Share

บทที่ 16 เมียน้อย 6/6

last update Tanggal publikasi: 2026-09-03 22:48:21

ลลิตาร้องลั่นอย่างบ้างคลั่ง สองเท้ากระทืบพื้นด้วยความเสียใจ น้ำตานองหน้าอย่างน่าสงสารแต่กลับไม่ใช่ส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 4/4

    “กินดีๆ สิ...”ใบหน้างามเห่อร้อน โหนกแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความอาย เมื่อร่างสูงเอาดูดหลอดเล่นๆ ไม่กินน้ำสักที ปากหยักรูดขึ้นลงบริเวณปลายหลอดด้วยความสนุกพร้อมกับจ้องหน้าเธอไปด้วย มือหนาที่โอบเอวสอบอยู่นั้นก็ขยับยุกยิกไม่อยู่นิ่ง ดวงตาเขาจ้องมาที่เธอจนอลิสามือแทบสั่น ยิ่งเห็นความมันวาวที่ปลายหยอดและริมฝีปากของเขา อลิสายิ่งร้อน...ร้อนบริเวณกลางกาย“อลิซ!” เสียงทุ้มกระซิบเสียงจนเธอสะดุ้ง อลิสารีบดันตัวออกจากวงแขนแกร่งทันทีด้วยความอาย มือไม้รีบจัดของเก็บเข้าที่ด้วยความลนลาน ทำให้เจ้าเล่ห์อดสงสารไม่ได้จึงต้องเลิกแกล้งเธอไปในที่สุด“อลิซ”“คะ คุณจะเอาอะไรเหรอ”อลิสาหันหน้ามาถามทั้งที่ใบหน้ายังแดงไม่หาย แม้ความร้อนรุ่มในส่วนนั้นจะบรรเทาลง แต่เพียงเห็นรอยยิ้มของเขามันกลับทำให้เธอเร่าร้อนขึ้นมาอีกครั้ง“มานั่งนี่หน่อยสิ”วายุตบมือลงบนที่นอนข้างกาย อลิสารีบถลันตัวมาหาเขาทันที พลางยกมือขึ้นอังหน้าผากเพื่อวัดไข้เขาด้วยความเป็นห่วง“เจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า”สีหน้

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 3/4

    “ผมบอกแล้วไง ว่าไม่หิว...”ประโยคช่วงท้ายขาดหาย วายุค้นหาเสียงตัวเองไม่เจอโดยฉับพลัน หัวใจมันกระตุกรัวเมื่อใครบางคนมายืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับข้าวของมากมาย“ถ้าไม่หิว จะได้เอาไปเทให้หมากิน”อลิสาขู่เขาหน้าตาย ใบหน้างามอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ขอบตาทั้งสองบวมแดงอย่างน่าสงสาร เธอคงผ่านการร้องไห้มาไม่น้อยกว่ามารดาเขาเป็นแน่ ไหนจะผมเผ้าที่ไม่เรียบร้อยผิดวิสัยของเจ้าตัวนั้นทำให้เขารู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก“เอ่อ...”วายุยังคงอึดอัดด้วยไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอะไรก่อนเป็นสิ่งเเรก แต่ที่แน่ๆ อลิสาคงเบื่อที่จะฟังคำขอโทษจากคนเลวๆ แบบเขา“ว่าไงคะ จะกินหรือเปล่า” อลิสาถามขึ้นด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย สองมือยังถือของไว้ไม่ยอมวาง หากเขายังยืนยันที่จะไม่ทานอาหารเย็น กับข้าวที่เธอตั้งใจทำมาเป็นชั่วโมงมันจะได้ไปอยู่ในถังขณะในทันที“...” วายุพยักหน้ารับแทบจะทันสี กลิ่นอาหารที่เตรียมมานั้นยั่วน้ำลายได้ไม่น้อย อลิสารีบวางข้าวของบนโต๊ะด้วยความพอใจ จากนั้นจึงรีบจัดแจงอาหารเย็นออกมาให้เขาทานข้าวต้มหมูที่แสน

