Episode 5 คนไม่มีคู่ไม่รู้หรอก

Episode

5

คนไม่มีคู่ไม่รู้หรอก

หลังจากงานที่ร้านเสร็จเรียบร้อยตอนนี้เอลิน่ามีงานใหญ่ที่เธอต้องทำนั่นก็คืองานรักของเธอที่ต้องตามง้อลลิตาที่งอนเธอเมื่อหลายวันก่อน

เอลิน่าไปที่ร้านกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดังที่ใบหนึ่ง ๆ ราคาหลายหมื่นบาทบางใบราคาเป็นแสนบาทก็มี เรื่องราคาคนอย่างเอลิน่าไม่เกี่ยงอยู่แล้วขอแค่ได้ซื้อให้กับคนที่เธอรักเรื่องแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว

“ขอดูใบนั้นหน่อยคะ” เอลิน่าที่เดินเข้ามาในร้านไม่ถึงหนึ่งนาทีก็ชี้ไปที่กระเป๋าใบที่วางอยู่ตรงชั้นที่ถูกจัดวางอย่างสวยงามเพราะเป็นใบที่น่าจะเข้ามาใหม่และราคาค่อนข้างสูง

“ใบนี้หรือคะคุณลูกค้า” พนักงานสาวสวยเอ่ยถามเอลิน่าอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าใช่ใบนี้หรือเปล่า

“ใช่ค่ะ ทำไมหรือคะ” เอลิน่าตอบกลับพนักงานพร้อมกับสงสัยว่ามีอะไรหรือเปล่าทำไมพนักงานถึงได้เอ่ยถามเธออีกรอบทั้ง ๆ ที่เธอคิดว่าเธอพูดดังมากพอแล้ว

“เปล่าค่ะคุณลูกค้าพอดีว่าใบนี้เป็นใบที่มาใหม่ของที่ร้านเป็นคอลเลคชั่นใหม่ที่จัดทำขึ้นมาพิเศษด้วยค่ะ” พนักงานสาวสวยเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ๆ ที่ส่งมาให้เอลิน่า

“ค่ะ เอาใบนี้เลยค่ะ” เอลิน่าเอ่ยออกมาแค่นั้นแล้วก็เดินไปรอชำระเงินที่เคาน์เตอร์ พนักงานสาวสวยยิ้มอย่างดีใจเพราะไม่คิดว่าวันนี้จะขายได้ง่ายขนาดนี้

“ราคากระเป๋าใบนี้ราคาเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าบาทค่ะ” พนักงานสาวสวยพูดจบเอลิน่าก็ยื่นบัตรเครดิตให้กับพนักงานทันที โดยไม่ได้สนใจราคาเพราะเธอตั้งใจเอากระเป๋าใบนี้ไปง้อแฟนสาวของเธอในคืนนี้

วันนี้เป็นวันเกิดของวีระยุทธแฟนหนุ่มของเมธาทิพย์เธอเลือกซื้อกระเป๋าเงินเป็นของขวัญวันเกิดให้กับเขา ซึ่งเป็นกระเป๋าที่มีราคาที่ค่อนข้างแพงสำหรับเธอเพราะเงินที่เธอเอามาซื้อกระเป๋าให้เขาคือเงินที่เธอเก็บไว้มานานหลายเดือนเพื่อซื้อของขวัญให้เขา

“ราคาเท่าไรนะคะ” เมธาทิพย์เอ่ยถามพนักงานอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่าใช่ราคานี้จริง ๆ

“กระเป๋าราคาหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าบาทค่ะ คุณลูกค้ารับหรือเปล่าคะ” พนักงานเอ่ยถามเมธาทิพย์เพื่อความมั่นใจก่อนที่จะใส่กล่องใส่ถุงให้กับเธอ

