เมียอ้ายเข้ม | ฮักบ่ฮู้ลืม ที่บ้านโคกสะแบง

เมียอ้ายเข้ม | ฮักบ่ฮู้ลืม ที่บ้านโคกสะแบง

last updateLast Updated : 2025-06-24
By:  นนท์ NONNCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
1.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“พลสัญญากับพี่ได้ไหม ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ปล่อยมือกัน"

View More

Chapter 1

INTRO🌾

더욱 자극적인 것을 찾기 위해 나는 통유리를 마주해 침대에 누워 다리를 벌린 채 격렬히 자신을 위로했다.

어두운 유리 너머로 보이는 맞은편 발코니에는 건장한 남자가 내 몸을 뚫어지게 바라보고 있었다.

이처럼 머리끝이 서늘해지는 금기를 경험하면서 나는 점점 더 깊은 나락으로 빠져들었다.

나는 허리를 크게 젖히며 수치심도 이성도 없이 오직 욕망만을 좇는 나쁜 여자가 되어가고 있었다.

내 이름은 전유진, 무용 예술 입시생이다.

부모님과 선생님 앞에서 나는 품행이 단정하고 우수한 학생으로 보였다.

동급생들 사이에서는 수많은 고백을 거절해 온 차가운 여신으로 불렸다.

하지만 아무도 보지 못했다. 순수한 얼굴 뒤에 숨겨진 전통을 거스르고 어두운 심리를 품은 진짜 나를.

나는 강제로 누군가에게 지배당하는 상황을 상상한 적이 한두 번이 아니었다.

그리고 이런 모든 일의 시작은 바로 그 여름이었다.

그날, 부모님은 옆 도시에 일을 보러 가셨고 당일 저녁에 집에 돌아올 예정이었다.

그러나 자정까지 기다리던 나에게 그들은 이틀 후에나 돌아올 것이라는 연락을 전했다.

“유진아, 엄마 아빠는 모레 돌아갈 것 같으니 집에서 안전에 유의하렴.”

“네, 알겠어요.”

전화를 끊고 텅 빈 집을 둘러봤다.

오랜만에 집에 혼자 있게 된 나는 오랜 시간 학업에 억눌려 있던 내면이 강렬한 외출 욕구를 불러일으키는 것을 느꼈다.

하여 허벅지까지 오는 끈 나시 원피스를 골라 입고 얼굴을 다시 씻어내고는 꾸미지 않은 모습으로 밖으로 나섰다.

밤은 이미 깊었고 길가에는 몇몇 야식 노점 외에는 행인이 거의 보이지 않았다.

노점 앞을 지날 때마다 길가의 남성들의 뜨거운 시선이 내 몸에 달라붙는 듯한 기분이 들었다.

그들의 놀란 듯한 시선은 나를 묘하게 흥분시키고 기쁘게 했다.

특히 묵직한 발소리가 내 뒤에서 일정한 거리를 유지하며 따라오고 있을 때 더욱 그러했다.

뒤돌아보지 않아도 느낄 수 있었다. 그의 뜨거운 시선이 내 뒤쪽에 고정되어 있는 것을.

마치 당장이라도 넘쳐흐를 용암처럼 나를 완전히 녹여버릴 듯했다.

그 설명하기 어려운 자극감이 내 안에 기묘한 감정을 불러일으켰다.

그가 내 몸을 감상하도록 허락하고 싶은 욕망이 피어올랐다.

나는 최면에 걸린 사람처럼 점점 더 대담한 행동을 하기 시작했다.

가볍게 치마 끝을 올리며 안쪽 모습을 조금씩 드러냈다.

골반과 허리를 흔드는 동작은 점점 더 과감해졌고 걷는 방향도 점점 한적한 골목으로

그러다 낯선 골목으로 들어섰을 때, 내 뒤에서 일정 거리를 유지하던 발소리가 갑자기 빠르게 다가왔다.

순간적으로 반응할 틈도 없이 거친 손이 뒤에서 뻗어와 내 입을 틀어막았다.

“움직이지 마.”

갑작스러운 상황에 나는 순간 얼어붙었지만 이내 필사적으로 몸부림치며 벗어나려고 했다.

하지만 그 남자의 강한 힘은 내가 저항할 여지를 주지 않았다.

그는 쉽게 나를 벽에 밀어붙였고 손은 내 치마 안으로 거칠게 들어왔다.