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 2/4

    หลังจากบิดามารดาพากันกลับไป ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง วายุทิ้งตัวลงด้วยความอ่อนแรงบาดแผลทั่วร่างกำลังอักเสบได้ที่ แต่แปลกที่เขากลับรู้สึกเพียงแค่ชาเท่านั้น หัวใจเขาต่างหากที่มันกำลังระบม...วายุนอนมองเพดานสีขาวด้วยความเหนื่อยหน่าย ร่างสูงนอนมองมันสลับกับประตูสีขาวอย่างใจจดใจจ่อเพื่อรอใครบางคน แม้คนผิดอย่างเขาจะไม่มีสิทธิ์เรียกร้องสิ่งใดจากเธอทั้งสิ้น แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ยังหวังให้เธอมาเยี่ยมบ้าง...แค่สักนิดก็ยังดี แต่จนแล้วจนรอดทุกอย่างก็ยังคงตกอยู่ในความเงียบ ตามท่ามกลางแสงตะวันที่กำลังจะหมดไปร่างสูงถอนหายใจเสียงดังเฮือก สายตากวาดมองไปท่ามกลางห้องพักที่กว้างใหญ่ด้วยความเบื่อหน่าย แม้จะมีความสะดวกสบายทุกอย่างครบครัน แต่มันกลับอ้างว้างในความรู้สึก กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วยิ่งทำให้ความเหงาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีก๊อก ก๊อก ก๊อกวายุหันขวับไปที่ประตูบานหนาด้วยความตื่นเต้น พลางขยับกายลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบาก รอยยิ้มปริกว้างถูกเตรียมไว้รอรับคนที่กำลังคิดถึง สุดท้ายเธอก็มาเยี่ยมเขา...“ขออนุญาตนะคะ อาหารเ

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 1/4

    ท่ามกลางบรรยากาศกำลังหนาวเหน็บจากสายฝนที่กำลังโหมกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องดังสนั่นคุ้งฟ้า แต่กลับไม่สามารถทำให้คนที่กำลังเหม่อลอยหวาดกลัวได้สักนิด อลิสายืนทอดสายตาท่ามกลางความมืดมิดที่แสนอ้างว้างนั้น จู่ๆ หัวใจกลับเจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อหวนคิดถึงเหตุการณ์ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้สองแขนยกขึ้นกอดรัดตัวเองแน่น บรรยากาศในโรงพยาบาลไม่น่าถวิลหานักเท่าไหร่สำหรับอลิสา ครั้งสุดที่สุดท้ายที่เหยียบย่างเข้ามาก็ตอนที่คลอดนางฟ้าน้อยๆ ของตัวเองอลิสาหมุนกายกลับมานั่งประจำที่ของตน พลางลอบมองใบหน้าคร้ามคมที่หลับสนิทด้วยฤทธิ์ของยาอย่างคิดไม่ตก กระสุนนัดนั้นพุ่งตรงสู่ช่องท้องของวายุอย่างไม่ต้องสงสัย ร่างสูงทรุดฮวบลงทันทีที่ถูกยิง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป เขาจึงถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลาตลอดระยะเวลากว่าสามชั่วโมงในห้องผ่าตัด ทุกคนกระวนกระวายอยู่หน้าห้องด้วยหัวใจที่ร้อนรน มารดาเขาถึงกลับเป็นลมล้มพับไปทันทีที่ทราบข่าว ส่วนหนูน้อยอันนานั้นร้องไห้โยเยจนหลับใหลไปพร้อมๆ กับคราบน้ำตาที่ยังเกรอะกรังบนใบหน้าหัวใจของอลิสาราวกับถูกปลิดออกจากขั้ว เมื่อเห็นหยาดโลหิตสีแดงฉานที่ไหลนองพ

