LOGINมุมมองของซูซี่ฉันจ้องตัวเลขบนหน้าจอ๑๒,๔๖๓ ดอลลาร์นั่นคือทุกอย่างที่ขวางระหว่างฉันกับอิสรภาพฉันนั่งม้วนตัวในเก้าอี้ห้องนั่งเล่น แล็ปท็อปวางบนเข่า สเปรดชีตของกองทุนหนีหนีเรืองแสงที่มุมจอ มันยังไม่พอ แต่ก็มากกว่าที่ฉันมีเมื่อหกเดือนก่อนมาก เมื่อฉันเริ่มแอบโอนเงินจากงานฟรีแลนซ์ทุกบาทเข้าบัญชีธนาคารลับแม่พับเสื้อไหมแล้ววางอย่างเรียบร้อยในกระเป๋าเดินทาง พ่อตรวจกระเป๋าหนังสือเดินทางเป็นครั้งที่สาม“พวกคุณทำจริงๆ เหรอ” ฉันถาม “สองสัปดาห์เต็มๆ แล้วปล่อยคนแปลกหน้าดูแลฉัน”แม่ไม่เงยหน้า “เขาไม่ใช่คนแปลกหน้า ซูซี่ เอเจนซี่ตรวจสอบเขาอย่างละเอียด เรฟเฟอเรนซ์ดีมาก”“ฉันอายุยี่สิบสาม”“และยังอาศัยอยู่ใต้หลังคาเรา” พ่อตอบอย่างสงบ คำตอบชุดเดียวกับที่ฉันได้ยินมาหลายปี “ขณะที่เราจ่ายค่าจำนอง ค่าสาธารณูปโภค และประกัน เธอต้องทำตามกฎบ้าน เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว”ฉันปิดสเปรดชีตก่อนที่พวกเขาจะเห็นตัวเลขบนจอ“ฉันก็มีส่วนช่วย” ฉันย้ำ “ฉันซื้อของใช้ ฉันจ่ายบิลโทรศัพท์เอง ฉันทำงาน ฉันไม่ใช่เด็ก”แม่ในที่สุดก็มองฉัน รอยยิ้มนุ่มและไม่สะเทือนใดๆ“ไม่มีใครบอกว่าเธอเป็นเด็ก” เธอโต้ “เราบอกว่าเธอยังไม่พร้อม มันต่าง
มุมมองของลอเรไล“ดีกว่าที่เคย” ฉันได้ยินตัวเองพูด พยายามจัดความคิดให้เป็นคำพูดที่เข้าใจได้เขารักษาจังหวะช้าและเปี่ยมรัก ยืดทุกความรู้สึก จุดสุดยอดครั้งแรกของฉันก่อตัวทีละน้อย เหมือนคลื่นขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมันในที่สุดกระแทกฉัน ฉันร้องออกมา หีบีบรัดเป็นจังหวะรอบควยหนาขณะความสุขท่วมทุกเส้นประสาทในร่างกาย ความเปียกอุ่นพุ่งรอบเขา ชุ่มควยและผ้าปูไหมใต้ตัว ปลายเท้างอ หลังแอ่น และสายตาพร่าด้วยความเข้มข้นของมันเขากอดฉันผ่านมัน จูบฉันอย่างอ่อนโยน กระซิบคำชมกับผิว“เธอสวยมากเมื่อเสร็จเพื่อฉัน… สมบูรณ์แบบขนาดนี้… เทพีผิวดำผู้สมบูรณ์แบบของฉัน”เขาไม่หยุด เขายังเคลื่อนไหวด้วยจังหวะอดทนลึกเหมือนเดิม ยืดทุกอาการสั่นหลังช็อกจนฉันสั่นในอ้อมแขน แล้วเขาขยับเล็กน้อย เปลี่ยนมุมเพื่อให้กระทบลึกยิ่งขึ้นจุดสุดยอดครั้งที่สองก่อตัวเร็วขึ้นคราวนี้ เข้มข้นกว่า ฉันเกาะเขา ครางชื่อเขาขณะความสุขขดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ข้างใน เมื่อมันแตก ฉันสั่นอย่างรุนแรง ผนังสั่นไหวและเต้นรอบควยขณะคลื่นแห่งความปีติอีกคลื่นฉีกผ่านฉัน น้ำหล่อลื่นพุ่งรอบเขาอีกครั้ง เสียงเปียกอับอายในห้องเงียบทว่าเขายังไม่รีบเขาพลิกฉันนอนคว่ำ ดึงสะ