“아!”

나는 떨리는 목소리로 비명을 질렀다.

양팔로 벽을 짚고 허리를 비틀어 어떻게든 그의 손길에서 벗어나려고 애썼다.

그러나 날카롭고 차가운 물체가 내 허리 뒤를 누르자 나는 움직일 수 없게 되었다.

칼이었다.

내가 더는 저항하지 않는다는 것을 눈치채자 그는 칼을 치웠다.

이후 그의 손은 내 허리를 꽉 잡아들었다.

그 강렬한 힘은 내 몸 전체를 마비시키는 듯한 감각을 불러일으켰다.

오랫동안 무용으로 단련된 유연한 내 몸은 그의 손에 의해 억지로 눌려졌다.

곧 자신이 원하던 자세가 만들어지자 그 남자는 거칠게 내 머리카락을 쥐어 잡았다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
INTRO🌾
เข้มยืนอยู่กลางลานหญ้าหน้าบ้าน ในมือหนาพลอยกำแหวนเงินวงเล็กเอาไว้แน่น เขาตั้งใจซื้อจากเงินเก็บที่สะสมมานาน ใบหน้าหล่อเผยให้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้า หัวใจก็เต้นรัวด้วยควาตื่นเต้นที่จุกอยู่ในอก“ดาวต้องดีใจมากแน่ๆ” เข้มเขาพลอยบ่นพึมพำกับตัวเอง เมื่อคิดถึงแผนที่เตรียมไว้อย่างดี ในคืนนี้เขาตั้งใจจะขอเธอหมั้นหมาย ทั้งชีวิตทั้งหัวใจและความอบอุ่นนี้คือสิ่งที่เขาตั้งใจอยากจะมอบให้กับเธอ เพราะดาวคือทุกสิ่งทุกอย่างของเขาในตอนนี้ แต่แล้ว… ดาวก็เดินมา แต่ทว่าสีหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความทุกข์ และแฝงไปด้วยความเครียดและอึดอัด ก่อนที่เขาจะถามคนรักขึ้น“ดาว...” เข้มยิ้มกว้างและกำลังจะพูดบางอย่างกับเธอ แต่คำพูดนั้นก็กลับถูกกลืนลง เมื่อได้ยินคำพูดจากปากของเธอที่พูดขึ้น พร้อมกับสีหน้าของเข้มที่หม่นลง“เข้ม... ดาวมีเรื่องจะบอก” ดาวพูดขึ้นเสียงเบา แต่ทว่าเธอก็ไม่หันมาสบตาของเข้มเลย ก่อนที่เธอจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าลง“เราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้อีกแล้วนะ พี่เข้ม” เมื่อสิ้นประโยคคำพูดของเธอจบลง หัวใจของเข้มเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าอย่างแรง เสียงลมที่พัดผ่านรอบตัวดูเงียบงันในทันที พร้อมกับรอยยิ้มของเขาที่ค
Read more
บทที่ 1 บังคับแต่งงาน🌾
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก“พล ลูก ตื่นยังจ้ะ”อืออ......เสียงเคาะประตูดังก้องเข้ามาในห้องนอนสีเหลี่ยมใหญ่ พร้อมเสียงหวานของผู้เป็นมารดาเอ่ยเสียงเจื้อแจ้วขึ้น แทรกเข้ามาปลุกให้พลผุดตัวลุกจากเตียงนอน พร้อมกับมือเรียวพลางขยี้ตาเบาๆพลเดินตรงไปยังหน้าต่างบานใหญ่ ผืนผ้าม่านสีขาวถูกดึงออกช้าๆ เผยให้เห็นทิวทัศน์ยามเช้าที่แสนสดใส แสงแดดอ่อนก็สาดส่องกระทบใบหน้าหล่อของเขา ลมเย็นๆ ก็พลอยพัดโชยมาเบาๆ พร้อมหอบเอาความสดชื่นมาให้เขาในยามเช้าหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ พลก็เดินออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบง่ายเข้ากับกางเกงสแล็คสีดำ ผมถูกจัดทรงอย่างเรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความเพียบพร้อม พร้อมที่จะทำงานในวันนี้พลเดินลงมาจากชั้นสองมุ้งตรงไปยังห้องครัว มือเรียวหยิบโยเกิร์ตรสสตรอว์เบอร์รีที่เย็นฉ่ำขึ้นมาลิ้มลอง รสชาติหวานอมเปรี้ยวชื่นใจทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที ก่อนจะหยิบครัวซองอบใหม่ๆ ที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้พร้อมกับเดินออกมาพบกับบิดามารดา ที่นั่งพักผ่อนอยู่บนโซฟานุ่มหน้าบ้าน“ป๊าม๊า เสร็จแล้วครับ” พลพูดพร้อมกับเดินออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง พร้อมกับการแต่งกายที่คุณหญิงฐาแม่ของเขาก็ยิ้มออกมาด้วยความพ
