LOGINเวลา...
หลังจากที่ฉันกับองศาเรายืนล้างจานช่วยกันเงียบๆ ขอย้ำยืนแบบต่างคนต่างยืนนะคะแบบเงียบๆ เสร็จแล้วองศาก็ขอตัวไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคน ฉันเลยเดินไปหานาทีที่ห้องนั่งเล่นตอนนี้หลับปุ๋ยเลยนะเจ้าลูกชาย
" เวลา... "
องศาพยักหน้าเรียกฉันเบาๆเพราะกลัวนาทีจะตื่น ก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไปในห้องนอน ว่าแต่ทำไมต้องเป็นห้องนอน
" นายมีอะไรหรอ "
ฉันถามพร้อมกับแง้มประตูไว้เล็กน้อยกลัวว่าจะไม่ได้ยินเสียงนาที
" คือฉันอยากจะปรึกษาเธอเรื่องที่ดินน่ะ "
สีหน้าขององศาเหมือนลำบากใจ
" นายยังอยากได้ที่ดินผืนนั้น? "
" เปล่า แต่ฉันจะบอกเธอว่าฉันจะสร้างรีสอร์ตบนพื้นที่ที่เหลือดีมั้ย หรือว่าเธออยากจะทำสวนเพิ่มก็ได้ ตอนนี้ฉันโอนที่ดินทั้งหมดเป็นชื่อเธอหมดแล้ว "
เกือบสามร้อยกว่าไร่เนี่ยนะ
" เอ่อ ฉันกลัวฉันดูแลไม่ไหวน่ะ "
แค่ที่ดินที่คุณย่าซื้อให้ฉันก็แทบไม่มีเวลาดูแลแล้ว โชคดีที่มีคนอยากมาทำงานในสวนเยอะเลยได้แบ่งเบาฉันบ้าง
" งั้นฉันทำรีสอร์ตให้เธอกับนาทีนะสักครึ่งนึงของที่ดินที่ฉันซื้อมา ส่วนอีกครึ่งนึงก็ทำสวนผักหรือสวนผลไม้ที่เธอชอบก็ได้ "
องศาพูดกับฉันก่อนจะดึงฉันไปนั่งบนตักเขาซึ่งนั่งอยู่บนเตียงก่อนหน้านี้
" เอ่อถ้างั้น ที่ดินด้านหน้าทั้งหมดก่อนเข้าไปถึงสวนส้ม ฉันอยากทำสวนดอกไม้ นายคิดว่าไง "
ฉันหันไปถามองศาที่ตอนนี้กอดฉันเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะเกยคางบนไหล่ข้างนึงของฉัน
" เพราะถ้านายจะสร้างรีสอร์ตฉันก็อยากให้ด้านหน้าเป็นสวนดอกไม้ทั้งหมด และที่ดินด้านข้างก็สร้างรีสอร์ต ส่วนที่ดินของฉันถัดจากพื้นที่ที่จะสร้างรีสอร์ตก็เป็นสวนผักอีกสามสิบกว่าไร่ถัดไปก็เป็นสวนส้มฉันคิดว่าวิวคงจะดีมากเลยแหละ แล้วก็ถ้านายไม่ว่าอะไรถัดจากสวนส้มของฉันไปฉันอยากให้แปรสภาพพื้นที่ตรงนั้นเป็นทุ่งนา เพราะเจ้าของสวนคนเก่าเขาเคยบอกว่าที่ดินตรงนั้นน้ำท่วมบ่อยอีกอย่างพื้นที่ตรงนั้นเมื่อก่อนเคยเป็นทุ่งนามาก่อน ฉันคิดว่าน่าจะเป็นรีสอร์ตที่เป็นธรรมชาติมากๆเลย ส่วนพื้นที่ด้านหลังเราทำเป็นสวนผลไม้เพิ่มดีมั้ย แล้วก็ทำเป็นร้านอาหารแบบชาวทุ่งเพื่อลูกค้าหรือคนที่ผ่านมาเขาจะได้ไปใช้บริการ ที่สำคัญฉันอย่างให้พื้นที่บ้านของฉันคงความเป็นส่วนตัวเอาไว้ เพราะไม่อยากปะปนกับแขกที่มาพัก นายโอเคมั้ย "
ฉันหันไปถามองศาที่นั่งฟังฉันอย่างเงียบๆ และไม่คิดว่าฉันเองจะร่ายอะไรยาวเหยียดแบบนี้ ปกติสมัยที่เรียนหนังสืออยู่ฉันไม่เคยได้แสดงความคิดเห็นอะไร มีแต่รับฟังและทำตาม
