Masuk[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เด็กเรียกร้องความสนใจ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- “ไปเที่ยวคนเดียว ถ้าเกิดมีผู้ชายมอมเหล้าจะทำยังไง” เขาดูไม่ชอบใจที่ได้ยินเรื่องอะไรแบบนั้นจากปากลียา ไม่ชอบใจจนเก็บสีหน้าไว้ไม่อยู่ “ก็ชั่งสิคะ ชีวิตหนู หนูจะทำอะไรกับใคร หรือยังไงก็ได้ไม่ใช่เหรอคะ?” “ลียา” “คุณก็ต้องการให้หนูใช้ชีวิตด้วยตัวเองอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ แล้วทำไมจะต้องมาใส่ใจด้วยว่าจะมีใครมาทำมิดีมิร้ายหนูหรือเปล่า” “ฉันว่าเธอยังไม่เข้าใจ...” “ค่ะ หนูไม่เข้าใจ หนูมันเด็กงี่เง่า” “ถึงทำแบบนี้ ฉันก็ต้องบินกลับไปนิวซีแลนด์คืนนี้อยู่ดี...” เขาหวังว่าเธอจะเข้าใจที่เขาพูด โดยที่หยุดการกระทำเพื่อเรียกร้องความสนใจไว้แค่นี้ “อยากกลับ ก็กลับไปสิคะ” “ลียา” “ออกไปจากห้องหนูได้แล้วค่ะ หนูจะแต่งตัว” “...” การเจรจาของเขาไม่เป็นผล นั่นก็เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมรับข้อตกลงที่เขาเสนอ เธอยืนยันที่จะเรียกร้องสิทธิ์ในรูปแบบที่เขาไม่สามารถทำให้ได้ และในช่วงสามทุ่มที่เขากำลังจะออกจากบ้านไปสนามบิน ก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลียาขับรถออกไปนอกบ้านลำพัง รถหรูคันใหม่ที่เธอเพิ่งได้รับจากเขาเป็นของขวัญชดเชย “คุณหนูไม่เคยออกไปเที่ยวกลางคืนแบบนี้เลย ทำไงดีเนี่ย...” เสียงป้านวลพูดบ่นพึมพำด้วยความกังวลใจกับภาพที่เห็น ซึ่งดินแดนที่ได้ยินแบบนั้นก็พลอยกลุ้มใจตามไปด้วย แต่เขาก็เลือกแล้วว่าจะกลับตามกำหนดเดิม “ผมไปก่อนนะครับป้านวล ไว้ถึงนิวซีแลนด์แล้วจะติดต่อกลับมา” “เดินทางปลอดภัยนะคะคุณดิน” “ครับ” สนามบิน ช่วงสี่ทุ่มครึ่ง... เวลานี้ดินแดนนั่งอยู่ไม่สุข เขาคิดถึงเรื่องของลียาอยู่ตลอด กลัวว่าเธอจะทำอย่างที่พูดขู่ ซึ่งเขาเห็นแล้วว่าเธอไม่ได้เป็นเด็กใสซื่อไร้เดียงสาเหมือนอย่างเมื่อก่อน เธอโตขึ้นมาก โตพอที่จะกล้าทำเรื่องที่ใครหลายคนไม่กล้าทำ และหากว่าเธอเสียคนไปจริง ๆ เขาคงรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องเป็นแบบนั้น “เฮ้อ ลียานะลียา...” ติ๊ง! (Liyayaya โพสต์รูปภาพใหม่) ดินแดนกดเข้าไปดูแจ้งเตือนที่เด้งบอกเขาที่หน้าจอมือถือ เหมือนว่าลียาจะเคลื่อนไหวบางอย่างในไอจีส่วนตัว และเมื่อกดเข้าไปดู ก็เห็นว่าเป็นรูปที่เธอถ่ายกับกลุ่มชายหนุ่มแปลกหน้าถึงสามคน “ถ่ายรูปกับผู้ชายที่ไหนเนี่ย?” ดินแดนรีบกดต่อสายไปหาลียาทันทีเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธอในค่ำคืนที่เขาต้องบินจากไปในที่แสนไกล ทว่าโทรไปเท่าไหร่เธอก็ไม่ยอมรับ จนเหลือแค่ห้านาทีเครื่องจะออก ซึ่งเขาไม่สามารถยืดเวลาไปได้มากกว่านี้แล้ว “รับสายสิลียา...” “ฮัลโหล?” ปลายสายที่กดรับตะโกนคุยแข่งกับเสียงเพลงในผับที่ดังกระหึ่ม “ลียา เดี๋ยวฉันส่งคนไปรับกลับบ้าน อย่าขับรถกลับเองนะ มันอันตราย...” “ไม่! อย่ามายุ่งกับหนู!” ปลายสายตะโกนตอบกลับก่อนจะตัดสายไป ตุ๊ด ๆ! “ลียา!...” ลียาตัดสายไปเฉย ๆ นั่นยิ่งทำให้ดินแดนเป็นห่วงเธอมากขึ้นเป็นเท่าตัว เด็กสาวที่เพิ่งจะอายุครบยี่สิบหมาด ๆ ไปเที่ยวผับลำพัง เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง... “เฮ้อ ให้ได้อย่างงี้สิ” ตืดด~ “ฮัลโหล เดี๋ยวฉันส่งงานทั้งหมดไปให้ ฝากนายเข้าประชุมแทนฉันที ฉันยังกลับนิวซีแลนด์ตอนนี้ไม่ได้...” “ได้ครับท่านประธาน” ดินแดนตัดสินใจที่จะยกเลิกการบินกลับไปนิวซีแลนด์ในวินาทีสุดท้ายที่เครื่องจะออก และเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เพื่อไปตามเธอกลับบ้านในสถานที่ที่เธอเพิ่งเช็คอินล่าสุด “ลียานะลียา...” แอสการ์ด กรุงเทพ... “ใช่ที่นี่หรือเปล่านะ?” ดินแดนก้าวขาลงจากแท็กซี่ในเวลาเกือบเที่ยงคืน ซึ่งเขาใช้เวลาสี่สิบนาทีกว่า ๆ ในการเดินทางมาถึงที่นี่ และเมื่อมาถึงก็เห็นเข้ากับรถหรูคุ้นตาที่จอดอยู่ด้านหน้าร้าน จึงแน่ใจว่าเขามาถูกที่แล้ว... “...ทำไมไม่รับสายเนี่ย” ดินแดนกดโทรหาลียาอยู่เป็นสิบ ๆ สายตั้งแต่ออกจากสนามบิน จนกระทั่งตอนนี้เธอก็ยังไม่รับสาย อีกทั้งยังไม่เปิดอ่านข้อความของเขาอีกด้วย และเมื่อเขาเดินพ้นประตูผับเข้ามาก็กวาดสายตามองไปโดยรอบ เพื่อหาให้เจอว่าเวลานี้เด็กดื้อหลบอยู่มุมไหน ซึ่งน้ำเสียงของเธอที่พูดบอกกับเขาดูเหมือนว่าจะดื่มเหล้าไปแล้วไม่น้อย “อยู่ไหนนะ?” “ลียา!” “เอ่อ ขอโทษครับ...” ดินแดนทักสาวสวยผิดคนจนเขาต้องเบี่ยงตัวเดินออกไปทางอื่น และเขาก็นึกขึ้นได้ว่ารูปภาพที่เธอถ่ายมันเป็นพื้นที่ต่างออกไปจากตรงที่เขายืนอยู่ “โซฟาเหรอ?” เขาชะเง้อคอมองไปโดยรอบอีกครั้ง จนเห็นว่ามีโซนที่เป็นโซฟาอยู่จริง ๆ ซึ่งตรงนั้นเป็นพื้นที่สำหรับวีไอพี ต้องจองโต๊ะ และเปิดเหล้าราคาที่ขั้นต่ำห้าหมื่นเท่านั้น “..!” ภาพที่ดินแดนเห็นตอนนั้น เป็นภาพที่หนุ่มหล่อถึงสามคนรุมล้อมมอมเหล้าเธออยู่ เขารีบวิ่งปรี่ไปที่โซนนั้น เพื่อหยุดพฤติกรรมไม่ดีของชายหนุ่มบริการทั้งสามไว้ “ลียา!” “นี่คุณทำอะไรเนี่ย!?” หนึ่งในหนุ่มโฮสสุดเท่ห์ที่นั่งประกบลียาอยู่ แสดงพฤติกรรมไม่ดีต่อดินแดน เมื่อเห็นว่าเขาเดินปรี่เข้ามาคว้าหยุดมือลูกค้าสาว ที่กำลังจะซดดื่มเหล้าเพียวในแก้ว “ฉันเป็นผู้ปกครองของเด็กนี่ ถ้าไม่อยากมีปัญหาอย่ามายุ่ง...” “...” “...” “...” ทั้งสามหนุ่มหล่อนั่งนิ่งหลังตรง เมื่อได้ยินดินแดนพูดบอกสถานนะของตนกับลูกค้าสาวสวย “ลียา” “มาทำไม คนใจร้าย!” นี่เป็นครั้งแรกที่ลียาลองดื่มแอลกอฮอล์ และก็เป็นครั้งแรกที่ดื่มเหล้าเพียวไปมากกว่าสิบช็อต ซึ่งเธอกะจะเรียกสามหนุ่มเพื่อให้มานั่งเป็นเพื่อนปรับทุกข์ก็เท่านั้น ทว่าทั้งสามคนกับรวมหัวกันจะมอมเหล้าเธอ และพากลับห้องหลังเลิกงาน นั่นก็เพราะเห็นว่าเธอทั้งสาว ทั้งสวย แถมยังรวยระดับที่ซื้อดื่มให้พวกเขาคนละร้อยดื่มได้แบบชิลล์ๆ “ลียา กลับบ้าน...” “ไม่! ป๊านั่นแหละกลับไป!” เธอผลักดันร่างของดินแดนออกห่าง ในตอนนั้นก็แทบจะทรงตัวนั่งไม่อยู่ “เช็คบิล” เขาพูดบอกกับหนุ่มหล่อที่นั่งรอให้บริการ เพราะคิดว่าควรแก่เวลาที่จะพาลียากลับบ้านได้แล้ว ทว่าสาวสวยก็ยังงอแงไม่ยอมกลับ “หนูไม่กลับ หนูจะกินเหล้าต่อ” ขวับ! เธอคว้าขวดเหล้ามาทำท่าจะกระดกดื่ม แต่ไม่ทันมือไวที่ฉกแย่งจากมือของเธอไปได้ทัน ตอนนั้นเหมือนว่าลียาจะขาดสติไปแล้ว สิ่งที่เธอกระทำอยู่จึงเป็นไปตามอารมณ์ล้วนๆ “พอได้แล้วลียา!” “ป๊าจะทิ้งหนู ป๊าใจร้าย! ฮืออ!” “ลียา เฮ้อ...” ดินแดนไม่มีทางเลือกอื่น เมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถคุยกับเขาได้รู้เรื่องเหมือนปกติ หลังจากจ่ายค่าเสียหายเสร็จ เขาก็อุ้มเธอออกจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อพาเธอกลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้าน ในตอนที่ดินแดนขับรถกลับไปยังที่บ้าน ลียายังคงพูดบ่นด่าเขาไม่หยุด ถึงเรื่องที่ทำให้เธอน้อยใจเขา “ป๊าใจร้าย ป๊าไม่รักหนู ฮืออ” กึก! “ลียา! ถอดเบลล์ทำไม?” ฟุบ! เธอไม่ได้พูดตอบดินแดนถึงการกระทำของเธอ แต่เพียงแค่ทิ้งศีรษะลงหนุนบนตักของเขา จนเจ้าตัวถึงกับต้องยืดอกนั่งหลังตรง เพราะกลัวว่าใบหน้าของเธอจะแนบเข้ากับบางสิ่งที่เขามักจะพาดเบี่ยงซ้ายไว้ “..!” “ฮือ ป๊าอย่าทิ้งหนูไปเลยนะ ฮึก!” เธอพยายามจะอ้อนวอนรั้งเขาไว้ในตอนที่เธอพอมีโอกาสทำได้ ใบหน้าสวยอยู่ไม่สุข มุดหน้างอแงอยู่ที่ตักของดินแดนจนทำเขาไม่มีสติจะขับรถ ตลอดทางที่ขับกลับมาถึงที่บ้านใช้เวลาราว ๆ สี่สิบนาที และก็เป็นสี่สิบนาทีที่ทรมานสุด ๆ สำหรับเขา ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] sds ♡Thank you for support • I Love You 3000♡ • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------นิวซีแลนด์ 3ปีต่อมา…เวลาผ่านไปนานจนลียาและบาสเรียนจบตามเป้าหมาย ทั้งคู่เรียนจบปริญญาโทที่ไทยพร้อมกัน มีแค่บาสที่ขอย้ายมาเรียนต่อปริญญาเอกที่นิวซีแลนด์ เพื่อให้ง่ายต่อการดูแลงานที่ดินแดนมอบหมายและในคริสต์มาสปีนี้ ดินแดนตัดสินใจพาทุกคนมาเยี่ยมบาส ที่นิวซีแลนด์และมาใช้เวลาช่วงสิ้นปีด้วยกันที่นี่ ไม่เว้นแม้แต่คุณหมอเต้ยแฟนหนุ่มของบาส ที่ก็มาร่วมทริปนี้ด้วยเช่นกัน…นอกจากวันนี้จะเป็นวันคริสต์มาสแล้ว ยังเป็นวันครบรอบยี่สิบปีของโศกนาฏกรรมครั้งนั้นอีกด้วย สาเหตุที่ทำให้ลียานึกถึงเรื่องนี้อีกครั้ง ก็เพราะทุกปีจะมีการหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเล่าตามช่องทางโซเชียวต่างๆซึ่งทุกครั้งที่มีการพูดถึง ก็ยังมีหลายคนที่แสดงความโกรธแค้นต่อฆาตกร และแสดงความสงสารต่อลียาผู้ที่เป็นเหยื่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเวลานี้ ฝันร้ายนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว“ลงไปข้างล่างกันเถอะครับ ทุกคนน่าจะรออยู่” ดินแดนพูดบอกกับลียาที่กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ที่ปลายเตียง“เอ่อ…ป๊าลงไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวหนูขอจัดการธุระ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ลิขิตให้รัก Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ห้องนอนดินแดน…ทันทีที่แผ่นหลังสวยถูกวางลงบนเตียงอย่างทนุถนอม