มุมมองของลอเรไลชายคนนั้นไม่ฟังทันที เขารัดแรงที่ลำคอ ทำให้ฉันหอบหายใจเสียงของนายซินแคลร์เย็นยะเยือกและฆาตกร“ฉันบอกให้หยุด แตะเธออีกครั้งแล้วฉันจะทำลายพวกแกทุกคน การซ้อมจบ พวกแกทั้งหมด — ออกไปเดี๋ยวนี้”ห้องเงียบสนิทยามสองคนปรากฏเกือบทันทีแล้วลากชายผู้กระทำผิดออกจากฉัน ฉันเซถอยหลัง ไอและพยายามหายใจให้ทัน ขณะที่นายซินแคลร์ก้าวเข้าไปในห้องผ่านประตูข้าง ใบหน้าแข็งด้วยความโกรธ ตาฟ้าลุกไหม้ด้วยความหึงหวงที่แทบยับยั้งไม่ได้เขาถึงฉันในไม่กี่วินาที ดึงฉันเข้ากับอกอย่างปกป้อง แขนข้างหนึ่งโอบแน่นรอบเอวขณะค้ำร่างกายที่สั่นของฉัน“พวกแกจบแล้ว” เขาคำรามใส่ผู้ชาย “ทั้งหมด ออกไป”เสียงเขาไม่เหลือที่ว่างสำหรับการโต้แย้ง ผู้ชายรวบรวมของอย่างรวดเร็วแล้วจากไปภายใต้สายตาเฝ้าระวังของยามวินาทีที่เราอยู่คนเดียว นายซินแคลร์หมุนฉันในอ้อมแขน มืออุ้มใบหน้า นิ้วหัวแม่มือลูบแก้มเบาๆ ขณะค้นสายตาด้วยความกังวลดุร้ายและความโกรธที่แทบยับยั้งไม่ได้“เธอสบายดีไหม” เขาถามอย่างเงียบๆ เสียงตึงด้วยความกังวล “เขาทำร้ายเธอหรือเปล่า”ประตูแทบคลิกปิดก่อนที่นายซินแคลร์จะพุ่งใส่ฉันประตูไม้หนักกระแทกเข้ากรอบ เสียงสะท้อนผ่านห
มุมมองของลอเรไลแสงแดดยามเย็นสาดส่องห้องนอนของเพนท์เฮาส์ด้วยแสงสีทองอุ่น ๆฉันยืนอยู่หน้ากระจกเงายาวเต็มตัว หัวใจเต้นแรงในอก นายซินแคลร์ยืนอยู่ด้านหลังฉัน การมีเขาอยู่ใกล้ ๆ ช่วยให้ความกังวลของฉันสงบลงได้บ้าง มือของเขาเคลื่อนไหวด้วยความอ่อนโยนอย่างไม่คาดคิดในขณะที่ช่วยฉันเตรียมตัวสำหรับการซ้อมเขาเป็นคนเลือกชุดให้ฉันเอง ชุดเดรสสีดำเรียบหรูที่รัดรูปตามเส้นโค้งทุกส่วนของร่างกาย เขาดึงซิปขึ้นช้า ๆ นิ้วมือลูบผ่านแนวกระดูกสันหลังของฉันก่อนจะคว้าวิกผมสีแดงขิงยาวมาสวมทับผมธรรมชาติของฉัน เขาจัดผมคลื่นนุ่ม ๆ ให้ตกกรอบใบหน้าและไหล่ลงมาอย่างสวยงาม สุดท้ายเขาติดหน้ากากประดับลงบนครึ่งบนของใบหน้าฉัน ปิดบังตัวตนของฉันไว้จนมิดเขาถอยหลังไปเล็กน้อยเพื่อมองฉัน รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าในขณะที่สายตาของเขาไล่ลงมาตามตัวฉัน“เธอสวยมาก” เขากระซิบเบา ๆ “เทพีผิวดำของฉัน เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ แต่ยังงดงามกว่าเดิมเสียอีก”เขาเดินเข้ามาใกล้ กดร่างกายของเขาแนบกับด้านหลังฉัน แขนข้างหนึ่งโอบรอบเอว มืออีกข้างปัดผมของฉันออกเบา ๆ แล้วจูบที่ด้านข้างลำคอช้า ๆ ยาวนาน ราวกับกำลังพยายามจดจำรสชาติของผิวฉัน“ฉันเกลียดที่ผู
