6. Part : นั่นไม่ใช่ของเล่นนะลียา

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : นั่นไม่ใช่ของเล่นนะลียา

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

ห้องนอนลียา...

ร่างสาวขี้เมาถูกอุ้มตัวลอยขึ้นมาถึงด้านบน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่หยุดความดื้อของตัวเอง “ปล่อยหนู หนูจะไปเที่ยว”

“ร้องจะไปเที่ยว เดินยังไม่ไหว...”

เขาอยากจะพูดดุเธอใจจะขาด หรือหากตีสั่งสอนได้ก็คงทำไปแล้ว แต่เพราะว่าเขาไม่มีอำนาจมากพอที่จะทำแบบนั้น และก็ละอายเกินกว่าที่จะกล้าลงมือให้เธอเจ็บตัว

เขาค่อย ๆ วางเด็กดื้อที่กำลังดิ้นพล่านลงที่เตียงนอน เธอดิ้นเหมือนปลาที่ไม่ถูกกับอากาศบนบก “ปล่อยหนู ปล่อยนะ!”

“หยุดแล้วฟังฉันก่อนได้ไหมลียา”

“...” เธอเมินหน้าหนีน้ำตาคลอ เวลานั้นก็ยอมลดอารมณ์ลงให้เพียงนิด

“ฉันไม่ได้กลับนิวซีแลนด์แล้ว นอนพักเถอะนะ ไว้พรุ่งนี้ตื่นแล้วเราค่อยคุยกันเรื่องนี้อีกที”

“ป๊าพูดจริงเหรอคะ?”

“อือ นอนพักเถอะ พรุ่งนี้มีสติแล้วค่อยคุยกัน”

“เดี๋ยวค่ะ...” เธอเรียกหยุดคนที่ทำท่าจะลุกออกจากเตียงนอนของเธอไป

“...”

“หนูจะมั่นใจได้ยังไงว่าป๊าจะไม่โกหก...ถ้าเกิดว่าหนูหลับ แล้วป๊าหนีหนูกลับไปจะทำยังไง” เธอรั้งกอดท่อนแขนล่ำของดินแดนไว้ไม่ยอมปล่อย

เขาแอบคิดเรื่องนั้นอยู่ในหัวเหมือนกัน “...ฉันไม่หนีไปหรอก สัญญาว่าพรุ่งนี้ลียาตื่นมาจะเจอหน้าฉัน นอนพักเถอะนะ”

“ไม่”

“…งั้นจะเอายังไง?”

“ป๊าต้องนอนกับหนู”

“...”

“ถ้าไม่อย่างนั้นหนูก็จะไม่ยอมนอน”

“เฮ้อ ลียา ไม่ทำแบบนี้สิ เราจะนอนด้วยกันได้ยังไง”

“นอนได้สิคะ ทำไมจะนอนไม่ได้...”

เธอพูดจบก็ออกแรงดึงกึ่งลากชายร่างสูงขึ้นมานอนกับเธอบนเตียงกว้าง สีหน้าของดินแดนตอนนี้แดงก่ำประหนึ่งว่าเขาเองก็ดื่มเหล้ามาเช่นกัน แต่ความจริงแล้วหน้าแดงที่เป็นไม่ได้เกิดจากอาการเมาที่ว่า แต่เป็นเพราะความรู้สึกเขินอายที่ร่างกายของเขาไปแนบชิดกับร่างกายของเด็กสาวชนิดที่ว่า ก้อนเนื้อนุ่มเบียดแนบอยู่กับกล้ามแขนของเขา

“ไม่เอาลียา อย่าทำแบบนี้เลย” เขาทำท่าจะดันตัวลุกขึ้น แต่กลับถูกสาวขี้เมากระโดดคร่อมทับร่างจนทำเขาจุกนิ่งไปครู่ ฟุบ!

“อึก!”

“หนูไม่ยอมให้ป๊าออกจากห้อง ไม่เด็ดขาด”

ข้อมือทั้งสองข้างของดินแดนถูกมือน้อยกดไว้กับหมอนที่เขาหนุน ดูเหมือนเธอจะใช้แรงที่มีทั้งหมดในตอนนั้นรั้งเขาไว้ ซึ่งเขาก็ดึงหลุดออกได้ไม่ยาก และเมื่อเขาทำท่าจะดันตัวขึ้นนั่ง ลียาก็กอดคอเขาไว้แน่นไม่ปล่อย เธอกลัวว่าเขาจะผลักเธอลงจากตักหากลุกขึ้นมานั่งตั้งหลักได้

หมับ!

