Se connecterเวลา...
หลังจากที่ฉันกับองศาเรายืนล้างจานช่วยกันเงียบๆ ขอย้ำยืนแบบต่างคนต่างยืนนะคะแบบเงียบๆ เสร็จแล้วองศาก็ขอตัวไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคน ฉันเลยเดินไปหานาทีที่ห้องนั่งเล่นตอนนี้หลับปุ๋ยเลยนะเจ้าลูกชาย
" เวลา... "
องศาพยักหน้าเรียกฉันเบาๆเพราะกลัวนาทีจะตื่น ก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไปในห้องนอน ว่าแต่ทำไมต้องเป็นห้องนอน
" นายมีอะไรหรอ "
ฉันถามพร้อมกับแง้มประตูไว้เล็กน้อยกลัวว่าจะไม่ได้ยินเสียงนาที
" คือฉันอยากจะปรึกษาเธอเรื่องที่ดินน่ะ "
สีหน้าขององศาเหมือนลำบากใจ
" นายยังอยากได้ที่ดินผืนนั้น? "
" เปล่า แต่ฉันจะบอกเธอว่าฉันจะสร้างรีสอร์ตบนพื้นที่ที่เหลือดีมั้ย หรือว่าเธออยากจะทำสวนเพิ่มก็ได้ ตอนนี้ฉันโอนที่ดินทั้งหมดเป็นชื่อเธอหมดแล้ว "
เกือบสามร้อยกว่าไร่เนี่ยนะ
" เอ่อ ฉันกลัวฉันดูแลไม่ไหวน่ะ "
แค่ที่ดินที่คุณย่าซื้อให้ฉันก็แทบไม่มีเวลาดูแลแล้ว โชคดีที่มีคนอยากมาทำงานในสวนเยอะเลยได้แบ่งเบาฉันบ้าง
" งั้นฉันทำรีสอร์ตให้เธอกับนาทีนะสักครึ่งนึงของที่ดินที่ฉันซื้อมา ส่วนอีกครึ่งนึงก็ทำสวนผักหรือสวนผลไม้ที่เธอชอบก็ได้ "
องศาพูดกับฉันก่อนจะดึงฉันไปนั่งบนตักเขาซึ่งนั่งอยู่บนเตียงก่อนหน้านี้
" เอ่อถ้างั้น ที่ดินด้านหน้าทั้งหมดก่อนเข้าไปถึงสวนส้ม ฉันอยากทำสวนดอกไม้ นายคิดว่าไง "
ฉันหันไปถามองศาที่ตอนนี้กอดฉันเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะเกยคางบนไหล่ข้างนึงของฉัน
" เพราะถ้านายจะสร้างรีสอร์ตฉันก็อยากให้ด้านหน้าเป็นสวนดอกไม้ทั้งหมด และที่ดินด้านข้างก็สร้างรีสอร์ต ส่วนที่ดินของฉันถัดจากพื้นที่ที่จะสร้างรีสอร์ตก็เป็นสวนผักอีกสามสิบกว่าไร่ถัดไปก็เป็นสวนส้มฉันคิดว่าวิวคงจะดีมากเลยแหละ แล้วก็ถ้านายไม่ว่าอะไรถัดจากสวนส้มของฉันไปฉันอยากให้แปรสภาพพื้นที่ตรงนั้นเป็นทุ่งนา เพราะเจ้าของสวนคนเก่าเขาเคยบอกว่าที่ดินตรงนั้นน้ำท่วมบ่อยอีกอย่างพื้นที่ตรงนั้นเมื่อก่อนเคยเป็นทุ่งนามาก่อน ฉันคิดว่าน่าจะเป็นรีสอร์ตที่เป็นธรรมชาติมากๆเลย ส่วนพื้นที่ด้านหลังเราทำเป็นสวนผลไม้เพิ่มดีมั้ย แล้วก็ทำเป็นร้านอาหารแบบชาวทุ่งเพื่อลูกค้าหรือคนที่ผ่านมาเขาจะได้ไปใช้บริการ ที่สำคัญฉันอย่างให้พื้นที่บ้านของฉันคงความเป็นส่วนตัวเอาไว้ เพราะไม่อยากปะปนกับแขกที่มาพัก นายโอเคมั้ย "
ฉันหันไปถามองศาที่นั่งฟังฉันอย่างเงียบๆ และไม่คิดว่าฉันเองจะร่ายอะไรยาวเหยียดแบบนี้ ปกติสมัยที่เรียนหนังสืออยู่ฉันไม่เคยได้แสดงความคิดเห็นอะไร มีแต่รับฟังและทำตาม
" ฉันเอาตามที่เธอพูดมาทั้งหมดนั่นแหละ ได้ยินแล้วใช่มั้ยเซริค "
องศาพูดกับฉันก่อนจะหันหน้าไปพูดกับคนในสายที่ฉันคิดว่าเขาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว
[ ครับบอส ]
เสียงทุ้มของผู้ชายในสายดังขึ้นก่อนที่องศาจะกดวางสาย ว่าแต่ฉันนั่งบนตักเขาอยู่หรอกหรอ ฉันรีบดีดตัวลุกออกจากตักองศาทันที
" งั้นฉันไปดูนาทีก่อนนะ ขอบใจนะที่ให้เกียรติฉันได้เสนอความคิดเห็นกับนาย "
องศา...