Read more
บทที่ 2 หนีออกจากบ้านแต่ผิดคาดไปหน่อย🌾
“ไม่ได้ๆ เราต้องออกเดินทางว่าแต่ที่นั้นคือที่ไหน ต้องรู้ให้ได้ เริ่ม!!!พ่อหนุ่มเทวดาของพลพลมาหาแล้วจ้า”แต่เมื่อพลเขากำลังจะเริ่มแผนการ เขาก็ต้องกลับมานั่งครุ่นคิดอีกครั้งว่าเขาจะไปไหน หรือเขาจะไปอยู่ที่ไหน ในระหว่าที่คิดเขาก็ได้ไปเปิดเซฟของเขาที่เป็นเงินเก็บส่วนตัวพร้อมกับบัตรเครติดและบัตรเดบิต พลเองหยิบเงินติดตัวมาแสนหนึ่งพร้อมกับบัตรเดบิตติดหนึ่งใบพร้อมกับคว้าหยิบกระเป๋าเป้เดินป่าของเขาที่เคยซื้อตอนไปเข้าค่าย พลเขาคิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนว่าสิ่งไหนควรเอาไป หรือสิ่งไหนที่จะไปซื้อเอาข้างหน้า เมื่อพลเก็บของเสร็จเขาได้เปิดดูนาฬิกาที่ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลา สามทุ่มกว่าๆพลหยิบเสื้อแขนยาวตัวหนามาหนึ่งตัว ก่อนที่เขาจะย่องลงมาที่ชั้นล้างที่ปิดไฟสนิท มีเพียงหลังบ้านที่มีแม่บ้านอยู่ แต่ยากหน่อยเพราะรอบคฤหาสน์หลังนี้ปกคลุมและคุ้มกันด้วยบอดี้การ์ดนับสิบ พลถอนหายใจเขานั่งวางแผนในที่มืดของบ้านสักพัก แต่ทว่าเขาจะหนีออกจากตัวบ้านอย่างไรดี ถ้าตนหนีออกหลังบ้านก็เป็นครองน้ำแถมยังต้องเจอกลุ่มแม่บ้านอีกถ้าหน้าบ้านก็เป็นลานกว้าง แต่บ้านของเขาดีที่ติดกับตลาด แต่ถ้าเขาวิ่งหนีรอดจากตัวบ้านไปได้ เขาจะฉีกเข้าไ
Read more
บทที่ 3 แรกพบ/น้องขิมพาขี่รถอีแต๊ก🌾
“หล่า หล่า ตื่นๆ ฮอดแล้ว” (หนู หนู ตื่นๆ ถึงแล้ว)อือออ...พลที่นอนตัวขดทั้งคืนด้วยความหนาวเย็นของอากาศ ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเบิกออก พลเองก็พลอยตามองไปยังรอบๆ ข้างที่มีสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ก่อนที่พลจะค่อยๆ ใช้ตูดกระดึ๊บลงจากท้ายรถกระบะ แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อมีชาวบ้านมามุงเขาขนาดนี้“แม่นคนนี่บ้อที่หนีมาเพราะถืกทำร้าย” (ใช่คนนี้ไหมที่หนีมาเพราะถูกทำร้าย)“หล่าเอ่ยนางเอ่ย ซางมาหล่อแฮง” (หล่าเอยนางเอ่ย ไรท์ไม่รู้ว่าภาษากลางใช้คำว่าอะไร ขออภัยด้วยนะครับ ทำไมหล่อจังเลย)“ซื่ออีหยังนิ” (ชื่ออะไรเหรอ)เสียงชาวบ้านที่เริ่มซุบซิบกันไปมา แต่พลก็ไม่สามารถจับศัพท์ได้เลยว่ามันแปลว่าอะไร พลเองที่พึ่งตื่นเขาทำตัวไม่ถูกได้แต่เลิ้กลั้กไปมาก่อนที่จะยกมือสวัสดีชาวบ้านที่มามุงดูเขา เมื่อประโยคแรกออกจากปากของเขา ชาวบ้านก็เริ่มจ้องมาทางเขามาเป็นจุดเดียว พลเองก็จ้องมองไปยังสิ่งรอบข้างอย่างสนใจ พร้อมกับเผยให้เห็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีป่าเป็นส่วนใหญ่ และวิวภูเขาสูงอย่างกับที่เขาได้ฝันไว้ซึ่งตัวบ้านของคนในหมู่บ้าน ล้วนเป็นบ้านไม้ซ่ะส่วนใ
