เข้าสู่ระบบ“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
เพ็ญนีติ์เดินอย่างเร่งรีบเพื่อกลับห้อง น้ำตาแห่งความอับอายยังไหลไม่หยุด อับอายเกินกว่าจะทนได้ ความเข้มแข็งมลายหายไปกับน้ำมือของเขา เธอเกลียดเขา เกลียดที่ร่างกายดันตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างเร่าร้อนร่างเปลือยเปล่ายืนนิ่งใต้ฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำชำระล้างความอับอายที่เกิดขึ้นแม้จะรู้ว่ามันเปลี่ยนแปลงอะไร
“เธอชอบให้ฉันทำแบบนี้” เสียงกดต่ำแหบพร่ากระซิบข้างใบหูพร้อมขบกัดเล่นปรมัตถ์ฝังจูบลงบนซอกคอหอมกรุ่นขบกัดอย่างมันเขี้ยว ลากลิ้นไล้วนเวียนไปมา กลิ่นกายสาวหอมละมุนกระตุ้นกำหนัดของเขาได้ดีทีเดียว“อื้ม เจ้านาย” นุนีติ์เผลอร้องครางออกมาอย่างลืมตัวเสียงหอบหายใจกระเส่า แอ่นกายเบียดแซะ ตอนนี้สมองของเธอกลับไม
ปรมัตถ์กลับหัวเราะออกมาเหมือนจะขบขันเสียมากกว่าชายหนุ่มรู้สึกสนุกเมื่อเห็นท่าทางหวาดหวั่นของผู้ช่วยฯ เลขา หญิงสาวเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองหลุบตามองต่ำ ไม่อยากจะสบตาคมเข้มคู่นั้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยการดูถูกหรืออาจสมเพชเวทนาด้วยซ้ำ“อย่าประเมินฉันต่ำเกินไปนุนีติ์ เพราะมันอาจเป็นความผิดพลาดของเธอเอง แ
“อืม” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงแหบพร่าในลำคอรู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย จูบบดคลึงอย่างย่ามใจ ไม่ปล่อยให้หญิงสาวในอ้อมกอดได้หายใจหายคอ ดวงหน้าสวยพยายามเบือนหน้าหนี แต่ทว่าริมฝีปากหนากลับไม่ยอมปล่อยให้เป็นอิสระ ปรมัตถ์ได้ทีรุกคืบยามเธอเผยอปาก สอดลิ้นสากเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็ก แต่ลิ้นเล็กกลับพยายามดุนลิ้นเ







