บทที่ 82

            สามวันต่อมาปิยภัศร์ต้องออกไปตรวจสาขาที่ต่างจังหวัดและต้องพักค้างที่นั่นด้วย เขาตัดสินใจไปพร้อมกับทีมงานเพียงลำพัง โดยไม่ได้เอาเมธาวีติดตามไปด้วย เพราะต้องการให้เธอคอยอยู่ประสานงานที่บริษัท

            แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากนั้นจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น และมันก็เกิดขึ้นในวันที่เขาจะต้องเดินทางกลับมากรุงเทพฯ พอดี ปิยภัศร์ได้โทรบอกเมธาวีว่าเขาจะกลับก่อนกำหนด และจะกลับเข้าออฟฟิศก่อนที่จะกลับบ้าน อีกทั้งยังบอกให้เธอรอเขาอยู่ที่นั่น

            หญิงสาวนั่งทำงานต่อจนถึงประมาณสี่โมงเย็น ก็มีโทรศัพท์เข้ามาขอสายปิยภัศร์ เธอแจ้งไปว่าขณะนี้เขาไม่อยู่ที่บริษัท และถามชื่อของคนที่โทรมา รวมถึงถามว่าจะฝากข้อความอะไรถึงเขาไหม เมื่อเขากลับมาจะได้แจ้งให้ทราบ คนที่โทรเข้ามาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นนายจักรพันธ์

            ‘เฒ่าหัวงูที่เธอเจอในงานเลี้ยงขอบคุณลูกค้าของบริษัท’

            เขาบอกกับหญิงสาวว่าเขาจะต้องรีบเดินทางไปต่างประเทศในคืนนี้ แต่จะต้องเอาเอกสารสำคัญซึ่งเป็นสัญญาร่วมทุนในธุรกิจใหม่ส่งให้กับเจ้านายของเธอ แต่ว่าเขาไม่สามารถติดต่อชายหนุ่มได้ และยังได้ขอร้องให้เธอไปรับเอกสารฉบับนั้นแทน ตอนแรกเมธาวีลังเลแต่นายจักรพันธ์พูดโน้มน้าวจนเธอยอมตกลงที่จะไปรับเอกสารฉบับนั้นจากเขาแทนปิยภัศร์

            เขานัดเธอไปเจอที่ร้านอาหารใกล้ผับแห่งหนึ่งที่กวินเป็นเจ้าของอยู่ หญิงสาวจดเวลาและสถานที่ไว้ในกระดาษโน๊ตและแปะไว้ที่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ ก่อนที่จะสะพายกระเป๋าออกไปพบจักรพันธ์ตามนัด โดยที่เธอไม่รู้ว่านั่นคือแผนร้ายที่เธอเดินไปตกหลุมพรางของเขาด้วยตัวเอง

            เมื่อเมธาวีไปถึงสถานที่นัดพบเขาก็ชักชวนให้เธอทานอาหาร แต่เธอยายามบ่ายเบี่ยงเพราะว่าจะต้องรีบกลับออฟฟิศให้ทันก่อนที่ปิยภัศร์จะกลับมา และถามถึงเอกสารสัญญาสำคัญฉบับนั้น จักรพันธ์บอกว่าไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้ และยังขอร้องให้เธอทานน้ำส้มที่เขาสั่งมาเป็นพิเศษสำหรับเธอโดยเฉพาะอีกด้วย

            หญิงสาวอยากที่จะตัดปัญหาก็เลยดื่มน้ำส้มแก้วนั้นเข้าไป โดยที่ไม่รู้ว่าเขาแอบใส่ยาปลุกเซ็กส์เข้าไปด้วย เธอรู้สึกอึดอัดกับสายตายามที่เขาจ้องมองเธอ มันเหมือนกับว่าเขาพยายามที่จะมองทะลุผ่านเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่ สายตาของเขาบ่งบอกว่าเขาคิดยังไงกับเธอ ซึ่งหญิงสาวเองก็รู้สึกไม่ชอบใจแต่แรก แต่เนื่องจากว่าเขาเป็นลูกค้าของบริษัทเธอจึงจำเป็นต้องสงวนท่าทีเอาไว้ ไม่งั้นมันอาจจะมีผลกระทบไปถึงธุรกิจของปิยภัศร์ หลังจากนั้นหญิงสาวก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