มุมมองของลอเรไลฉันสะอื้นด้วยความหงุดหงิดเขาไม่หยุด เขาให้ฉันขี่ต้นขาเขาต่อ หีที่หยดเลื่อนตามกล้ามเนื้อแข็งขณะที่เขากุมสะโพกและชี้นำฉัน แล้วเขาพลิกฉันนอนคว่ำแล้วเลียฉันจากด้านหลัง แยกแก้มก้นกว้างขณะลิ้นทำงานกับคลิตอริสและนิ้วสูบช้าๆ ข้างในทุกครั้งที่ฉันใกล้ เขาชะลอหรือหยุดโดยสิ้นเชิง จูบหลัง ลำคอ ไหล่ กระซิบคำชมกับผิว“เธอสวยมากเมื่อสิ้นหวังเพื่อฉัน”“เธอรับนิ้วฉันได้ดีมาก เบบี้”“ดูสิว่าเธอหยดลงมือฉันมากขนาดไหน…”ฉันเป็นก้อนเนื้อสั่น สะอื้น ชุ่มโชกเมื่อเขาในที่สุดดึงฉันเข้าไปในอ้อมแขนอีกครั้ง หลังพิงอก ควยแข็งกดกับก้น แต่เขาไม่ขยับเย็ดฉันแทนที่เขากอดฉันใกล้ แขนข้างหนึ่งโอบเอว อีกข้างอุ้มหีที่เปียกชุ่มเบาๆ นิ้ววางแค่กับคลิตอริสโดยไม่ขยับ“เธอทำได้ดีมาก” เขากระซิบ จูบด้านหลังลำคอ “กลั้นทุกอย่างไว้ให้ฉัน”ฉันครางแผ่ว ท่วมท้นโดยสิ้นเชิงกับความเข้มข้นแห่งการเย้ายวนและความอ่อนโยนแปลกๆ ที่ห่อหุ้มมันฉันไม่เคยรู้สึกถูกครอบครองขนาดนี้และฉันไม่เคยรู้สึกใกล้จะพังขนาดนี้เรานอนพันกันบนเตียง หลังกดกับอก แขนแข็งแรงโอบรอบฉัน ดวงอาทิตย์เคลื่อนข้ามท้องฟ้า ทอดเงายาวผ่านเพนท์เฮาส์ ร่างกายยังหึ่ง มั
มุมมองของลอเรไลนายซินแคลร์เงียบไปนาน มือเขายังลูบช้าๆ ปลอบโยนตามหลังเปลือยของฉัน“เธอไม่ได้แค่สวย” ในที่สุดเขาพูด น้ำเสียงต่ำและหยาบด้วยอารมณ์ที่ฉันเรียกชื่อไม่ออก “เธอเป็นคนเดียวที่อยู่ เลขาก่อนหน้าเธอมาแล้วไป ไม่มีใครอยู่เกินหนึ่งเดือน พวกเขาจัดการกับชั่วโมงยาว ความกดดัน หรืออารมณ์ฉุนของฉันไม่ได้ เธออาจเดินจากไปได้ร้อยครั้ง แต่เธอไม่ได้”เขาหยุดชั่วขณะก่อนพูดต่ออย่างแผ่ว“เธอเอาความสงบมาสู่ความวุ่นวายของฉัน เธอจำสิ่งที่คนอื่นลืม เธอท้าทายฉันเมื่อฉันผิด และยืนข้างฉันเมื่อเรื่องยากขึ้น และตลอดไป เธอไม่เคยปฏิบัติกับฉันเหมือนฉันแตะต้องไม่ได้ เธอมองตาฉันและเห็นคนก่อนที่จะเห็นซีอีโอ”เขาหายใจออกช้าๆ นิ้วไล่ตามโค้งอ่อนของกระดูกสันหลัง“แล้วก็มีวิธีที่เธอวางตัว เธอแข็งแกร่งและสง่างามเสมอ ผู้หญิงผิวดำคนเดียวในทะเลของผู้บริหารผิวขาว แต่เธอไม่เคยทำให้ตัวเองเล็กลงเพื่อให้เข้ากับโลกของพวกเขา เธอเป็นของที่นั่น ลอเรไล เธอเป็นมาตลอด เทพีผิวดำของฉัน สง่างามในห้องประชุม ดึงดูดความสนใจอย่างเงียบๆ โดยไม่เคยขอ”สีหน้าเขาอ่อนลงขณะพูดต่อ“ฉันเคยดูเธอเดินออกจากห้องทำงานแล้วสงสัยว่าจะต้องทำอะไรถึงจะทำให้คว







