chapter 15

ปึก...!!

พลั๊กๆ ...!!

เข่ามนกระแทกเข้าที่กล่องดวงใจของชายหนุ่ม ไม่เพียงแค่นั้นเมื่อลำตัวแข็งแกร่งงอลง หมัดหนักๆ ก็ตรงเข้าปะทะดวงตา กึ่งกลางปากและจมูกโด่งคมเต็มๆ อย่างหนักหน่วง

“โอ๊ย!!” ฉัตรจักรถึงกับร้องเสียงดังลั่น ร่างหนาใหญ่ทิ้งตัวลงบนเข่าตัวเอง สองมือยื่นมาบดบังจุดสำคัญของร่างกายเอาไว้ก่อนที่จะถูกแม่ตัวร้ายเล่นงานจนใช้การไม่ได้ นี่ขนาดว่าระมัดระวังตัวเป็นอย่างดีแล้วแท้ๆ เชียว เบี่ยงตัวหนีแล้วแต่ก็ยังไม่ทัน ยังโดนแม่ตัวร้ายนี่เล่นงานเอาเสียเกือบจะสูญพันธุ์ ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ ฟันกรามบดเบียดขบกัดจนนูนเด่น แม้จะถูกแค่ปลายๆ แต่เข่าที่ทรงอานุภาพก็ทำเอาเขาเจ็บจนหน้าเขียวไปได้เหมือนกัน

“เธอ...ยายตัวแสบ...” ขนาดไม่ถูกเต็มๆ นะนี่ยังทำเอาพูดแทบไม่ออก

รอยยิ้มเยาะเย้ยและเยาะหยันแต่งแต้มบนใบหน้าขาวสวย ดวงตากลมโตเป็นประกายแวววาวทั้งสะใจและสาสมใจ ช่วยไม่ได้อยากหื่นไม่เลือกที่ แต๊ะอั๋งผู้หญิงไม่เลือกคน และไม่รู้จักศิษย์แม่น้อยลูกนายพลับอย่างเธอเสียแล้ว อย่างนี้มันแค่เล็กน้อย ความจริงเธออยากกระทืบไอ้อาวุธคู่กายคู่ใจนั่นอีกสักครั้ง เอาให้มันสูญพันธุ์ไปนอนกับผู้หญิงคนไหนไม่ได้อีกเลยดีกว่าเจ็บแค่นี้

“เสียใจด้วยนะพ่อรูปหล่อ เผอิญว่าฉัน...” มือเล็กเรียวชี้เข้าหาตัวเอง และพูดใส่หน้าฉัตรจักรอย่างไม่เกรงกลัวว่าจะถูกชายหนุ่มเอาคืน “เป็นคนตกกะใจง่าย เวลามีใครถูกเนื้อต้องตัวโดยไม่ได้รับความยินยอมละก็...มือและเท้ามันก็จะทำงานของมันไปเองโดยไม่ต้องสั่ง”

แหวะ...ดูท่าทางก็แข็งแกร่งดีอยู่หรอกนะ แต่แหม...พอเอาเข้าจริงก็อ่อนปวกเปียก เหยาะแหยะเสียยิ่งกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก อย่างนี้ใครได้ไปเป็นแฟนคงจะซวยตาย หากเกิดเหตุเภทภัยใดๆ จะคุ้มครองเขาไหวเหรอ...หญิงสาวปรามาสในใจ ใบหน้าขาวสวยยังคงมีรอยยิ้มหยามหยัน ไหล่กว้างยกขึ้นเล็กน้อย และพูดต่อไปพร้อมยกมือตบหน้าคมคร้ามเบาๆ

“ที่สำคัญ ฉันเกลียดผู้ชายเจ้าชู้” หญิงสาวพูดเน้นทีละคำ “พูดจาหวานหูยามต้องการให้ได้ดั่งใจ ปากว่ามือถึง และใจง่าย หัวใจชอบหล่นหายเพียงแค่ได้เจอกับผู้หญิงสวยๆ ”

ฉัตรจักรนั่งตาวาวและแข็งกร้าวอยู่ในแสงสลัวๆ ของบรรยากาศที่เปิดไฟไว้น้อยดวง แม้จะเจ็บและจุกเพียงใดก็จำต้องสะกดกลั้นอาการทุกอย่างไว้ ยังไงวันนี้ต้องสั่งสอนยัยตัวร้ายนี่ให้ได้สำนึกเสียบ้าง กำลังเล่นอยู่กับใคร ประกายวาววับขึ้น เมื่อร่างเล็กกะทัดรัดเข้ามาใกล้ตัวยิ่งขึ้นและยิ่งใกล้เท่าไหร่สิ่งที่เขาจะทำก็ง่ายขึ้นเท่านั้น

แล้วเพียงแค่พริบตาเดียวที่แม่ตัวแสบประมาท ร่างหนาใหญ่ก็ผุดลุกจากพื้นพร้อมตวัดแขนดึงรั้งร่างเล็กจนถลาไปด้านหน้าและตกอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งเหมือนกับคีมเหล็กยามที่กดลงไปบนลำตัวบอบบางและลำแขนเรียวยาวจนแทบจะหักออกเป็นสองท่อน

“อย่าคิดดูถูกผู้ชายอย่างฉันนะแม่ตัวแสบ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ พร้อมฉกใบหน้าประทับริมฝีปากหนาและร้อนผ่าวไปบนเรียวปากบางเฉียบแต่นุ่มหยุ่น สะกดกลั้นเสียงที่กำลังจะเปล่งออกจากลำคอระหงได้ทันควัน

มือใหญ่จับแขนเล็กเรียวที่กำลังประทุษร้ายไปตามกายแกร่ง ไพล่ไปไว้ด้านหลังด้วยมือเพียงข้างเดียว เพื่อหยุดชะงักการประทุษร้ายร่างกายที่ไม่สนใจว่าจะถูกตรงส่วนใด ขอเพียงแค่ให้ร่างเล็กหลุดจากคีมเหล็กก็เป็นพอเท่านั้นและทำให้กายบอบบางจมหายเข้าไปในอ้อมอกกว้างอย่างแนบชิดและสนิทมาก

“อือ...” วงหน้าสวยนวลเนียนพยายามสะบัดหนีริมฝีปากหนาที่บดคลึงบนเรียวปากนุ่มอย่างย่ามใจ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงและเร็ว พยายามที่จะดึงรั้งร่างและแขนเรียวยาวให้ออกห่างจากกายหนาใหญ่มากที่สุดแต่ก็ทำไม่ได้

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง พร้อมเสียงกระอึกกระอักในลำคอ เมื่อรับรู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างสอดไซ้เข้าไปเคลื่อนไหวในโพรงปากนุ่ม แต่แต่งแต้มหยอกล้อกับปลายลิ้นเล็กๆ สร้างความปั่นป่วนให้กับเรือนกายน้อยๆ สั่นไหวเหมือนกับกิ่งไผ่ไหวลู่ลมแรง แต่ถึงจะรู้สึกอย่างนั้นแพรพนัสก็ไม่ยอมให้อารมณ์แปลกประหลาดที่เป็นเหมือนกับลูกไฟย่อมๆ ซึ่งกำลังไหลวนเวียนอยู่ในเรือนกายเป็นฝ่ายชนะ ฟันขาวสะอาดขบกัดลงไปเต็มแรงแต่น้ำตาอุ่นร้อนก็ต้องเอ่อล้นคลอเบ้าแทน

ฉัตรจักรรู้ดีว่าแม่ตัวแสบจะต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มือใหญ่บีบลงไปบนปลายคางมนอย่างแรง