            นายจักรพันธ์กระหยิ่มยิ้มย่องว่าคืนนี้เขาจะได้ลิ้มลองตัวเธออย่างแน่นอน อยากจะรู้นักถ้าคุณหนูไฮโซที่แสนจะถือตัวและเย่อหยิ่งอย่างเมธาวี ตื่นขึ้นมาอีกทีและรับรู้ว่าได้ตกเป็นเมียของเขาแล้วจะมีปฏิกิริยาอย่างไร รออีกไม่นานเขาก็จะได้ครอบครองเธอ รอให้ยาออกฤทธิ์ก่อนเถอะรับรองได้เลยว่า คุณหนูเมธาวีจะต้องเป็นผู้ร้องขอให้เขาช่วยพาเธอขึ้นสวรรค์

            ในช่วงจังหวะนั้นเองที่ปิยภัศร์เดินทางกลับมาที่บริษัท แต่เขากลับไม่เห็นหญิงสาวรอเขาอยู่ที่ออฟฟิศอย่างที่เขาสั่งเอาไว้และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้เขาหงุดหงิดที่อุตส่าห์รีบกลับมาหาเธอ แต่กลับพบว่าเธอไปไหนก็ไม่รู้ ชายหนุ่มเดินหันไปหันมาอยู่ที่โต๊ะทำงานของหญิงสาว สุดท้ายก็พบโน้ตที่เธอติดไว้ที่คอมพิวเตอร์ ปิยภัศร์รู้สึกโกรธที่หญิงสาวกล้าขัดคำสั่งของเขาเพื่อไปพบไอ้เสี่ยบ้ากามนั่น ปิยภัศร์รีบขับรถไปสถานที่แห่งนั้นด้วยความเร็วสูง เขาจอดรถที่หน้าร้านด้วยความรีบร้อน แล้วก็เดินเข้าไปในร้านอย่างเร่งรีบ เมื่อเห็นว่าเมธาวีนั่งอยู่กับไอ้เสี่ยนั่นเขาก็เดินเข้าไปดึงแขนเธอขึ้นมาอย่างแรง

            “ตะวันคุณมาทำอะไรที่นี่ ผมสั่งให้คุณรอผมอยู่ที่บริษัทไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมคุณยังกล้าขัดคำสั่งผม”

            เมื่อเห็นเขาเธอก็รู้สึกโล่งใจ เพราะเธอจะไม่ต้องอยู่กับเสี่ยหื่นกามคนนี้ตามลำพัง และตอนนี้เธอรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบางอย่างในร่างกาย แต่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นมาจากสาเหตุอะไร ทำไมถึงได้รู้สึกรุ่มร้อนไปหมดแบบนี้และมีเหงื่อซึมออกมาบริเวณใบหน้า ทั้งที่ภายในร้านอาหารเขาก็เปิดแอร์เย็นฉ่ำ

            ผิดกับเสี่ยจักรพันธ์ที่ตอนนี้นั่งหน้าซีดเซียว เพราะไม่คิดว่าปิยภัศร์จะกลับมาเร็วกว่ากำหนด และเป็นคนที่มาทำลายแผนการณ์ของเขา

            “ฉันมาเอาสัญญากลับไปให้คุณไงคะ”

            “สัญญาบ้าบออะไรกัน! ใครสั่งให้คุณทำแบบนี้ ทำไมคุณชอบทำนอกเหนือคำสั่งของผมอยู่เรื่อย”

            “ก็คุณจักรพันธ์เขาโทรไปบอกฉันว่าเขาติดต่อคุณไม่ได้ และเขาจะต้องรีบเดินทางไปต่างประเทศ อีกทั้งยังจะต้องไปอยู่ต่างประเทศนานเกือบสองเดือน ก็เลยขอให้ฉันมาเอาสัญญาที่คุณกับเขาร่วมลงทุนในธุรกิจใหม่ด้วยกัน เพราะไม่อยากที่จะให้ธุรกิจสะดุดและอาจจะนำมาซึ่งความเสียหายมูลค่ามหาศาลได้ ฉันก็เลยต้องมาเอาสัญญากลับไปให้คุณถึงแม้ว่าไม่อยากที่จะมาก็ตามที”

            “ผมไม่เคยมีความคิดที่จะร่วมลงทุนอะไรกับเขา คุณไม่รู้หรือว่ามันจ้องที่จะฟันคุณ ทำแบบนี้เท่ากับคุณเดินเข้ามาตามแผนของมัน ตามผมมานี่เลยเรามีเรื่องที่จะต้องคุยกัน” แล้วเขาก็หันไปพูดกับเสี่ยจักรพันธ์ด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

            “เราต้องได้เห็นดีกันแน่ที่นายบังอาจมายุ่งกับตะวัน ระวังตัวไว้ให้ดีก็แล้วกัน”