" ฉันเอาตามที่เธอพูดมาทั้งหมดนั่นแหละ ได้ยินแล้วใช่มั้ยเซริค "
องศาพูดกับฉันก่อนจะหันหน้าไปพูดกับคนในสายที่ฉันคิดว่าเขาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว
[ ครับบอส ]
เสียงทุ้มของผู้ชายในสายดังขึ้นก่อนที่องศาจะกดวางสาย ว่าแต่ฉันนั่งบนตักเขาอยู่หรอกหรอ ฉันรีบดีดตัวลุกออกจากตักองศาทันที
" งั้นฉันไปดูนาทีก่อนนะ ขอบใจนะที่ให้เกียรติฉันได้เสนอความคิดเห็นกับนาย "
องศา...
ผมไม่เคยได้รับการช่วยเหลือในเรื่องการทำงานหรือได้รับคำแนะนำจากใครนอกจากพ่อกับเซริคที่เป็นเลขาของผมและการที่เวลาเข้ามามีส่วนร่วมในครั้งนี้มันทำให้ผมรู้สึกดีและอยากมีเธออยู่เคียงข้างตลอดไป
หลังจากที่เซริคโทรมาคุยเรื่องที่ดินที่ซื้อมาได้ ผมก็ขอความคิดเห็นจากเซริคว่าจะทำยังไงกับพื้นที่พวกนั้นดี แต่เซริคแนะนำให้ผมมาปรึกษาเวลาเหตุผลของเซริคก็คือ
" ผมว่าบอสไปปรึกษาคุณเวลาดีกว่านะครับจะได้ไม่ขัดใจเธอ อีกอย่างเราเป็นสามีเราไม่ควรขัดใจภรรยานะครับบอส โดยเฉพาะเรื่องเงินๆทองๆหรือผลประโยชน์หากเราให้ภรรยาเป็นคนดูแล เราจะเจริญก้าวหน้าครับแม่ผมสอนมา อีกอย่างมันคือการบอกรักวิธีหนึ่งซึ่งได้ผลมากๆ คือเราต้องเปย์... "
หลังจากที่ผมปรึกษาเวลาผมก็แอบตีเนียนให้เธอนั่งตักไปด้วย และมันช่วยได้
หลายปีต่อมา...องศา..." นาทีคิดดีแล้วหรอลูก "ผมถามลูกชายคนเดียวของผมที่ตอนนี้นั่งห้อยขาอยู่ริมสระข้างๆผม" ครับพ่อ นาทีคิดดีแล้ว "ลูกชายวัยสิบแปดปีของผมที่เมื่อก่อนเคยเป็นเด็กชายตัวน้อยๆคนหนึ่งหันมาตอบอย่างหนักแน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมนาทีถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยย้ำนักย้ำหนาว่าจะไม่ไป และผมเองก็ไม่ได้อยากให้นาทีไปเพราะไม่อยากให้นาทีต้องเรียนหนักและทำงานหนักเหมือนผมตอนนั้น" ไม่คิดถึงพ่อกับแม่หรอลูก "ผมถามยิ้มๆ อันที่จริงเราสามคนพ่อแม่ลูกเมื่อก่อนเคยเป็นแบบไหนทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้น บอกรักกันทุกวันเหมือนเดิม บอกคิดถึงกันทุกวันเหมือนเดิม และเล่นกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เราสามคนกล้าพูดหรือกล้าบอกอะไรหลายๆอย่างแก่กันอย่างไม่ต้องกังวล ยกเว้นในตอนนี้" คิดถึงครับ แต่นาทีจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน จะมาเยี่ยมบ่อยๆ "นาทีหันมาตอบพลางเอนตัว
