Share

ตอนที่ 74 ภูมิใจ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-22 20:31:27

ตอนที่ 74 ภูมิใจ

หลังมื้อเย็นผ่านไปไม่นาน ซ่งเหยาและอี้หลางก็ขอตัวกลับเรือน ไม่รั้งอยู่นานนัก เจียงจิงเองก็กำลังจะลุกขึ้นลา นางรู้ดีว่าวันนี้ตนอยู่ในเรือนผู้อื่นเนิ่นนานเกินสมควรแล้ว

แต่ก่อนที่นางจะเอ่ยลาคำสุดท้าย ไป๋เล่อกลับเอ่ยขึ้นเสียงนุ่ม

“พี่สาว...รั้งอยู่อีกสักครู่เถิด ข้ามีเรื่องจะปรึกษาเจ้าค่ะ”

เจียงจิงหยุดก้าว หันมามองด้วยสายตาแฝงความสนใจ “เรื่องใดหรือ น้องสาว?”

ไป๋เล่อเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่ยังคงอ่อนโยน “คืออีกสิบวันข้างหน้า ข้าเองก็จะไปเมืองหลวงเช่นกัน”

เจียงจิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ไปพร้อมกับนายท่านหรือ?”

ไป๋เล่อส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่เจ้าค่ะ...ข้าได้รับงานจากคุณหนูโจวเสียนผิง ให้ไปทำของว่างสำหรับงานพิธีปักปิ่นที่จวนอาสามของนาง”

เจียงจิงเบิกตาเล็กน้อย “ของว่างในพิธีปักปิ่นของตระกูลโจวหรือ? เรื่องใหญ่ไม่น้อยเลยนะ...น้องสาวบอกให้นายท่านทราบแล้วหรือไม่?”

ไป๋เล่อพยักหน้าเรียบ ๆ “บอกแล้วเจ้าค่ะ นายท่านอนุญาตแล้ว”

เจียงจิงจึงถอนหายใจเบา ๆ ความกังวลคลายลงทันที “เช่นนั้นก็ดีแล้ว...ในเมื่อท่านอนุญาต ข้าก็หมดห่วง น้องสาวฉลาดและรอบคอบเพียงนี้ ข้ามีหรือจะกล้าแนะน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนพิเศษ บุกเบิก 1

    อันไป๋เล่อ ทราบดีว่าแผนการขั้นต่อไปนั้นใหญ่หลวงนัก นางมิได้เพียงแค่ต้องการที่ดินปลูกผัก แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือการสร้าง "หน่วยฝึกงาน" ที่ครบวงจร ซึ่งจำเป็นต้องมีการจัดสรรพื้นที่สำหรับโรงงานฝึกหัดและเรือนพักอาศัยของผู้คนนับพันอย่างยั่งยืนและการจะขยับขยายพื้นที่ในเช่นนี้ นางจำเป็นต้องปรึกษากับผู้กุมอำนาจทางการทหารและที่ดินในเขตจวนอย่าง เผยกู้หยางไป๋เล่อรอจนยามค่ำคืนที่ความเงียบสงบปกคลุมจวน นางกางแผนที่ฉบับร่างที่เขียนด้วยพู่กันอย่างละเอียดลงบนโต๊ะทำงานของสามี ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังทว่าอ่อนหวาน"ท่านพี่เจ้าคะ แผนบุกเบิกป่าตะวันออกจะมั่นคงได้ มิใช่เพียงแค่มีเมล็ดพันธุ์ แต่ข้าจำเป็นต้องสร้าง 'รากฐาน' ที่จับต้องได้ ข้าตั้งใจจะสร้างหน่วยฝึกงานขึ้นที่นี่เพื่อให้ชาวบ้านมีทักษะสืบไปและจำเป็นต้องสร้างเรือนพักให้อยู่เป็นหลักแหล่งเพื่อความเป็นระเบียบ"เผยกู้หยางนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสตรีตรงหน้า "เจ้ากำลังจะบอกข้าว่า เจ้าสามารถเสกอาหารจากดินที่ไม่มีใครต้องการ และเปลี่ยนขอทานให้กลายเป็นกสิกรผู้มั่งคั่งได้ด้วยตัวคนเดียว โดยไม่ต้องใช้ทหารของข้าแม้แต่นายเดียวอย่างนั