เธอดักเขาไว้ทุกทาง ทุกความคิด จนอีกคนไม่รู้ว่าจะต่อต้านความดื้อรั้นเอาแต่ใจของเธอต่อยังไงไหว “โอเค ฉันนอนด้วยก็ได้ แต่ว่า...เธอต้องลงมานอนดี ๆ”

“ป๊าพูดจริงนะ” ลียาถอยหน้ากลับมาจ้องรอคำตอบ ท่อนแขนเล็กสองข้างที่กอดล็อคคอของเขาอยู่ก็ยังไม่คิดจะปล่อยกอดออก หากเขายังไม่ทำให้เธอเชื่อมั่น

“...” ใบหน้าของลียาที่อยู่ห่างกับเขาเพียงแค่ปลายจมูก มันทำให้ดินแดนเห็นภาพซ้อนบางอย่างขึ้น ภาพที่ยังคงติดตาเขาอยู่ ในวันแรกที่เขาเดินทางมาถึง

“ครับ ป๊าพูดจริง ๆ หนูลงมานอนดี ๆ เถอะนะ”

“ฮึก ฮืออ!”

เมื่อได้ยินเขาพูดตอบกลับด้วยประโยคเมื่อครู่นี้ ลียาก็ถึงกับกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอทิ้งตัวซบกอดเขาอีกครั้งด้วยความดีใจ แม้จะยังรู้สึกน้อยใจอยู่ลึก ๆ ส่วนดินแดนก็พยายามลูบหลังเพื่อปลอบใจให้เธอหลุดออกจากความเศร้า

แต่เธอก็ยังคงนั่งร้องให้อยู่ในท่านั้นนานหลายสิบนาที จนดินแดนต้องขยับหาที่พิงหลังเพื่อให้เขานั่งในท่าทางที่สบายขึ้น เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมลงจากตักของเขาง่าย ๆ และเขาอาจจะต้องรออีกนานจนกว่าเธอจะร้องไห้หลับไป

“ฉันง่วงแล้วนะลียา เรานอนกันเถอะ...”

ตอนนั้นเป็นเวลาตีหนึ่งกว่า ๆ ซึ่งเขายังได้ยินเสียงสะอื้นจากเธออยู่ และส่วนท่อนร่างก็เริ่มจะชา เพราะถูกเธอนั่งทับนิ่ง ๆ อยู่เกือบชั่วโมง ชาจนแทบไม่รับรู้ความรู้สึกใด ๆ

“ป๊าคะ”

เขาทนมองใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธอไม่ได้ จึงปาดเช็ดมันออกให้แห้งสนิท ก่อนจะถามถึงสิ่งที่เธอต้องการจะพูดด้วย แม้ตอนนั้นจะง่วงเต็มที แต่ก็อยากจะรู้ว่าเธอเรียกหาเขาด้วยเรื่องอะไร

“ครับ?”

“วันนั้น...ป๊าเห็นใช่ไหมคะ?” ตลอดช่วงที่เธอนั่งนิ่งอยู่บนตักของเขา ก็เกิดคำถามเรื่องนั้นขึ้นในหัว ความสงสัยที่เธอไม่กล้าถามมันออกไปตรงๆ ในตอนที่มีสติครบถ้วน

“...” เธอถามถึงเรื่องวันนั้นเหรอ “...ไม่ ก็บอกแล้วไงว่าไม่เห็นอะไร”

“ทำไมป๊าต้องโกหกด้วยคะ...หนูเห็นว่าป๊ามองมัน อันที่หนูถืออยู่ในมือ”

“...”

“แล้วก็มอง...” เธอก้มมองหน้าอกอวบของตัวเองเพราะจำได้ติดตาว่าเขาเลื่อนสายตาลงมองจุดนั้นหลังจากที่สบตากับเธอ ก่อนจะหยุดมองไปที่ดิลโด้สีชมพูแสนรักของเธอเป็นตำแหน่งสุดท้ายในวินาทีก่อนที่เขาจะดันปิดประตู

วินาทีที่ตาสบตา ดินแดนไร้คำพูดแก้ตัวใดๆ ท่อนเอ็นชายที่กึ่งหลับกึ่งตื่นมาสักระยะ ผงะหัวขึ้นสุดกำลัง เบียดเข้าพอดีร่องความสาวของลียาจนเขาต้องรีบหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นั้นก่อนที่ลียาจะรู้สึกตัว

“ลุกเถอะลียา ฉันเริ่มเมื่อยแล้ว”

