อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 8

คนกลัวความลับเรื่องออกสาวจะเปิดเผยต้องรีบห้าม ถ้าเกิดปู่รู้เขาตายแน่ เพิ่งไปจองคอนโดห้องใหม่ไว้ราคาหลายสิบล้าน บอกตามตรงว่าอาชีพหมอไม่พอจ่ายแน่ ถ้าไม่ได้เงินปันผลจากหุ้นของบริษัทเจ้าคุณปู่ตระการก็คงไม่มีเงินไว้ซื้อดริงก์ให้โฮสต์

         เราอดได้ แต่ผู้ห้ามอด...รักเขา

         “งั้นเล่ามาสิ ครั้งแรกของมึง มึงเป็นรับหรือรุกอะ” ใบบุญญามองหน้าเพื่อนอย่างสนใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถามเพื่อนแบบนี้ แต่เพราะวัยที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ความอายบนใบหน้าเรื่องเซ็กซ์หายไปด้วย

         เรียกได้ว่าเวลานี้ในวัยยี่สิบแปด ใบบุญญาอยากรู้และอยากศึกษาให้มากขึ้น

         “กูสายเสียบโว้ยมึง จะมารับอะไรละ” ตระการบอกกับเพื่อนสาว ถึงเขาจะออกอ้อนแอ้นในบางครั้ง แต่จริง ๆ รสนิยมเขาชอบเสียบมากกว่า โดยเฉพาะเสียบหนุ่มล่ำ ๆ กล้ามโต พวกที่แมน ๆ ทั้งหลาย

         แบบนั้นถึงจะสะใจ

         “เล่าให้ฟังหน่อยสิ เพื่อนอยากฟัง”

         เพราะวันนี้เป็นวันเปิดคลินิกวันแรก รับแค่การจองคิวจากลูกค้าทางออนไลน์ จิตแพทย์ทั้งสองยังมีเวลาว่างได้พูดคุยกัน

         “หื่น!!!” ตระการว่าเพื่อน ทั้งที่ตัวเองก็รู้ว่าใบบุญญามีอาการไม่สนใจเรื่องเซ็กซ์

         “มึงเชื่อไหม บรรยากาศนี่แหละสำคัญ วันนั้นน่าจะช่วงที่กำลังติวหนังสือสอบไง ฝนตกเพื่อนคนอื่นเขากลับหมดแล้ว เหลือแค่กูกับเขา มองหน้าต่างดูฝนอยู่ดี ๆ พอหันมาก็ผีผลักละมึง” ตระการเล่าถึงโมเมนต์ที่เขาหันกลับมาแล้วชนกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างหลัง เพื่อนผู้ชายที่รูปร่างขนาดเท่า ๆ กันกับเขา

         ใบบุญญาตั้งใจฟังยิ่งกว่าการผ่ากบครั้งเมื่อเรียนแพทย์

         “พอตาสบตา กูกับเขา มันก็เหมือนไฟฟ้าชอร์ต เหมือนแม่เหล็ก จากนั้นก็ฟาดฟันกันบนเตียง” คำพูดของตระการทำคนฟังตาโต

         “ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ” ใบบุญญาผู้ยังไม่มีประสบการณ์ถามอย่างไม่อยากเชื่อ

         “คนจะเอากัน มันจะยากอะไร มีถุง มีรู มันก็ได้แล้วไหมมึง”

         “ไม่ ๆ เราหมายถึงความรู้สึกอยาก มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอเวลาขึ้น” ที่ถามเพราะสำหรับเธอผู้ยังไม่เคยมีอารมณ์ความต้องการแบบนั้นเลยสักครั้ง ไม่คิดว่าอารมณ์ใคร่จะขึ้นได้เร็วขนาดนั้น

         “โอ๊ย! อีใบ อารมณ์อยากขึ้นง่ายจะตาย มองตากันบางทีก็อยากแล้ว” ตระการบอกกับเพื่อน แต่ใบหน้าคุณหมอสาวไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เพื่อนบอก เธอไม่คิดว่าคนเราจะมีความใคร่ได้ง่ายขนาดนั้น

         “เฮ้อ อธิบายให้ปลาอยากกินแคร์รอตน่ะพูดยาก ไว้ถึงเวลาแกจะเจอเอง แค่มองตาก็แทบเสร็จสม”

         “บ้า!!! ขนาดนั้นเลยเหรอ”

         “วุ้ย! ชวนกูคุยเรื่องอย่างว่า แต่ก็สยิวอยู่คนเดียว” ตระการว่า จากนั้นก็สะบัดบ๊อบที่ไม่มีอยู่จริงออกจากห้องไปทันที

         ขืนอยู่นานกว่านี้ นังเพื่อนสาวตัวดีของเขาต้องถามถึงคนที่สอง ที่สาม ที่สี่ ที่ห้าอีก ช่วงนี้ยิ่งอดอยาก ไม่อยากพูดถึงสิ่งที่ทำให้อารมณ์พลุ่งพล่าน

         เมื่อเพื่อนสนิทจอมหื่นกระหายออกจากห้องไปแล้ว ใบบุญญาก็ขนลุกขนพองกับสิ่งที่เพื่อนพูด

         ตระการต้องหลอกเธอแน่เลย คนเราจะมีอารมณ์อะไรกันง่ายดายขนาดนั้น ไม่มีทาง เธอไม่มีทางเชื่อ แค่มองตาก็จะเสร็จสมเนี่ยนะ คนนะ ไม่ใช่ปลากัด จะได้มองตาแล้วไข่ตก

         บ้าบอ...อีหมอต่อ เธอไม่น่าหลงเชื่อหมอหื่นอย่างตระการเลย

         “มัวแต่ฟังมันโม้ กลับมาเรื่องคุณอินน์ดีกว่า” ใบบุญญาเข้าอินเทอร์เน็ตค้นข้อมูลจากชื่อของอินน์ แต่กลับพบว่าข้อมูลของอินน์ที่อยู่ในเว็บไซต์นั้นช่างน้อยนิดเหลือเกิน

         เขาออกงานน้อย

         ไม่เคยให้สัมภาษณ์กับช่องทางไหนเลย ไม่ใช่แค่อินน์เท่านั้นที่ข้อมูลน้อย แม้แต่เจ้าป้าของเขาเองข้อมูลก็น้อยนิด

         พวกเขาคงรักความเป็นส่วนตัว 

 

         ใบบุญญาแนบหน้ากับโต๊ะทำงานเมื่อเวลาเกือบสามทุ่ม ยังคิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้ต้องไปเจอหลานชายของเจ้าประกายแก้วรัตนาอีกครั้ง ถ้าเธอรักษาเขาไม่ได้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการยกเลิกสัญญาเช่าของตึกแห่งนี้

         อย่างไรเสียเธอต้องทำให้เขาแข็ง ทำให้เขาเสร็จสมในร่างกายผู้หญิงตัวเป็น ๆ ที่ไม่ใช่แค่ของเล่นอย่างจิ๋มกระป๋อง