Read more
บทที่ 4 อ่อมหอยกระเด่นใส่ตา🌾
โอ๊ยยย...... “ทำไมไม่มีสัญญานเลย เห้อ” พลพูดพร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นเหนือหัว เขาเดินรอบเถียงนาเพื่อหาคลื่นสัญญาน พร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แดดช่วงเที่ยงก็แรงเสียเหลือเกิน จนไม่นานพลเองก็ต้องลงมานั่งที่แคร่หน้าเถียงนา พลเอนตัวนอนลงพร้อมกับสายลมอ่อนพัดพากลิ่นดินมาแตะจมูกของพล เหงื่อเม็ดเล็กก็พลางไหลออกมาเป็นจุดๆ พลเขาวางโทรศัพท์ลงข้างๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ ก่อนที่พลจะนั่งตัวตรงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่เท้าเล็กจะก้าวตรงไปยังควายเผือกที่กำลังเลมหญ้าที่เข้มนำมากองไว้ เมื่อพลเข้ามาใกล้ลอล่าก็เดินตรงเข้ามาหาพร้อมกับใช้หัวดันตัวของพลเบาๆ เบ้...... “น่ารักจัง ชื่อลอล่าใช่ไหมเรา” พลพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง ฝามือเล็กก็พลางลูบไปที่หัวของควายเผือกเบาๆ พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสเขายาวยาวสวยของมัน เบ้....... ลอล่าควายเผือกตัวใหญ่ ก็ร้องออกมาอย่างรู้ภาษา ก่อนที่จะกลับไปเลมหญ้าต่อด้วยความเพลิดเพลิน พลเองเขาก็กลับมานั่งพักเหนื่อยที่แคร่ไม้เพราะแดดค่อนข้างที่จะแรง พร้อมกับยกมือขึ้นมา
Read more
บทที่ 14 ลาบหมู🌾
เช้าตรู่ในหมู่บ้านโคกสะแบง เสียงไก่ขันปลุกให้ผู้คนเริ่มต้นวันใหม่ เสียงพูดคุยของชาวบ้านที่ออกไปนาบ้าง ตกปลาบ้าง และเข้าสวนยางพาราบ้าง เรียกความคึกคักให้หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้อีกครั้งพลตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าพร้อมกับสัมผัส กลิ่นไอชื้นจากทุ่งนาและเสียงลมพัดผ่านยอดข้าวทำให้เขารู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ไม่นานเสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้น ก่อนที่พลจะหันไปตามต้นตอของเสียง พร้อมกับเข้มเดินขึ้นมาบนเถียงนา พร้อมน้ำเย็นในขัน ก่อนที่จะยื่นวางไว้ข้างตัวของพล“ตื่นแล้วเหรอพล?ไปล้างหน้าเร็ว วันนี้มีงานเยอะนะครับ” เข้มพูดพร้อมรอยยิ้มอือ....พลทำเสียงงัวเงียขึ้นเขาไม่อยากจะตื่นเลยเพราะอากาศมันค่อนข้างหนาว ก่อนที่พลจะลุกนั่งพร้อมกับจ้องที่อีกฝ่ายก่อนที่จะถามขึ้น“งานอะไรเหรอครับ?” พลถามขณะยกขันน้ำขึ้นจิบ“พี่จะพาพลไปช่วยตัดไม้ไผ่กับดิน ไว้ทำซุ้มขายของในงานบุญบ้าน เมื่อวานไม้ไม่พอ”เข้มเองเขาพูดอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะรอพลล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก่อนที่ไม่นานดินจะขี่รถไถมารับใช้เวลาไม่นานทั้งสามก็มาถึงป่าไผ่ที่เป็นของที่นาของลุงดำ ดินเพื่อนสนิทของเข้มเขามายืนรออยู่หน้าก่อไผ่พร้อมอุปกรณ์ครบครันระหว่างการตัดไม้ไผ่
