ログインเธอตีต้นแขนเขาแล้วหันไปพูดอธิบายให้ราล์ฟกับข้าวหอมเข้าใจ ก่อนหน้านี้ที่พี่ชายของเธอมาเยี่ยม จินเบก็สาธยายศักยภาพตัวเองยกใหญ่ จนเซบต้องชิ่งบินกลับอิตาลีภายในคืนนั้นเลยเพราะเขาคงทนฟังไม่ไหว “ใจร้ายมากนะ” “ทานข้าวกันเลยดีไหม เห็นว่าเพิ่งลงเครื่องมาเลยหนิคะ” มาเฟียสาวเมินสีหน้
“สงสัยจะมาถึงกันแล้ว ออกไปรับแปปนึงนะอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?” จินเบพูดกับเฟรย่าที่กำลังอุ้มลูกสาวของเขาอยู่ในอก เขากำลังจะเดินออกไปรับไอ้ราล์ฟกับภรรยาหน้าเด็กของมัน แต่ก็อดเป็นห่วงเมียตัวเองไม่ได้เลยต้องหันกลับมาถามอีกทีเพื่อความแน่ใจ “ได้สิ ประตูห้องก็อยู่แค่นี้ ไหนจะพี่เลี้ยงอีกตั
เบ๊าะ! ร่างสูงถอนตัวตนออกมาจนเกิดเสียงลามกดังขึ้น เขาจับพลิกให้ร่างบางนอนคว่ำโก่งบั้นท้ายพร้อมยัดปลายหัวเห็ดเข้าไปในโพรงเนื้อคับแคบอีกครั้ง ตาคมจ้องมองแก่นกายของตัวเองผลุบหายเข้าไปในตัวของเฟรย่า เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วใช้มือคลึงก้นเนียน ๆ ของมาเฟียสาว เพี๊ยะ! ฝ่ามือหน
ครืดดด ~ “…อือ กลับมาแล้วเหรอ” ประตูห้องนอนถูกเลื่อนเปิดออกในเวลาเกือบตีสอง ทำให้ร่างแบบบางที่เข้านอนตั้งแต่สี่ทุ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาจากเสียงรบกวน ที่ว่างข้างตัวเธอยวบลงพร้อมความหนักอึ้งที่เหวี่ยงเข้ามารั้งเอวบางไปสวมกอด “อืม เพิ่งทำงานเสร็จ” จินเบตอบแล้วซุกจมูกเข
“กูว่าแล้ว” เขาสบถออกมาเสียงเข้มเมื่อเห็นวิคยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูทึบสีดำสนิท ขายาวเดินตรงเข้าไปหาชายแว่นดำแล้วยกมือขึ้นมาคลึงขมับตัวเองพร้อมถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างคนกำลังระงับอารมณ์ “เฟรย่ากำลังคัดตัวนายโลมเหรอ” “ครับ” “อืม” พลั่ก! หัวหน้าแมคจี
โกดังแมคจี “ทำไมอากาศมันร้อนแบบนี้วะ นี่หน้าหนาวจริงเหรอ” จินเบบ่นออกมาเสียงดัง เขาเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานพร้อมหัวหน้าฮอปกินส์ที่บินมาส่งสินค้าล็อตสำคัญด้วยตัวเอง ราล์ฟมองมาเฟียจอมกะล่อนแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา เขามองเสื้อโค้ทตัวหนายาวถึงข้อเท้าที่จินเบใส่ ไหนจะผ้าพันคอกับเ
“เพิ่งสองทุ่มเอง ไปหาบาร์นั่งชิลกันต่อไหม?” เอเดนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูแล้วเอ่ยปากชวนเฟรย่าที่เดินอยู่ข้าง ๆ กัน ทั้งคู่เพิ่งทานอาหารเสร็จแล้วกำลังจะเดินออกจากร้าน เสียงของชายหนุ่มทำให้มาเฟียสาวหยุดคิดไป เธอมองหน้าเอเดนพลางใช้ความคิดอยู่ในหัวว่าควรไปดื่มต่อกับเขาดีหรือเปล่า แต่ไม่ท
“…นายอิจฉาเอเดน” เฟรย่าพูดออกไปแบบนั้นเพื่อดูปฏิกิริยาของเขา จากที่เธอสังเกตมาตลอดจินเบมักจะอารมณ์อ่อนไหวกับเรื่องของเอเดนเสมอ เลยลองเช็กดูเสียหน่อย ปี๊นนน ปี๊นนนน !!! หมับ! “เป็นบ้าอะไรของนาย!” คนตัวเล็กคว้ามือจินเบที่กำลังกดแตรเสียงดังลั่น เขาหยุดการกระทำนั้นทัน
คลิก! “หาวว ~ ตัวขี้เกียจมันแฝงร่างฉันอยู่รึไงนะ…” นิ้วเรียวคลิกเมาส์ปิดโปรแกรมทำงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ลงพร้อมอ้าปากหาวไปด้วย หญิงสาวไถขาเลื่อนเก้าอี้ออกมาจากโต๊ะทำงานแล้วยกแขนเหยียดไปมาเพื่อสลัดความเมื่อยล้ากับความเอื่อยเฉื่อยที่มากผิดปกติในวันนี้ออกไปจากตัว เฟรย่าทิ้งแขนลงข้างตัวอี
หอนายโลม “คิดยังไงถึงทำธุรกิจนี้วะ” มาเฟียหนุ่มบ่นหลังจากเปิดประตูลงมายืนโชว์ความเพอร์เฟกต์ทั้งรูปร่าง และหน้าตาของเขาอยู่นอกตัวรถ ชายหนุ่มมองลานจอดรถที่มีรถจอดอยู่จนแทบไม่เหลือช่องว่างก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาการ์ดสี่คนของแบรดลีย์ “ฉันมาหาเฟรย่า” เขาบอกคนของมาเฟียสาวแล





![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