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนพิเศษ หมุนเวียน 2

    ตอนพิเศษ หมุนเวียน 2 ให้อย่างไรก็ไม่มีทางเพียงพอ... อันไป๋เล่อ เข้าใจสัจธรรมข้อนี้ดี การแจกจักรยานฟรีร้อยคันต่อเดือนอาจดูเหมือนมาก แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับจำนวนผู้คนที่โหยหาความสะดวกสบาย ทว่าเป้าหมายที่แท้จริงของนางหาใช่การเป็นนักบุญที่แจกจ่ายจนหมดตัวแต่คือการสร้าง "เมืองท่องเที่ยว" ที่ขับเคลื่อนด้วยการค้า เมื่อผู้คนมีงานทำ มีสินค้าขาย พวกเขาจะมีเงินอิ่มท้อง และนั่นคือผลพลอยได้ที่นางปรารถนาที่สุด ที่ตลาดเช้าอี้โจว บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักนางหวัง แม่หม้ายผู้ขยันขันแข็งกำลังจัดเก็บแผงขายของด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม วันนี้เป็นวันโชคดีของนาง พ่อค้าจากต่างแดนที่ตามกลิ่นหอมของสุราอันถิงมา ได้แวะมาที่แผงและกว้านซื้อ "กระถางเชื้อเห็ด" ที่นางเพาะตามคำแนะนำของพระชายาอันไป๋เล่อไปจนหมดร้านมิหนำซ้ำ "เห็ดดองสูตรลับ" อีกสิบโหลก็ถูกเหมาไปเช่นกันเมื่อนับเหรียญในมือ นางหวังถึงกับมือสั่น... กำไรวันนี้เกือบห้าสิบตำลึง! มากกว่าที่นางเคยหาได้ทั้งปีในอดีตเสียอีกขณะที่นางกำลังมัดห่อผ้าเตรียมกลับบ้าน สายตาก็เหลือบไปเห็น อาเก๋า บุตรชายตัวน้อยเดินคอตกละห้อยกลับมาจากลานหน้าจวน แ

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนพิเศษ หมุนเวียน 1

    ตอนพิเศษ หมุนเวียน 1ท้องฟ้าเหนือเมืองอี้โจวยามนี้ดูจะสดใสกว่าทุกวัน ลมหนาวที่เคยพัดพาความอ้างว้างมาให้ บัดนี้กลับหอบเอาความครึกครื้นและกลิ่นอายของความหวังมาแทนที่ ภายใต้การดูแลของ อันไป๋เล่อ เมืองชายขอบที่เคยถูกลืมได้กลายเป็นต้นแบบของ "เมืองแห่งเสรีภาพ" ถนนหนทางรอบจวนและทั่วทั้งตัวเมืองถูกปรับปรุงให้มีทางเฉพาะสำหรับอาชาเหล็กสองล้อ หรือที่ผู้คนเรียกติดปากว่าจักรยานภาพของเหล่าสตรีที่ขี่จักรยานไปจ่ายตลาดด้วยท่วงท่าคล่องแคล่ว หรือชายหนุ่มที่ใช้มันบรรทุกตะกร้าผลไม้กลายเป็นเอกลักษณ์ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วสารทิศให้มาเยือนอี้โจว เพียงเพื่อจะมาเห็นด้วยตาตัวเองว่า "พาหนะไร้เท้า" นี้ขยับเขยื้อนได้อย่างไรแต่ภาพที่น่าประทับใจที่สุดในวันนี้ กลับมิใช่ที่โรงสุราอันถิง แต่เป็นลานกว้างหน้าประตูจวนตระกูลเผย"เข้าแถวให้เรียบร้อยนะเด็กๆ! อย่าเบียดกัน ใครลงชื่อเสร็จก็ไปนั่งรอการจับสลากนะเจ้าคะ” เสียงของ อาเหมย ตะโกนก้องอย่างร่าเริง นางกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะไม้ตัวยาวที่มีสมุดบัญชีเล่มหนาวางอยู่เบื้องหน้าของอาเหมยคือแถวของเด็กน้อยตัวจิ๋วไปจนถึงวัยรุ่นนับร้อยคน พวกเขาต่างตื่นตัวและชะเง้อคอมองไปที่ลาน

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนพิเศษ มนต์ขลังแห่งสุรา 2

    ตอนพิเศษ มนต์ขลังแห่งสุรา 2ที่มุมหนึ่งของห้องโถง ร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มปักดิ้นทองลายเมฆมงคลยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ กลิ่นอายความสูงศักดิ์ที่แผ่ออกมาทำให้บ่าวไพร่รอบข้างต่างก้มหน้าด้วยความเกรงขาม เผยกู้หยางทอดสายตามองดูนางด้วยรอยยิ้มละมุนที่มุมปาก แววตาของพระองค์เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่“ดูเหมือนว่าเจ้าจะชอบชงสุรานัก” ซินอ๋องเอ่ยทักน้ำเสียงนุ่มทุ้มไป๋เล่อย่อกายลงถวายคำนับอย่างอ่อนช้อยก่อนจะเงยหน้าสบพระพักตร์ ยิ้มหวานกล่าว “เจ้าค่ะ”นางตอบรับด้วยน้ำเสียงใส “ไม่เพียงแต่สุราเท่านั้นหรอกเจ้าค่ะ ไม่ว่าจะขนมหรืออาหาร ยามที่ข้าได้เห็นรอยยิ้มของผู้คนยามได้ลิ้มรสสิ่งที่ข้าตั้งใจรังสรรค์ขึ้น มันทำให้จิตใจของข้าเบิกบานยิ่งนัก ความเหนื่อยล้าจากการเตรียมงานทั้งหมดมลายหายไปสิ้นเพียงเพราะรอยยิ้มเหล่านั้นเจ้าค่ะ”ซินอ๋องหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ทรงก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดจนได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกเหมยและสมุนไพรที่ติดอยู่บนตัวนาง กลิ่นที่สดชื่นและมีเอกลักษณ์นี้ทำให้พระองค์รู้สึกผ่อนคลาย “วันนี้ข้ามาตรวจบัญชี... ไม่รู้ว่าเดือนนี้จวนอ๋องจะได้ส่วนแบ่งเท่าไร”“รับรองว่าไม่ทำให้พระองค์ต้องผิดหวังเจ้าค่