ผมไม่เคยได้รับการช่วยเหลือในเรื่องการทำงานหรือได้รับคำแนะนำจากใครนอกจากพ่อกับเซริคที่เป็นเลขาของผมและการที่เวลาเข้ามามีส่วนร่วมในครั้งนี้มันทำให้ผมรู้สึกดีและอยากมีเธออยู่เคียงข้างตลอดไป
หลังจากที่เซริคโทรมาคุยเรื่องที่ดินที่ซื้อมาได้ ผมก็ขอความคิดเห็นจากเซริคว่าจะทำยังไงกับพื้นที่พวกนั้นดี แต่เซริคแนะนำให้ผมมาปรึกษาเวลาเหตุผลของเซริคก็คือ
" ผมว่าบอสไปปรึกษาคุณเวลาดีกว่านะครับจะได้ไม่ขัดใจเธอ อีกอย่างเราเป็นสามีเราไม่ควรขัดใจภรรยานะครับบอส โดยเฉพาะเรื่องเงินๆทองๆหรือผลประโยชน์หากเราให้ภรรยาเป็นคนดูแล เราจะเจริญก้าวหน้าครับแม่ผมสอนมา อีกอย่างมันคือการบอกรักวิธีหนึ่งซึ่งได้ผลมากๆ คือเราต้องเปย์... "
หลังจากที่ผมปรึกษาเวลาผมก็แอบตีเนียนให้เธอนั่งตักไปด้วย และมันช่วยได้
องศา...ผมตื่นเช้ามาก็ไม่เจอเวลาแล้ว เดินออกไปข้างนอกก็เห็นเธอวุ่นอยู่กับการเตรียมอาหารในครัว ผมจึงเดินงัวเงียกลับมานอนกอดเจ้าตัวเล็กที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคนคนนี้ก็เอาแต่นอน นานๆทีจะขยับตัวยุกยิกหรือขยับปากไปมาเหมือนเคี้ยวอะไรสักอย่างแล้วก็นอนต่อ เฮ้อ ขี้เซาได้ใครเนี่ย ว่าแล้วผมก็ขอนอนต่อสักงีบแล้วกันเพราะผมปกติไม่ชอบตื่นเช้าเท่าไหร่" โรส!! อย่าไปเลยนะ ผมขอโทษ ผมขอโทษ ผมจะไม่เซ้าซี้หรือถามอะไรคุณอีกแล้ว ฮึก กลับมาอยู่กับผมเถอะฮือๆ "นอกจากโดนแม่ตีแล้วผมก็ไม่เคยเสียน้ำตาให้ผู้หญิงคนไหนอีกเลย นอกจากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ เธอกำลังไปจากผม" พอเถอะองศา โรสอยู่กับคุณต่อไปไม่ได้อีกแล้ว "โรสผลักผมที่กอดเธอไว้จนล้มลงกับพื้น" แต่ผมรักคุณนะโรส ผมขอโทษ ต่อไปผมจะไม่ยุ่งกับเรื่องส่วนตัวคุณอีก คุณให้อภัยผมนะ "ผมกุมมือผู้หญิงที่คิดว่าอนาคตข้างหน้าเราจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน เธอคือผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ผมรัก" พอเถอะองศา เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว กี่ครั้งแล้วที่คุณทำแบบนี้ เราเลิกกันเถอะ "โรสสะบัดมือออกจากผมก่อนจะเดินลากกระเป๋าออกไป ผมทรุดลงกับพื้นอยู่อย่างนั้นเพราะรู้ว่าทำอะไรต่อ
