K Vuesข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน82.6K Vuesมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.5K Vuesท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.4K Vuesไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา
ดอกไม้หนาม1.1K Vuesชะตารักคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม133 Vuesขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด
ซีไซต์521 Vuesทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา4.1K Vues