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนพิเศษ มนต์ขลังแห่งสุรา 1

    ตอนพิเศษ มนต์ขลังแห่งสุรา 1ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบของเมืองอี้โจวที่เคยมีเพียงเสียงกระดิ่งคอวัวและเสียงน้ำไหล บัดนี้กลับถูกเติมเต็มด้วยกลิ่นอายความแปลกใหม่ที่โชยออกมาจากเรือนไม้หลังใหญ่ริมน้ำ ซึ่งถูกดัดแปลงเป็น"โรงสุราอันถิง" สถานที่ที่อันไป๋เล่อใช้ความรู้จากชาติก่อนมาพลิกโฉมวัฒนธรรมการดื่มของคนโบราณไปอย่างสิ้นเชิงที่นี่ถูกเล่าลือว่า สามารถเปลี่ยนน้ำเมาธรรมดาให้กลายเป็นโอสถทิพย์ได้ หรือ พระชายาอันไป๋เล่อกล่าว "ศาสตร์การปรุงสุรา" ยามบ่ายที่แสงแดดส่องผ่านร่มเงาไม้ ไป๋เล่อยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ที่ขัดจนเงาวับ เบื้องหน้านางคือบุรุษและสตรีกลุ่มหนึ่งที่ดูมีฐานะ พวกเขามาเพื่อดื่มสุรารสชาติใหม่ ๆ “สุรามิได้มีไว้เพียงเพื่อดับทุกข์หรือมอมเมาสติเจ้าค่ะ” ไป๋เล่อเอ่ยพลางยกกระบอกไม้ไผ่ที่ผ่านการรมควันจนหอมขึ้นมา “แต่สุราคือศิลปะที่ผสมผสานระหว่างธรรมชาติและอารมณ์เข้าด้วยกัน”นางเริ่มสาธิตการทำเครื่องดื่มที่ไม่มีใครเคยเห็น ปลายนิ้วเรียวหยิบลูกเบอร์รี่ป่าที่อาเหมยไปช่วยเก็บมาเมื่อเช้า ใส่ลงในถ้วยกระเบื้องแล้วใช้ไม้บดเบาๆ กลิ่นหอมเปรี้ยวอมหวานของผลไม้สดฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ จากนั้

  • อนุตัวร้ายขอทำสวน   ตอนที่ 139 เจ้าว่าดีข้าก็ว่าดี

    ตอนที่ 139 เจ้าว่าดีข้าก็ว่าดี แดดยามบ่ายคล้อยต่ำ ละอองแสงสีทองโรยตัวทาบลงบนสวนดอกไม้ที่เพิ่งถูกลมพัดเอนอ่อนไป๋เล่อเดินเคียงข้างเผยกู้หยางอย่างเงียบงาม ราวกับก้าวของทั้งสองถูกปรับจังหวะให้ตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดเมื่อถึงศาลาไม้ริมสระนางหยุดยืนมองเงาตัวเองในผืนน้ำก่อนจะหันไปสบตาเขาประกายในนัยน์ตาของเผยกู้หยางอบอุ่นลึกซึ้งกว่าแสงอาทิตย์ใด ๆ ที่เคยตกกระทบผิวโลกเขามองนางราวกับมองสิ่งเดียวที่มั่นคงในชีวิตที่เต็มไปด้วยเล่ห์ลับและความไม่แน่นอนไป๋เล่อสูดลมหายใจเบา ๆ แล้วจึงเอ่ยคำที่นางครุ่นคิดมานาน“ข้าจะหยุด…ที่ท่านเจ้าค่ะ”คำพูดนั้นแผ่วนุ่มแต่หนักแน่นพอจะทำให้ลมหายใจของบุรุษตรงหน้าชะงัก เผยกู้หยางก้าวเข้ามาใกล้เพียงครึ่งก้าว ริมฝีปากยกยิ้มละมุนที่มีเพียงไป๋เล่อเท่านั้นจะได้เห็น“เล่อเอ๋อร์…ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น”ไป๋เล่อเอนกายพิงราวศาลาเบา ๆ ลมเย็นพัดกระทบแก้มนางจนปรอยผมสั่นไหว นางหันกลับไปสบตาเผยกู้หยางอีกครั้ง แล้วเอ่ยช้า ๆ ด้วยเสียงนุ่มทว่ามั่นคงดั่งประกายแสงในน้ำ“ตอนนี้ข้าสามารถเคียงคู่ท่าน…โดยไม่ต้องหวั่นเกรงสิ่งใดอีกแล้วเจ้าค่ะ ข้ามีกิจการของตนเอง มีรายได้ของตนเอง ข้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status