“ใบนี้ถูกที่สุดในร้านแล้วหรือคะ” เมธาทิพย์เอ่ยถามพนักงานอีกครั้งเพราะงบทั้งหมดที่เธอมีแค่สามพันบาท เธออยากพาแฟนหนุ่มของเธอไปกินของอร่อย ๆ แต่ถ้าเธอซื้อกระเป๋าใบนี้งบของเธอก็จะลดลงมากกว่าครึ่ง เพราะเงินส่วนหนึ่งเธอต้องนำไปซื้อเค้กให้กับเขาอีก

“ใช่ค่ะ ใบนี้คือใบที่ราคาถูกที่สุดแล้วค่ะเพราะลดราคาห้าสิบเปอร์เซนต์ ลูกค้ายังรับมั้ยคะ” 

“รับค่ะ ห่อให้ด้วยได้มั้ยคะ” เมธาทิพย์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็เปิดกระเป๋าเพื่อหยิบเงินขึ้นมาเตรียมจ่ายค่ากระเป๋าที่เธอซื้อเป็นของขวัญให้กับแฟนหนุ่มของเธอ

“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พนักงานบอกกับเมธาทิพย์ยิ้ม ๆ แล้วก็รีบไปห่อให้ตามที่เมธาทิพย์ต้องการ

ร้านอาหารสุดหรู

ร้านอาหารห้าดาว บรรยากาศร้านสุดโรแมนติกเหมาะกับการมาดินเนอร์กับคนรักมาก ๆ อย่างเช่นวันนี้เอลิน่านัดลลิตามาที่ร้านนี้เพื่อดินเนอร์ในค่ำคืนนี้

เอลิน่าให้ทางร้านจัดโต๊ะให้บนดาดฟ้าของร้าน ซึ่งมีแค่โต๊ะเดียวเฉพาะโต๊ะของเอลิน่าเท่านั้น

“ลิตาคะ นั่งก่อนสิคะ” เอลิน่าเลื่อนเก้าอี้ให้กับแฟนสาวของเธอนั่งอย่างเอาอกเอาใจ

“พี่เอลินไม่เห็นต้องพาลิตามาร้านหรูหราอย่างนี้ก็ได้แค่พี่เอลินง้อลิตาเฉย ๆ ก็หายโกรธแล้วค่ะ” ลลิตาที่เห็นว่าเอลิน่าตามง้อแล้วพามาร้านอาหารสุดหรูอย่างนี้ทำให้เธอพอใจแต่ก็พูดออกมาเหมือนไม่ได้ต้องการอย่างนี้ทั้ง ๆ ที่ตรงกันข้ามกับใจของตน

“ไม่เป็นไรค่ะ เอลินอยากมาดินเนอร์กับลิตาอยู่แล้วค่ะ อาหารเอลินสั่งไว้ให้แล้วนะคะ ลิตาค่ะเอลินให้ค่ะ” เอลิน่ายื่นถุงกระเป๋าให้กับลลิตาพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ๆ ให้กับลลิตา

“อะไรค่ะพี่เอลิน” ลลิตาเอ่ยออกมาเหมือนไม่รู้ว่าที่เอลิน่ายื่นให้คืออะไรทั้ง ๆ ที่นางรู้ว่าที่เอลิน่ายื่นให้คือกระเป๋าแบรนด์ที่เธอชอบ

“กระเป๋าของลิตาไงคะ เอลินซื้อมาให้เป็นการขอโทษนะคะ” เอลิน่าเอ่ยจบอาหารก็เริ่มทยอยมาเสิร์ฟ พร้อมกับรินไวน์ราคาแพงที่สุดในร้านให้กับทั้งสอง

“พี่เอลินทำไมน่ารักกับลิตาอย่างนี้ละค่ะ” ลลิตาดูพึงพอใจและมีความสุขมากขึ้นเมื่อรู้ราคากระเป๋าใบนี้ แต่ลลิตาก็ต้องได้กระเป๋าใบนี้เพราะลลิตาตั้งใจจะอ้อนขอให้เอลิน่าซื้อให้อยู่แล้ว

“ไม่เป็นไรค่ะ หายโกรธเอลินหรือยังคะ” 