เวลา..." ไม่ไหวแล้ว...เวลา... "เสียงสั่นขึ้นเรื่อยๆนั่นไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนบางอย่างกำลังพองตัวชนกับต้นขาของฉัน มันแข็งๆและขนาดของมัน...นี่เขา" องศา!! "" องศา!! "ฉันยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ เมื่อองศากอดฉันแน่นขึ้นจนแทบจะเป็นคนๆเดียวกัน" ขอโทษ อย่าโกรธฉันนะแต่...ขอฉันอยู่แบบนี้สักพัก สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรถ้าเธอไม่พร้อม "เสียงแหบๆสั่นๆขององศาทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไหนจะลมหายใจร้อนๆถี่ๆที่กำลังเป่ารดคอด้านข้างของฉันทำให้ฉันขนลุกแปลกๆ ฉันคิดว่าฉันอาจจะหนาวก็ได้และเมื่อฉันรู้สึกว่าเสียงลมหายใจของเขากลับมาสม่ำเสมออีกครั้งและเขาเองก็เงียบไปฉันจึงค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดขององศาเมื่อรู้สึกว่าเขาเริ่มคลายอ้อมกอดให้หลวมลงแล้ว" นายโอเคมั้ย "ฉันเงยหน้าไปถามเขา" โอเคแล้ว เมื่อกี้...ฉันขอโทษนะ คือมัน...เห็นแล้วก็รู้สึกไปเอง "องศาหลบตาฉันแว็บนึงก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้แล้วหันหน้าไปทางอื่นใบหน้าของเขามีสีแดงเล็กน้อย" อื้ม ไม่เป็นไร ฉันเองก็ขอบใจนายมากนะที่เข้ามาช่วย "เรามองหน้ากันอีกครั้ง จนฉันต้องเบือนหน้าหนีเมื่อรู้สึกว่าเขามองฉันนานเกินไป จะว่าฉันเขินก็ได้ในเมื่อพ่อของลูกฉันออก
องศา..." องศา เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำ นายช่วยดูนาทีด้วยนะ "หลังจากที่ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เวลาก็เดินมาหาผมที่ออกมานั่งด้านนอก เพราะเธอจะให้นมนาที" ได้สิ นาทีหลับแล้วหรอ "ผมถามพลางกดปิดทีวีแล้วเดินตามเธอเข้าไปในห้องนอน" หลับแล้ว "" งั้นเธอไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวฉันดูนาทีเอง "ผมตอบเธอก่อนจะเดินยิ้มไปหาเจ้าตัวเล็กที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง" หลับทั้งวันเลยน้าาเจ้าตัวเล็กขี้เซาของพ่อ "ผมนั่งเขี่ยแก้มเจ้าตัวเล็กไปมาก่อนจะก้มลงไปจุ๊บเบาๆที่แก้มนุ่มนิ่ม มองดูริมฝีปากน้อยๆของเจ้าตัวเล็กขยับไปมายิ่งทำให้ผมยิ้มกว้างเข้าไปอีก ว่าแม่น่ารักแล้ว ลูกก็น่ารักไปอีก มันน่าฟัดทั้งแม่ทั้งลูกจริงๆเลย" ว๊ายย "โครม!!" เวลา!! "ผมละสายตาออกจากเจ้าตัวเล็กเมื่อได้ยินเสียงเวลาและเสียงเหมือนบางอย่างกระทบกันเสียงดังลั่นปัง ปัง ปัง!!" เวลา!! เวลา!! เปิดประตูให้ฉันหน่อย!! "ผมทุบประตูห้องน้ำรัวๆพลางเรียกคนข้างใน เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับ" อะ องศา "" เวลา!! ธะเธอเป็นอะไร เจ็บตรงไหนมั้ย "ผมไม่รอช้าพังประตูเข้าไป เห็นเวลานั่งกองกับพื้นพลางกุมแขนข้างนึงของตัวเองอะ...เอาไว้..." ธะ เธอ...อึก...ปะเป็นอะไร...มั้ย..
