Masukตอนพิเศษ ครอบครัว ณ บ้านซันเดย์ “อุแว๊ๆ อุแว๊ๆ” เสียงเด็กดังขึ้นอีกครั้งในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา...เป็นเด็กทารกเพศหญิงชื่อว่า “ใบข้าว” ลูกสาวคนสุดท้องของซันเดย์หลังจากตอนนั้นคุณพ่อสุดหล่อได้หมายมั่นเอาไว้ว่าจะมีน้องให้ลูกชายฝาแฝดของเขาในที่สุดเขาก็ทำมันได้สำเร็จ “ไอ้ซันกูว่ามึงเบาๆ หน่อยก็ได้มีลูกท
“ลูกมึงร้องทำไมวะ” “คงหิวแล้วแหล่ะส่วนผมมึงเห็นหน้าหลานก็กับกันไปได้แล้วกวนเวลาการพักผ่อนเมียกู” ผมบอกพวกมัน “เออพวกกูอยู่เล่นกับหลานแป๊บนึงเดี๋ยวก็จะกลับแล้วเนี้ย” “ไอ้ซันพวกกูดีใจกับมึงด้วยจริงๆ นะเว้ยที่ได้มีครอบครัวที่อบอุ้นแบบนี้...” “เออกูรู้เดี๋ยวสักวันพวกมึงก็มีเหมือนกู” “ของกูคงอีกนาน.
ตอนพิเศษวันคลอด ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เก้าเดือนต่อมา อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ เสียงเด็กทารกเพศชายร้องดังขึ้นทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจจนน้ำตาลที่กั้นมันเอาไว้ไหลออกมาด้วยความดีใจเขามองไปที่ภรรยาด้วยสายตาที่สื่อความหมายด้วยความรักและห่วงใยแล้วมองไปยังเด็กทารกเพศชายทั้งสองคน.... “ยินดีด้วยนะครับคุ
“จ้าพ่อกับแม่ก็รักลูกกับหลายยายมากๆเลย” แม่บอกฉันพร้อมกับยื่นมือมาลูบที่หน้าท้องของฉันเบาๆ “ตาด้วยตาก็รักลูกกับหลานมากเหมือนกัน” พ่อบอกฉันพร้อมกับลูบหน้าท้องฉันเบาๆ ทางด้านเจ้าบ่าว ซันเดย์ที่อยู่ในชุดสูทสีขาวสะอาดตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการผ่านประตูเงินประตูทองตามธรรมเนียมไทยโดยมีคนที่อยู่หน้าประ
“อ๊าาาห์...ทะ...ที่รักเค้าไม่ไหวแล้วเอาจริงแล้วนะ” พูดจบไม่ฟังคำตอบของร่างบ้างสะโพกหนาก็ตอกอัดเข้ากลางใจสวยอย่างรวดเร็วย้ำๆ “อะ...อะ...อ๊าห์...สะ...เสียวจัง” ข้าวหอมพูดพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างคล้องคอซันเดย์ไว้แน่น “อื้มมห์..ทะ...ที่รักทำแบบนี้เค้าจะเสร็จเอานะ...” ซันเดย์พูดพร้อมกับมองไปที่ข้าวหอมท
ตอนพิเศษวันแต่งงาน!! "จะเอาชุดนี้แล้ว! " "ไม่เอา...เลือกใหม่มันสั้นไป!" และนี้คือเสียงที่ฉันได้ยินมาตลอดหนึ่งชั่วโมงที่เลือกชุดแต่งงานกันจากรูปภาพที่ร้านส่งมาให้เลือก...และเสียงนี้ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนเสียงนายซันเดย์ยังไงละ "งั้นเอาชุดนี้! " ฉันชี้ไปที่อีกชุดที่อยู่ใกล้ๆด้วยความหงุดหงิด " อืมมมม!
" นายซันพึ่งบอกฉันเมื่อกี้นี้เอง " " เมื่อกี้ หรอยะ! นี่แกอย่าบอกนะว่า รุ่นพี่ซันมาส่งแกถึงหน้าคณะด้วยอะ กรี๊ดดดด! กะเทยอยากจะกรี๊ด คะ อ๊ายๆ ๆ อ๊ายยยย " พอฉันพยักหน้าเพื่อให้คำตอบนั้นเท่านั้นแหละ เสียงกรี๊ดของมันมาทันทีเลยค่ะ " จุ๊ๆ ๆ อย่าอย่ากรี๊ดสิ เห็นไหมคนมองหมดแล้ว " " โทษทีฉันลืมตัว...ว่าแต
เวลา 09:00 นาที หลังจากที่นายซันตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวและทานอาหารเช้าโดยฉันเองที่เป็นคนทำ อิอิ อร่อยไม่อร่อยหมอนั้นก็กินหมดอะนะไม่อยากจะคุย 555 เรื่องนั้นช่างมันเหอะเพราะมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญอะไร ตอนนี้เวลานี้ฉันนั่งอยู่ในรถของนายซันเราสองคนออกจากคอนโดและตรงไปที่มหาลัยทันที โดยที่ไม่มีใครพูดถึง
" กรี๊ดดดดด! ตาบ้าฉันไม่ได้ขาสั้นซักหน่อย " ดูครับดูมาทำแก้มป่องๆ คิดว่าน่ารักหรอ อืมน่ารัก " อ้าว! แล้วจะยืนทำแก้มป่องอยู่ตรงนั้นอีกนานไหมยัยป้าคิดว่าตัวเองทำแบบนั้นแล้วหน้ารักหรือไง รีบๆ เดินมาได้แล้วฉันหิว! " ผมบอกยัยป้าครับ ชอบทำตัวน่ารักให้คนอื่นดูดูดิพวกตัวผู้ที่เดินผ่านไปผ่านมามองยัยนี่ใหญ่แ
@ห้องพยาบาล (ซันเดย์) ตอนนี้ผมอยู่ห้องพยาบาลครับโดยมียัยแว่นมาทำแผลให้ผม " โอ๊ยยย! ซี๊ดด! เบาๆ หน่อยเจ็บ นะเนี้ย " ผมบอกยัยนี้มือหนักเป็นบ้าเลย " แหมที่อย่างนี้ทำมาบ่นแล้วทีต่อยกันไม่เห็นบ่นสักคำว่าเจ็บ " " มันไม่เหมือนกัน" " ไม่เหมือนกันยังไง? " " เธอเป็นผู้หญิงเธอๆ ม่เข้าใจหรอ โอ๊ยยย! เบาๆ