ตรงนั้นของป๊า มันตื่นเหรอ? “เดี๋ยวคะ…” ลียาถอยตัวออกเพียงนิด สายตาหยุดนิ่งเหมือนกำลังพินิจพิเคราะห์บางสิ่ง ก่อนจะลากสายตาขึ้นมองสบตาอีกคน หลังจากได้คำตอบของคำถามในหัว

“...” กูจะบ้า - -

เธอทำให้เขารู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าจริง ๆ อย่างที่หลุดพูดออกมาในความคิด หากเธอเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาคงปล่อยให้ร่างกายของเขาทำทุกสิ่งตามใจไปแล้ว แต่เพราะนี่คือเธอ เขาจึงต้องห้ามใจห้ามความคิดชั่ว ๆ สุดชีวิต

“คือ หนูรู้สึกว่า ตรงนั้น...”

“อย่านะ” หมับ!

มือหนาหยุดมือน้อยที่ทำท่าจะลากลงต่ำ ดูเหมือนเธอจะอยากสัมผัสส่วนที่ตื่นขึ้น ซึ่งมันไม่ดีแน่หากว่าเธอจะทำตามใจตัวเอง เขาจึงต้องรีบห้ามการกระทำนั้นไว้

“นั่นไม่ใช่ของเล่นนะลียา”

“ขอ หนูดูหน่อยได้ไหมคะ?”

“..!” ความกล้าของลียาทำผมประสาทจะเสีย ส่วนหนึ่งคงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ที่ทำให้เธอกล้าพูดทุกสิ่งที่อยู่ในหัวออกมา ผมสาบานเลยว่า ต่อให้ตายก็จะไม่ยอมให้เธอเอาเหล้าเข้าปากอีกเด็ดขาด

“ป๊าคะ~”

“ลียา เมาแล้วก็ไปนอน อย่าพูดเรื่องไร้สาระ”

“แต่ว่า…ของป๊ามันแข็งแล้ว”

เธอไม่พูดเปล่าเด้าเนินสวรรค์บดแนบสิ่งที่ตื่นตัวอยู่เน้น ๆ จงใจให้คุณป๊าของเธอรับรู้ได้ว่าเธอต้องการจะเห็นของจริงที่ติดอยู่กับร่างกายของเขา ไม่ใช่ของเล่นปลอม ๆ ที่เธอเคยเห็นมาก่อนหน้านี้

“..!” ทำไมเธอถึงดื้อแบบนี้นะลียา

“นะคะป๊า”

“อย่าทำแบบนี้ลียา ลุก”

“งืออ ไม่ค่ะ หนูไม่ลุก” เธอโน้มตัวเข้าหาเขา

ใบหน้าที่อยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่ ยิ่งขยับเข้าใกล้มากขึ้น ช่วงล่างก็ทำงานหนักอย่างไม่หยุดพัก ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นพวกไวต่อความรู้สึก เพียงมีบางสิ่งแข็งสะกิดต่อมอารมณ์ก็ไม่อาจห้ามใจความต้องการของตัวเองได้

“ลุกเถอะ...”

ดินแดนพูดบอกให้เด็กดื้อลุกออกจากตักของเขา สองมือก็พยายามจะดันสะโพกของเธอให้ลุกขึ้น แต่ก็มีอยู่บางจังหวะที่เขาเผลอดึงสะโพกของเธอกลับให้เบียดเข้าหาเอ็นแข็งที่เวลานี้ขยายตัวใหญ่สุดลำ มันเป็นความรู้สึกที่สับสนอย่างบอกไม่ถูก

“ป๊าโกหก ป๊าไม่อยากให้หนูลุกหรอก ใช่ไหม?”

“...”

อึก! ดินแดนกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อถูกลียาจับได้ถึงความคิดแท้จริงของเขา ริมฝีปากอิ่มสวยค่อย ๆ ขยับเข้าหา และดูเหมือนว่าเธอจะกำลังลองใจเขาอยู่ ว่าสิ่งที่เธอคิดเป็นเช่นนั้นจริง ๆ หรือเปล่า

ซึ่งเขาไม่ได้ถอยหน้าหนีเธอแต่อย่างใด ดูเหมือนเขาจะสติหลุดขยับใบหน้าเข้าหาเธอทีละนิดอีกด้วย จนเมื่อริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกัน ทุกความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของดินแดนก็ถูกกลืนกิน มีเพียงความต้องการที่ตรงกันของหนุ่มสาว…

จ๊วบจ๊วบ~

“อื้ออ” ถ้าคืนนี้ผมไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับลียา พรุ่งนี้เช้าผมคงต้องลาทางโลก แล้วไปบวชเป็นพระซะ

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

sds

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