ดินแดนก็งัดแท่งใหญ่ออกจากช่องแคบครู่หนึ่ง เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าที่แสนเกะกะของเขาและสาวสวย“ป๊าคะ หนูอยากได้อันนั้น”“อันนั้น?” ดินแดนหยุดคิดไปครู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจคำที่ลียาพูด แต่เขาแค่ไม่แน่ใจว่าเธอหมายถึงอันไหน หรือสีอะไร “สีอะไรครับ เดี๋ยวป๊าไปหยิบให้”“สีฟ้าค่ะ”ลียานอนเปลือยเปล่ารออยู่บนเตียง มองดูดินแดนเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เขาหยิบกล่องแห่งความลับของลียาขึ้นมา ก่อนจะใส่รหัสเปิดมันออกอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีความลับต่อกันอีกแล้ว เพราะสถานะคู่รักที่พวกเขาเป็นอยู่ มันไม่สมควรจะมีความลับต่อกัน“นี่ครับ” ผมยื่นของเล่นแสนโปรดให้ลียา และในตอนที่เห็นว่าเธอกำลังให้ความสนใจกับปุ่มเปิดของสิ่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความสุขเกิดขึ้นอีกครั้ง Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------2เดือนต่อมา...ตอนนี้เวลาผ่านมาจนฉันกับบาสเราได้ออกจากโรงพยาบาลมารับการรักษาตัวที่บ้านแล้ว ผลข้างเคียงจากอาการขาดออกซิเจนที่ฉันเป็นก็ยังมีให้เห็นอยู่ทั้งอาการวูบ หายใจลำบาก หรือบางทีก็มีอาการชัก แต่ถึงอย่างนั้นอาการที่ว่ามาก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ และคิดว่าในอนาคตมันอาจจะดีขึ้นมากกว่านี้ เพราะฉันได้รับการรักษาที่ดีจากคุณหมอ และการดูแลที่ดีมากๆ เช่นกัน จาครอบครัวของฉันอีกอย่าง เรื่องที่ค้างคาระหว่างฉันกับป๊าก็สิ้นสุดลงแล้ว เราทั้งคู่ไม่ได้มีพันธะใดๆ ผูกมัดกันไว้อีกแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นอิสระจากการเป็นลูกบุญธรรมของเขาโดยสิ้นเชิง จะเหลือก็แค่ ยังไม่ได้บอกสถานะที่แท้จริงให้กับคนในบ้านรู้ก็เท่านั้น…“ป๊าคะ บาสตื่นหรือยังคะ?”“เห็นป้าสอนบอกว่าออกไปโรงพยาบาลนะ”“แหม่ หม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตื่นจากฝันร้าย----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ฉันหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่ามีอีกคนนอนอยู่กับฉันบนเตียงคนไข้ ความอบอุ่นที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดนี้ อาจเป็นยาที่ดีที่สุด ที่รักษาอาการเจ็บปวดของฉันให้หายดี…“ป๊าคะ”“..!”เพียงแค่ได้ยินเสียงแหบพร่าของเจ้าของร่างที่เขานอนกอดอยู่ ดินแดนก็สะดุ้งตื่นขึ้น นั่นคงเป็นสิ่งที่เขารอคอยอยู่นานเป็นวัน เพราะตั้งแต่ที่พาลียาออกมาจากจุดนั้น เธอก็ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลทันทีเธอหลับไปเกือบครบ24ชั่วโมง อาจเพราะว่าร่างกายบอบช้ำไปทั้งตัวจากการถูกซ้อม แถมสมองยังขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ การจะฟื้นตัวได้ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย“ตื่นแล้วเหรอครับ เจ็บตรงไหนบ้าง บอกป๊าซิ๊”“...ไม่เจ็บแล้วค่ะ”“ไม่โกหกป๊าสิครับ…”“...” ก็ใช่อย่างที่ป๊าบอก ฉันกำลังโกหกเขาอยู่จริงๆ ก็อาจจะเพราะว่าฉันไม่ต้องการให้เขารู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว “แค่ได้มีชีวิตอยู่ต่อกับป๊า เจ็บกว่านี้หนูก็ทนได้ค่ะ...”“เฮ้อ ป๊าขอโทษนะ”“ขอโทษทำไมคะ?”“ก็ถ้าป๊าเจอตัวหนูเร็วกว่านี้ หนูคงไม่เจ็บตัว”“...” คนตัวเล