เวลา...หลายสัปดาห์มานี้ฉันได้มีโอกาสตามองศามาดูงานในกรุงเทพแทนฟาเรนท์เพราะเธอกำลังตั้งท้อง ธันวาก็เลยให้เธอหยุดทำงานทุกอย่างและองศาก็เข้าไปช่วยเพราะเมื่อก่อนฟาเรนท์ก็เคยช่วยงานเขาเอาไว้เหมือนกันและฉันก็อยากลองทำงานดูบ้างเลยขอองศาให้รับงานฟาเรนท์ไว้ และฝากนาทีไว้กับน้ำแข็งและคุณทวดจากการที่ได้เลี้ยงลูกอยู่บ้านเป็นแม่บ้านมาตลอดพอฉันต้องออกมาเจอผู้คนมากมายมันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นไม่น้อย โดยเฉพาะที่โรงแรมของฟาเรนท์มีผู้คนพลุกพล่านเต็มไปหมด" ไม่คิดเลยว่าพนักงานต้อนรับที่นี่จะสวยขนาดนี้ "เสียงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูดีอายุน่าจะมากว่าฉันสักสี่ห้าปีพูดขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับจูงมือเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักมาด้วย" ขอบคุณค่ะ คุณมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ หรือติดต่อเรื่องอะไรค่ะเผื่อฉันช่วยคุณได้ "ฉันส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้และรักษาไว้ซึ่งมารยาทที่สุดกับบุคคลตรงหน้า ถึงจะสัมผัสได้ว่าเขานั้นหน้าม่อแค่ไหน
เวลา...วันนี้น้ำแข็งกับอัคคีพาเด็กๆมาฝากฉันไว้เพราะทั้งคู่ไปประชุมที่ต่างจังหวัด นักรบกับพบรักเป็นเด็กเลี้ยงง่ายและน่ารักเหมือนกับนาที พบรักเป็นเด็กช่างพูดและขี้เล่นเหมือนกับนาทีต่างกับนักรบที่เป็นฝาแฝดของพบรักแต่นิสัยต่างกัน" นักรบมายืนทำอะไรตรงนี้ครับ ไม่ไปเล่นกับนาทีกับพบรัก "ฉันเดินตามเด็กชายตัวน้อยมาห่างๆเมื่อก่อนหน้าสังเกตุได้ว่าหลานชายตัวเองตีตัวออกห่างจากที่เล่นกันอยู่ค่อยๆเดินออกมาจากกลุ่ม ก่อนจะเดินมาตรงแคมป์คนงานที่องศาจ้างมาให้ปรับปรุงรีสอร์ต" นักรบมาหาของเล่นฮะคุงอา "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลานชายพร้อมกับมองตามนิ้วชี้น้อยๆที่ชี้ไปตรงบ่อผสมปูน อ่าบ่อนั่นหรอของเล่น" อันนั้นเล่นไม่ได้นะครับ มันอันตรายแล้วก้สกปรกมากด้วย "ฉันย่อตัวลงบอกหลานชาย" นักรบไม่กลัวอันตรายฮะ แต่ถ้ามันสกปรกนักรบจะทำให้มันสะอาดเอง "หลานชายตัวน้อยพูดโดยไม่หันม
เวลา..." แม่ฮะทำไมวันนี้บ้านเราทำกับข้าวเยอะล่ะฮะ คุงปู่คุงย่าก็มาด้วย คุงทวดสุดสวยก็มา ลุงคีกะป้าน้ำแข็งก็มา "เสียงลูกชายตัวน้อยยืนหันซ้ายหันขวามองทุกคนที่รีสอร์ตพลางไล่ชื่อแต่ละคนไปมาด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วและแววตาตื่นเต้น" วันนี้เป็นวันพิเศษครับ ทุกคนเลยมาที่นี่เพื่อทานข้าวร่วมกัน "ฉันบอกลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่รู้ตัวว่าวันนี้คือวันเกิดครบรอบสี่ขวบของตัวเอง" อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง