chapter 14

“แล้วคุณล่ะค่ะ จับฉันได้แบบนี้ คุณจะลงโทษฉันอย่างไรเอ่ย?” หญิงสาวแกล้งถาม สองมือเล็กลูบไล้กล้ามเนื้อแข็งแกร่งแถวๆ ขอบสะเอว บ้างก็ล่วงล้ำลงไปในขอบกางเกงแต่แล้วก็รีบดึงออกมาอย่างตกใจ ประกายในดวงตาไหววูบและหวาดหวั่น จนต้องรีบเคลื่อนกลับขึ้นไปสะกิดกระดุมเสื้อจนมันหลุดออกจากรังดุมเกือบจะหมด ให้ได้สัมผัสถึงกล้ามเนื้อแข็งแกร่งเต็มๆ สองมือ ไรขนเส้นเล็กๆ ที่ขึ้นประปรายบนอกกว้างสากระคายมือสร้างความปั่นป่วนให้ได้ไม่น้อยเหมือนกัน

“แล้วเธออยากให้ฉันลงโทษยังไงล่ะแม่ตัวแสบ” เทพกานต์เอ่ยถาม แล้วคราวนี้เขาก็ไม่ยอมพลั้งเผลอไปกับความสวยงามที่คอยเย้ายวนชวนให้หลงใหลอีกแล้ว มือใหญ่เคลื่อนไหวไปตามผิวกายเนียนนุ่มส่วนที่อยู่นอกตัวผ้า ริมฝีปากหนาขบเม้มติ่งหูนุ่มอย่างหยอกเย้า

“อืม...เอาอย่างนี้ดีไหมคะ” ดวงตาคมหลิ่วนิดๆ อย่างที่คิดว่าเซ็กซี่และยั่วเย้าอารมณ์ปรารถนาในกายหนุ่มให้ลุกโชนได้ง่ายๆ

“กว่าที่หลินจะกลับมาร้องเพลงที่นี่อีกก็เป็นวันศุกร์โน่นแน่ะ หลินคงจะแบบว่าคิดถึงรสจูบของคุณมากมายจนนอนไม่หลับแน่”

“แล้ว?” เทพกานต์ถามอย่างไม่เข้าใจว่าแม่นักร้องสาวตัวร้ายต้องการจะสื่ออะไร

“ก็เอาเป็นเรานัดเจอกันตอนเย็นๆ ไงคะ แต่พรุ่งนี้กับมะรืนก็ยังไม่ได้อยู่ดี ต้องเป็นวันพุธ ไม่รู้ว่าคุณจะ...” นลินถามยิ้มๆ เพราะมีแผนที่จะทำให้เทพกานต์ถึงกับร้อนเป็นไฟอีกครา และคราวนี้...เสียงหัวเราะเหี้ยมเกรียมดังจากลำคอระหง

“แน่ใจว่าเธอยังต้องการที่จะเจอฉันอีก ไม่กลัวหรือว่าฉันจะ...”

“ไม่กลัวเลยค่ะ” นลินตอบกลับทันทีโดยที่เทพกานต์ยังถามไม่ทันจบประโยคดี “เพราะว่า...” หญิงสาวตอบกลับน้ำเสียงยิ้มๆ ศีรษะทุยโน้มเล็กน้อยไปจนริมฝีปากอวบอิ่มประทับบนหน้าผากกว้างและไล่ลงมาตามสันจมูกจนเกือบจะสัมผัสกับริมฝีปากหนาร้อนที่เผยอรอรับอยู่แล้วก็รีบเบือนหนีพร้อมกับหัวเราะเสียงใสและนุ่ม

“ฉันก็มีพิษสงพอตัวเหมือนกัน ถ้าหากฉันไม่ยอม คุณก็นอนกับฉันไม่ได้”

