LOGIN- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
Chapter 37" ช่วยหน่อยไหม " เสียงพี่กันต์ดังออกมาจากห้องครัว" ไม่เอาอะ พี่ทำเหอะ " ฉันก็ตอบกลับส่วนมือก็สไลด์หน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ และที่ตอบไปแบบนั้นก็ไม่ได้จะไม่ช่วยแต่ขอส่องไอจีหลัวแปป" เออดีแม่ง ใส่ปรอทให้ขี้แตกเลยดีไหมวะ " เสียงคนแก่บ่นค่ะ" กล้าอ๋อ "เคร้ง!!!" เห้ย.... มาตั้งแต่ตอนไหน " ขอ
"แค่นี้ฉันไม่จนหรอกหน่า จะโวยวายเพื่อ "" รวยมากรึไง " เมื่อตอนกลางวันก็เลี้ยงก๋วยเตี๋ยวฉันกับเพื่อนไปแล้วด้วย" ก็รวยพอที่จะเลี้ยงเธอได้ทั้งชีวิตอะ "ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก" พูดบ้าอะไร " จากที่จะงอนกลับกลายเป็นว่าตอนนี้ฉันเขินจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว ตั้งแต่ตกลงคบกันเป็นแฟนจริงจังๆ ก็ขยันทำให้ฉันใจแรงอยู่
Chapter 36 แล้วเวลาอันแสนเศร้าของอีแอมป์คนนี้ก็มาถึง เมื่อทุกคนเริ่มอิ่มกันหมดแล้ว หันไปมองพี่กันต์ก็เห็นสายตาอันชั่วร้ายวิบวับอยู่ในสายตาตลอดเวลา" อ้ะอีเมย์ตังค่าน้ำ " ฉันยื่นแบงก์ยี่สิบให้เมย์ไป ขอยื้อเวลาอีกสักนิด นิดเดียวก็ยังดี" เห้ยไม่ต้อง กูดิต้องจ่ายให้มึง " แล้วก็กลายเป็นมันที่ยื่นตั
" ป้าครับ พอจะมีถาดไหม "" มีจ้ะพ่อหนุ่ม "" งั้นผมขอยืมหน่อยครับ เดี๋ยวเอามาคืน "" เอาไปไหนอะ " งงค่ะ อีนี่งง แล้วเฮียแกก็ไม่ตอบนะคะ" เห้ยๆ เดี๋ยวช่วยถือ " ก็เพราะพี่กันต์เอาถ้วยก๋วยเตี๋ยวทั้ง 4 ถ้วยใส่ถาดเดียว แล้วก็ยกขึ้นถือคนเดียว" เดินไปเหอะ โต๊ะอยู่ไหน "" แต่ .... "" เร็วๆ มันร้อน " สุดท้