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 16 เมียน้อย 6/6

    ลลิตาร้องลั่นอย่างบ้างคลั่ง สองเท้ากระทืบพื้นด้วยความเสียใจ น้ำตานองหน้าอย่างน่าสงสารแต่กลับไม่ใช่สำหรับอลิสา“หยุดนะลิลลี่!”วายุตวาดเสียงดังลั่นด้วยความเหลืออดหลังจากที่ส่งอันนาให้กับพี่เลี้ยง สองเท้าขยับมายืนกั้นกลางระหว่างผู้หญิงทั้งสอง ก่อนจะมองหน้าสลับกันไปมา“เรื่องของเรามันจบแล้วลิลลี่ ผมขอร้อง...คุณกลับไปเถอะ”“ไม่! ลิลลี่ไม่กลับ!"สองเท้าขยับหนี ไม่ยอมให้วายุได้แตะต้องตัวเธอสักนิด นัยน์ตาแดงก่ำดุกร้าวและดูคล้ายหวาดระแวงตลอดเวลา“ถ้าเธอยังไม่ยอมกลับไป ฉันจะให้คนงานมาลากตัวเธอออกไปเดี๋ยวนี้!”อลิสาขู่เสียงแข็ง ความหงุดหงิดมีมากโข เมื่อวายุทำท่าจะแตะตัวลลิตาทั้งที่เขาไห้สัญญากับเธอไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก แต่วันนี้...เขากำลังผิดสัญญาร่างบางกำลังจะขยับไปที่โทรศัพท์บ้านเพื่อโทรให้คนลากมาลากตัวผู้หญิงคนนี้ออกไป แต่ลลิตากลับไวกว่า สองมือดึงเส้นผมยาวสวยของอลิสาเต็มแรงจากด้านหลัง ก่อนจะควักปืนกระบอกเล็กสีดำเงาขึ้นมาขู่“เอาสิ! แกไล่ฉันอีกคำเดียว ฉันยิงแกแน่”ลลิตากำลังหันปลายกระบอกปืนไปที่ขมับบาง อลิสามองมันด้วยความกลัว เนื้อตัวเธอเริ่มสั่นระริก เมื่อสัมผัสได้ที่ความเย็นจากปล

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 16 เมียน้อย 5/6

    “แล้วล่ะเธอเป็นใคร...ลูกคนรวยเหรอ เหอะ...แต่กลับทำตัวต่ำ! ไร้ศักดิ์ศรี วิ่งพล่านหาผู้ชายไปทั่ว ถามจริงๆ ถ้ามันคันมาก...ทำไมไม่ซื้อกินไป มันจะได้จบๆ”ความจริงที่แสนโหดร้ายวิ่งผ่านสู่โสตประสาทของลลิตาจนตัวแข็งทื่อ คำพูดมันจุกอยู่ที่ลำคอจะเถียงก็เถียงไม่ได้ อลิสาพูดออกมานั้นถูกทุกคำ แต่ใครจะรู้เล่าว่าเจ้าตัวนั้นไม่ได้อยากให้เป็นดังที่อลิสาพูดสักนิดชีวิตที่แสนสุขสบายใครก็ปรารถนา ลลิตาเกิดมาในครอบครัวที่แตกแยก สถานะไม่ถึงกลับลำบากมากนัก แต่การที่จะได้เข้ามาอยู่ในสังคมคนรวยทำให้เธอต้องผ่านสิ่งต่างๆ มากมาย สองมือต้องไขว่คว้าหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง แต่พอเมื่อเจอแล้วกลับคว้าเขาไว้ได้เพียงแค่ตัว ส่วนหัวใจ...วายุไม่เคยให้มันเลยสักนิดลลิตาแค่นยิ้มทั้งน้ำตา มือทั้งสองที่เคยกำจนแน่นมันค่อยๆ คลายออกจนหละหลวม ผู้ชายอีกคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตไตรกาล...ครั้งแรกที่เห็นเธอถูกใจเขา ลลิตาใช้เงินที่วายุหยิบยื่นให้ใช้จ่าย มาปรนเปรอชู้รักที่กำลังลุ่มหลง จนเวลาผ่านไป จากที่คิดว่าเธอควบคุมเขาได้ กลับกลายเป็นว่าเธอต่างหากที่ถูกเขาลวงหลอก ไตรกาลมีภรรยาขี้โรคอยู่แล้ว...เขาไม่ต่างจากหนูตกถังข้าวสารที่ถูกเธอตราห

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status