“หือ...ดูเธอจะแน่ใจเสียเหลือเกินนะหลิน แน่ใจหรือว่าถ้าฉันเอาจริง เธอจะสู้แรงฉันได้น่ะ” ไม่เพียงแค่ถาม มือใหญ่ยังเคลื่อนไปลูบไล้ลำขาเสลาและสอดแทรกเข้าไปบีบนวดต้นขาเนียนนุ่ม รอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าคมคร้าม เมื่อแม่สาวจอมยั่วตัวแสบสะดุ้งและสั่นสะท้านขึ้น เพียงแค่เขาแตะต้องส่วนอ่อนไหวนิดหน่อยก็สั่นสะท้านไหวเหมือนกิ่งไผ่ไหวตามพายุลมแรงแล้ว อย่างนี้หรือจะมาต่อกรกับเขา เทพกานต์คิดเข้าข้างตัวเองอย่างลืมไปว่าเมื่อครู่ยังโดนดีอยู่เลย

ใบหน้าคมคร้ามโน้มไปประทับจุมพิตบนลาดไหล่กว้าง ขบเคลื่อนขึ้นไปซุกไซ้ซอกคอระหงอย่างเชื่องช้า ในขณะที่ปลายมือใหญ่ก็เคลื่อนไหวเข้าหาเรือนกายอ่อนไหวที่เพียงแค่ใช้เข่าแทรกระหว่างสองขาเรียวยาวก็เปิดเผยเนินสวาทโหนกนูนกับสายตาและมือใหญ่ได้แตะต้อง

“อือ...” นลินถึงกับไหววูบ เสียวสยิวไปทั่วกายา สองขาเรียวยาวถึงกับจิกเกร็ง จิกปลายเล็บไปบนแผ่นหลังกว้างกับสัมผัสบางเบาสลับหนักหน่วงที่เคลื่อนไหวอยู่กึ่งกลางเรือนกาย หัวใจดวงน้อยเต้นแรงและเร็ว

ไม่นะนลิน...อย่ายอมผู้ชายคนนี้ง่ายๆ ซิ นึกถึงความเจ็บปวดเจ็บช้ำที่รมย์นลินต้องเจอจนทนไม่ไหวหนีหายไปจากโลกนี้ซิ เธอจะยอมเป็นแบบนั้นอีกหรือไงกัน ฟันขาวสะอาดขบเม้มจนกรามนูนเด่นขึ้นมา ริมฝีปากขบกัดจนห้อเลือด ในสมองก็พยายามคิดหาทางเอาตัวเองให้รอดพ้นจากเหตุการณ์ชวนระทึกและชวนให้เสียตัวอยู่แบบนี้

“แค่ฉันถูกนิดแตะหน่อยเธอก็สั่นเป็นเจ้าเข้าแล้ว อย่างนี้น่ะหรือจะสู้ฉันไหว” เทพกานต์ทอดเสียงยาว ขบเม้มจุมพิตร้อนผ่าวไปบนใบหน้านวลเนียน มือใหญ่เคลื่อนไหวไปมาบนกลีบกายเนียนนุ่ม ผ่านเนื้อผ้าบางเบาที่ปกปิดเนินเนื้อโหนกนูนเอาไว้ไม่มิด แล้วความปวดร้าวในเรือนกายที่ถูกเข่าเล็กกระแทกก็แปรเปลี่ยนเป็นปวดร้าวและหิวกระหายในความต้องการทางอารมณ์

“ของแบบนี้ไม่ลองก็ไม่รู้นะคะ” นลินกัดฟันตอบ สองมือเรียวโอบรอบกายใหญ่ ลูบไล้กล้ามเนื้อแข็งแกร่งสลับกับจิกทึ้งพัวพันเส้นผมนุ่ม ริมฝีปากเผยออ้ารอรับจุมพิตที่กำลังเดินทางไปจนเกือบจะถึงแล้ว

ริมฝีปากสองหนุ่มสาวประกบกัน ปลายลิ้นเล็กๆ ยื่นออกมาทักทายปลายลิ้นสากระคายที่ซอกซอนไปตามไรฟันและกระพุ้งแก้มนุ่ม เรือนกายโปร่งบางสั่นสะท้านไหวกับสัมผัสบางเบาประดุจขนนกที่เคลื่อนไหวอยู่บนเนินสวาท อีกทั้งปลายยอดถันนูนเด่นที่มันชูชันบดเบียดเสียดสีกับอกกว้างล่ำสัน