“หายแล้วค่ะ หายตั้งแต่พี่เอลินโทรมาง้อแล้วค่ะแค่เล่นตัวเท่านั้นเอง อยากให้ที่รักคิดถึงเค้าไงคะ” ลลิตาเอ่ยขึ้นมาแล้วก็ลุกขึ้นเดินไปหอมแก้มเอลิน่าโดยไม่สนใจสายตาของใครทั้งนั้น

“ขอบคุณนะคะที่รักของลิตา” เอลิน่ายิ้มหน้าบานเลยทีเดียวเมื่อโดนลลิตาหอมแก้มเพื่อขอบคุณ เอลิน่าลืมเรื่องราวทั้งหมดจนหมดสิ้นเมื่อโดนอ้อนเหลือแค่อยากรักลลิตาให้มากที่สุดเท่านั้น

เมธาทิพย์เองก็นัดกับวีระยุทธเพื่อมาฉลองวันเกิดด้วยกันแต่งบที่เมธาทิพย์มีพอแค่มานั่งกินบุฟเฟ่ต์หมูกระทะเท่านั้น

“เป็นไงคะพี่เจมส์ร้านนี้ถูกใจหรือเปล่าคะ” เมธาทิพย์เอ่ยถามแฟนหนุ่มเมื่อทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะที่ว่างของร้านหมูกระทะ

“ก็โอเคครับแค่ได้มากับเม็ดทรายพี่ก็โอเคแล้วครับแต่พี่อยู่ได้ไม่นานนะคะ พี่ต้องไปต่อกับเพื่อนพี่ชวนเม็ดทรายแล้วก็ไม่ไปด้วยกัน” วีระยุทธเอ่ยขึ้นมาเหมือนเสียดายที่เมธาทิพย์ไม่ได้ไปด้วย

“เม็ดทรายก็อยากไปนะคะ แต่พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้าคงไปด้วยไม่ได้ แต่ยังไงก็แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะคะ” 

“ขอบคุณนะครับ” วีระยุทธเอ่ยขอบคุณแฟนสาวของเขาแล้วก็ยื่นมือไปจับแก้มแดง ๆ ของเธอเพราะเขินที่ต้องมาพูดหวาน ๆ อย่างนี้ต่อหน้าแฟนหนุ่มของเธอ

“นี่ค่ะของขวัญวันเกิดมีความสุขมาก ๆ นะคะ” เมธาทิพย์ยื่นให้วีระยุทธพร้อมกับยิ้มเขิน ๆ

วีระยุทธนั่งกินหมูกระทะกับเมธาทิพย์ได้ไม่ถึงสามสิบนาทีเขาก็ต้องไปเพราะเขาบอกว่าเพื่อนโทรตาม เมธาทิพย์เองก็ต้องตามใจยอมให้เขาไป

วีระยุทธมานั่งรอใครบางคนแล้วก็มีรถเลี้ยวเข้ามารับเมธาทิพย์เห็นแต่ก็คิดว่าเป็นเพื่อนของวีระยุทธแต่ที่ไหนได้เป็นสาวรุ่นพี่ที่ตามจีบวีระยุทธและตอนนี้ทั้งสองกำลังแอบคบหากันเพราะสาวรุ่นพี่มีทุกอย่างที่วีระยุทธต้องการโดยเฉพาะเงินที่เมธาทิพย์ไม่มีให้เขา

เอลิน่าเองก็ทานอาหารกับลลิตาจนดึกก่อนที่เอลิน่าต้องไปส่งลลิตาที่บ้าน ลลิตาบอกว่าไปค้างกับเอลิน่าไม่ได้ต้องอยู่บ้านเป็นเพื่อนแม่เพราะพ่อไปต่างจังหวัด

หลังจากที่เอลิน่าขับรถออกไปลลิตาก็ไม่ได้นอนที่บ้านของเธอแต่ออกไปกับผู้ชายที่ขับรถมารับถึงที่หน้าบ้าน เอลิน่าไม่เคยรู้ตัวเลยว่ากำลังโดนลลิตาสวมเขาอยู่ในตอนนี้