Read more
บทที่ 25 ไปงมหอย🌾
เช้าวันใหม่มาพร้อมเสียงไก่ขันแว่วจากหมู่บ้าน แสงแดดอ่อนแรกของวันสาดส่องเข้ามาในเถียงนากลางทุ่ง แสงทองอุ่นจับต้องร่างเล็กของพลที่ค่อยๆ ปรือตาขึ้นจากการหลับใหล โลกใบเล็กๆ ของเขาดูเหมือนหยุดนิ่งเมื่อสิ่งแรกที่พบคือใบหน้าคมเข้มของเข้มที่นอนเคียงข้าง พร้อมกับกรอบหน้าชัดเจนที่ทำให้ใจพลสั่นไหวเข้มยังคงหลับตาพริ้มรับแสงเช้าราวกับหลับฝันดีอยู่ จนกระทั่งเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นเผยให้เห็นดวงตาคม รอยยิ้มเบาบางแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่อีกฝ่ายส่งมาให้"มองอะไรแต่เช้ากันครับเนี่ย?" พลถามเสียงงัวเงียขึ้น แต่ทว่าก็อดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อทุกครั้งที่เขาได้มองใบหน้าหล่อคมของคนตรงหน้า"ก็มองเมียไงครับ เมื่อคืนกินติมอร่อยป้ะ" เข้มตอบเสียงทุ้มนุ่ม พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัยอยู่ไม่น้อย แต่ทว่าก็ไม่ได้จริงจังะไรนัก มือใหญ่ก็พลอยยกขึ้นลูบแก้มของพลอย่างอ่อนโยน พร้อมกับยื่นหน้าไปจุ๊บที่หน้าผากขาวของคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน"อร่อยดีนะครับผมอมจนปวดกระพุ้งแก้มไปหมด" พลพูดพร้อมกับหัวเราะขึ้นเบาๆ แต่ทว่าใบหน้าใสก็แดงซ่านอย่างห้ามไม่อยู่ เข้มเองที่เห็นอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ พร้อมกับลมหายใจอุ่นที่เป่ารดใบ
Read more
บทที่ 6 ข้าวจี่ความคิดถึงคนรักเก่า🌾
ฟอด...... “หอมมาก สบู่ของอ้ายเข้มนี่หอมจริงๆ” พลเพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบูนกแก้วติดตามตัวมาด้วย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ริมฝีปากบางพลอยกล่าวชื่นชมกลิ่นหอมที่เขาไม่คุ้นเคย ก่อนจะเดินกอดอกมานั่งลงบนแคร่ไม้หน้าเถียงนาด้วยความหนาวเย็นของอากาศที่เริ่มลดลง แต่ทว่ากลางวันก็ร้อนเช่นกัน สายตาของพลก็กวาดไปทั่วบริเวณ จนกระทบเข้ากับร่างสูงใหญ่ของคนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า และแล้วดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นอีกฝ่ายถอดเสื้อออกเหลือเพียงผ้าข้าวม้าผูกเอวหรือที่คนอีสานเรียกกันว่า ผ้าแพรด้าม สายตาเขาพลางจับจ้องไปที่แผ่นหลังกำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน พลยืนนิ่งมองอีกฝ่ายด้วยสายตาละห้อย ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อเห็นคนร่างสูงเดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้านิ่งขรึมทั้งใบหน้าหล่อทั้งซิกแพ็กแน่น ที่เป็นลอนหกลูกที่ปรากฏขึ้นชัดใต้แสงอ่อนๆ จากไฟของตะเกียงน้ำมัน กล้ามเนื้อหน้าอกที่แน่นตึง และกล้ามแขนที่กำยำชัดเจนราวกับรูปปั้น เข้มเดินเข้ามาใกล้ๆ รอยยิ้มมุมปากเผยขึ้นเมื่อเห็นสายตาซุกซนของคนตรงหน้าเอาแต่จ้องที่น้องชายของเขา เข้มหยุดยืนตรงหน้าก่อนใช้ปลายนิ้วเชยคา