เวลา...เย็นวันนี้ฉันให้องศาเป็นคนดูแลนาที ส่วนฉันก็เตรียมมื้อเย็น จะว่าไปวันนี้ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ กว่าจะจัดข้าวของเสร็จก็เย็นพอดี" เวลา ฉันพานาทีออกไปเดินเล่นริมสระนะ "เสียงองศาตะโกนจากด้านนอก" นาทีตื่นแล้วหรอ "ฉันตะโกนกลับพร้อมกับตอกไข่ใส่ถ้วยไปด้วย" ตื่นแล้ว ฉันพาออกไปริมสระว่ายน้ำนะ "" รีบกลับมานะ จะมืดแล้วอากาศเย็น ยุงเยอะ "ฉันตะโกนบอก" ได้จ้าาา "เดี๋ยวนะเมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ...ช่างเถอะขอแอบดูสองพ่อลูกหน่อยว่าทำอะไรกัน ภาพที่ฉันเห็นคือผู้ชายตัวสูงกำลังทำท่าทางเก้ๆกังๆอุ้มเด็กน้อยวัยสองเดือนไว้แนบอกพลางโยกตัวไปมาพร้อมกับเดินออกไปนอกประตู จะขำก็ขำจะว่าน่ารัก...ก็ได้อยู่นะ
เวลา...หลายวันมานี่องศามาอยู่กับฉันที่สวนทุกวัน มาช่วยเลี้ยงนาที และตอนนี้สวนของฉันก็เปิดให้คนงานเข้ามาทำงานตามปกติ ที่เปลี่ยนไปก็คือมีงานให้คนทำเพิ่มมากขึ้นและเป็นเรื่องดีทีเดียวเพราะทุกคนดีใจที่มีงานทำ ฉันกับองศาทำตามทุกอย่างที่ตกลงกันไว้เรื่องการเปลี่ยนแปลงที่ดิน รวมถึงการสร้างรีสอร์ตด้วย เพราะแบบนี้วันนี้จึงเป็นวันที่องศาจะพาฉันกับนาทีย้ายไปอยู่ที่คอนโดของเขา จนกว่าการปรับเปลี่ยนสภาพพื้นที่และจนกว่าจะสร้างรีสอร์ตเสร็จ เราสองคนกลัวว่าถ้าอยูที่สวนต่อระหว่างการก่อสร้างอาจทำให้นาทีไม่สบายและรบกวนนาทีเราสองคนจึงตกลงย้ายมาอยู่ที่คอนโดกันก่อน" เวลา ในระหว่างที่ฉันอยู่ที่นี่ฉันต้องช่วยงานที่บริษัทของฟาเรนท์ไปด้วย ฉันอาจจะไม่ได้อยู่กับเธอกับลูกในช่วงกลางวันนะ "ฉันพยักหน้าก่อนจะส่งยิ้มให้องศา แน่นอนว่าฉันเข้าใจ เพราะฟาเรนท์เพิ่งจะรับช่วงต่อกิจการโรงแรมและคอนโดที่คุณย่ายกให้ดังนั้นเธอจึงเป็นผู้บริหารที่ประสบการณ์ยังไม่มากเท่าไหร่แต่ก็โชคดีที่องศาเก่งด้านนี้และเขาก็เรี
เวลา...หลังจากที่ฉันกับองศาเรายืนล้างจานช่วยกันเงียบๆ ขอย้ำยืนแบบต่างคนต่างยืนนะคะแบบเงียบๆ เสร็จแล้วองศาก็ขอตัวไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคน ฉันเลยเดินไปหานาทีที่ห้องนั่งเล่นตอนนี้หลับปุ๋ยเลยนะเจ้าลูกชาย" เวลา... "องศาพยักหน้าเรียกฉันเบาๆเพราะกลัวนาทีจะตื่น ก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไปในห้องนอน ว่าแต่ทำไมต้องเป็นห้องนอน" นายมีอะไรหรอ "ฉันถามพร้อมกับแง้มประตูไว้เล็กน้อยกลัวว่าจะไม่ได้ยินเสียงนาที" คือฉันอยากจะปรึกษาเธอเรื่องที่ดินน่ะ "สีหน้าขององศาเหมือนลำบากใจ" นายยังอยากได้ที่ดินผืนนั้น? "" เปล่า แต่ฉันจะบอกเธอว่าฉันจะสร้างรีสอร์ตบนพื้นที่ที่เหลือดีมั้ย หรือว่าเธออยากจะทำสวนเพิ่มก็ได้ ตอนนี้ฉันโอนที่ดินทั้งหมดเป็นชื่อเ







