Masuk“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
เมื่อนุนีติ์กลับมาถึงบ้านในช่วงค่ำ เธอหิ้วกับข้าวมาหลายอย่างพร้อมกับจัดโต๊ะอาหารให้ยายและน้องชายนั่งทานกันสองคน ส่วนตนเองออกมานั่งที่ม้าหินอ่อนหน้าบ้าน พลางกวาดสายตาอ่านทีละหน้าทีละบรรทัดเพื่อทำความเข้าใจ ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่ากฎเกณฑ์เป็นระบบระเบียบมีแบบแผนยิ่งกว่าทหารเกณฑ์ด้วยซ้ำ เกิดอาการท้อใจ เหนื
“ข้อความไหนที่ทำเครื่องหมายสีแดงไว้เธอต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด เข้าใจไหม”“รับทราบค่ะ ฉันจะทำให้ได้และจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง ขอบคุณที่ให้โอกาสคนจนอย่างฉัน” เสียงหวานเอ่ยอย่างจริงใจปลาบปลื้มที่ได้งานทำ ถึงมันจะเพียงแค่ทดลองงานสิบห้าวันก็ตาม เธอจะทำให้เต็มที่สุดความสามารถ แต่ปัญหาน่าจะอยู่ที่เสื้อผ้าเค
หญิงสาวเดินมาถึงหน้าบริษัทก่อนจะหันมามองตึกสไตล์โมเดิร์นที่สวยงามด้วยสถาปัตยกรรมทันสมัยอย่างแสนเสียดาย นี่ถือเป็นบริษัทที่ใหญ่เพียงบริษัทเดียวที่เรียกสัมภาษณ์ พลางทอดถอนหายใจออกมาบอกตัวเองให้เข้มแข็ง สูดลมหายใจลึก ๆ เดินออกมายืนข้างถนนโบกเรียกแท็กซี่ที่วิ่งผ่าน เพียงไม่นานก็มีรถแท็กซี่คันหนึ่งแล่นมา
“แต่งตัวได้เชยระเบิดมาก เธอหลุดออกมาจากแฟชั่นสมัยเก่า ช่างไม่มีรสนิยม ถึงแม้หน้าตาจะสะสวยมากก็ตาม ยังไงก็ไม่ผ่านมีผู้หญิงที่ฉันเรียกสัมภาษณ์วันนี้สามสี่คน เธอเป็นคนที่…ช่างเถอะ” เสียงรองเท้าที่เดินไปมา ก่อนจะบิดย้ายสะโพกมายืนกอดอกต่อหน้าหญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่ไว้หน้า นุนีติ์หัวใจเต้นแรง มือไม้ที่ชุ่

![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