Read more
บทที่ 7 สอนคนกรุงดำนา ใครแพ้โดนบทลงโทษ🌾
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านช่องเล็กๆ ของกำแพงกระท่อมไม้ไผ่ พลค่อยๆ ลืมตาขึ้นท่ามกลางเสียงนกร้องและกลิ่นหอมของทุ่งข้าวที่ลอยมากับสายลมเย็นในยามเช้า พลยันตัวลุกขึ้นนั่งหันมองรอบตัวด้วยความงุนงงหน่อยๆ พลเขาลุกขึ้นช้าๆ เดินออกมาหน้าเถียงสายตาก็กวาดไปทั่วทุ่งนาที่เขียวขจี ที่ตอนนี้ลมพัดพลิ้วจนต้นข้าวเอนตัวเหมือนกลับคลื่นน้ำในทะเล พลยกมือปัดผมยุ่งๆ ที่ปรกใบหน้าขึ้นพลางกางแขนสองข้างพร้อมกับรับลมเย็นในยามเช้า ไม่นานนักเสียงฝีเท้าของคนที่เดินบนพื้นดินดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่พลจะหันไปพบเข้มชายหนุ่มเจ้าของเถียงนา ที่ตอนนี้กำลังถือข้าวต้มร้อนๆ ในชามไม้กำลังเดินขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ “ตื่นแล้วเหรอ?” เสียงทุ้มของเข้มเอ่ยถามขณะยื่นชามข้าวต้มให้ พลเองก็รับมันด้วยฝ่ามือที่ยังเย็นเฉียบ สายตาเขาพลางมองอีกฝ่ายด้วยแววตาใส “อ้ายเข้มครับ ทำไมที่นี่ตอนเช้ามันดูสงบจังเลยครับ " พลเอ่ยขึ้นเบาๆ ดวงตาคู่นั้นทอดมองไปที่ทุ่งนาไกลสุดสายตา “ใช่มันสงบมากเลยแหละ...แล้วพลตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ มีอะไรให้คิดถึงบ้างล่ะ หรือรู้สึกอย่างไรบาง?” เข้มถามกลับ รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าคมคาย เพราะเขานึกถึงคำพูดของดาวที่ทนอยู่กับเ
Read more
บทที่ 8 สัมผัสครั้งแรก/พลตำส้มตำ🌾
แปล๊นๆ ..... เสียงเครื่องยนต์ของรถซาเล้งดับลง เมื่อรถจอดสนิทข้างบ้านไม้ยกสูง ขิมรีบกระโดดลงจากรถด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินนำหน้าไปยังใต้ถุนบ้านที่มีหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ ใบหน้าของหญิงผู้นั้นเผยรอยยิ้มอบอุ่นเมื่อเห็นลูกสาวเดินตรงเข้ามาหา ขิมเองไม่รอช้า รีบก้าวเข้าไปหาแม่แล้วโอบกอดไว้แน่น “เป็นจังใด๋แน่น้อดำนา เพิ่นเฮ็ดเป็นบ่ล่ะ?” (เป็นยังไงเหรอทำนา เขาทำเป็นไหมละ) เสียงแม่ปลาถามด้วยความเอ็นดู “เกิดคาดเลยจ้า! อ้ายพลเพิ่นเรียนฮู้เร็วสุดๆ เลย” (เกิดคาดเลยค่ะ พี่พลเขาเรียนรู้เร็วสุดๆ เลย) ขิมตอบแม่ของเธอเสียงใส น้ำเสียงของเธอตื่นเต้นจนออกนอกหน้า พลที่เดินตามหลังพร้อมกับเข้ม มองดูขิมเล่าเรื่องด้วยท่าทางที่ร่าเริง พลเองพลันยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ขณะที่เข้มเองก็หัวเราะเบาๆ กับความน่ารักของน้องสาว ขิมเธอยังคงพูดเจื้อยแจ้วเล่าถึงเหตุการณ์ที่ทุ่งนาไม่หยุด “มีอีกอย่างเด้อจ้า อ้ายพล...กับอ้ายเข้ม...” (มีอีกอย่างนะคะ พี่พล....พับพี่เข้ม) เธอลังเลขึ้นก่อนที่เธอเอี้ยวหน้าหันมามองพลและเข้ม พร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานให้ ก่อนที่เธอจะเอ่ยปากขึ้น “ขิมเซ่าแมะ!” (ขิมหยุด) เสียงเข้มตะโกนแทรกขึ้นมา พร้อ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status