เทพกานต์ขบเม้มจุมพิตร้อนผ่าวเคลื่อนลงมาจนถึงเนินบัวตูมเต่งตึง ดวงตาคมเหลือบขึ้นไปมองด้านบน ดวงตาสองคู่สบกัน คู่หนึ่งเป็นประกายหวาดหวั่นและหวาดกลัว แต่เหมือนกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่ เพราะในหัวใจดวงน้อยเต้นแรงและเร็วจนแทบจะทะลุออกมาจากทรวง

เทพกานต์อมยิ้ม แล้วอย่างนี้น่ะหรือที่แม่นักร้องตัวแสบจะหลุดรอดเงื้อมมือเขาไปได้ สงสัยว่าจะเล่นตัวให้ตามติดเสียมากกว่า แต่ก็ดีเหมือนกัน อย่างนี้ทำให้รักมีรสชาติมากยิ่งขึ้น ขัดขืนหรือทำร้ายเขาเมื่อไหร่จับได้ก็ลงโทษให้ลุกจากเตียงไม่ขึ้นไปเสียเลย

รอยยิ้มหวานนุ่มแต่งแต้มบนวงหน้าคมคร้าม ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดเนินเนื้อสล้างขาว พร้อมกับฟันขาวสะอาดดึงคีบเอาตัวเสื้อที่ปกปิดความสวยงามออกไปอย่างเชื่องช้า แต่ดวงตาไม่คลาดคลาจากวงหน้าสวยเลยแม้แต่น้อยก่อนจะเข้าครอบครองปลายยอดทรวงสีเข้มและนุ่ม เพียงแค่ริมฝีปากหนาได้สัมผัสกับปลายยอดทรวงเท่านั้นเอง ความหวานนุ่มและหอมกรุ่นก็ซึมเข้าทั้งจมูกและปาก พร้อมกับ...

ปึก!! ปึก!!

หมัดหนักๆ ตรงเข้าที่เบ้าตาก่อนจะตามมาอีกหมัดที่ปากกึ่งจมูกทำเอาเทพกานต์ถึงกับนอนนับดาวไปเลยทีเดียว

นลินรีบดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ผุดรอยยิ้มหยามหยันตรงมุมปากข้างหนึ่ง ในดวงตากลมโตที่กำลังส่องประกายมีร่องรอยขบขันและสาแก่ใจ

‘ผู้ชายอย่างคุณโดนแค่นี้มันยังน้อยไปนะเทพกานต์ คุณยังต้องเจออีกเยอะ ฉันไม่ยอมให้คนที่ทำให้รมย์นลินที่สวย น่ารักและสดใสตายไปจากโลกนี้โดยไม่เอาคืนไม่ได้เด็ดขาด’

“ทีนี้คุณก็รู้แล้วใช่ไหมคะคุณเทพกานต์ขา...ถ้าฉันไม่ยอมคุณก็นอนกับฉันไม่ได้” มือเล็กยกขึ้นตบใบหน้าคมคร้าม และคราวนี้ก็ไม่ประมาทให้ชายหนุ่มจับได้ เพราะรู้ดีว่าโทษทัณฑ์ที่จะได้รับคงหนักหนาจนเธอรับแทบไม่ไหว

หญิงสาวรีบลุกและก้าวถอยหลังไปหยิบกระเป๋าด้วยยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปาก ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าซึ่งซ่อนไว้ตรงมุมหนึ่งของห้องอย่างแนบเนียน ถ้าไม่สังเกตให้ดีก็จะไม่เห็น มือเล็กเรียวเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเอาเสื้อคลุมตัวยาวประมาณเข่ามาสวมใส่แทนการเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าเทพกานต์ เพราะรู้ว่าเป็นการเสี่ยงจนเกินไปแม้อยากจะทำก็ตามที เลยเลือกที่จะเดินออกจากห้องไป โดยที่สายตาไม่คลาดจากร่างหนาใหญ่ที่นอนมึนงงอยู่ เพราะฤทธิ์หมัดหนักๆ ที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบกระดาษทิชชู่ใส่หมายเลขโทรศัพท์กับห้องที่นัดหมายให้ชายหนุ่มไปพบในวันพุธที่จะถึง