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความจริงจากปากคนชั่ว----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“หนูกลัวแล้วค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ ฮืออ!” ลียาร้องไห้อ้อนวอนตัวสั่น เพราะตั้งแต่ที่จำความได้ ไม่เคยมีใครใช้ความรุนแรงกับเธอขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่อยู่ในบ้านเด็กกำพร้าเธอก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี“ทำไมต้องกลัวพี่ขนาดนี้ด้วย? กับไอ้ลูกฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวของลียา ไม่เห็นจะกลัวมันขนาดนี้”“ระรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?”“ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าไอ้ลูกฆาตกรมันจะบอกเรื่องนี้กับน้องลียาหรือยังสรุปว่าน้องลียารู้แล้วสินะ”“…”“แต่รู้แล้วก็ดี ไม่เสียเที่ยวที่พี่พาน้องลียามารําลึกความหลังที่บ้านหลังนี้” นอกจากที่ก็อปจะอยากลองทำเรื่องอย่างว่าที่บ้านร้างแล้ว บ้านหลังนี้ที่เขาเลือก ยังมีประวัติที่เกี่ยวข้องกับอดีตของลียาอีกด้วย“...หมายความว่ายังไง?”“ก็ที่นี่ไง...บ้านที่ครอบครัวของน้องลียาตาย คือที่นี่แหละ”“..!” ลียามองตามคนที่กำลังผายมือนำเสนอบ้านร้าง ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับตัวเธอในอดีต บ้านที่เคยเกิดโศกนาฏกรรมเป็นข่าวดังหน้าหนึ่งเมื่อสิบเจ็บปีก่อน“น้องลียาอาจจะมอง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ล่าตัวไอ้โรคจิต----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“ไม่ต้องกลัวนะ แค่ทำตามที่บอก พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ที่รักต้องเจ็บตัว…” คำพูดกับรอยยิ้มน่าขนลุกของก็อป อดทำลียาหวั่นเชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้งยังรู้สึกขยะแขยงกับคำที่เขาเรียกเธอว่าที่รักสภาพแวดล้อมโดยรอบที่เป็นป่าและบ้านร้างติดๆ กัน สถานที่นี้ เป็นที่ที่ก็อปจัดเตรียมไว้เป็นสถานที่สารภาพรักตั้งแต่แรก เขาเพียงแค่เข้าไปเปิดโรงแรมเพราะไม่สามารถมานอนรอลียาอยู่ที่นี่ได้ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่สภาพแวดล้อมโดยรอบ หรือสถานที่ แต่เป็นคนที่เธออยู่ด้วยตอนนี้ เพราะลียาเดาใจของเขาไม่ถูกเลย ว่าเขาจะจัดการปัญหาระหว่างทั้งคู่ให้จบลงด้วยดีอย่างไร…“…” ตอนนี้ป๊าจะรู้หรือยังนะลียาจำเป็นต้องทิ้งโทรศัพท์มือถือไว้ที่โรงแรมตามคำสั่งของก็อป เพราะในตอนที่ลียามาถึงโรงแรม ก็มีสายจากแม่นมโทรเข้าไม่หยุด ก็อปรู้ได้ทันทีว่าตอนนั้นทางบ้านของลียาน่าจะรู้แล้วว่าเธอหายตัวไปตลอดเส้นทางที่เธอเดินตามเขาเข้ามายังบ้านร้างหลังนี้ ฝ่าดงป่าหญ้าลกจนมาเจอซอยที่เต็มไปด้วยบ้านร้าง ซึ่งไม่







