ANMELDENTeilen
บทที่ 113
Veröffentlichungsdatum:
18.09.2026 00:30:04“ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ”
“ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม”
“เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง”
“คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ”
“ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง”
“ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ”
“ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท่านั้น”
“ในเมื่อคุณเองก็รักคุณตะวันมากขนาดนี้แล้วปล่อยเธอไปทำไมคะ คุณเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะคะ เพราะเมื่อใดที่คุณตะวันก้าวออกไปจากบ้านหลังนี้ คุณนั่นแหละจะเป็นคนที่เสียใจและสูญเสียมากที่สุด ถ้าคุณภัศร์ยังไม่ไปพูดรั้งเธอเอาไว้ล่ะก็ ป้าบอกได้เลยว่าคุณจะสูญเสียสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตไปอย่างไม่มีวันที่จะได้กลับคืนมา ป้าทำได้แค่พูดเตือนสติคุณเท่านั้น แต่การตัดสินใจทั้งหมดเป็นของคุณ และป้าก็หวังว่าคุณจะตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง อย่าฟังคนอื่นแต่ฟังเสียงเรียกร้องจากหัวใจของตัวเอง และทำตามนั้นก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป”
เมื่อเธอพูดจบก็เดินออกจากห้องไปอีกคน
ปิยภัศร์นั่งคิดทบทวนดูแล้วก็เห็นจริงว่าเขาคงจะต้องเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เพราะเขาไม่สามารถที่จะมีชีวิตอยู่โดยไม่มีเธอได้ คิดได้ดังนั้นจึงรีบวิ่งขึ้นไปข้างบนเขาเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาว และเห็นเธอยืนเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง บนเตียงมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่วางอยู่พร้อมกับเสื้อผ้าบางส่วน ปิยภัศร์เดินเข้าไปกอดเธอไว้จากทางด้านหลัง เมธาวีตกใจเธอบอกให้เขาปล่อยเธอทั้งที่น้ำตายังไหลลงมาตลอดเวลา
“ปล่อยค่ะ คุณจะขึ้นมาเช็คหรือคะว่าฉันยักยอกเอาของอะไรของคุณไปบ้างหรือเปล่า คุณไม่ต้องห่วงฉันไม่ทำแบบนั้นแน่ แต่ถ้าไม่เชื่อใจเมื่อฉันจัดกระเป๋าเสร็จคุณจะมาเช็คดูก่อนก็ได้ค่ะ”
เขาหมุนตัวหญิงสาวให้หันมาเผชิญหน้าเขาพร้อมกับสวมกอดเธอเอาไว้ ตอนแรกเมธาวีขัดขืนแต่สุดท้ายก็ยอมให้เขากอดแต่โดยดีด้วยเพราะว่าเธอรักเขามากนั่นเอง
“คุณร้องไห้ทำไมตะวัน ตาแดงช้ำหมดแล้ว” เขาเช็ดน้ำตาให้เธอเบาๆ
“ฉันคงจะดีใจล่ะมั้งที่คุณไล่ฉันไป”
“ผมไม่ได้ไล่คุณนะตะวัน คุณกำลังเข้าใจผิด”
“ฉันเข้าใจผิดไปเองอย่างนั้นเหรอคะ คุณเพิ่งจะบอกว่าคืนอิสระภาพให้ฉันอยู่เมื่อกี้ ยังไม่ทันถึงสิบนาทีคุณก็เปลี่ยนใจ”
“ไม่ใช่สัญญาฉบับนั้นสิ้นสุดลงแล้วคุณมีอิสระจริง ต่อไปนี้จะมีแต่สัญญาใจเท่านั้น”
“งั้นก็ปล่อยฉันค่ะฉันจะได้ไปเก็บของ ไม่อยู่ให้รกหูรกตาคุณอีกต่อไป”
“คุณฟังผมก่อนได้ไหมตะวัน”
“คุณจะพูดอะไรกับฉันก็รีบพูดมาฉันจะได้ไปซะที แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้วค่ะฉันจะไปจัดกระเป๋า”
“จริงสิ คุณจะไปหรืออยู่บ้านนี้ต่อคุณก็ต้องจัดกระเป๋าอยู่ดี เพราะผมจะให้คุณย้ายไปนอนห้องเดียวกับผม”
“แล้วทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยคะ ในเมื่อคุณคืนอิสระให้ฉันแล้ว ฉันก็จะกลับไปบ้านของฉัน”
“ตะวัน...คุณอย่าไปได้ไหม...อยู่ที่นี่กับผมต่อไปได้ไหม”
“นี่คุณกำลังสับสนในชีวิตหรือยังไงกันคะ เดี๋ยวคุณก็ไล่ให้ฉันไปเดี๋ยวก็ขอร้องให้ฉันอยู่ฉันทำตัวไม่ถูกแล้ว ฉันขอถามคุณหน่อยว่าคุณจะให้ฉันอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรคะ ให้อยู่ในฐานะอะไร” เมธาวีถามเขาด้วยความรู้สึกอัดอั้นในหัวใจ
“ในฐานะภรรยาของผม...ภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” เขาปล่อยตัวเธอออกจากอ้อมกอดเพื่อที่จะหยิบแหวนวงที่เขาสั่งเตรียมพิเศษสำหรับที่จะขอเธอแต่งงาน
“ผมรักคุณนะตะวัน...รักมาก...จนดูเหมือนว่าผมเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว ทั้งที่ตอนแรกบอกว่าจะปล่อยคุณไป แต่ในที่สุดผมก็ไม่สามารถที่จะทำเช่นนั้นได้ เพราะผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณอยู่เคียงข้าง แต่งงานกับผมนะตะวัน ตกลงรับปากแต่งงานกับผมนะ ตอนนี้คุณอาจจะยังไม่ได้รักผม แต่ได้โปรดแต่งงานกับผมได้ไหม”
เมธาวีแอบยิ้มสุดท้ายเขาก็ยอมพูดในสิ่งที่เธออยากจะได้ยินออกมาจนได้ แต่หญิงสาวแกล้งทำเป็นไม่สนใจและเดินไปจัดกระเป๋าเดินทางต่อ แต่ก็ยังไม่วายแอบมองเขาด้วยหางตาเพื่อดูปฏิกิริยาของเขา ปิยภัศร์หน้าจ๋อยไปเลยคงจะเสียใจไม่น้อยที่เธอไม่สนใจสิ่งที่เขาพูด เขาเก็บแหวนที่เธอไม่สนใจใส่ลงในกระเป๋ากางเกง
“นี่คือคำตอบที่คุณให้ผมอย่างนั้นหรือ”
“ก็ไหนคุณบอกกับฉันเองว่าถ้าฉันจะอยู่ที่นี่ต่อ ฉันก็ต้องจัดกระเป๋าอยู่ดีไม่ใช่เหรอคะ”
ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปหาเธอ แล้วกอดเธอเอาไว้พร้อมกับหมุนตัวเธอไปมา
Aktuellstes Kapitel
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 117
งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 116
“พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 115
พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 114
“คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 113
“ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 112
“ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท
Das könnte dir auch gefallen
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น634.0K Aufrufe(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก132.9K Aufrufeเด็กเสี่ย NC-25
C152.1K Aufrufeรอยร้าวรัก
Sitha75.1K Aufrufeชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป | ONE MORE NIGHT
อยู่ในตะเกียงแก้ว3.3K Aufrufeฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน182 Aufrufeเปิดโปงรักทรยศ
Lee127 Aufrufeเมียสุดเขต
สามินี79 Aufrufe