“ฤทธิ์มากจริงๆ นะแม่ตัวแสบ แต่ยิ่งเธอขัดขืนมากเท่าไหร่ฉันยิ่งสนุกมากเท่านั้น” ใบหน้าคมคร้ามโน้มลงไปใหม่อีกครั้ง กดฝังจุมพิตร้อนผ่าวไปบนหน้าผากกว้าง พวงแก้มนุ่มและเคลื่อนเข้าไปหาริมฝีปากบางเฉียบที่รู้รสแล้วหวานหอมฉ่ำหวานเพียงใด แต่ก็เปลี่ยนใจขยับเคลื่อนลงไปด้านล่าง ขบเม้มซุกไซ้กับซอกคอระหงแทน

แพรพนัสสะดุ้งตัวสั่นงันงกกับไฟร้อนผ่าวที่ลามเลียจากซอกคอฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง บ้างก็ขบกัดพอให้รู้สึกแล้วก็จางหายไป ใบหน้าขาวซีดเผือด หัวใจเต้นแรงและเร็วอย่างไม่เป็นจังหวะ หวาดกลัวกับอารมณ์แปลกๆ ที่เดี๋ยวก็ร้อนเหมือนกับมีเพลิงสุมอยู่ เดี๋ยวก็เย็นฉ่ำเหมือนกับแหวกว่ายอยู่ในธารน้ำใสและเย็นกาย ทั้งอ่อนหวานซาบซ่านและสยิวซ่านแผ่กระจายไปทั่วทุกรูขุมขน ความพยายามต่อต้านและถอยหนีของเธอดูเหมือนจะเป็นการสร้างความรำคาญให้กับผู้ชายใจร้ายชอบรังแกผู้หญิงคนนี้เสียเหลือเกิน

ร่างหนาใหญ่พลิกกายเพียงแค่นิดเรียวร่างเล็กบางก็ลอยขึ้นไปค้างอยู่ระหว่างลำตัวแข็งแกร่งและฝาผนังเย็นๆ สองแขนถูกจับตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือใหญ่เพียงข้างเดียว

ดวงตากลมโตสอดส่ายไปมา ริมฝีปากพยายามที่จะเปล่งเสียงพูดเพื่อร้องขอความช่วยเหลือจากผู้คนที่เดินผ่านไปมา แต่กลับไม่มีใครสนใจที่จะถามไถ่สักนิด แล้วหัวใจดวงน้อยก็แทบจะหยุดเต้น เมื่อลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดเนินอกขาวนวล และใบหน้าคมคร้ามก็กดฝังลงไประหว่างสองทรวงสล้าง

เสียงหัวใจแม่ตัวแสบเต้นแรงและเร็วจนแทบจะทะลุออกมาด้านนอก ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหัวเราะกลั้วคอ ดูท่าแม่ตัวร้ายจะร้ายเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้นแต่ภายในกลับใสซื่อและไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน เพียงแค่ถูกเนื้อต้องตัวก็สั่นเป็นเจ้าเข้าเสียแล้ว แบบนี้ถ้าถูกเขาจับปล้ำขึ้นมาจริงๆ ไม่รู้เธอจะร้องแรกแหกกระเชอเสียงหวานใสและเร่าร้อนเรียกไฟปรารถนาในกายให้ร้อนเร่าสักเพียงใด

ฉัตรจักรคิดอย่างครึกครื้น และอยากรู้นักเชียว...

ใบหน้าคมคร้ามขยับเคลื่อนไหวขึ้นไปด้านบนอย่างเชื่องช้า ซอกซอนซบซุกลำคอระหงและเคลื่อนไปขบกัดติ่งหูนุ่มสลับสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปหยอกล้อช่องหูนุ่ม

“อย่าดิ้นมากซิแม่ตัวแสบ เดี๋ยวฉันเกิดระงับอารมณ์อยากไว้ไม่ได้ ปล้ำเธอตรงนี้ อย่ามาโทษฉันทีหลังนะ” ชายหนุ่มพูดเสียงกลั้วหัวเราะ