นาทีก็คิดว่ามีงานอะไรซะอีก "ลูกชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณทวดเมื่อได้รู้คำตอบแล้ว" ว่าไงจ๊ะนาทีเหลนทวด หล่อขึ้นนะเรา "เสียงคุณทวดที่โน้มตัวลงมาคุยกับเหลนตัวน้อยพูดขึ้น" คุงทวดก็สวยขึ้นฮะ ส่วนนาทีอะหล่ออยู่แล้ว "เฮ้อลูกชายฉันนี่นะหลงตัวเองได้ใครกัน" นาที!! สุขสันต์วันเกิดน้าา วันนี้พบรักมีของขวัญมาให้นาทีด้วยล่ะ "
องศา...มื้อเย็นวันนี้ผมเป็นคนเข้าครัวโชว์ฝีมือทั้งหมดเพื่อไถ่โทษกับใครบางคนที่ผมทำให้นอนซมจนป่านนี้ไม่รู้ว่าลุกไหวหรือยัง" มาครับเด็กๆ ล้างมือกันหมดทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ "ผมถามสามแสบที่นั่งประจำที่บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว" ล้างแล้วค่า / ล้างแล้วฮะ / เรียบร้อยฮะ "" พ่อฮะแม่ล่ะฮะ "เสียงลูกชายตัวน้อยเอ่ยถามแต่ปากยังเคี้ยวข้าวตุ่ยๆ" แม่คงอาบน้ำอยู่ครับ พวกเราทานก่อนเลยนะครับเดี๋ยวพ่อไปดูแม่ก่อน "สามแสบพยักหน้าให้ผมรัวๆก่อนที่ผมจะฝากเซริคที่นั่งทานข้าวด้วยช่วยดูแลเด็กๆ ส่วนยัยหนูคนนั้นป้าช้อยกับลุงโชคให้ทานข้าวในครัวด้วยกันก็เลยไม่ได้มาร่วมวงด้วย" นายไม่เห็นปลุกฉันเลยองศา "เสียงคนที่กำลังแต่งตัวอยู่พูดพลางยู่หน้าใส่ผม" ก็ไม่อยากกวนเธอนิเห็นหลับอยู่ หิวมั้ยวันนี้ฉันโชว์ฝีมือเองเลยนะ "ผมบอกคนที
เวลา..." อื้ม องศา "เสียงแหบพร่าของฉันร้องเรียกชื่อคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเบื้องล่างของฉันดังซ้ำไปซ้ำมา ลิ้นหนาสากตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันปวดหนึบไปทั่วจุดกึ่งกลาง มือใหญ่สองข้างขององศาบีบเคล้นอกของฉันไปมาทั้งๆที่ใบหน้าของเขายังคงซุกอยู่ตรงกลางหว่างขา" หวานจังเลย เวลา "" ซี๊ด องศาหยุดก่อน "สะโพกฉันแอ่นขึ้นลงตามแรงตวัดของปลายลิ้นสากซ้ำแล้วซ้ำเล่า กี่ครั้งที่ปลายลิ้นสากตวัดไปมาทำให้สติฉันวูบโหวงสมองโล่งไปหมด" พร้อมมั้ย "เสียงกระเส่าขององศายังคงดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อสอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาในช่องเล็กๆ แม้ฉันจะบอกเขาเป็นสิบๆครั้งว่าพร้อมแล้ว ฉันต้องการเขาเขาก็ไม่ยอมหยุดสักที" อื้อ เจ็บ "ฉันดิ้นไปมาอย่างทุรนทุรายเมื่อลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในช่องเล็กลึกกว่าทุกครั้ง ก่อนจะตวัดไปมาขบเม้มและดูดดึงติ่งเนื้อน้อยๆอย่างสนุกสนาน ความเปียกชื้นไหลลื่นเต็มบริเวณช่องแคบจนฉันรู้สึก







